Tibetan
གུལ་པ་ཙམ་ཡང་ཚོར་བར་དཀའ་བ་དང༌། ལུས་ལ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང༌། མཐུན་པའི་རླུང་ཟིན་པས་ཁྱིམ་གྱི་ནང་ན་འདུག་པ་སྙམ་བྱེད་ཅིང་འཇམ་པ་དང་ཡང་བ་ཤས་ཆེ་བ་དང། བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་དང༌། ལྷག་མཐོང་ཆུང་བ་དང༌། ཞི་གནས་ཆུང་བ་མེད་ཀྱང་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་མུན་པ་ཧ་ཅང་གནག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་འདུག་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུས་མྱུར་དུ་གནས་པའམ། ཕྱིན་གནས་ཀྱང་རུང་ནུས་པ་ཆུང་བ་དང༌། བཅོས་པའི་སྐབས་མ་གཏོགས་པ། དང་པོ་འཇུག་དཀའ་བའི་སེམས་དེས་ཡུན་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་གསུམ་ལྷག་ཙམ་དུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་ཤུགས་ཀྱིས་གནས་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་འབྲིང་ནི་དབུགས་ལ་བལྟས་ན་བགས་ཀྱིས་འགུལ་བ་ཚོར་བར་སླ་བ་དང༌། ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་མི་ཤེས་པ་ཙམ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པའི་ལུས་ཀྱི་རླུང་ཟིན་པས་སྒྲ་དཀར་མི་འགུལ་པའི་ནང་ན་འདུག་པ་སྙམ་བྱེད་ཅིང་འཇམ་པ་དང༌། ཡང་བ་འབྲིང་དང༌། ཡུན་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་གཉིས་སུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་དུ་གནས་ནུས་པ་སྟེ། གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐ་མ་ནི་ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བལྟས་ན་ཤེས་ཏེ་འོང་བ་དང༌། འཇམ་པ་དང་ཡང་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པའི་རླུང་ ཟིན་པ་ནི་སླ། བག་མེད་པ་ན་བསྒོམ་ཡང་ལོག་ཙམ་སྐྱོར་བའམ། བླ་གབ་ཙམ་ཡོད་པའི་ནང་དུ་ཕྱིན་པ་སྙམ་བྱེད་པ་དང༌། དབུགས་སྣ་དང་ཁའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བ་མི་ཚོར་ཏེ་ཁོང་ནས་ཕྱེད་དུ་བཏང་ཡང་ཤིན་ཏུ་ངལ་བ་དང་འཇམ་པ་དང༌། ཕྲ་རབ་ཚོར་བ་དང༌། ཡུན་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་གཅིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་དུ་གནས་ནུས་པའོ། །གཞན་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །གནས་པའི་ཚད་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །།དེ་ལ་བསྟེན་པའི་ཐབས་ཅི་རིགས་པར་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། ཁམས་ཀྱི་ཚོད་ལས་དཔགས་ཏེ། སེམས་གནས་པ་རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་གསུམ་གང་བྱུང་ཡང་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ། ཧ་ཅང་གཟེངས་མཐོ་བར་མི་བྱ། ཁམས་ཀྱི་ནུས་པ་རང་ཤུགས་དང་སྦྱར་ལ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་མ་ཤེས་ན་སེམས་གནས་པ་དེ་འཆོར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། གནས་པ་རབ་ཚད་ཅིག་བྱུང་ཡང་ཁ་ཅིག་སྔ་ན་དེ་འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྐྲག་ནས་འཕྲོ་གཅོད་པ་དང༌། སྔར་མི་གནས་པ་གནས་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་ཉིན་མཚན་གཉིས་ཀ་བསྒོམས་
Chinese
甚至连轻微的动静都难以察觉，身体上粗大和细微的感觉都不会产生，达到非常纯熟的境界，安住于平等舍中，因为掌握了相应的气脉，感觉像住在房间里一样，以平静和轻盈为主。没有掉举、昏沉和未确定的心，没有小的胜观，也没有小的止观，虽然没有，但因为没有长期练习，所以像住在不太黑暗的黑暗中一样。以这样的状态，即使能迅速安住或到达目的地，力量也很小。除了调整的时候，最初难以进入的这种心，通过普通的步行速度，也能勉强安住到走了三箭远的地方。中等的情况是，观察呼吸时，容易感觉到轻微的动静，只是不知道身体处于什么状态。非常纯熟的境界是，掌握了与三摩地相应的身体气脉，感觉像住在白色的、不动的声音中一样，平静和轻盈适中。通过普通的步行速度，只能安住到走了两箭远的地方。其他方面应该像前面说的那样去理解。下等的情况是，观察身体处于什么状态就能知道，稍微有些平静和轻盈。非常纯熟的境界是，很容易掌握与三摩地相应的气脉。不谨慎的时候，即使在禅修，也感觉像在稍微倾斜或有遮盖的地方行走一样。感觉不到呼吸从鼻子和嘴巴出来，即使从体内释放一半，也感到非常舒适、平静和细微。通过普通的步行速度，只能安住到走了一箭远的地方。其他方面和上面说的一样。安住的程度已经讲完了。那么，应该采取哪些相应的方便方法呢？根据自身的情况来衡量，无论出现上等、中等还是下等的心安住状态，都要了解其特点。暂时满足于此，不要过于追求高远。将自身的能力与自然的力量结合起来进行禅修。如果不了解其特点，心安住的状态就会消失。那是什么呢？即使出现上等的心安住状态，有些人因为以前有过类似的体验而感到害怕，从而中断修行。以前无法安住的人，在努力使心安住的时候，白天和晚上都进行禅修。
