Tibetan
སྩལ་པ། དཔེར་ན་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡི། །མེ་ལོང་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་དག་ལ། །གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ལྗོན་པ་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་མི་སྣང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་མི་སྲིད་དོ། །འོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གྲུབ་པོ་ཟེར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་དཔེ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྲིད་ན་རྟགས་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་འབྲེལ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེས་ན་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཅིག་གིས་གྲུབ་དགོས་པས་དཔེ་ཐུག་པ་མེད་པ་དང༌། རྟགས་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་འོང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་དེའི་སྐྱོན་མི་འོང་སྟེ། དབུ་མའི་རྒྱན་ལས། མུ་སྟེགས་རྒྱལ་དཔོག་པ་ན་རེ། གདོང་ཉིད་དེར་དམིགས་པ་ལས། གཟུགས་བརྙན་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ཟེར་བ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ། གཟུགས་གཞན་ཞིག་དེར་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་པ་ན་རེ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་དེ་ལྟར་སྣང་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་དཔེ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབས་པས་དེ་བས་ན་དཔེ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཐམས་ཅད་དུ་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་དོན་དམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་ སོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེར་ཡང་གང་དག་སྔར་སྒྲུབ་པའི་མཐས་བློ་མ་འགྱུར་ཙམ་ན། དེ་ལྟར་མི་འཛིན་ཡང་ཕྱིས་གྲུབ་པའི་མཐས་བློ་བསླད་ནས་དོན་མེད་པའི་བཞིན་ཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དོན་བྱེད་ནུས་པའི་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགག་པ་ཙམ་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྟགས་དང་དཔེ་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དང་པོ་དེ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་དགག་པར་དགོངས་ནས་འདི་སྐད་གསུངས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཞིག་གང་དང༌། མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་དེ་ནི་དེའི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་ཤེས་པ་གཟུགས་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱིས་ཤེས་པ་ཡང་གདོང་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གནས་པ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་བྱེད་པས་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བཀག་ལ། དེར་གཟུགས་བརྙན་དོན་དམ་པར་མེད་པར་མ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལས་གཟུགས་ཅན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དགག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ། འདི་སྐད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་དངོས་པོ་ལུས་ཅན་གང་དག
Chinese
赐予道：例如自性空性的，明镜坛城完全清净上，影像显现如是般，树木诸法了知之。如是说，影像不显现如是说。因此现量成立不可能。如果说以比量成立，那也不合理，因为那样的例子不可能。如果存在，因为相现量未成立，关系现量不成立，因此那也必须以比量成立，因此有例子无穷尽和相无穷尽的过失。然而那样的过失不会有，于《中观庄严论》中说：外道国王推测说，只是脸在那里对境，而安立为影像之名。以及有部说，另外的色在那里产生。以及经部说，唯有识如是显现。以及以比量之门，成立例子无自性，因此例子也不会变成无穷尽，并且在一切共同的例子上，决定胜义谛。如果如是说，对此答复说：在那里，有些人先前以成立的边际，心未转变之时，虽然不如此执持，但后来以成立的边际，心被迷惑后，说那是无意义的相，仅仅遮破说不是能起作用的相，而不是成立影像在胜义谛上无自性，因此没有相和例子无穷尽的过失。如此，首先是考虑到要遮破那不是能起作用的自性，而如是说，立宗是：任何识，与任何法，显现为体性不相同，那不是它的对境，例如声识，显现为与色法体性不相同一样。影像之识也是，因为显现为与脸等处，如实安住的境，体性不相同，因此是周遍，因此是相违的对境等如是说，那是遮破说不是能起作用的色法，在那里没有说影像在胜义谛上不存在。其次是从遮破有色法能起作用的法同时存在而说的，如此说，立宗是：任何有实体的有身之物。
English
Granted, for example, in the self-empty, perfectly pure mirror mandala, appearances of images are like that, know the trees and phenomena. It is said, "Images do not appear," it is said. Therefore, it is impossible to establish it through direct perception. If you say it is established through inference, that is also unreasonable, because such an example is impossible. If it exists, since the sign is not established by direct perception, the relation is not established by direct perception. Therefore, that also must be established by inference, so there will be the fault of endless examples and endless signs. However, that fault will not occur. In the Ornament of the Middle Way, it says: "The Tirthika king infers, 'It is just the face that is the object there, and the name 'image' is applied.'" And the Vaibhashika says, "Another form arises there." And the Sautrantika says, "Only consciousness appears like that." And by the door of inference, the example is established as without inherent existence, so the example will not become endless, and the ultimate truth is determined in all common examples. If you say that, I say to that: There, when some people's minds have not changed by the limit of previous establishment, although they do not hold it like that, later, after their minds are deceived by the limit of establishment, they say that it is a meaningless face, and only refute that it is not a face that can perform a function, but it is not establishing that the image is without inherent existence in the ultimate truth, so there is no fault of endless signs and examples. Thus, first, considering that it is necessary to refute that it is not a nature that can perform a function, it is said like this, the proposition is: Any consciousness that appears to be different in characteristics from anything is not its object, for example, sound consciousness appears to be different in characteristics from form. The consciousness of images also appears to be different in characteristics from the objects such as faces that abide as they are, so it is pervasive, so it is a contradictory object, and so on. That is refuting that it is not a form that can perform a function, and there it is not said that the image does not exist in the ultimate truth. Secondly, it is said from the perspective of refuting that forms that can perform a function exist simultaneously, it is said like this, the proposition is: Any substantial embodied thing.
