Tibetan
་ལ་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་མ་གྲུབ་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའོ། །བདེན་པའོ་སྙམ་པས་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བས་འདི་བརྫུན་པའོ་ཞེ་འམ། སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་འམ། རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་འགྲུབ་མི་སྲིད་དོ། །འོན་ཏེ་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། གང་ཞིག་གིས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པར་དེ་མ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་གཞག་པའམ། རིགས་པས་གནོད་པར་མ་གྲུབ་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ཇི་སྐད་དུ་བྱ། གལ་ཏེ་རིགས་པས་གནོད་པར་གྲུབ་པས་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྔར་གྲུབ་པས་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། དེས་ནི་གཉི་ག་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། ཧ་ཅང་ཡང་ཆེས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མིང་ལས་དོན་མེད་པར་བཞེད་དོན་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། མིང་ལ་བརྩད་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་དང་འགལ་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་འདི་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་ལ་མཚོན་བཏབ་པ་དང༌། ཁྱོད་ལ་མཚོན་བཏབ་པ་གཉིས་གནོད་པ་མེད་པས་འདྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་ནི་དེ་ལྟར་མི་བཞེད་དོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་ལ་ མཁས་རྣམས་ལ། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། །མེད་པ་རྣམ་པར་བཟློག་ཟིན་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་དགག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཁོ་བོའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀག་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ཏེ་བཏང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཆོས་ཀུན་འགྲོ་བ་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྩོམ་པ་མེད་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་གནོད་པ་ལ་སྨྲས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་ཙམ་དང་བརྡ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སམ། ཡང་ན་གཅིག་གིས་གཅིག་བཤད་པར་གསུང་གི །དོན་དམ་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བདེན་པ་གཉིས་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་རིགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རིགས་པས་གྲུབ་པ། རྟག་པ་གཅིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུག་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོ་འོ། །དེ་སྐད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ས
Chinese
不成立。由于它不成立，所以色等是真实的。认为“是真实的”而仅仅产生，难道说这是虚假的吗？或者说，因为遮蔽的缘故才称为世俗吗？因为理智妨害的缘故才称为世俗，是不可能成立的。如果说是按照后一种情况，那么就回答说，如果不知道什么遮蔽，或者什么有遮蔽，并且没有成立遮蔽，或者没有成立理智妨害，那么怎么能说是世俗呢？如果成立了理智妨害，那么这就成立为世俗的真理。如果这样说，那么就因为之前已经成立了胜义谛，所以才知道这是世俗的真理。因此，这两种观点都被承认了。有些人说，圣者龙树的观点并没有成立胜义谛，而是非常极端地认为世俗也只是名言而没有实际意义。对此回答说，（佛）说过，名言上没有争论。这与现量相违背。如果说“这个阉人的儿子在这里”，然后对他进行攻击，那么对他的攻击和对你的攻击没有损害，因此将变成相同的情况。论师不是这样认为的。在《六十正理论》中也说：对于通达因果的智者们来说，一切过失产生的处所，已经被完全遮止了。这样说，并且说，为了驳斥它而建立的我（的）烦恼，也被你遮止了，所以你帮助了我，放纵了它。在圣《法句经》中也说：菩萨没有造作，菩萨对智慧的损害进行辩论，（说）一切法只是名称和术语等等，这些也只是世俗中的名称的异名，或者说只是互相解释而已，并不是在胜义谛中进行阐述。有些人认为，二谛不是实有，也就是说，世俗谛是被理智妨害的，而胜义谛是被理智成立的，是常一的，存在于一切法的法性中，是远离一切戏论的自性。因此说：在《二谛分别论》中说：因为是随顺理智的自性，所以是救护者们的法身。这样说，并且圣
English
does not hold. Since it does not hold, form and so on are true. Thinking, "It is true" and merely arising, is this said to be false? Or is it called conventional because it obscures? It is impossible to establish that it is called conventional because it is harmed by reason. If it is said to be according to the latter aspect, then it is said to that: If one does not know what obscures, or what has obscuration, and obscuration is not established, or harm by reason is not established, then how can it be called conventional? If it is established that it is harmed by reason, then this is established as the conventional truth. If it is said like that, then since the ultimate truth has been previously established, it is known that this is the conventional truth. Therefore, both of these are admitted. Some say that the thought of the noble Nagarjuna does not establish the ultimate truth, but is extremely extreme, even in the conventional, it is considered that there is no meaning other than name. To that it is said: It was said that there is no dispute in name. That is contradictory to direct perception. If it is said, "The son of a eunuch is here," and then an attack is made on him, then the attack on him and the attack on you are the same because there is no harm. The teacher does not think like that. In the Sixty Stanzas of Reasoning, it is also said: For the wise who are skilled in cause and effect, the place where all faults arise has been completely reversed. It is said like that, and it is said that my afflictions, which were established to refute it, have also been stopped by you, so you have helped me and let them go. In the noble Sutra of All Dharmas Going, it is also said: Bodhisattvas do not create, bodhisattvas debate the harm of wisdom, (saying) all dharmas are only names and terms, etc., which are also just synonyms for names in the conventional, or they are just explaining each other, not explaining in the ultimate truth. Some think that the two truths are not real, that is, the conventional truth is harmed by reason, while the ultimate truth is established by reason, is constant and one, exists in the nature of all dharmas, and is the nature that is separate from all elaboration. Therefore, it is said: In the Distinguishing of the Two Truths, it is said: Because it is the nature that follows reason, it is the Dharmakaya of the protectors. It is said like that, and the noble