English
Even the slightest movement is difficult to perceive, and no coarse or subtle sensations arise in the body. One abides in equanimity, having mastered the qualities of perfect training. Because one has control over the corresponding winds, it feels as if one is dwelling inside a house, with a predominance of calmness and lightness. There is no sinking, excitement, or indeterminate mind, no small insight, and no small quiescence. Although these are absent, because one has not practiced for a long time, it is like dwelling in a darkness that is not too intense. In such a state, even if one can quickly abide or reach the destination, the power is small. Except for times of adjustment, this mind, which is initially difficult to enter, can forcefully abide for the distance of three arrow-lengths, at a normal walking pace. The intermediate case is that when observing the breath, it is easy to feel slight movements, but one is merely unaware of how the body is situated. The quality of perfect training is that one has control over the body's winds corresponding to samadhi, feeling as if one is dwelling in a white, motionless sound, with moderate calmness and lightness. One can abide only for the distance of two arrow-lengths at a normal walking pace. The other aspects should be understood as before. The inferior case is that one can know how the body is situated by observing it, and there is a slight degree of calmness and lightness. The quality of perfect training is that it is easy to gain control over the winds corresponding to samadhi. When one is inattentive, even when meditating, it feels as if one is walking in a slightly tilted or covered place. One does not feel the breath coming out of the nose and mouth, and even if one releases half of it from the body, one feels very comfortable, calm, and subtle. One can abide only for the distance of one arrow-length at a normal walking pace. The other aspects are as before. The measure of abiding has been explained. So, what are the various appropriate methods to rely on? Judging from one's own capacity, whatever state of mind-abiding arises, whether superior, intermediate, or inferior, one should understand its characteristics. For the time being, be content with that much, and do not strive for too much. Combine one's own abilities with natural power and meditate. If one does not understand the characteristics, the state of mind-abiding will be lost. What is that? Even if a superior state of mind-abiding arises, some people, because they have had similar experiences before, become frightened and interrupt their practice. Those who were previously unable to abide, when striving to make the mind abide, meditate both day and night.
