Tibetan
་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མྱོང་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཡང་ན་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་དང་བློ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ། གནས་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ན་བདེ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་དང་ཡིད་ལ་རྗེས་སུ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་བདེ། གནས་པ་ན་ཡང་བདེ། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་དང་ཡིད་ལ་གནོད་པར་ཡང་མི་བྱེད། ཕན་པར་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ། ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ན་ནི་བདེ་བ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ནི་ཕྲད་པར་མི་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོས་ནི་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ཀུན་ཏུ་གཏི་མུག་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་གནོད་པར་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོའོ། །གནོད་པར་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །གནོད་པ་མེད་པའི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །གནོད་པ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །གཉི་ག་ལས་བཟློག་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཡང་ན་ཁམས་འཁྲུགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའམ་བདག་གམ་གཞན་གྱིས་ གནོད་པ་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། འཆི་བའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའམ། སྤྱོད་ལམ་མི་བདེ་བར་གནས་པ་སྟེ། བདེ་བའི་རོ་དང་བྲལ་བའི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོའོ། །མི་མཛའ་བ་དང་ཕྲད་པ་དང་མཛའ་བ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྐྱོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་འཇིགས་པ་དང་སྨད་པ་དང༌། ཆད་པས་བཅད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ
Chinese
是怡悦受。于不动行之果成熟时所感受者，是舍受。又或者，身体和诸根以及心和意受到损害的自性生起时也是痛苦，安住时也是痛苦，完全转变时带来快乐，这称为苦受和忧受。身体和诸根以及意和心随后带来利益的自性生起时也是乐，安住时也是乐，完全变化时带来痛苦，这称为乐受。对于身体和诸根以及意和心，既不损害也不带来利益，并且知识尚未生起时是痛苦，如果生起智慧则是快乐，像这样不存在的，是舍受。或者，与苦之苦相连的是苦受和忧受。与变异之苦相连的是乐受和怡悦受。与行苦相连的是舍受。或者，苦受和忧受会产生不欲相遇的贪爱和欲求分离的贪爱。乐受和怡悦受则会产生欲贪和欲求相遇的贪爱。舍受则会产生普遍愚痴的贪爱。或者，伴随损害的身体感受是苦受。伴随损害的心理感受是忧受。没有损害的身体感受是乐受。没有损害的心理感受是怡悦受。与二者相违背的是舍受。或者，由界扰动所生，或者由自己或他人 加害所生，或者临终时感受痛苦，或者处于不适意的行为中，即，与快乐滋味分离的身体感受是苦受。与不悦意者相遇以及与悦意者分离，以及悲伤、我慢、恐惧和轻蔑，以及被砍断等种种分别念。
English
is the faculty of joy. Experiencing the ripening of the fruit of unwavering action is the faculty of equanimity. Alternatively, when the nature of harming the body, senses, mind, and intellect arises, it is also suffering. When it abides, it is also suffering. When it is completely transformed, it brings happiness, which is called the faculty of suffering and the faculty of displeasure. When the nature of benefiting the body, senses, intellect, and mind subsequently arises, it is also happiness. When it abides, it is also happiness. When it completely changes, it brings suffering, which is called the faculty of happiness. For the body, senses, intellect, and mind, it neither harms nor benefits, and if knowledge has not arisen, it is suffering. If wisdom arises, it is happiness. Such absence is the faculty of equanimity. Alternatively, what is connected with the suffering of suffering is called the faculty of suffering and the faculty of displeasure. What is connected with the suffering of change is called the faculty of happiness and the faculty of joy. What is connected with the suffering of conditioning is the faculty of equanimity. Alternatively, the faculty of suffering and the faculty of displeasure cause the craving not to encounter and the craving to desire separation. The faculty of happiness and the faculty of joy cause the craving for desire and the craving to desire encounter. The faculty of equanimity causes the craving of universal delusion. Alternatively, the bodily feeling accompanied by harm is the faculty of suffering. The mental feeling accompanied by harm is the faculty of displeasure. The bodily feeling without harm is the faculty of happiness. The mental feeling without harm is the faculty of joy. What is contrary to both is the faculty of equanimity. Alternatively, born from the disturbance of the elements, or born from harm done by oneself or others, or experiencing suffering at the time of death, or abiding in an uncomfortable conduct, that is, the bodily feeling separated from the taste of happiness is the faculty of suffering. Meeting with the unpleasant and separating from the pleasant, as well as sadness, pride, fear, and contempt, and various discriminations such as being cut off.
