Tibetan
་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ལ་ཐ་དད་ཕྱོགས་དང་འདྲེ་བས་ན། །ཁྱབ་རྣམ་གཅིག་པུར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སུན་དབྱུང་ངོ༌། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུས་བརྗོད་ན། འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན། དེ་བས་ན་དོན་དམ་པར་རིག་པས་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་པར་གཅིག་ཡོད་མི་སྲིད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་དུ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཕགས་པ་ཡབ་དང་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། །དེ་སྐད་དུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་བམ་དོན་དམ་པ་གཉིས་སུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་འདིར་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པར་ལུང་བསྟན་པ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས། དབུ་མའི་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ། །དོན་དམ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བསྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལས། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་སུ་ནི་དངོས་པོ་ཡང་གྲུབ་ལ། མཁས་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་གཉིས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་ན་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན། མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཇི་ལྟར་ཡང་ཁས་བླང་དུ་མེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བདག་ཉིད་གཅིག་པས་ཆོས་ཅན་དབང་པོའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་སྟེ། དེ་སྐད་དུ། བར་ཏི་ཀ་ལས། དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག །བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱི་བརྟག་བྱ་གང༌། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། འོ་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་བདེན་པ་མཐོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་པས་མ་མཐོང་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་སྐད་དུ། དབུ་མའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་དབེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་བཟུང་བཞིན་དུ་ཡང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཟུང་མོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་པས་འདི་ཉི་དམིགས་པའི་རིགས་བྱར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ
Chinese
相似，因为它与不同的方面混合在一起，怎么会仅仅是普遍的方面呢？这是反驳。所谓“从一切戏论中解脱的自性”本身也是戏论。如果这样说，为什么圣者无垢称不宣说呢？因此，在胜义谛中，由识所成立的唯一的胜义谛是不可能的。那么应该怎样呢？因此，这样说：如实了知事物如何存在的薄伽梵（佛陀）。 在《圣父子相见经》中，这样说：如来已经领悟了世俗谛或胜义谛这二者，所要了解的也仅限于世俗谛和胜义谛。如来随顺于他的意旨而作授记，圣者龙树说：在《中观根本慧论》中，诸佛宣说佛法，真实依于二谛，即世间世俗谛，以及胜义谛。这样说，在确定的时候，事物也成立，智者也如此了知，因此安立为二。在确定的时候，既不是成立，也不是不成立，无论如何也不允许承诺。这样显示。有些人说，法与有法自性相同，因此就像有法根识现量见到一样，法性也现量见到，因此，在《正理滴论》中说：义的自性唯一，自性是现量，量士夫的观察是什么？没有见到的其他部分又有什么？这样说。他们这样说。对此回答说：那么，就会导致所有的孩童凡夫都能见到真谛。或者，因为没有生起决定的智慧，所以就像没有见到一样。因此，在《中观庄严论》中也说：如果说远离事物的一切虚构相是空性，那么，空性就是被虚构相所遮蔽的自性。即使把握住事物的自性，孩童们也不会确定，因此，虽然把握住了，但因为可以安立名言，所以就像没有把握住一样，因此这不是成为能被观察的对象。
English
similar, because it is mixed with different aspects, how could it be merely the universal aspect? This is a refutation. The so-called "nature of being free from all elaborations" is itself an elaboration. If it is said like that, why doesn't the noble Vimalakīrti declare it? Therefore, in the ultimate truth, it is impossible for there to be a single ultimate truth established by consciousness. Then how should it be? Therefore, it is said like this: The Blessed One (Buddha) who truly understands how things exist. In the Sutra of the Meeting of the Noble Father and Son, it is said like this: The Tathagata has comprehended the two, conventional truth or ultimate truth, and what is to be understood is also limited to these two, conventional truth and ultimate truth. The prediction that the Tathagata's intention will be understood as it is, the noble Nagarjuna said: In the Root Wisdom of the Middle Way, the Buddhas teach the Dharma, truly relying on the two truths, namely the worldly conventional truth, and the truth of the ultimate meaning. It is said like that, at the time of determination, things are also established, and the wise also understand it in this way, therefore it is established as two. At the time of determination, it is neither established nor not established, and it is not allowed to commit in any way. This is shown. Some say that the nature of the Dharma and the Dharmic are the same, therefore, just as the Dharmic sense consciousness directly sees it, the nature of the Dharma is also directly seen, therefore, in the Nyāyabindu, it is said: The self-nature of the meaning is one, the self-nature is directly perceived, what is the examination of the measurers? What other part is there that has not been seen? It is said like that. They say like that. To this it is replied: Then, it would follow that all childish ordinary beings would be able to see the truth. Or, because the definitive knowledge has not arisen, it is like not seeing. Therefore, in the Ornament of the Middle Way, it is also said: If it is said that emptiness is the absence of all fabricated aspects of things, then, emptiness is the very nature obscured by the fabricated aspects. Even while grasping the self-nature of things, children will not be certain, therefore, although grasped, because it is possible to establish nominal terms, it is like not grasping, therefore this is not something that can become an object of observation.
