Tibetan
ང་རྒྱུ་ཡང་མེད་དེ་འབྲེལ་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་ལས་གཞན་མེད་པར། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། །དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ་སྙམ་པ་ལ་བདེན་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དུ་གདགས་པས་དེ་ཙམ་མ་ལ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་འབྲེལ་པ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་པས་བཀག་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་སྐད་དུ། །དབུ་མའི་རྒྱན་ལས། །མ་ཡིན་ཐོག་མེད་རྒྱུད་ལྕི་བར། །དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་དབང་བྱས་པས། དེ་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །མངོན་སུམ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་ས་དང་པོ་ཐོབ་ཡན་ཆད་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གསལ་བར་རྟོགས་སོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཅོད་པ་ཙམ་དུ་བས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་གཅོད་བྱེད་པ། །ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །རྗེས་སུ་དཔག་རྣམས་དཔོག་པར་བྱེད། །རྣལ་འབྱོར་དབང་རྣམས་མངོན་སུམ་གསལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལོག་པར་རྟོག །ཆོས་ཉིད་མཐོང་ལ་ལོག་རྟོག་དང༌། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་འབྲེལ་པ་ལ། །ལོག་པར་རྟོག་པ་སུན་དབྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་སྒྲོ་བཏགས་པས་གཅོད་པ་ན། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་ཏེ་འདི་ སྐད་དུ། གང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་དེ། བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་སྨྲས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྦྱོར་བ་ལ་གོམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ནི་རིགས་ན་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་དགོས་པའི་རིགས་ཅིག་ཡིན་ན་ནི། སྦྱོར་བ་དེ་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནམ་གཞན་གྱི་དབང་གི་རང་བཞིན་གང་གྲུབ་མ་ངེས་པའི
Chinese
我也没有理由，因为关系就是它的自性，而且除了从它产生的关系之外没有其他的。以前的论师法称等都已阐述。那么，论师莲花戒在《中观光明论》中说，已经阐述了不可说是它本身和非它本身。虽然是真实的，但这仅仅是因为以正确的智慧没有成立补特伽罗和法，才将补特伽罗和法安立为法性，仅仅在那之上才假立为自性一体的关系。因为不可说是它本身和非它本身，所以已经阐述了什么也没有成立。因此，法性就是法自身远离戏论，而且那也因为是假立而被遮止，所以孩童凡夫们不能现量见到。如是说。《中观庄严论》中说：非是无始相续重，以于事物作增益，故彼一切诸有情，不能现见而了知。如是说。瑜伽自在的大自在从获得初地乃至，如来们则能明了证悟。凡夫们仅仅是以理证的方式断除增益，而不是现量见到。如是说。彼论中说：于彼断除增益者，以能知晓之理证，随行比度而度量，瑜伽自在现量明。如是说。于二谛颠倒执，见法性时有邪执，于法与有法之关系，破除颠倒之执着。名为摄义之偈颂。有的人说，凡夫以增益而断除时，以理证的方式知晓，如此说：凡是远离一和多者，那在胜义中是无自性的，我和他人所说这些也仅仅是说了远离一和多，就能使所立成立并证悟吗？对此答复说：根器敏锐且串习修习者所证悟，如果是属于必须作相似法之修习等，那么，那修习是不确定是遍计的自性还是他起的自性。
English
I have no reason either, because the relationship is its very nature, and there is nothing other than the relationship that arises from it. The previous teachers Dharmakirti and others have explained. Now, the teacher Kamalashila said in the Madhyamaka Aloka, it has been explained that it cannot be said to be itself and not itself. Although it is true, this is only because the self and phenomena are not established by correct knowledge, and the self and phenomena are established as the nature of reality, and only on that basis is it nominally called the relationship of one self. Because it cannot be said to be itself and not itself, it has been explained that nothing is established. Therefore, the nature of reality is the very nature of phenomena that is free from elaboration, and that is also prevented by being falsely imputed, so children and ordinary people cannot see it directly. It is said thus. In the Ornament of the Middle Way, it is said: It is not a heavy beginningless continuum, because of the power of imputing to things, therefore all sentient beings, cannot be directly seen and understood. It is said thus. The great sovereign of yoga, from the attainment of the first ground onwards, the Tathagatas clearly realize it. Ordinary people only cut off the imputation through reasoning, but do not see it directly. It is said thus. In that very text, it is said: For those who cut off imputation, with the reasoning that makes them know, those who follow inference measure, the yogic powers are clear to the senses. It is said thus. Wrongly conceiving the two truths, having wrong conceptions when seeing the nature of reality, in the relationship between phenomena and the possessor of phenomena, refuting the clinging to inverted views. This is called a summarizing verse. Some say that when ordinary people cut off with imputation, they know through reasoning, saying thus: Whatever is separated from one and many, that is without self-nature in the ultimate sense, and these words spoken by me and others are also merely saying that they are separated from one and many, can they make the established thesis established and realized? In response to this, it is said: Those who are sharp-witted and accustomed to practice realize that if it belongs to the kind of practice that requires similar phenomena, then it is uncertain whether that practice is the nature of imputation or the nature of dependence on others.
