Tibetan
འི་ཐབས་གོང་མ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་གཞག་གོ །དེ་ལ་བྱིང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དམུས་ལོང་དང་འདྲ་བའམ། མི་མུན་པར་ཞུགས་པའམ། མིག་བཙུམས་པ་དང་འདྲ་བར་མི་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་ངལ་དུབ་ཆེན་པོའི་ལས་དང་མུན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང༌། གཉིད་སྐྱེད་པའི་ཁ་ཟས་དང་བཏུང་བ་དང་ཚང་ཁུང་དུ་འདུག་པ་དང༌། ཟས་སྐོམ་ཧ་ཅང་མང་བ་དང་ཧ་ཅང་ཉུང་བར་ཟོས་པ་དང་འཐུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྤང་བ་ནི་དེས་སྣང་བའི་མཚན་མ་ལེགས་པར་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་གཟུང་ཞིང་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས། ལེགས་པར་བསྟན་ལེགས་པར་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ། དེ་སྣང་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། འོད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཡོགས་པའམ། བླ་གབ་མེད་པའི་འཆག་ས་ན་འཆགས་པའི་ཚེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའམ། ཆོས་སམ། དགེ་འདུན་ནམ། ཚུལ་ཁྲིམས་སམ། གཏོང་བའམ། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའམ། དང་བར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་སེམས་ཡང་དག་པར་བསྟོད་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་ བར་བྱེད་པའམ། ཕྱོགས་བཅུར་ལྟ་བའམ། ཟླ་བའམ། རྒྱུ་སྐར་དང༌། གཟའ་དང་སྐར་མ་དག་ལ་ལྟ་བ་གཏོང་བའམ། ཆུས་གདོང་བཀྲུ་བའམ། མར་མེའམ། ནོར་བུའི་འོད་ལ་བལྟས་པས་སངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས། གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་གཏི་མུག་དྲ་བ་ཆེན་པོ་འཕེལ། །དེ་ནི་ལྟ་བ་རྙེད་ན་ཐེ་ཚོམ་འགྱུར། །དེ་ལ་ལྟར་གྱུར་གཞན་ཡང་མང་དུ་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁ་ཏོན་བྱས་ལ་བསང་ངོ༌། །མི་དགའ་ན་བྱིང་སྟེ། འགྲོ་བ་ཡང་གོང་མ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་གཞག་གོ །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ནི་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་མི་རྒྱུ་ནང་དུ་ཡང་མི་རྒྱུ། །དེ་དགེ་བ་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད། མི་དགེ་བ་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད། ལྷག་མཐོང་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད། ཞི་གནས་ཀྱང་མི་འཛིན་ཅིང་ཞུམ་པ་ལ་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པར་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཉལ་ཉལ་བ་ལས་སད་པའི་མིག་གཉིས་ཀྱིས། བསྒྲིབས་པའི་སེམས་མི་གསལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཚེ་སེམས་མི་གསལ་བར་རྒྱུ་བའོ། །དེ་ཡང་གོང་དུ་བྱིང་བ་ལས། གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་བཞིན་དུ་བྱས་ལ། ཡང་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་གཞག་གོ །དེ་ལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་ལ་མི་དགའ་ནས་བྱིང་ངམ་བྱིང་དུ་དོགས་ནས་གསལ་བར་བྱས་པའམ། དམིགས་པ་ལ་མི་དགའ་ནས་ཡེངས་པར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ནས་གཡེངས་པ་ཞི་བར་བྱས་པའམ། རྒོད་པའི་རྒྱུ་གཞན་གྱི་རྒོད་པའམ། རྒོད་དུ་དོགས་ནས་ཞི་བར་བྱས་པའམ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་སུ་ཤེས་ནས་དེ་ལ་གཟེངས་བསྟོད་ནས་གསལ་བར་གཞག་པ་དེའི་ཚེ་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བལྟས་ན། ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་ཅི་ལ་ཡང་མི་འཛིན་པར་མཐོང་ན། བྱིང་རྒོད་གཉིས་ལས་དབེན་ཞིང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ཡེ་མི་བཅོས་པར་གཞག་གོ །དེ་ལྟར་རིགས་པ་ལས་ ཁ་ཅིག་གིས་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་པས་ཅི་ཞིག་འཛིན་དགོས་སྙམ་ནས་དམིགས་པ་ཚོལ་བར་བྱེད། ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ནས་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དཔེར་ན་མི་ཞིག་མར་མེ་གསལ་བར་བྱེད་འདོད་པ་ན་གོས་ཀྱི་མཐའ་མས་གཡོབ་བར་བྱེད་ན་དེས་ནི་མར་མེ་གསོད་པར་བྱེད་དེ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་དེས་ལོ་འབུམ་ཕྲག་ཏུ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་མི་འཐོབ་པོ། །དེ་བས་ན་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། དེ་དང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཞི་གནས་ནི་དེ་ལས་མི་གཡོ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་དེ་གཉིས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཚང་བས་ངང་དེ་ལ་གཞག་གོ །གང་གི་ཚེ་ཅུང་ཞིག་ལོན་ནས་ཤེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ལ་འཛིན་སྙམ་བྱེད་པའམ་བག་ཐིབས་པ་སྙམ་བྱེད་པའམ། གཏིང་དུ་འགྲོ་བའམ་སོང་བ་སྙམ་བྱེད་པའམ། ཉམ་ཆུང་བ་སྙམ་བྱེད་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤས་ཆུང་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་སྟོབས་བསྐྱེད་ལ་སྔར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པར་བྱས་ལ་ནམ་ངེས་པ་སྐྱེས་ཤིང་གསལ་བར་གྱུར་མ་ཐག་ཏུ་དང་དེ་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་སྲིད་ན་རྟགས་གང་ཡང་རུང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་ལ་ནམ་ངེས་མ་ཐག་ཏུ་ངང་དེ་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལ་དུབ་པའི་ཉེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ལུས་དུབ་པ་དང༌། སེམས་དུབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཧ་ཅང་བསྒོམས་དྲགས་པའམ། རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་མི་བདེ་ན་སྤྱོད་ལམ་བག་ཅིག་བསྒྱུར་ལ་དམིགས་པ་གཏད་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེ་ལོང་གི་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །དོན་དམ་སྦལ་བའི་སྤུའི་གོས་དང་འདྲའོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ། །འཕག
Chinese
应当如前述方法一样做。然后，再次极其谨慎地让觉知安住于任何事物都不执着的状态。其中，昏沉的自性就像盲人一样，或者像进入黑暗中的人一样，或者像闭着眼睛一样不清晰。其原因是过度疲劳的工作和心中想着黑暗，以及催眠的食物和饮料，以及住在狭窄的洞穴里，以及吃喝过多或过少的食物。为了避免这些，要很好地、非常彻底地抓住由它显现的征相，并且很好地忆念。很好地指示，很好地分别观察。当被与光明相伴，与光芒相伴的心所覆盖，或者在没有遮蔽的空地上行走时，就像这样：忆念佛，或者法，或者僧伽，或者戒律，或者布施，或者天神，或者以任何能使内心变得清明的对境，使心正确地赞颂，使心正确地执持，正确地提升，正确地使之欢喜，或者看向十方，或者看向月亮，或者看向星星，以及行星和星宿，或者用水洗脸，或者观看灯或者宝石的光芒，就会变得清明。或者，从策励殊胜意乐的经中说： “无论谁喜欢昏沉和睡眠， 那人愚痴的罗网就会增长。 那人如果获得见解就会变得疑惑， 对于那人来说，其他的过失也会增多。” 念诵这些等等，然后进行净化。如果不喜欢，就会昏沉，也要像前面一样使行者变得清晰。然后，再次极其谨慎地让觉知安住于任何事物都不执着的状态。没有被教导的心，是指当心既不向外流动，也不向内流动的时候。它既不从事善行，也不从事恶行，也不从事胜观。它既不执持止观，也因沮丧而被睡眠压制而安住。就像一个刚从睡眠中醒来的男人的眼睛一样。被遮蔽的心不清晰，就像那样，那时心不清晰地运行。也要像前面从昏沉中，使之清晰的方法一样做，并且再次让觉知安住于任何事物都不执着的状态。其中，不了解止观的体性的过患是，当对所缘境不欢喜时，
English
It should be done as in the previous method. Then, again, with great diligence, let awareness rest without clinging to anything. Among these, the nature of sinking is like a blind person, or like a person entering darkness, or like closing the eyes, it is unclear. The cause of this is excessive fatigue from work and thinking of darkness in the mind, as well as hypnotic foods and drinks, and living in a narrow cave, and eating and drinking too much or too little food. To avoid these, one should well and thoroughly grasp the signs that appear from it, and remember them well. Instruct well, and examine them separately. When covered by a mind accompanied by luminosity and radiance, or when walking in an open space without cover, like this: Recalling the Buddha, or the Dharma, or the Sangha, or the precepts, or generosity, or the deities, or with any object that can purify the mind, make the mind correctly praise, make the mind correctly hold, correctly uplift, correctly make it rejoice, or look in the ten directions, or look at the moon, or look at the stars, and the planets and constellations, or wash the face with water, or look at the light of a lamp or a jewel, one will become clear. Or, from the sutra that encourages superior intention, it says: "Whoever delights in drowsiness and sleep, For that person, the great net of ignorance will increase. If that person gains a view, they will become doubtful, For that person, other faults will also increase." Recite these and so forth, and then purify. If one does not like it, one will sink, and the practitioner should also be made clear as before. Then, again, with great diligence, let awareness rest without clinging to anything. A mind that has not been instructed refers to when the mind neither flows outward nor flows inward. It neither engages in virtuous