Tibetan
་ལྟ་བས་ན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་མ་འདོགས་ཤིག །དེ་སྐད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། ཐ་སྙད་ནི་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་དགོངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མི་སྲིད་དོ། །བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་ཅིག་ཤོས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཐ་མི་དད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས་དེ་ནི་འདིར་ཡང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ཐ་མི་དད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བཞིན་དུ་ཆོས་ཅན་ཡང་བདེན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཆོས་ཅན་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཡང་འདུས་བྱས་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་ཁས་མ་བླངས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། །འོ་ན་ནི་འདུ་བྱེད་གྱི་བདག་མེད་པ་ཙམ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ལ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མས་བཅིང་པ་རྣམས་ཀྱང༌། རྣལ་འབྱོར་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐ་དད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དུང་དང་དཀར་པོ་བཞིན་དུ་གཅིག་དང་ཐ་དད་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་སྐྱོན་འོང་ལ། དེ་གཉིས་སུ་མ་བརྗོད་པས་གྲུབ་པ་གཅིག་ལ་འབྲེལ་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་པའི་སྐྱོན་དེ་ནི་ཆོས་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ལ་འཐད་དོ། །ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཅན་དང་གཅིག་པར་སྐྱོན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཐ་དད་པར་སྐྱོན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། བརྗོད་དུ་མེད་པ་བྱ་བ་ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་པར་གཞག་རྒྱུ་ཅིག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་གྲུབ་ནས་འབྲེལ་པ་གསུམ་པར་ཁས་བླ
Chinese
因此，这是为了表明受到现量等损害。如果有人说：“如是说。”那么，不要安立眼识见法性之名。如是说，在《二谛分别》中说：“名言是必定先行的缘故。”如是说。如果有人说：“那么，这与法称论师的意趣相违。”这并不相违，因为论师是就无常而说的，因为这是实事，所以没有相违。空性不是实事，所以不可能用根识现量见到。在《二谛分别》中说：“显现如何唯此是，世俗其余是异体。”如是说。或者，因为是就不异而说的，所以这在这里也没有相违。对此，有些人说，不异和一的意思没有差别，这样，由于现量见到法性，就会变成现量见到一切的如是。并且，如同法界一样，有法也会变成真实的，并且会变成不是遍一切烦恼性的。并且，如同有法一样，法界也会变成有为法和遍一切烦恼性的。如果有人说：“在所有这些中，因为没有承诺一，所以没有过失。”那么，仅仅有为法的无我性不会变成胜义的体性，并且，被有为法之相束缚的那些，也不会被瑜伽士所胜伏，因为这是异体的，并且是执著于其他法界的缘故。因此，如同海螺和白色一样，因为不可说是一和异体，所以是不可说为彼和异体的关系。如果有人说：“如是说。”对此答复说，说彼和异体会产生过失，不说是二者，而成立一个关系是没有过失的，因为一和异体的过失，对于法变成实事是合理的。法性离戏论与有法为一，没有过失，也没有没有过失。异体有过失，也没有没有过失。不可说之事，要安立与有法的关系，如果真实成立任何一个，就承诺第三种关系。
English
Therefore, this is to show that it is harmed by direct perception and so on. If someone says, "It is said like that," then, do not establish the name that eye consciousness sees the nature of reality. As it is said, in the "Distinction of Two Truths," it says, "Because designation is necessarily preceded." It is said like that. If someone says, "Then, this contradicts the intention of the teacher Dharmakīrti," it is not contradictory, because the teacher spoke with impermanence in mind, because it is a real thing, so there is no contradiction. Emptiness is not a real thing, so it is impossible to see it with root consciousness direct perception. In the "Distinction of Two Truths," it says, "How it appears, only this is, the conventional, the other is a different entity." It is said like that. Or, because it is spoken of as non-different, so there is no contradiction here either. To this, some say that the meaning of non-different and one is no different, so that, because of directly seeing the nature of reality, it will become directly seeing all of suchness. And, like the realm of reality, the subject of dharma will also become true, and will become not of the nature of all afflictions. And, like the subject of dharma, the realm of reality will also become conditioned and of the nature of all afflictions. If someone says, "In all these, because one is not promised, there is no fault," then, the selflessness of merely conditioned things will not become the nature of ultimate reality, and those who are bound by the characteristics of conditioned things will not be overcome by yogis, because it is a different entity, and because it is clinging to other realms of reality. Therefore, like a conch and white, because it is impossible to say one and different, so it is a relationship that cannot be said to be that and different. If someone says, "It is said like that," in response to that, saying that that and different will produce faults, not saying the two, and establishing a relationship with one that is established is not without fault, because the fault of one and different is reasonable for the dharma to become a real thing. The nature of reality, free from elaboration, being one with the subject of dharma, there is no fault, and there is no non-fault. Different entities have faults, and there is no non-fault. The unspeakable thing, to establish a relationship with the subject of dharma, if any one is truly established, then promise a third relationship.