Tibetan
བྱས་པ་དང༌། ཉེས་པར་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དག་པར་སོང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བས་འཇུག་པ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པར་ཡོད་པར་ལྟ་བ་བསྟན་ཏེ། འཇུག་པ་ནི་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའོ། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལ་ལོག་པ་ནི་འཕགས་པ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དག་པར་སོང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ཞེས་ བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སོང་བའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་འདི་ནི་ལོག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ལོག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་མེད། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ལྟའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པར་བསྔོ་སྟེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པར་མ་བསྔོས་པ་འདི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་དུ་ན་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་སེམས་དགེ་བར་རྟོགས་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་གང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ། སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དང་སེམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚོགས་དང༌། དོན་གྱི་མཆོག་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཏོང་བ་ནི་སྦྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་གང་གིས་སྦྱིན་པ་དང༌། གང་དུ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཅི་སྦྱིན་པ་དང༌། ཅིས་སྦྱིན་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང༌། ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་གང་གིས་སྦྱིན་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་པོ་དང༌། སྦྱིན་པའི་བདག་པོས་སྦྱིན་ཏེ། གང་རང་གི་ལག་ནས་དངོས་པོ་གཏོང་བ་ནི་སྦྱིན་པ་པོའོ། །གང་གཞན་སྦྱིན་དུ་འཇུག་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་བདག་པོའོ། །གང་ལ་སྦྱིན་ཞེ་ན། ཞིང་རྣམ་པ་བཞི་ལ་སྦྱིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་དང༌། ཕན་བཏགས་པའི་ཞིང་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཞིང་དང༌། ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཞིང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་ནི་འདྲོན་པོའམ། བཀྲེན་པའམ། མུ་ལྟོ་བའམ། ལོང་བའམ། འོན་པའམ། མགོན་མེད་པའམ། སྐྱབས་མེད་པའམ། གང་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕན་བཏགས་པའི་ཞིང་ནི་ཕའམ་མའམ་གཞན་ཡང་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བདག་བསྒྲལ་བར་བྱས་པའམ། ལོ་ཉེས་སམ་རྒྱལ་པོ་གཞན་གྱིས་འཇིགས་པའམ། བཅིངས་པའི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ལས་གྲོགས་བྱས་ པའམ
Chinese
认为存在已作和未作之业的果报成熟，这叫做（邪见）。经中说“世间有已正确行去者和已正确进入者”，这显示了与进入相反的存在，进入是指轮回中出生。与轮回中出生相反的是圣者入流果等，以及如来等，认为他们存在，这叫做“世间有已正确行去者和已正确进入者”。 其中，入流果等圣者是已正确行去者。与此相反，这叫做邪见。如“没有此世，没有彼世”等，与正见相反的是邪见。为了阐述正思惟，什么是正思惟呢？将布施和戒律回向于成佛等，而不是回向于转轮王等，这叫做正思惟。实际上，作为思惟不善等的对治，心中思惟善，这就是正思惟。其中，布施是指没有过失，为了获得心的庄严和心的资具，以及瑜伽的集合和殊胜的意义，而施舍事物。这也要从谁布施，在哪里布施，布施什么，以什么布施，如何布施，为了什么布施这六个方面来看待。其中，谁布施呢？布施者和布施的施主布施，谁亲自用自己的手施舍事物，这是布施者。谁让别人布施，这是布施的施主。在哪里布施呢？在四种田中布施，即痛苦之田，报恩之田，可意之田，殊胜之田。其中，痛苦之田是指贫穷者，吝啬者，饥饿者，盲人，聋子，无依无靠者，无救护者，以及被疾病折磨者等。其中，报恩之田是指父母，或者其他人从损害的痛苦中救护了我，或者在灾年，或者被其他国王恐吓，或者从被束缚的疾病中帮助了我
English
It is called (wrong view) to believe that the ripening of the fruits of actions done and not done exists. The sutra says, "There are those who have gone correctly and those who have entered correctly in the world," which shows the existence contrary to entering. Entering refers to being born in samsara. Contrary to being born in samsara are the noble stream-enterers, etc., and the Tathagatas, etc. Believing that they exist is called "There are those who have gone correctly and those who have entered correctly in the world." Among them, the noble stream-enterers, etc., are those who have gone correctly. The opposite of this is called wrong view. Like "There is no this world, there is no other world," etc., the opposite of right view is wrong view. In order to explain right thought, what is right thought? Dedicating generosity and ethics to becoming a Buddha, etc., and not dedicating them to a universal monarch, etc., is called right thought. In reality, as an antidote to thinking of non-virtue, etc., thinking of virtue in the mind is right thought. Among them, generosity is giving things without fault, in order to obtain the adornment of the mind and the equipment of the mind, as well as the collection of yoga and the supreme meaning. This should also be viewed from six aspects: who gives, where to give, what to give, with what to give, how to give, and why to give. Among them, who gives? The giver and the owner of the giving give. Whoever gives things from his own hand is the giver. Whoever causes others to give is the owner of the giving. Where to give? Give in four fields: the field of suffering, the field of gratitude, the field of the desirable, and the field of excellence. Among them, the field of suffering refers to the poor, the miserly, the hungry, the blind, the deaf, the helpless, the unprotected, and those afflicted by disease, etc. Among them, the field of gratitude refers to parents, or others who have protected me from the suffering of harm, or in a year of disaster, or threatened by another king, or helped me from the disease of being bound.