Tibetan
་ཕྱིར། ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟ་བུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྤྱིར་བཏང་ནས་དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སྨྲས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། མཐུན་པའི་དཔེ་དེ་ལ་འབྲེལ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་བམ་མ་ཕབ། མ་ཕབ་ན་ནི་དཔེ་སྨྲོས་པ་ལ་དོན་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཕབ་པོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དགག་པའི་སྒྲར་སྦྱར་ནས་གཏན་ཚིགས་དོན་དམ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་གཉིས་འབྲེལ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་བམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་སྒྲ་སྦྱར་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཅིག་ལ་འབྲེལ་པ་གཏན་ལ་ཕབ། དེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན། སྨྲས་པ། འབྲེལ་པ་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའམ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ། དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་ན། འོན་ཏེ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས། རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་འཕགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། དེས་ན་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མི་སྲིད་པས། མི་སྲིད་པའི་དོན་སྨྲས་ན་བདག་ཉིད་ཉམས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དཔེ་དེ་ནི་མ་གྲུབ་པའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲེལ་པ་དེ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་དེ། རྟག་ཏུ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྣང་བ་ལས་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཡང་མི་མཐོང་མི་ སྲིད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་བསལ་ཏེ། གང་ཁས་བླངས་ཀྱང་མ་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་སྟེ། དཔེར་ན། བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་ལྟ་བུའོ། །རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འདི་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འགལ་བས་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲགས་པས་ཀྱང་གསལ་ཏེ། བརྡ་ཤེས་པ་གྲུབ་པའི་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་ཅིག་ལ། མེ་ལོང་གི་ནང་ལ་ཅི་འདུག་ཅེས་དྲིས་ན། བཞིན་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ཅིག་འདུག་ཅེས་ཟེར་བ་ལས། ཅི་ཡང་མ་མཐོང་ཞེས་ཟེར་མི་སྲིད་དོ། །རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཟེར་རམ། ལུང་གིས་གསལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་མིའམ་ཅིའི་རྒྱལ་པོ་ལྗོན་པས་ཞུས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་
Chinese
因此，会显现为共同的未确定之理由。然而，如果说一般情况下随行，例如影像等，没有过失，那么，对此回答说：对于那个相似的例子，是确定了关联还是没有确定？如果没有确定，那么举例就没有意义。如果说确定了，那么，对此回答说：是否结合否定的词语，将理由的胜义谛和所立胜义谛的无自性二者确定为关联？或者不是这样，而是结合否定的词语，将世俗谛的某个确定为关联？如果是前者，那么说：那个关联是通过现量成立的，还是通过比量成立的？如果说通过现量成立，那么，因为现量见到法性，攻辩双方都会成为圣者，这太过分了。因此，所要成立的法的相随之而行就变得没有意义了。因此，因为凡夫不可能现量见到法性，如果说不可能的事情，也会变成自相矛盾。因此，那个例子显现为不成例，并且因为承诺在所要成立的法上存在，所以那不是理由的自性成立，因此会显现为不成的理由。对于那个关联，现量会损害它，因为总是显现为影像，所以不可能不见到影像。比量也会排除它，因为凡是承诺却没见到的，都不能安立名称，例如，空无瓶子的处所。作为争论基础的这个胜义谛，也是因为没有现量见到，所以是周遍的非能见。因为影像显现，也成为了相违遍的能见。名声也清楚地表明了这一点，对于一个通达词语、通过成立的宗派没有转变心意的人，如果问镜子里有什么，他会说只有相似的面容，不可能说没见到任何东西。这也是与自己的话相违背的，所谓见到胜义谛，是指影像吗？圣教也清楚地表明了这一点，在圣者人非人王树所请问中，世尊
English
Therefore, it will appear as a common uncertain reason. However, if it is said that generally following, such as an image, is without fault, then, in response to that, it is said: For that similar example, is the connection established or not established? If it is not established, then there is no point in giving the example. If it is said that it is established, then, in response to that, it is said: Is it by combining the negative word, establishing the connection between the ultimate truth of the reason and the selflessness of the ultimate truth to be proven? Or is it not like that, but by combining the negative word, establishing the connection with some conventional truth? If it is the former, then say: Is that connection established by direct perception or by inference? If it is said that it is established by direct perception, then, because the nature of reality is seen directly, both the proponent and the opponent will become noble beings, which is too extreme. Therefore, following the sign of the dharma to be established becomes meaningless. Therefore, since ordinary beings cannot directly see the nature of reality, if one speaks of the impossible, it will also become self-contradictory. Therefore, that example appears as an unestablished example, and because it is promised to exist on the dharma to be established, it is not the nature of the reason that is established, so it will appear as an unestablished reason. For that connection, direct perception will harm it, because it always appears as an image, so it is impossible not to see the image. Inference will also eliminate it, because whatever is promised but not seen cannot be given a name, for example, a place devoid of a pot. This ultimate truth, which is the basis of the debate, is also an invisible pervader because it is not seen directly. Because the image appears, it also becomes a contradictory pervader. Fame also clearly shows this, if someone who understands words and whose mind has not been changed by an established sect is asked what is in the mirror, he will say that there is only a similar face, it is impossible to say that he has not seen anything. This is also contradictory to one's own words, is the so-called seeing the ultimate truth referring to the image? The scriptures also clearly show this, in the question asked by the noble human and non-human king Tree, the Blessed One