Tibetan
ས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང༌། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པར་ གྲགས་པས་སྨྲས་པ། མེ་ལོང་གི་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །སྦལ་བའི་རྒྱབ་ཀྱི་སྤུའི་གོས་བཞིན་དུ་བ་ལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམས་ནས་ངལ་སོས་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་སྔར་འདུག་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་ཤེས་པ་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་གཞག་གོ། །མདོར་ན་བྱིང་ན་ནི་གསལ་བར་བྱ། རྒོད་ན་རླན་པར་བྱ། མཉམ་པར་ཞུགས་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་ན་རྟོགས་པའི་དོན་དྲན་པར་བྱ། དེས་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་ན་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་མ་ངེས་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་དང་དེ་ལ་བཞག་གོ །ངེས་པ་སྐྱེས་ཀྱང་དཔྱད་ན་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་བས་སེམས་མེ་རླུང་ལ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་གཡོ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཚེ་བགས་ཀྱིས་ལྷོད་ལ་བཞག་གོ །ངང་དེ་ལ་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལ་ཅི་ལ་ཡང་མི་འཛིན་པར་གནས་ན་ནུས་པའི་ཚད་དང་སྦྱར་ལ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལ་ལྡང་བའི་སེམས་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ལྡང་བ་དང༌། ཐབས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ལྡང་བའོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ལྡང་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལྡང་བར་འདོད་ན་ལངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་མ་ཞིག་པར་འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བར་བསམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་བར་སྣང་ཅུང་ཟད་སྤྲིན་མེད་ལས། །སྐད་ཅིག་ཏུ་ནི་སྤྲིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང༌། །ཐོག་མ་གང་ལས་བྱུང་བ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཐབས་ཀྱི་བསམ་པས་ལྡང་བ་ནི་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་བསྡུས་པའི་གཟུགས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མས་བྱས་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡུལ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མིག་ཡོར་ལྟ་བུའོ། །ངག་གི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བྲག་ཆ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་ པ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་
Chinese
在《无垢称经》中也说到：文殊菩萨问道：菩萨应如何看待众生？无垢称回答说：应如看镜中之像，应如看青蛙背上的毛发。如此思维后稍作休息，保持之前的姿势，并将觉知安住于任何事物之上。总而言之，如果昏沉就令其清明，如果掉举就令其湿润，如果平等入定就保持舍弃。如果止的成分较多，就忆念观的意义。如果这样还未生起定解，就跟随相的踪迹，在未确定生起之时立即安住于此。即使生起了定解，如果进行观察，由于胜观的成分较多，心就会像置于火中的风一样摇动，此时就要稍微放松。在这种状态下，如果觉知非常清晰且不执着任何事物，就结合自身的能力进行禅修。那么，什么是出定的心呢？有两种，即以智慧的心出定和以方便的心出定。其中，如果想以智慧的心出定，就起身并保持姿势不变，心中这样想：一切法从本初就没有生起，如同虚空一般。然后再次思维显现为世俗。如是说：在圣《三摩地王经》中说：犹如虚空中少许无云，刹那间显现云之轮，应知最初从何处生起，如是应知一切诸法。其中，以方便的思维出定是：虽然在胜义谛中一切从本初就没有生起，但在世俗中，心本身显现为各种各样，即摄于有情世间的色等诸法，就像幻术变出的大象等。摄于器世间的诸法，就像阳焰显现为水。境和受用的自性就像梦。身体之业的自性就像眼花。语言之业的自性就像回声。在欲界中行事的有情就像影像。在色界和无色界中行事的有情
English
Also, in the teachings of the renowned Vimalakirti Sutra, Manjushri asked: How should a Bodhisattva view sentient beings? Vimalakirti replied: They should be viewed like reflections in a mirror, like hairs on the back of a frog. Having contemplated in this way, rest for a while, maintain the previous posture, and let awareness not dwell on anything. In short, if there is dullness, make it clear; if there is agitation, make it moist; if there is equal entry, maintain equanimity. If the aspect of calm abiding is greater, remember the meaning of insight. If certainty has not arisen from this, follow the traces of the signs, and as soon as uncertainty arises, rest in that. Even if certainty arises, if you examine it, the mind will become agitated like wind in a fire because the aspect of insight is greater, so at that time, gently relax. In that state, if awareness is very clear and does not grasp at anything, then meditate in accordance with your capacity. What is the mind that arises from that? There are two aspects: arising from the mind of wisdom and arising from the mind of skillful means. Among these, if you want to arise from samadhi with the mind of wisdom, then stand up and without changing your posture, think to yourself: All dharmas are unborn from the very beginning, like the sky. Then again, think of them as appearing conventionally. As it is said: In the Noble King of Samadhi Sutra: Just as in the sky, a little cloudless space, in an instant, a circle of clouds appears, one should know from where the first arose, likewise, know all dharmas. Among these, arising with the thought of skillful means is: Although in the ultimate truth everything is unborn from the very beginning, in the conventional truth, the mind itself appears in various ways, that is, the forms gathered in the world of sentient beings are like elephants and so on created by illusion. The things gathered in the world of containers are like the appearance of water in a mirage. The nature of objects and enjoyments is like a dream. The nature of the actions of the body is like an optical illusion. The nature of the actions of speech is like an echo. Sentient beings who act in the desire realm are like images. Sentient beings who act in the form and formless realms