Tibetan
་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །ཁམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པའམ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོས་སྡུག་བསྔལ་བཅོམ་པའམ། སྤྱོད་ལམ་བདེ་བར་གནས་པའམ། ལུས་བག་ཡངས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་རོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་ཚོར་བའོ། །ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ལ། ཡུལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང༌། ཐག་རིང་བར་གྱུར་པའམ། གྲགས་པ་དང་བསྔགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་རོ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཚོར་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །ལུས་དང་ཡིད་ལ་ཕན་པ་དང་གནོད་པར་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་དྲུག་དང་བཞི་ལ་སོགས་པར་མ་ཡིན། སྨྲས་པ། སྟོབས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལྔ་ཡོད་པས་ན་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། དྲུག་དང་བཞི་ལ་སོགས་པར་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོབས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལྔ་ནི་མ་དད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། མི་དྲན་པ་དང༌། གཡེངས་པ་དང༌། ཤེས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་མ་དད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་དད་པའི་དབང་པོའོ། །ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །མི་དྲན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་དྲན་པའི་དབང་པོའོ། །གཡེངས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོའོ། །མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཡང་ན་མོས་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལྔར་བཤད་དེ། མོས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་ཁ་ཅིག་དད་པའི་སྒོ་ ལ་མོས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་བར་ཀ་ལ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྒོ་ལ་མོས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་ཐོས་ན་རྣ་བ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་དྲན་པའི་སྒོ་ལ་མོས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་མིང་ཆེན་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ཞི་གནས་ཀྱི་སྒོ་ལ་མོས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པར་རེ་བ་ཏི་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ལ་མོས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་སྲས་པོ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་དད་པའི་སྒོ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམས་གསུམ་ལས་འབྱུང་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་འོག་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་ནས་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ། །དྲན་པའི་དབང་པོ་ལ་མོས་
Chinese
从（不悦意）所生的不适意的心的感受，是不适意根。从界限调和所生，或者以痛苦的对治来调伏痛苦，或者安住在舒适的行持中，或者身体放松所生的具有滋味的身体的感受，是适意根。与悦意的对境相遇，与不悦意的对境远离，或者对于名声和赞颂等功德进行分别念所生的具有滋味的心的感受，是适意根。对于身体和心既不有益也不有害的身体上的心的感受，既不是快乐也不是痛苦，是不确定的舍根。为什么信等五根被宣说为五，而不是六和四等呢？回答说：因为有五种力量的相违品，所以信等被宣说为五，而不是六和四等。五种力量的相违品是：不信、懈怠、不忆念、散乱和无知。其中，不信的对治是信根。懈怠的对治是精进根。不忆念的对治是念根。散乱的对治是等持根。无知的对治是智慧根。或者，因为有五种信解，所以宣说为五根。五种信解是：有些人信解信的门，例如圣者巴嘎拉。有些人信解精进的门，例如圣者听闻耳。有些人信解忆念的门，例如圣者名大。有些人信解寂止的门，例如圣者热瓦达。有些人信解智慧的门，例如圣者舍利子。其中，那些信解信的门的人，依赖于信根而从三界中生起，他们依赖于入流的四支下部生起的人。信解精进根的人，依赖于四正断而从精进的三界中生起。信解忆念根
English
The mental feeling of discomfort arising from (unpleasantness) is the faculty of displeasure. The physical feeling with taste, arising from the harmony of elements, or from subduing suffering with the antidote to suffering, or from dwelling in comfortable conduct, or from physical relaxation, is the faculty of pleasure. The mental feeling with taste, arising from encountering pleasant objects, being distant from unpleasant objects, or from discriminating virtues such as fame and praise, is the faculty of pleasure. The mental feeling on the body that is neither beneficial nor harmful to body and mind, neither pleasant nor painful, is the indeterminate faculty of equanimity. Why are the five faculties, such as faith, taught as five, and not as six or four, etc.? It is said: Because there are five opposing forces, faith, etc., are taught as five, and not as six or four, etc. The five opposing forces are: disbelief, laziness, non-remembrance, distraction, and ignorance. Among these, the antidote to disbelief is the faculty of faith. The antidote to laziness is the faculty of diligence. The antidote to non-remembrance is the faculty of mindfulness. The antidote to distraction is the faculty of concentration. The antidote to ignorance is the faculty of wisdom. Alternatively, the five faculties are taught because of the five kinds of faith. The five kinds of faith are: some have faith in the door of faith, such as the noble Barkala. Some have faith in the door of diligence, such as the noble Thösna Rawa. Some have faith in the door of mindfulness, such as the noble Mingchen. Some have faith in the door of tranquility, such as the noble Rewata. Some have faith in the door of wisdom, such as the noble Shariputra. Among these, those who have faith in the door of faith arise from the three realms by relying on the faculty of faith, and they rely on those who arise from the four limbs of entering the stream. Those who have faith in the faculty of diligence arise from the three realms of diligence by relying on the four right abandonments. Those who have faith in the faculty of mindfulness