Tibetan
ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་གཅིག་ཏུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་དབུགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལ་བསྐོར་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཅུ་ལ་ལྟོས་པས་ཆ་ཡིས་ཆེ་ན་གཅིག་ཏུ་མི་འགྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་གི་སེམས་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་འདི་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆ་དང༌། གནས་པའི་ཆ་དང༌། འགག་པའི་ཆ་ཡོད་པས་ཆ་ཤས་མེད་པ་གཅིག་མི་འགྲུབ་བོ། །ཡང་དག་པར་གཅིག་མ་གྲུབ་པས་དུ་མ་ཅིའི་དུ་མ་ཡིན། དེ་བས་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སེམས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་མེད་དེ། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ། །གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མཐའ་ཡོད་ལྟར། །ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་རྣམ་པར་བརྟག །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་མ་འོངས་པ་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་ལ། དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་རྟགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །འོ་ན་འདས་པའི་སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་ལ། འདས་པའི་རྒྱུ་དོན་དམ་པར་མེད་ན་ཅི་ཞིག་འདས་པའམ། མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་ཡང་ཤི་བ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སེམས་ཡང་དག་པར་མི་དམིགས་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་འོངས་པ་དང་འདས་པ་ག་ལ་དམིགས། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་དོ། །གང་མི་རྙེད་པ་དེ་ནི་མི་དམིགས་སོ། །གང་མི་དམིགས་པ་དེ་འདས་པ་མ་ཡིན་མ་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འཕགས་པ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་མོད་ལས་ཀྱང༌། དེ་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ཕ་མའི་སྲོག་བཅད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་སྐབས་མཛད་པར་གསོལ། བདག་གིས་ད་ཅི་བགྱི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ནས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་ནི་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ། ཇི་ལྟར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲའོ། །གང་ཁྱོད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་བདེན་པའི་ཚིག་སྨྲ་བ་སྟེ། མི་སླུ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སྐྱེས་བུ་
Chinese
具有部分的事物，必定不能成为一个整体。例如，构成事物的是围绕一个呼吸的微尘的十个微尘，因为部分大于整体，所以不能成为一个整体。我的心生起而没有停止，由此产生了生起的部分、住的部分和灭的部分，因此不具有部分的整体是不能成立的。既然真实的一个没有成立，那么众多又是什么众多呢？因此，由于远离了一和多，现在生起的心，在胜义谛中是完全没有自性的，如同虚空一般，因此不应依赖它，不应安住于它。如是说，圣者龙树说：如同刹那有边际一样，对初始、中间、结尾进行辨别。由于三个刹那的自性，世界不住于刹那。如是说。那么，有人会想，未来存在吗？那也是因为自己的体性没有成立，果的相在胜义谛中没有成立，所以在胜义谛中是完全没有自性的。那么，有人会想，过去的心在胜义谛中存在吗？如果过去的因在胜义谛中不存在，那么什么会成为过去或未来呢？如果不是这样，那么寡妇的儿子也会有死亡，这将会是荒谬的。因此，如果现在生起的心没有被真实地观察到，那么依赖于它的未来和过去又如何能被观察到呢？如是说，在圣者《宝积经》中也说：光护，心是完全无法寻找到的。凡是无法寻找到的，就是不可观察的。凡是不可观察的，就不是过去，也不是未来，也不是现在生起的。在圣者《未生怨经》中也说：之后，化身的那个人去往世尊所在的地方，到达后，用头顶礼世尊的脚。然后对世尊这样说道：世尊，我杀害了父母，请世尊允许我。我现在该怎么办？之后，世尊对那个化身的人说了“善哉”，并给予了“善哉，善哉”。年轻人，你真实地说，正确地说，如实地说出了所做的事情。因为你在如来面前说真实的话，是不欺骗的，年轻人啊。
English
That which has parts cannot definitely become one. For example, the constituents of a thing are ten particles surrounding one breath's subtle particle; since the part is greater than the whole, it cannot become one. My mind arises and does not cease; from this arise the part of arising, the part of abiding, and the part of ceasing. Therefore, a whole without parts cannot be established. Since a true one is not established, then what is the multitude of many? Therefore, since it is separate from one and many, the mind that arises now is, in ultimate truth, completely without inherent existence, like the sky. Therefore, one should not rely on it, one should not abide