Tibetan
པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཟིལ་གྱིས་མ་ནོན་པར་གཉེན་པོ་སློབ་པར་བྱེད་པས་ངན་འགྲོ་འབའ་ཞིག་གི་ལས་སོགས་པ་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་ཡང་མི་དགེ་བ་སོགས་འཇུག་གོ །དེ་ སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་ལྡན་ཕུང་འགྱུར་ཏེ། །ཇི་ལྟར་སྦྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་པ་དང༌། །གསང་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། རྣམ་པར་དབེན་དོན་མི་ཤེས་པར། །ཐོས་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་བྱེད་ཅིང༌། །གང་དག་བསོད་ནམས་མི་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་ཐ་ཤལ་དེ་དག་བརླག །ཅེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ང་ཤེས་རབ་ཆེ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱང་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་མི་འཛེམ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། ས་གཉིས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་བཞག་སྟེ། ས་ལ་གནས་པས་བས་ང་ཤེས་རབ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧ་ཅང་གཟུ་ལུམ་ཆེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཉེན་པོ་མ་སྐྱེས་པར་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ན་དང་དུ་བླངས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་རང་དགར་སྤྱོད་པ་བསླབ་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ལས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་མདོ་སྡེ་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་པ། གང་བདག་ཉིད་ཀྱང་བསླབ་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་གོ་ཡང་ཉོན་མོངས་པས་ཕམ་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་དེ་ཉིད་ལས། བུ་མོས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ནི་དཔའ་བོ་ཞེས་མི་བགྱིའོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་བཅོམ་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཆེ་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། ཟླ་བའི་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། དེ་ནི་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པ་གཞན་མི་འདོར། །དཔའ་བོ་དེ་ནི་བུད་མེད་དབང་དུ་གཞར་མི་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཆོས་ཀུན་འགྲོ་བ་ལས་ཀྱང༌། དཔེར་ན་མུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དེ་ནི་མར་མེ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེ་ལས་ཀྱང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སྦྱིན་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཀྱང༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་ནས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱའི། རང་གི་ཁྱིམ་ན་དཔའ་བ་བཞིན་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཤེས་རབ་ཆེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པས་ཕམ་པར་བྱས་ལ་དད་པ་ཆུང་བས་བསླབ་པ་ལ་གཡེལ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་གཞན་ལམ་ལོག་པ་ལ་ག་ཟུང་ཅིང་བསྟན་པ་ལ་རྨ་གདོད་པ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཁོ་ནས་ཆོག་པར་འཛིན། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་རྟོགས། །དེ་དག་སུན་དབྱུང་མདོར་བསྟན་པ། །བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་འདི་ན་ཁ་ཅིག་བདེན་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་གཉིས་སུ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པར་གཉིས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་གཉིས་མེད་པར་བསྒྲུབ་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པོ། །འོན་ཏེ་སྤྱིར་བསྒྲུབ་ན་ནི་ གཏན་ཚིགས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་འགལ་ལོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་པས་ཁྱོད་ལ་མཚོན་གྱིས་བཏབ་ན་བཟོད་དམ། ཞེས་སྨྲ་བར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བྱིས་པ་མ་རིག་པས་ལྡོངས་པའི་བསམ་པ་དང་སྦྱར་ནས་སྨྲ་བའམ། འོན་ཏེ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཏེ། དེ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའམ། མཁས་པའི་བསམ་པས་ཀྱང་སྨྲ། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་གཉིས་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གང་ཟག་དེས་མ་ཐོས་མ་བསམས་མ་བསྒོམས་པས། བློ
Chinese
据说，如果有人说：“在（烦恼）没有被不调和的自我征服之前，通过修习对治法，只会导致堕入恶趣等等。之后，也会开始学习不善等。” 因此，导师龙树在《中观根本慧论》中说：“如果错误地看待空性，那么智慧浅薄的人将会毁灭，就像错误地抓住蛇，或者错误地修持密咒一样。”又，《六十正理论》中说：“如果不了解空性的意义，只是听闻就去实践，那些不积福德的下劣之人将会毁灭。”如果有人说：“我智慧广大，也积福德，所以不畏惧烦恼。”这也是不合理的。在《圣十地经》中也说：“二地菩萨安住在戒律清净，并且了知细微的堕罪。”安住在地上就说自己智慧广大，这是非常傲慢的。因此，在世俗谛中，如果没有生起对治法，即使对烦恼保持中立，烦恼也会增长，更何况是主动接受呢？所以，放任烦恼，远离修习，这不是出家菩萨的行为。正如《圣妙吉祥游戏经》中所说：“妙吉祥说：‘出家取决于戒律，如果戒律败坏，那就没有任何出家的意义。’”又，该经中说：“如果自己受持学处和清净的戒律，并且使戒律败坏的众生也安住在戒律的律仪和苦行中，那就是出家菩萨。”因此，即使理解了空性，也被烦恼击败，那也不是菩萨。该经中，女儿说：“妙吉祥，例如，阿罗汉不被称为勇士。妙吉祥，同样，被烦恼征服的人也不被称为菩萨。”智慧广大并且证悟空性后修习的利益是什么呢？在《月灯经》中说：那时
English
