Tibetan
ས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་གཉིས་ཀྱི་གཅིག་གིས་ཁྱིམ་ནས་རྐུན་པོ་བཟུང་སྟེ་ཕྱུང་ལ། གཅིག་གིས་སྒོ་བཅད་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་གཅིག་གིས་རྐུན་པོ་བཟུང་ནས་རྐུན་པོ་དང་བཅས་ཏེ། སྒོར་ཕྱུང་བ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་བཟུང་ནས་ཀྱང་ ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་ཏེ་འགག་གོ །དེ་ནས་ཕྱིས་མི་གཉིས་པོས་ཕྱིས་རྐུན་པོ་མི་འཇུག་པར་སྒོ་བཅད་པ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཕྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་གཉིས་ཀྱིས་རྐུན་མ་སྐྲོད་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་བཀོད་པ་ཡང་ལོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་གཉེན་པོ་སྟེ། བཞི་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྟ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ངའོ་ཞེས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པ་དང༌། ལེ་ལོ་ལ་ཆགས་པའོ། །ལྟ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པའོ། །དེ་ལ་ངའོ་ཞེས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་ཞེས་བསྙེམས་ཤིང་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་པར་བཤད་དེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་ཅིང་ཆགས་པ་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར། དགེ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བཤད་དེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་བདག་མེད་པར་བཤད་དེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གིར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། བདག་མ་གྲུབ་ན་བདག་གིར་ཡང་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིར་མཐོང་ནས། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཡང་ གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ
Chinese
使之不生起，即称为于苦法智之智慧。譬如二人，一人从家中抓住盗贼并赶出，另一人则关闭门户，与之相似。又如一人抓住盗贼并连同盗贼一起赶出门外一样，于苦法智之忍，亦抓住十种烦恼，并连同烦恼一起灭尽。之后，如同二人不再让盗贼进入而关闭门户一样，于苦法智之智慧，则使烦恼不再于心相续中生起。其中，忍称为无间道。智慧则称为解脱道。譬如二人驱逐盗贼之方式，亦可应用于于苦后智之忍等。其中，将无常等安置为四种行相，亦是四种颠倒瑜伽士之对治。四者即是耽著于欲的两种和耽著于见的两种。耽著于欲的两种是为“我是”之我慢所胜伏和耽著于懈怠。耽著于见的两种是执著于我和对执著我所而显现贪著。其中，为“我是”之我慢所胜伏，即是于无常执为常而傲慢行事。其对治，即是于苦之谛宣说为无常，因为五蕴是刹那性的缘故。为了舍弃执著实有而贪著，因为不做善事之故，对治即是于苦之谛宣说为苦，因为一切行都具有三种苦的缘故。其中，为了对治执著于我，宣说为无我，因为于五蕴上，外道所假立的我自性不可得的缘故。为了对治执著于我所，宣说为空性，因为我若不成立，我所亦不成立的缘故。于色界和无色界的苦之谛，以及无常等四种行相中见到后，即是于苦后智之忍。彼时，色界和无色界的烦恼，也应以见苦而断除。
English
To prevent it from arising is called the wisdom of understanding the Dharma of suffering. For example, it is like two people, one of whom catches a thief from the house and throws him out, and the other closes the door. Similarly, just as one person catches a thief and throws him out along with the thief, the forbearance of understanding the Dharma of suffering also seizes the ten afflictions and extinguishes them along with the afflictions. Afterwards, just as the two people close the door so that the thief cannot enter again, the wisdom of understanding the Dharma of suffering prevents afflictions from arising in the mindstream later. Among them, forbearance is called the path of no interruption. Wisdom is called the path of liberation. For example, the way two people drive away a thief can also be applied to the forbearance of subsequent understanding of suffering, and so on. Among them, arranging impermanence and so on into four aspects is also the antidote to the four inverted yogis. The four are the two who are attached to desire and the two who are attached to views. The two who are attached to desire are being overcome by the pride of "I am" and being attached to laziness. The two who are attached to views are clinging to self and manifesting attachment to clinging to what belongs to self. Among them, being overcome by the pride of "I am" is to arrogantly act by clinging to permanence in impermanence. The antidote to this is to explain suffering as impermanent in the truth of suffering, because the five aggregates are momentary in nature. In order to abandon clinging to reality and attachment, because one does not do good deeds, the antidote is to explain suffering as suffering in the truth of suffering, because all formations have the three kinds of suffering. Among them, in order to counteract clinging to self, it is explained as selflessness, because the self-nature fabricated by non-Buddhists on the five aggregates is not found. In order to counteract clinging to what belongs to self, it is explained as emptiness, because if self is not established, then what belongs to self is also not established. After seeing the truth of suffering in the form and formless realms, and the four aspects of impermanence and so on, it is the forbearance of subsequent understanding of suffering. At that time, the afflictions of the form and formless realms should also be abandoned by seeing suffering.