in it. Thus it is said, the noble Nāgārjuna said: Just as an instant has an end, so too, discriminate the beginning, middle, and end. Because of the nature of the three instants, the world does not abide for an instant. Thus it is said. Then, one might wonder, does the future exist? That too, because its own essence is not established, and the sign of the result is not established in ultimate truth, therefore in ultimate truth it is completely without inherent existence. Then, one might wonder, does the past mind exist in ultimate truth? If the cause of the past does not exist in ultimate truth, then what would be called past or future? If it were not so, then the son of a widow would also have death, which would be absurd. Therefore, if the mind that arises now is not truly observed, then how can the future and the past, which depend on it, be observed? Thus it is said, in the noble *Ratnakūṭa Sūtra* also it is said: Light-protector, the mind is completely unfindable when sought. That which is unfindable is unobservable. That which is unobservable is neither past, nor future, nor present. In the noble *Ajātaśatru Kaukṛtya Vinodanā Sūtra* also it is said: Then, that emanation being went to where the Blessed One was, and having arrived, he bowed to the feet of the Blessed One with his head. Then he said this to the Blessed One: Blessed One, I have killed my parents, please allow me, Blessed One. What should I do now? Then, the Blessed One gave the word "Good, good" to that emanation being, saying, "Good, good. Young man, you speak truthfully, you speak correctly, you speak as it was done. Because you speak the truth before the Tathāgata, you are not deceptive, young man."
Tibetan
ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་རྟོགས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱི་འདས་པས་སམ། མ་འོངས་པས་སམ། ད་ལྟར་གྱིས་སམ། སེམས་གང་གིས་ཕ་མའི་སྲོག་བཅད། འདས་པའི་སེམས་ཟད་པ་བྲལ་བ་འགགས་པ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཡུལ་ནའང་མི་གནས་པས་དེའི་གདགས་སུ་མི་ནུས་སོ། །མ་འོངས་པ་ནི་མ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །མ་བྱུང་བ། ཡང་དག་པར་མ་བྱུང་བ། མ་གྱུར་པ། རྣམ་པར་མ་གྱུར་པ། མཚན་མ་མེད་པ། མ་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གདགས་སུ་མི་ནུས་སོ། །ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ནི་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ། སྐྱེས་ནས་ཞིག་ཅིང་ངེས་པར་གྱུར་པ། ཕུང་པོར་མ་གྱུར་པ། བཙགས་པར་མ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བར་གདགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་སེམས་ནི་ནང་གི་ལུས་ལ་ཡང་མི་འཇུག །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡང་མི་རྒྱུ། གཉི་ག་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་སེམས་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན། སེར་པོ་མ་ཡིན། དམར་པོ་མ་ཡིན། དཀར་པོ་མ་ཡིན། ཇ་གོང་མ་ཡིན། ཤེལ་གྱི་ཁ་དོག་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་སྐྱེས་བུ་སེམས་ནི་གཟུགས་མེད། བསྟན་དུ་མེད། གཟུང་དུ་མེད། ཐོགས་པ་མེད། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དཔེ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གདགས་སུ་མི་ནུས་སོ། །ཀྱ་སྐྱེས་བུ་སེམས་ནི་འདོད་མི་ཆགས། ཞེ་མི་སྡང༌། གཏི་མི་མུག་གོ །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་སེམས་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། བྱེད་པ་མེད། ཚོར་བ་མེད། སེམས་པ་མེད། མྱོང་བར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར། རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་སེམས་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་མེད། ཚེ་རབས་གཞན་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀ་མེད་པར་ཡང་མེད་དེ། དེ་ན་ཡང་མེད། གཞན་ན་ཡང་མེད་པ། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་མི་འདྲ་བ། རྣམ་པར་རིག་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལ་མཁས་པས་མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །བདག་གིར་མི་བྱའོ། །བརྟེན་པར་མི་བྱའོ། །གནས་པར་མི་བྱའོ། །བདག་ཏུ་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །བདག་གིར་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ནུས་པ་མེད་པའོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་དག་ང་ནི་དེ་ལྟར་མོས་པ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ། རྣམ་པར་བྱང་བའམ། ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའམ། མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བར་མི་སྨྲའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར། གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར། འོང་བར་མི་འགྱུར། འདུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས
Chinese
你应当了悟心的因。你的过去，未来，现在，以哪个心杀害父母？过去的心已经耗尽、脱离、止息、转变，不在处所，因此不能安立。未来是尚未到来的，那是未生的。未出现，尚未真正出现，未转变，尚未完全转变，没有相状，未出现，因此也不能安立。现在的心没有住处，生起后立即坏灭且已确定，未成蕴，未被压制。因此，对它来说，没有去和来可以安立。喂，善男子，心既不住于内部的身体，也不流向外部的境，也无法在两者皆无之处被观察到。喂，善男子，心不是蓝色，不是黄色，不是红色，不是白色，不是淡茶色，也不是水晶的颜色。喂，善男子，心无形，不可见，不可取，无碍，如幻术般无譬喻，因此也不能安立。喂，善男子，心不贪著欲，不嗔恨，不愚痴。喂，善男子，心不积聚，没有作为，没有感受，没有思，没有体验。喂，善男子，心自性清净， 它不会被完全染污，也不会被完全净化。喂，善男子，心既不存在于此生，也不存在于来世，也不存在于两者皆无之处，它既不在那里，也不在其他地方，与虚空相同，不平等而平等，不异，不会被完全认知，因此智者不应执著它，不应视为己有，不应依赖它，不应安住于它，不应认为它是自我，不应认为它是属于自我的。喂，善男子们，一切法自性无能。喂，善男子们，我不会说对于如此信解者，会有完全的染污，或完全的净化，或堕入恶趣，或升入善趣。那是什么原因呢？因为心的法性不会被完全染污，不会被完全净化，不会去往任何地方，不会到来，不会停留。如是说。
English
You should realize the cause of mind. With which mind, your past, future, or present, did you kill your parents? The past mind is exhausted, separated, ceased, transformed, not abiding in a place, therefore it cannot be established. The future is what has not yet come, that is unborn. Unarisen, not yet truly arisen, untransformed, not yet completely transformed, without characteristics, unarisen, therefore it also cannot be established. The present mind has no abiding place, arising and immediately decaying and being certain, not becoming an aggregate, not being suppressed. Therefore, for it, there is no going and coming that can be established. O noble son, the mind neither abides in the internal body, nor flows to external objects, nor can it be observed where both are absent. O noble son, the mind is not blue, not yellow, not red, not white, not pale tea-colored, nor the color of crystal. O noble son, the mind is formless, invisible, ungraspable, unimpeded, like an illusion without comparison, therefore it also cannot be established. O noble son, the mind does not crave desire, does not hate, does not become deluded. O noble son, the mind does not accumulate, has no action, no feeling, no thought, no experience. O noble son, the mind is naturally pure, It will not be completely defiled, nor will it be completely purified. O noble son, the mind is neither in this life, nor in another life, nor in the absence of both, it is neither there nor elsewhere, equal to space, unequal yet equal, not different, it will not be completely cognized, therefore the wise should not cling to it, should not consider it as one's own, should not rely on it, should not abide in it, should not think of it as self, should not think of it as belonging to self. O noble sons, all dharmas are naturally powerless. O noble sons, I will not say that for such a believer there will be complete defilement, or complete purification, or falling into a bad rebirth, or rising into a good rebirth. What is the reason for that? Because the nature of mind will not be completely defiled, will not be completely purified, will not go anywhere, will not come, will not stay. Thus it is said.