Tibetan
ན་ཁམས་འཁྲུགས་ཏེ་འོང་བས་མཚན་མོ་མ་སྒོམས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས་དེ་སེམས་ལ་བཞག་ནས་གལ་ཏེ་མཚན་མོ་གནས་པ་བྱུང་ན་བསྒོམ་རྒྱུ་མ་ཡིན་སྙམ་ནས་འཕྲོ་བཅད་པ་དང༌། ཡང་སྔར་བསྒྲིམས་ཤིང་གཏད་པས་སྐབས་དེར་བསྒྲིམས་མི་དགོས་བཞིན་ལྷག་པར་བསྒྲིམས་ནས་དེ་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པ་དང༌། འབྲིང་དང་ཐ་མ་བྱུང་ན་གྲོགས་པོ་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་བྱང་བ། ཐོས་པས་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ལ་མི་རྩི་བར་ཐམས་ཅད་ཚད་གཅིག་པས་འདི་མེད་སྙམ་ནས་ལྷག་པར་རྩོལ་བ་བྱས་པ་དང༌། གཞན་གསུམ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གནས་པའི་ཚད་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོག་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་སེམས་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ཀྱང་མོང་དུ་ཐོས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་འབྲིང་དང་ཐ་མ་བྱུང་ན་ལྟ་ཧ་ཅང་ཆེས། རབ་ཅིག་བྱུང་ཡང་གཞན་པས་ལྷག་པ་ཅིག་བྱ་སྙམ་ནས་རྩོལ་དྲགས་པས་འཆོར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རབ་བྱུང་ན་ཧ་ཅང་ཆེས། འབྲིང་དང་ཐ་མ་བྱུང་ཡང་རེ་ཞིག་བསྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཧ་ ཅང་གཟིངས་མཐོ་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཁ་ཅིག་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཙམ་བྱུང་ན་ཡང་གཡེང་ནས་ཚོད་མི་འཛིན་པར་བསྒོམ་པ་དང༌། རབ་བྱུང་ན་ལྟ་ཧ་ཅང་ཆེས། འདི་ཙམ་གཞན་ལ་མེད་སྙམ་ནས་མཚན་རངས་བསྒོམ་ཞིང་གཉིད་སྤང་བ་དང༌། ནང་པར་ཆོས་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྒོམས་པ་དང༌། དེ་ལ་ང་ན་ཚ་མི་འོང་ཟེར་ནས་ཚོད་མི་འཛིན་པར་བསྒོམས་ཏེ། དེ་ནི་ཁམས་ཆེར་འཁྲུགས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང༌། དམིགས་པ་འཆོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་གནས་པར་ཤེས་ནས་སྐྱོན་དེ་དག་སྤངས་ལ་སྔར་བསྒོམས་པ་ལས་ཐུན་གྱི་གྲངས་ཉུང་བར་བྱ་སྟེ། སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ལ་ཐུན་རེ། ཉིན་པར་ཐུན་རེ་གཉིས། རེས་ཐུན་གསུམ་སྟེ། ཉིན་མཚན་གཉིས་ལ་ཐུན་ལྔ་ལས་མང་བར་མི་བསྒོམ་མོ། །དེ་ཙམ་མི་ནུས་ན་ཉིན་གཅིག་དང་མཚན་གཅིག་ལ་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་ཉིན་པར་ཐུན་གཉིས། མཚན་མོ་ཐུན་གཉིས་ཏེ་བཞིའམ། ཉིན་པར་གཉིས་སྲོད་ལ་གཅིག་སྟེ་གསུམ་བསྒོམ་མོ། །སྔར་ཇི་ཙམ་གསལ་བ་དེ་ལས་རྩོལ་བ་མི་བྱ་བར་བསྒོམ་མོ། །ཡུན་ནི་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་གསུམ་དང་གཉིས་དང་གཅིག་ཏུ་ཅི་རིགས་པར་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་བསྒོམས་ཏེ། མཚན་གཅིག་དང༌། ཉིན་གཅིག་དང༌། ཞག་གཅིག་དང༌། ཞག་གཉིས་དང༌། ཞག་གསུམ་དང༌། བཞི་དང༌། ལྔ་དང༌། བཅུ་དང༌། བཅོ་ལྔ་དང༌། ཉི་ཤུའམ། མདོར་ན་ལ་གོར་ནུས་པ་ཅི་ཟད་དང༌། ཁམས་ཅི་འཁྲུགས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནི་སྲིད་དུ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ལུས་ངལ་བ་དང༌། སེམས་དུབ་པ་དང༌། བསྒོམ་ཙམ་ན་དང་བའམ། ཤུགས་འབྱུང་བ
Chinese
如果身体不适，就有人说：“晚上不要禅修。”如果把这话放在心上，心想如果晚上身体不适，就不要禅修，于是就中断了。还有，以前一直努力专注，但这时本来不需要太专注，却反而更加专注，结果没有获得体验。如果出现中等或下等的状态，就对其他朋友说自己非常精通。因为听闻的缘故，不重视根基的差别，认为一切都是一样的，心想这样不行，于是就更加努力。其他三种情况和前面一样。因此，要像之前所说的那样了解禅定的程度。不了解满足的过患是，有些人虽然了解心安住的特征，但因为经常听闻的傲慢，如果出现中等或下等的状态，就非常自大。即使出现上等的状态，也心想别人会做得更好，于是过度努力，导致退失。因此，如果出现上等的状态，就非常自大。即使出现中等或下等的状态，也要暂时依止。如果过于自满，会有什么过患呢？有些人即使只出现中等或下等的状态，也会散乱，不控制自己而禅修。如果出现上等的状态，就非常自大，心想别人没有我这么好，于是整夜禅修，不睡觉。早上甚至不吃饭就禅修。他们认为自己不会生病，不控制自己而禅修。这样会导致身体极度不适，失去目标。因此，要知道心已安住，避免这些过失，比以前禅修的时间要短。傍晚和清晨各一次，白天一到两次，有时三次。日夜两次禅修不要超过五次。如果做不到，那么一天一夜根据能力大小，白天两次，晚上两次，共四次，或者白天两次，傍晚一次，共三次。不要比以前清晰的时候更加努力地禅修。时间长短根据普通人的步幅，或三箭远，或两箭远，或一箭远，根据能力大小来禅修。或者一夜，或者一天，或者一旬，或者两旬，或者三旬，或者四旬，或者五旬，或者十天，或者十五天，或者二十天。总之，要根据自己的能力，不要让身体不适。否则，自然会感到身体疲惫，精神萎靡，或者刚开始禅修就感到厌倦或无力。