Tibetan
་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤངས་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དགུ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤངས་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དགུ་སྟེ། སྤྱིར་བསྡོམས་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་བཅོ་བརྒྱད་སྤོང་ངོ༌། །ཁམས་གཉིས་ན་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་བརླན་པ་དང༌། ལས་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པར་ཤེས་ཤིང༌། ཕྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་རྒྱུ་དང་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང༌། རྐྱེན་དེ་རྣམ་པ་བཞི་མཐོང་ན་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་སྙེམས་པ་གསུམ་བཀོལ་ཏེ། ལོག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་སྙེམས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་སྟེ་བདུན་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཕྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནི། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ། རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིར་མཐོང་ན། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལོག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་སྙེམས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་སྟེ་དྲུག་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དྲུག་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་གཉིས་སྤོང་ངོ༌། །དེའི་རྗེས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཕྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནི། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །ས་བོན་གྱི་ཆོས་བྱེད་པས་ན་རྒྱུའོ། །མ་འོངས་པའི་སྲེད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །བར་ཆད་མེད་པར་སྲིད་པའི་རྒྱུན། རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་ན་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །ཆུ་དང༌། སྐུད་པ་དང༌། འཁོར་ལོ་དང༌། འཇིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྫ་མ་བསྒྲུབས་པ་བཞིན་དུ། འབྲས་
Chinese
在色界中，舍弃嗔恚，以及坏聚见等九种；在无色界中，舍弃嗔恚，以及坏聚见等九种；总的来说，总共舍弃十八种烦恼。在两个界中没有嗔恨，是因为以禅定使心相续非常润泽，并且不善业的果报对身心没有损害的缘故。在那之后，知道已经舍弃烦恼，并且之后使烦恼不在心相续中产生，这是苦的随知智。对于此，在欲界的集谛中，如果见到因、集起、生起和缘这四种行相，就称为集谛法智忍，在那个时候，因为见到欲界的集谛，所以舍弃应舍弃的烦恼，即坏聚见、边执见、戒禁取见这三种，并舍弃邪见、见取、疑、贪欲、嗔恚、我慢和无明这七种。之后，知道已经舍弃烦恼，并且之后使烦恼不在心相续中产生，这是集谛法智。色界和无色界的集谛，如果见到因等四种行相，就称为集谛随知忍，在那个时候，因为见到色界的集谛，所以舍弃应舍弃的烦恼，即邪见、见取、疑、贪欲、我慢和无明这六种，并且在无色界中，也是同样地六种，总共舍弃十二种烦恼。在那之后，知道已经舍弃烦恼，并且之后使烦恼不在心相续中产生，这称为集谛随知智。因为是做种子的法，所以是因。因为使未来的贪爱增长，所以是集起。因为无间断地使有生命的相续，不间断地生起，所以是生起。就像用水、线、轮和泥土等造出陶器一样，果
English
In the realm of form, abandoning anger, as well as the nine types of afflictions such as the view of the perishable aggregate; in the formless realm, abandoning anger, as well as the nine types of afflictions such as the view of the perishable aggregate; in general, a total of eighteen afflictions are abandoned. In the two realms, there is no hatred because the mind stream is greatly moistened by samadhi, and the results of non-virtuous actions do not harm the body and mind. After that, knowing that afflictions have been abandoned, and preventing afflictions from arising in the mind stream later, this is the knowledge of subsequent understanding of suffering. Regarding this, in the truth of the origin of suffering in the desire realm, if one sees the four aspects of cause, arising, production, and condition, it is called the forbearance of the knowledge of the Dharma of the origin of suffering. At that time, because one sees the truth of the origin of suffering in the desire realm, one abandons the afflictions to be abandoned, namely the view of the perishable aggregate, the view of extremes, and the adherence to ethics and vows, and abandons the seven types of wrong view, view of attachment, doubt, desire, anger, pride, and ignorance. After that, knowing that afflictions have been abandoned, and preventing afflictions from arising in the mind stream later, this is the knowledge of the Dharma of the origin of suffering. If one sees the four aspects of cause, etc., in the truth of the origin of suffering in the form and formless realms, it is called the forbearance of the subsequent knowledge of the origin of suffering. At that time, because one sees the truth of the origin of suffering in the form realm, one abandons the afflictions to be abandoned, namely the six types of wrong view, view of attachment, doubt, desire, pride, and ignorance, and in the formless realm, it is also the same six types, abandoning a total of twelve afflictions. After that, knowing that afflictions have been abandoned, and preventing afflictions from arising in the mind stream later, this is called the knowledge of the subsequent understanding of the origin of suffering. Because it is the Dharma that makes the seed, it is the cause. Because it causes future craving to increase, it is the arising. Because it continuously causes the stream of existence to arise without interruption, it is the production. Just as water, thread, wheel, and clay are used to make pottery, the result