deeds nor engages in non-virtuous deeds, nor engages in insight. It neither holds to calm abiding nor is it oppressed by sleep due to discouragement. It is like the eyes of a man who has just awakened from sleep. The obscured mind is unclear, just like that, at that time the mind runs unclearly. It should also be done as in the previous method of making it clear from sinking, and again let awareness rest without clinging to anything. Among these, the fault of not understanding the nature of calm abiding and insight is that when one is not pleased with the object of focus,
Chinese
或者怀疑是昏沉而使之明了，或者不喜欢所缘而见到散乱，并视其为过患而平息散乱，或者由其他因缘而生起掉举，或者怀疑是掉举而平息之，或者了知是未被教示的心，并赞叹它而安住于明了之中，那时以正知观察，如果见到觉性极其明了且不执着任何事物，远离了沉掉二者，并且是止观双运，那时就完全不作调整而安住。像这样，根据道理， 有些人认为止的体性是专注一境，所以想道应该执持什么呢，于是就去寻找所缘。有些人认为观的体性是对真实如是分别，于是就去分别，这就像一个人想要使灯火明亮，却用衣角去扇动它，这只会使灯火熄灭而不会明亮一样，那个人即使修持数百万年，也无法获得止观双运之道。因此，等持中的观的体性仅仅是分别而已，而与之相应的止的体性也仅仅是不动而已，因此二者在一刹那间具足，就安住于那个状态中。当稍微长久之后，心想觉性执着于什么呢，或者心想变得迟钝了，或者心想沉入或陷入了，或者心想变得微弱了，那时是止的部分多而观的部分少，因此那时要生起力量，并且要一次又一次地忆念先前如何了悟一切法的法性，一旦生起定解并变得明了，就立即安住于其中。如果这样做仍然无法生起定解，那就跟随任何一个征相，生起思惟的智慧，一旦生起定解，就立即安住于那个状态中。那里的疲劳的过患有两种：身体的疲劳和心的疲劳。那也是因为过度修习，或者由于其他因缘，如果身心不适，就稍微改变一下行为，并专注于所缘，这样想：一切有情在名言中都如镜中的影像一样观看。在胜义中就像乌龟的毛衣一样思考。如是说，圣
English
Or, suspecting dullness, one clarifies it. Or, disliking the object of focus, one sees distraction and, viewing it as a fault, pacifies the distraction. Or, from another cause, excitement arises. Or, suspecting excitement, one pacifies it. Or, knowing it to be an untamed mind, one praises it and abides in clarity. At that time, observing with mindfulness, if one sees that awareness is extremely clear and does not grasp at anything, being separate from both dullness and excitement, and being the union of calm abiding and insight, then one should abide without altering it at all. Thus, according to reason, Some people think that the characteristic of calm abiding is one-pointedness, so they wonder what they should hold onto and thus seek an object of focus. Some people think that the characteristic of insight is to discriminate reality correctly, so they discriminate. This is like a person who wants to make a lamp brighter but waves the edge of a cloth, which only extinguishes the lamp and does not make it brighter. Likewise, that person will not attain the path of the union of calm abiding and insight even if they meditate for hundreds of thousands of years. Therefore, the characteristic of insight in equipoise is merely discrimination, and the corresponding characteristic of calm abiding is merely non-movement. Thus, since both are complete in a single instant, one should abide in that state. When, after a while, one thinks, "What is awareness grasping at?" or thinks, "It is becoming dull," or thinks, "It is sinking or falling," or thinks, "It is becoming weak," then the part of calm abiding is greater and the part of insight is smaller. Therefore, at that time, one should generate strength and repeatedly recall how one previously realized the nature of all phenomena, and as soon as certainty arises and it becomes clear, one should immediately abide in it. If certainty still does not arise after doing this, then one should follow any sign and generate the wisdom of thought, and as soon as certainty arises, one should immediately abide in that state. The fault of fatigue there is twofold: physical fatigue and mental fatigue. That is also because of meditating too much, or due to other causes. If the body and mind are uncomfortable, one should slightly change one's posture and focus on the object of focus, thinking, "All sentient beings are conventionally seen as reflections in a mirror." One should think that ultimately they are like a turtle's hair coat. Thus it is said, noble