Tibetan
ནི་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འདི་དག་ལ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལས་སྣ་ཚོགས་བསགས་པས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བདག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསགས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་གྲུབ་པས་མཆོད། །དེ་དག་སྤྱན་སྔར་སྡིག་པ་འཆགས་ཤིང་བསོད་ནམས་ཀུན་ལ་ཡི་རང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ། །མྱ་ནན་འདའ་བར་བཞེད་པ་རྣམས་ལ་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བཞུགས་པར་གསོལ། །དགེ་བ་འདི་ཡིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཀུན། །དངོས་པོར་འཛིན་པའི་གདོན་སྤངས་བརྩེར་ལྡན་ཞིང༌། །རྣམ་མི་རྟོག་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱས་ནས། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་མྱུར་ཐོབ་ཤོག །ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ལྡང་ངོ༌།། །།དེ་ལ་ལང་བའི་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་དགོས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེས་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་འདི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་ཏེ་དེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དེས་བསྐུལ་ནས། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྷག་པའི་སེམས་དང་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔ
Chinese
犹如水中月。 佛之净土等，犹如幻化。 因此，这些如幻的众生，对于胜义中无自性的法，以颠倒错乱的智慧，因烦恼之缘积聚各种业，长久以来流转于轮回中，遭受痛苦。 我无论如何也要像幻术师一样，以不颠倒的智慧，积累无量福德和智慧资粮，获得一切智智，为了一切众生获得大菩提而努力。心中如是思惟后，合掌说道： 顶礼十方诸佛及诸佛子，以恭敬顶礼和供养。 在彼等面前忏悔罪业，随喜一切福德。 祈请安住菩提树者，转法轮。 祈请欲入涅槃者，住世无量劫。 愿以此善行，一切诸有情， 遣除实执魔，具足慈悲心， 究竟无分别，圆满成熟后， 唯速得大觉。 如是发愿后起身。 那么，起立之行为是什么呢？ 应当在一切时处不离菩提心。 也就是说，对于初学者来说，不离菩提心是菩提之因。 如是所说，出自《摄事品》。 也就是以空性和大悲为核心的布施等行为。 如是说，《圣法正摄经》中也说道： 如实见之菩萨， 对众生生起大悲心。 也就是说，我应当为一切众生证得如实见一切法的等持之门，以此心，即以大悲心策动，圆满增上戒学、增上心学和增上慧学，现证无上正等觉。 如是说。 又于彼经中， 世尊，菩萨
English
are like the moon in water. The pure lands of the Buddhas, etc., are like emanations. Therefore, these illusory beings, with minds turned upside down regarding the existence of these dharmas that are without essence in the ultimate sense, accumulate various karmas due to the causes of afflictions, and wander in samsara for a long time, suffering. I must, in any way, like a magician, accumulate immeasurable collections of merit and wisdom with non-inverted wisdom, attain the wisdom of omniscience, and strive to attain great enlightenment for all beings. Thinking thus in my heart, I join my palms and say: I prostrate with reverence and offer to the Buddhas of the ten directions and their sons. I confess sins before them and rejoice in all merits. I urge those who dwell in the essence of enlightenment to turn the wheel of Dharma. I beseech those who wish to enter nirvana to remain for immeasurable kalpas. May all beings, through this virtue, Abandon the demon of clinging to reality, possess compassion, Ultimately without discrimination, having been fully matured, May they quickly attain great enlightenment alone. After making this aspiration, one rises. So, what is the conduct of rising? One should not be separated from the mind of enlightenment at all times. That is to say, for beginners, not being separated from the mind of enlightenment is necessary for the cause of enlightenment. As it is said, it is stated in the Compendium of Trainings. That is, it is the activities of giving, etc., with emptiness and great compassion as their essence. As it is said, it is also taught in the Holy Dharma Collection Sutra: The Bodhisattva who sees things as they truly are, Great compassion arises for sentient beings. That is, with the thought, 'I shall accomplish this door of samadhi, which sees all dharmas as they truly are, for all sentient beings,' that mind, urged by that great compassion, perfects the trainings of higher morality, higher mind, and higher wisdom, and manifests unexcelled, perfectly complete enlightenment. So it appears. Also in that same sutra, Blessed One, Bodhisattva