English
If the body is unwell, someone might say, "Don't meditate at night." If you take this to heart, thinking that if your body is unwell at night, you shouldn't meditate, then you interrupt your practice. Also, you might have been diligently focusing before, but now, even though you don't need to focus so much, you focus even more, and as a result, you don't gain experience. If you experience a middling or inferior state, you tell other friends that you are very proficient. Because of what you've heard, you don't value the differences in foundation, thinking everything is the same, and thinking this is not good, you exert even more effort. The other three situations are the same as before. Therefore, you should understand the degree of meditation as explained before. The fault of not knowing contentment is that some people, even though they understand the characteristics of mind abiding, because of the arrogance of frequently hearing teachings, become very arrogant if they experience a middling or inferior state. Even if they experience a superior state, they think others will do better, and so they overexert themselves, leading to decline. Therefore, if you experience a superior state, you become very arrogant. Even if you experience a middling or inferior state, you should rely on it for a while. If you are too conceited, what faults will there be? Some people, even if they only experience a middling or inferior state, become distracted and don't control themselves while meditating. If they experience a superior state, they become very arrogant, thinking that others are not as good as them, and so they meditate all night, not sleeping. In the morning, they even meditate without eating. They think they won't get sick, and they don't control themselves while meditating. This will lead to extreme physical discomfort and loss of focus. Therefore, you should know that your mind is abiding, avoid these faults, and shorten the number of sessions compared to your previous meditation. One session in the evening and one in the morning, one or two sessions during the day, sometimes three. Do not meditate more than five times in two days and nights. If you can't do that, then according to your ability, two sessions during the day and two sessions at night, for a total of four, or two sessions during the day and one in the evening, for a total of three. Do not meditate more diligently than when it was clear before. The duration of the session should be according to the pace of an ordinary person, either three arrow-lengths away, or two arrow-lengths away, or one arrow-length away, meditating according to your ability. Or one night, or one day, or one week, or two weeks, or three weeks, or four weeks, or five weeks, or ten days, or fifteen days, or twenty days. In short, do as much as you can, and don't make your body uncomfortable. Otherwise, you will naturally feel physically tired, mentally exhausted, or feel bored or weak as soon as you start meditating.