Tibetan
་བཅུ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང༌། །མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་ནི། དེ་ཉིད་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་རིགས་པས་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཉིད་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རིགས་པས་མཐོང་བར་འགལ་ཏེ། མ་མཐོང་བ་ཙམ་ལ་བརྟགས་ན་དེ་སྐད་གསུངས་ཀྱི། དེ་ནི་རིགས་པ་གྲུབ་པ་དོན་དམ་པར་གཞག་རྒྱུ་མེད་དེ། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པ་ལས། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཀྱང་འདས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ལྟ་ཕར་ཞོག་དེས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བྱ་བའི་གནས་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡེ་ནས་གནས་པའི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་ཙམ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་ལ། བྱུང་བས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱིས་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་སྐྱེས་ཙམ་ནས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་བ་ན་དེ་སྐད་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ན་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་རྟག་པ་དེ་གང་གི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། སྔ་ན་གནས་པ་དང་ཆོས་ཅན་གསར་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་ཏུ་མི་འདོད་ན། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཟག་གིས་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཡོད་པར་བརྟགས་ནས་བདེན་པར་འཛིན་པ་ལ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་ནས་བདག་ཡོད་པར་མི་བདེན་ཏེ། རིགས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡོད་པ་བདེན་ན་བྱིས་པ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བས་མ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཚངས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ད་འབད་པ་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ན་དོན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཆོས་ཅན་གཅིག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཅིག་ཡོད་ན། མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བདག་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཁས་ལེན
Chinese
第十品中说：如来出世也好，不出世也好，法界本性即是如此安住。如此，一切法皆是空性，一切法皆是无相。如是说。圣者宝云经中说：种姓之子，如果胜义谛不存在，那么梵行将变得毫无意义。有人如是说。对此答复说：以随顺理智之自性故。如是等所说，即是说，从该经中，为何认为是理智所安住之自性呢？答曰：因为该自性本身即具有理智。也就是说，一切法在胜义谛中与理智相违，仅仅因为未见而如是说。但这并非理智成立，胜义谛便无从安立。如是说。圣者二谛经中说： 天子啊，胜义谛的真理，甚至超越了遍知者的智慧境界。如是说。更何况其他，甚至它也并非可作为对境之处，这是它的定义。所谓本有之常，也是说，如来未出世时，色等在胜义谛中是存在的。并非因为出世就不存在了，而是说，当某些事物刚产生时，以一种在胜义谛中未成立的方式产生，所以才如是说。如果不是这样，那么法性本有的常，又是谁的法呢？如果不认为先前存在和新产生的法，这两者是成立和安乐的同一体性，那么梵行将变得毫无意义。如是说，这也是因为愚童们认为人我与法我是存在的，并执着为真实。考虑到人与法中我未成立，所以说我不存在是不真实的，这与理智相违。如果存在是真实的，那么因为所有愚童都能看见，所以不会有错觉，为了通过涅槃获得梵天，现在努力就没有意义了。如是说。这并非说，如果在理智的领域中不成立，就没有意义。所谓安住于一切法之法性，也是说，一个法远离戏论，同样，其他法也远离戏论，所以才如是说。如果有一个遍及一切法的我，那么外道就会承认我遍及一切。
English
From the tenth chapter: Whether the Tathagatas appear or not, the nature of reality remains as it is. Thus, all phenomena are emptiness, and all phenomena are without characteristics. So it is said. From the Noble Jewel Cloud Sutra: Son of good family, if the ultimate truth does not exist, then pure conduct will become meaningless. So it is said. To that, it is said: Because of the nature that follows reason. That which is said, such as, from that very sutra, why is it considered the nature that abides by reason? The answer is: Because that very nature possesses reason. That is to say, all phenomena contradict reason in the ultimate truth, and it is only because they are not seen that it is said in that way. But that is not to say that reason is established and the ultimate truth cannot be established. Thus it is said. From the Noble Sutra on the Two Truths: Son of the gods, the truth of the ultimate truth transcends even the realm of the wisdom of the all-knowing one. So it is said. Let alone others, even it is not a place to be made an object, that is its definition. The so-called ever-abiding permanence is also to say that when the Tathagata had not yet appeared in the world, form and so on existed in the ultimate truth. It is not that they do not exist because of appearing, but rather, when some things are just born, they are born in a way that is not established in the ultimate truth, so it is said in that way. If it were not like that, then whose dharma would the ever-abiding permanence of the nature of reality be? If one does not consider the previously existing and the newly arising phenomena to be the same entity of establishment and happiness, then pure conduct will become meaningless. So it is said, and this is also because foolish children think that the self of the person and the self of phenomena exist, and they cling to them as real. Considering that the self is not established in the person and phenomena, it is said that the non-existence of the self is not true, which contradicts reason. If existence is real, then because all foolish children can see it, there will be no delusion, and in order to attain Brahma through nirvana, there is no point in striving now. So it is said. It is not said that if it is not established in the realm of reason, it is meaningless. The so-called abiding as the nature of reality of all phenomena is also to say that one phenomenon is free from elaboration, and similarly, other phenomena are also free from elaboration, so it is said in that way. If there is a self that pervades all phenomena, then the non-Buddhists would acknowledge that the self pervades everything.