It is said that if someone says, "Before (afflictions) are subdued by the discordant self, practicing antidotes will only lead to falling into the lower realms, etc. Afterwards, one will also begin to learn non-virtue, etc." Therefore, the teacher Nagarjuna said in the Root Verses on the Middle Way: "If one views emptiness incorrectly, then those with little wisdom will be destroyed, just like grasping a snake incorrectly, or practicing secret mantras incorrectly." Also, in the Sixty Stanza Reasoning, it says: "If one does not understand the meaning of emptiness, but only engages in hearing, those inferior beings who do not accumulate merit will be destroyed." If someone says, "I have great wisdom and also accumulate merit, so I am not afraid of afflictions," this is also unreasonable. In the Holy Ten Bhumi Sutra, it also says: "The bodhisattva of the second bhumi abides in pure morality and knowingly dwells in even the slightest transgressions." To say that one has great wisdom just because one abides on a bhumi is extremely arrogant. Therefore, in the relative truth, if antidotes have not arisen, even if one remains neutral towards afflictions, they will increase, let alone actively embracing them? Therefore, indulging in afflictions and abandoning practice is not the behavior of an ordained bodhisattva. As the Holy Manjushri Play Sutra says: "Manjushri said: 'Ordination depends on morality; if morality is corrupted, then there is no meaning to ordination at all.'" Also, that sutra says: "If one oneself upholds the precepts and pure morality, and also causes beings with corrupted morality to abide in the discipline and asceticism of morality, that is an ordained bodhisattva." Therefore, even if one understands emptiness but is defeated by afflictions, that is not a bodhisattva. In that sutra, the daughter said: "Manjushri, for example, an arhat is not called a hero. Manjushri, similarly, one who is conquered by afflictions is not called a bodhisattva." What are the benefits of practicing after having great wisdom and realizing emptiness? In the Moon Lamp Sutra, it says: At that time
Chinese
此外，善逝们不会舍弃其他学处。勇士不会再受女人支配。等等这样说了。《圣法普行经》中也说：例如，与黑暗同处，那不是灯。同样，与烦恼同处，那不是菩萨的智慧。这样说了。《圣宝顶经》中也说：空性的瑜伽从布施到智慧之间不应分离。这样说了。《学集论》中也说：修习般若波罗蜜多后，应精通烦恼之声和方便，不要像在自己家里逞英雄一样。这样说了。因此，菩萨自身虽然智慧广大，却被烦恼所胜，而且因为信心不足而懈怠于学处，如果说这样的话，那就是把持着歧途，给佛法带来创伤，这是不合理的。仅仅以戒律为满足，智慧只领悟一个方面，对这些进行驳斥，简要地阐述，这就是总结的偈颂。其中，对于差别进行邪分别有两种：对见解进行邪分别和对修行进行邪分别。其中，对见解进行邪分别是指，有些人说二谛在事物上并不成立，例如，凡是未生者，就是无二的，例如虚空。二谛从原始以来就是未生的，并且清净无二，他们这样说。对此应说：如果以胜义谛来成立无二，那就是对已成立者进行成立。如果普遍成立，那就是 作为理由并不成立，因为与现量相违。未生者没有痛苦，所以你被剑刺伤也能忍受吗？应这样说。有些人说，胜义谛不存在，只有世俗谛才是唯一的，他们这样说。对此应说：如果这是与孩童无明蒙蔽的想法相结合而说的，或者这是与事物的实相相符而说的，或者这是以智者的想法而说的。如果按照第一种情况，那么二者并不成立，因为胜义谛是未被宣说它的法的人所听闻、思考和修习的，所以智慧
English
Furthermore, the Sugatas do not abandon other trainings. The hero will no longer be dominated by women. And so on. It is also said in the Noble Dharma Sarva Samgraha: For example, being with darkness is not a lamp. Similarly, being with afflictions is not the wisdom of a Bodhisattva. Thus it is said. It is also said in the Noble Jewel Crown Sutra: The yoga of emptiness should not be separated from generosity to wisdom. Thus it is said. It is also said in the Compendium of Trainings: After practicing the Prajnaparamita, one should be skilled in the sound of afflictions and means, but do not act like a hero in one's own home. Thus it is said. Therefore, although the Bodhisattva himself has great wisdom, he is defeated by afflictions, and because of lack of faith, he is lazy in the trainings. If one says this, it is like holding onto a wrong path and causing wounds to the Dharma, which is unreasonable. Holding only to discipline as sufficient, and wisdom only understands one aspect, refuting these, briefly explaining, this is the summarizing verse. Among them, there are two kinds of wrong discrimination regarding differences: wrong discrimination regarding view and wrong discrimination regarding practice. Among them, wrong discrimination regarding view is that some say that the two truths are not established in things, for example, whatever is unborn is non-dual, like space. The two truths are unborn from the beginning and are pure and non-dual, they say. To this it should be said: If you establish non-duality in the ultimate truth, then you are establishing what is already established. If you establish it generally, then it is not established as a reason, because it contradicts direct perception. The unborn do not have suffering, so can you endure being stabbed with a sword? It should be said like this. Some say that the ultimate truth does not exist, only the conventional truth is the only one, they say. To this it should be said: If this is said in conjunction with the thoughts of a child blinded by ignorance, or if this is said in accordance with the reality of things, or if this is said with the thoughts of a wise person. If according to the first case, then the two are not established, because the ultimate truth is not heard, thought, or practiced by the person who teaches it, so wisdom