Tibetan
། ལས་སུ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲོགས་བྱས་པའམ། ནོར་དང་གཉེན་བཤེས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའམ། ཕན་པ་དང་བདེ་བར་གྱུར་པའི་མན་ངག་བྱིན་པའོ། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཞིང་ནི་གང་གྲོགས་པོ་མཛའ་བ་དང་བཤེས་པ་ཕན་ཚུན་འདྲིས་པ་དང༌། སེམས་མཐུན་པར་འགྱུར་བའམ། ཉེ་དུ་གཉེན་བཤེས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་ངོ༌། །ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཞིང་ནི་བྲམ་ཟེའམ་དགེ་སློང་གང་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པའོ། །དེ་ལ་ཅི་སྦྱིན་ཞེ་ན། དོན་དུ་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་སྦྱིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་གིའོ། །དེ་ལ་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ནི་བུ་དང་ཆུང་མ་དང༌། བྲན་ཕོ་མོ་དང༌། རྟ་དང༌། གླང་པོ་དང༌། ར་ལུག་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའོ། །ནང་གི་དངོས་པོ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་རྐང་པ་དང༌། ལག་པ་དང་མགོ་དང༌། ཤ་ཁྲག་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འབྲུའི་དངོས་པོ་དང་གཏེར་གྱི་དངོས་པོ་དང༌། ཡུལ་གྱི་དངོས་པོའོ། །དེ་ལ་འབྲུའི་དངོས་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ནས་དང༌། གྲོ་དང༌། འབྲས་དང༌། ཏིལ་ལ་སོགས་པའོ། །གཏེར་གྱི་དངོས་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གསེར་དང༌། དངུལ་དང༌། མུ་ཏིག་དང༌། བཻ་ཌཱུརྻ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞིང་གི་དངོས་པོ་དང༌། ཁྱིམ་གྱི་དངོས་པོ་དང༌། ཚོང་ཁང་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་དོན་དུ་རྩིག་པའི་ཁང་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིས་སྦྱིན་ཞེ་ན། འདོད་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་མི་སྡང་བ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུས་སྐྱེད་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང༌། ངག་གི་ལས་ཀྱིས་སྦྱིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྦྱིན་ཞེ་ན། དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང༌། གུས་པ་དང་འདུད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རང་གི་ལག་ནས་གུས་པར་བྱས་ཏེ་དུས་སུ་སྦྱིན་ནོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་ཞེ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་ལ་ནི་སྙིང་རྗེ་བས་སྦྱིན་ནོ། །ཕན་བཏགས་པའི་ཞིང་ལ་ནི་བྱས་པ་གཟོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་ནོ། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཞིང་ལ་ནི་མཛའ་བར་གྱུར་པས་སྦྱིན་ནོ། །ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཞིང་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་དམ་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་ཏེ་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི
Chinese
做了事业者的朋友，或者远离财富和亲友等的悲伤，或者给予利益和安乐的诀窍。令人满意的田地是，无论是朋友、亲密者还是熟人，彼此熟悉，心意相通，或者是亲戚、亲友等其他人。殊胜的田地是，婆罗门或比丘，凡是具有善良的自性，为了断除贪欲、嗔恨和愚痴而进入修行者。那么，应该布施什么呢？实际上，布施两种事物：属于有情之列的事物和不属于有情之列的事物。其中，属于有情之列的事物也有两种：外在的和内在的。其中，外在的事物是布施儿子、妻子、男女仆人、马、大象、绵羊、山羊等。内在的事物是布施自己身体的脚、手、头、血肉等。不属于有情之列的事物也有三种：谷物的事物、宝藏的事物和土地的事物。其中，谷物的事物是这样的，例如：青稞、小麦、稻米、芝麻等。宝藏的事物是这样的，例如：黄金、白银、珍珠、琉璃等。土地的事物是这样的，例如：田地的事物、房屋的事物、商铺，以及为了福德而建造的房屋等。用什么布施呢？用不贪执、不嗔恨，具有这些因所产生的身体的业和语言的业来布施。如何布施呢？以信仰之心看待来世有果报，以恭敬和谦逊之心从自己的手中恭敬地在适当的时候布施。 为什么布施呢？对于痛苦的田地，以慈悲心布施。对于施恩的田地，以报恩之心布施。对于令人满意的田地，因为是朋友而布施。对于殊胜的田地，因为从超越一切世间的那里产生殊胜的果报而布施，这称为布施。所谓的戒律，戒律是
English
Or befriending those who have done deeds, or overcoming the sorrow of being separated from wealth and relatives, or giving instructions that bring benefit and happiness. A pleasing field is any friend, intimate, or acquaintance who is familiar with each other and whose minds are in harmony, or other relatives and friends. A distinguished field is a Brahmin or monk who has entered the path to abandon desire, hatred, and delusion, possessing a virtuous nature. What should be given? In essence, two types of things are given: things that belong to the category of sentient beings and things that do not belong to the category of sentient beings. Among these, things that belong to the category of sentient beings are also of two types: external and internal. Among these, external things are the giving of sons, wives, male and female servants, horses, elephants, sheep, goats, and so on. Internal things are the giving of one's own body, such as feet, hands, head, flesh, blood, and so on. Things that do not belong to the category of sentient beings are also of three types: things of grain, things of treasure, and things of land. Among these, things of grain are like this: barley, wheat, rice, sesame, and so on. Things of treasure are like this: gold, silver, pearls, lapis lazuli, and so on. Things of land are like this: things of fields, things of houses, shops, and houses built for the sake of merit, and so on. With what do you give? You give with the actions of body and speech that arise from causes that are free from attachment and hatred. How do you give? With a mind of faith, seeing that there is a result in the next life, and with a mind of respect and humility, giving respectfully from your own hands at the appropriate time. Why give? To the field of suffering, give with compassion. To the field of kindness, give with a mind of gratitude. To the pleasing field, give because of friendship. To the distinguished field, give because a supreme result arises from that which transcends all worlds, this is called giving. As for what is called ethics, ethics is