Tibetan
་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཡུལ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་རང་བཞིན་དག་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ལུས་ཅན་ཡིན་པས། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེར་ཡང་དོན་བྱེད་པའི་གཟུགས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བཀག་པ་ལས་གཟུགས་བརྙན་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་ནི་མ་བསྒྲུབས་སོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་འདི་སྐད་དུ། ཕ་རོལ་པོའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་མོད་ཀྱི། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་དཔེ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པར་ཤེས་ པ་ལ། སྣང་བ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་དཔེ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེར་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་གཟུགས་བཀག་པ་ལས། གཟུགས་བརྙན་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་ནི་མ་བསྒྲུབས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་གཅིག་གིས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟར་ན་བརྡ་ཤེས་པའི་གང་ཟག་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཐོས་པ་ཀུན་གྱིས་གཟུགས་བརྙན་ལ་བཞིན་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་གཏན་ཚིགས་དོན་དམ་པ་དང༌། བསྒྲུབས་པ་དོན་དམ་པ་འབྲེལ་པར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། གང་དུ་སྨོས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་སྐྲ་སྦྱར་བར་བྱས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཉིད་ལ་འབྲེལ་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པས་དེ་དཔེར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། འོ་ན་ནི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ལ་དོན་མེད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་གཉིས་འབྲེལ་པར་གོ་དགོས་ལ། དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་གཅིག་ལ་འབྲེལ་པར་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པའི་འབྲེལ་པ་ནི་སྔར་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ནི་སྔ་ནས་གྲུབ་པས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཞུགས་པས་འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཅིག་ལ་འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་བརྒྱ་ལ་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འབྲེལ་པ་གྲུབ་
Chinese
那些是舍弃了各自的处所而存在的自性，例如瓶子等等。这些作为争论基础的事物也是有身体的，因此被说是自性之理。在那里，只是遮止了能起作用的色法一同存在，并没有成立影像没有胜义自性。为了阐明第三种情况，这样说道：对方虽然承认这些影像等等在识的体性中作为实体存在，但是并不认为这些影像等等本身就是例子。那么是什么呢？在认识影像等等时，显现的体性是什么。那是因为虚假的缘故，仅仅是成立了例子。这样说道。在那里，只是遮止了在外境中由分别假立的能起作用的色法，并没有成立影像本身也没有自性，因为与现量相违。如果反驳说，有损害的量成立了胜义中无自性，那么，所有通达词义的人听到量论的教典，都会认为影像具有真实的相状。因此，在相似的例子中，胜义的理由和所立胜义之间，现量和比量并没有成立关联，正如所说的那样。如果不是这样，而是通过否定非有而附加，认为在世俗谛中，影像本身显现成立了关联，因此作为例子，那么，对此回答说：那么成立关联就没有意义了。因为对于所要成立的法，必须理解胜义的理由是远离一和多，以及所要成立的是胜义中无自性，这两者是相关联的。与此不符的是，在世俗的显现中，仅仅成立了一个关联，因此胜义的关联先前没有确定，而世俗是先前已经成立的，因此是成立已成立。而且，胜义中无自性的不相似方，在世俗谛中加入理由，会变成相违的似是而非的理由。如果有人说，在世俗谛中成立一个关联，那么，即使说一百遍，关联也是成立的
English
Those are the natures that exist by abandoning their respective places, such as vases and so on. These things that are the basis of debate are also embodied, so they are said to be the reason of nature. There, only the co-existence of functional form is prevented, but it is not established that the image has no ultimate nature. In order to clarify the third aspect, it is said: Although the opponent admits that these images and so on exist as substances in the nature of consciousness, they do not consider these images and so on to be examples themselves. So what is it? When recognizing images and so on, what is the nature of appearance. That is because of falsehood, it is only established as an example. It is said like this. There, only the functional form that is falsely established in the external environment is prevented, but it is not established that the image itself has no nature, because it contradicts direct perception. If it is refuted that a damaging measure establishes no self-nature in the ultimate sense, then all those who understand the meaning of words, upon hearing the teachings of valid scriptures, will assume that the image has a true appearance. Therefore, in similar examples, the connection between the ultimate reason and the established ultimate is not established by direct perception and inference, as it is said. If it is not like this, but it is added by negating non-existence, and it is thought that in the conventional truth, the image itself appears to establish a connection, so it is taken as an example, then, in response to this, it is said: Then establishing a connection is meaningless. Because for the dharma to be established, it must be understood that the ultimate reason is to be separated from one and many, and that what is to be established is no self-nature in the ultimate sense, and these two are related. What is inconsistent with this is that in the conventional appearance, only one connection is established, so the ultimate connection has not been determined before, and the conventional has already been established before, so it is establishing what has already been established. Moreover, the dissimilar side of no self-nature in the ultimate sense, adding reason in the conventional truth, will become a contradictory pseudo-reason. If someone says that a connection is established in one conventional truth, then even if it is said a hundred times, the connection is established.