Tibetan
་གསུངས་སོ། །ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། འཇམ་དཔལ་བདག་གི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དང་བ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་སམ། ཞེ་སྡང་ངམ། གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བགྱི་མི་ནུས་སོ། །སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ནམ། རྡུལ་ལམ། དུ་བའམ། མུན་པའམ། སྟུག་པོ་འམ། སྤྲིན་དག་སྣང་མོད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ནི་དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་ནས་མེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་བདག་གིར་བྱ་བའི་ལྟ་བའི་བག་ལ་ཉལ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་འབྱུང་མོད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེམས་ནི་ཐོག་མའི་མཐའ་ནས་ཀྱང་མ་འཕོས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེམས་ནི་ཐ་མའི་མཐར་ཡང་མི་འཕོའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེམས་ནི་ད་ལྟར་ཡང་མི་གནས་སོ། ། དེ་ལ་མཁས་པ་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་འཕོས་པ་མི་འཕོ་བ་མི་གནས་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་མ་ཆགས་ན་དག་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་ཉིན་མཚན་ཁ་ཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང༌། མཚན་མོ་མི་བསྒོམ་ལ་ཉིན་པར་རྩོལ་བ་དྲག་ལ་ཡུན་ཐུང་བར་བསྒོམ་མོ། །འདི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་བཅོས་པ་ཙམ་བྱས་ནས་སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བསམས་ལ་བགས་ཀྱིས་འདུག་ན་དེ་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་དང་པོ་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཙམ་དུ་བསྒོམས་ཏེ། ཉི་མ་དང་པོར་སྔ་དྲོ་ཐུན་གཉིས། ཕྱི་དྲོ་གཉིས། གཉིས་པ་ལ་སྔ་དྲོ་གསུམ། ཕྱི་དྲོ་གསུམ། གསུམ་པ་ལ་སྔ་དྲོ་བཞི། ཕྱི་མ་རེད་བཞི། བཞི་པ་ལ་སྔ་དྲོ་ལྔ། ཕྱི་དྲོ་ལྔ། དེ་ནས་ཕར་སྐྱེད་མ་ཐོན་གྱི་བར་དུ་ཐུན་བཅུ་བཅུ་ལས་མི་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སྐྱེད་དང་པོར་བྱུང་བའི་སེམས་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པའོ། །དེའི་སྐབས་སུ་ཉིན་པར་གཉིས། མཚན་མོ་སྲོད་ལ་གཅིག་སྟེ་གསུམ་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་རྒོད་པ་རྒྱུན་ཆད་པས་ཤིན་ཏུ་ཞི་སྟེ། སྔར་དབུགས་ལ་བལྟས་ན་བགས་ཀྱིས་འགུལ་བ་དེ་ཡང་མེད་པ་དང༌། རྩོལ་བ་ཀློད་ཀྱང་སྔར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུན་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་ལྔ་ཙམ་དུ་བྱིང་བ་མེད་པ་དང༌། སྔར་
Chinese
说了。又，在同一部经中，国王禀告说：文殊菩萨，我的所有障碍都已清除。那是什么缘故呢？因为心的自性本来就是清净的，不会被贪欲、嗔恨或愚痴所染污。说：大国王，就像这样，例如，天空中有微尘、尘土、烟雾、黑暗、浓雾或云彩显现，但天空并没有被这些所染污。大国王，同样地，虽然有我及我所的见解的习气，以及贪欲、嗔恨和愚痴生起，但心的法性不会被染污。大国王，你不应该为此感到后悔。大国王，心从最初的边际也没有移动。大国王，心到最后的边际也不会移动。大国王，心现在也不安住。 因此，智者们了悟到一切法都是不移动、不变化、不安住的。如此了解后，也不会对见解产生执着。大国王，没有执着就是清净，这样说了。因此，通过理性和教证，在某些日夜里，确定性大大增长，晚上不修习，而白天则努力进行强烈而短暂的修习。像这样，仅仅调整身体，然后像心一样，观想一切法都远离一切戏论，轻轻地安住，并且非常努力地不执着于此，首先仅仅修习安住的对境。第一天，早上两座，下午两座。第二天，早上三座，下午三座。第三天，早上四座，下午四座。第四天，早上五座，下午五座。从那以后，在没有出现增长之前，不要修习超过十座。像这样修习，最初生起的增长的心，以及第二、第三和第四个。在那个时候，白天修习两座，晚上黄昏时修习一座，总共三座。其中，第一个是由于粗猛的念头停止而非常寂静，以前观察呼吸时，轻轻的动摇也没有了，即使放松努力，也因为以前的力量，持续的时间像平常走路一样，没有沉没到大约五箭的距离，以前
English
said. Again, in the same sutra, the king reported: Manjushri, all my obscurations have been cleared. What is the reason for that? Because the nature of the mind is originally pure, it cannot be defiled by desire, hatred, or ignorance. Said: Great King, just like this, for example, there may appear specks of dust, dust, smoke, darkness, thick fog, or clouds in the sky, but the sky is not defiled by these. Great King, similarly, although there may arise the latent tendencies of the view of self and what belongs to self, as well as desire, hatred, and ignorance, the Dharma nature of the mind is not defiled. Great King, you should not regret this. Great King, the mind has not moved from the initial limit. Great King, the mind will not move to the final limit either. Great King, the mind does not abide even now. Therefore, the wise realize that all dharmas are unmoving, unchanging, and un abiding. Having understood this way, they also do not become attached to views. Great King, non-attachment is purity, so it was said. Thus, through reason and scripture, certainty greatly increases during certain days and nights, and one does not practice at night, but during the day one strives to practice intensely and briefly. Like this, merely adjusting the body, and then, like the mind, contemplating that all dharmas are free from all elaborations, gently abide, and very diligently do not cling to this, first only practice the object of abiding. On the first day, two sessions in the morning and two sessions in the afternoon. On the second day, three sessions in the morning and three sessions in the afternoon. On the third day, four sessions in the morning and four sessions in the afternoon. On the fourth day, five sessions in the morning and five sessions in the afternoon. From then on, do not practice more than ten sessions until the increase has occurred. Having practiced like this, the first mind of increase that arises, as well as the second, third, and fourth. At that time, practice two sessions during the day and one session at dusk, for a total of three sessions. Among them, the first is extremely peaceful because the coarse thoughts have ceased, and when previously observing the breath, even the slight movement is gone, and even if the effort is relaxed, because of the previous strength, the duration is like normal walking, without sinking to about five arrow-lengths, previously