Tibetan
ནི་འཇམ་པོར་གྱུར་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པ་ནི་ལས་སུ་རུང་བའོ། །ཕྱིས་ཉམས་པ་མེད་པ་ནི་གནས་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པར་དཀར་བར་གྱུར་ཏེ། བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ལྡན་པས་སྐྱོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁ་གསག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པས། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ། དགེ་བ་བསྒྲུབ་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་ལྡན་པས་འཇམ་པོར་གྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་ཤིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཚོ་བ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་དོ། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་སེམས་སྐྱོན་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་གནས་པར་བྱེད་དེ། ཐེ་ཚོམ་སྤངས་ནས་མི་གཡོ་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་གིས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞིའི་ས་མངོན་སུམ་དུ་ལེན་པར་བྱེད་ཕྱའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་རིམ་པ་འདི་ལྟར་བཀོད། སྨྲས་པ། དང་པོར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་ནས། དེ་ནི་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་སོ། །ཡང་ དག་པར་བརྟགས་ནས། ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་གཞན་ལ་ཡང་འདི་འདྲའོ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་འབྱིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཚིག་ཏུ་ཕྱུང་ནས། ཇི་ལྟར་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་ལ་ལོག་པའི་འཚོ་བ་མེད་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་འཚོ་བའོ། །ཡང་དག་པར་འཚོ་བ་རྣམས་ལ་མི་དགེ་བ་སྤང་བ་དང་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ལས་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བས་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པས་འཕྲོག་པའི་དྲན་པ་མི་འབྱུང་བས་ཡང་དག་པའི་དྲན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་མ་གྱུར་ཏེ། དྲན་པ་མ་ཉམས་ན་རྟག་ཏུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་གྱུར་པས་མཇུག་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་དེ་ལྟར་བཀོད་དོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བཤད་ལ། ཉན་ཐོས་བཻ་བྷཱ་ཥི་ཀ་པ
Chinese
是变得柔和。断除怀疑是堪能。后来不退失是安住。获得四禅的不动摇。于此，具有正见，心变得非常清净。具有正思维，变得洁白，因为不思念恭敬等。具有正语，变得无过失，因为远离离间语等。具有正业边际，变得远离烦恼，因为精勤行善和断除烦恼。具有正命，变得柔和，因为安住于正见，并且断除邪命。以正精进使之堪能。因为断除慢心，使心变得无过失。具有正念，使之安住，因为断除怀疑，使之不动摇地安住。具有正定，使之获得不动摇，因为以定的力量，现前取得色界的四禅地。那么，为什么这八支圣道要这样次第安排呢？回答说：首先正确地见到无常等，然后想这就是这样这样的，在其后正确地了知。正确地思考后，如所思考的法，对其他人也这样说。这样正确地说出后，如所说的那样去实行。实行正业的人没有邪命，所以在其后是正命。行持正命的人，唯有断除不善和行持善法的事业，所以是正精进。安住于正精进的人，不会生起被烦恼夺走的忆念，所以是正念。没有成为烦恼的奴隶，忆念不退失，则恒常心一境性而住，所以在最后是正定。因此这样次第安排。其中，以大乘的宗义来说，八支圣道是修习的道，而声闻毗婆沙师
English
It becomes gentle. Abandoning doubt is being capable. Later, not degenerating is abiding. Obtaining the immovability of the four dhyanas. Thereupon, possessing right view, the mind becomes extremely pure. Possessing right thought, it becomes white, because one does not contemplate reverence and so on. Possessing right speech, it becomes faultless, because one is free from divisive speech and so on. Possessing right action, one becomes free from afflictions, because one strives to perform virtuous deeds and abandon afflictions. Possessing right livelihood, one becomes gentle, because one abides in right view and abandons wrong livelihood. With right effort, one makes it capable. Because one abandons pride, one makes the mind faultless. Possessing right mindfulness, one makes it abide, because one abandons doubt and makes it abide immovably. Possessing right concentration, one makes it obtain immovability, because by the power of concentration, one directly takes the ground of the four dhyanas of the form realm. Then, why are these eight limbs of the noble path arranged in this order? It is said: First, having correctly seen impermanence and so on, then thinking that it is like this and that, after that, one correctly understands. After correctly contemplating, one speaks of the Dharma that has been contemplated, saying that it is the same for others as well. Having thus correctly spoken, one acts accordingly to what has been spoken. Those who perform right action do not have wrong livelihood, so after that is right livelihood. Those who practice right livelihood only have the activity of abandoning non-virtue and performing virtue, so it is right effort. Those who abide in right effort do not have the memory stolen by afflictions, so it is right mindfulness. Not becoming a slave to afflictions, if mindfulness does not degenerate, then the mind constantly abides in one-pointedness, so in the end it is right concentration. Therefore, it is arranged in that order. Among them, according to the Mahayana tenets, the eight limbs of the noble path are explained as the path of cultivation, while the Sravaka Vaibhashika
Tibetan
འི་ལྟ་བས་ནི། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་དཔེ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་དཔེ་འདྲ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མགྱོགས་པར་འགྲོ་བ་སྟེ། གཏོང་ཞིང་འཇུག་པ་དང༌། མ་རྒྱལ་བ་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྒྱལ་བར་གནས་འཆའ་བ་དང༌། ཡར་འཕར་ཞིང་མར་ལྟུང་བས་སོ། །དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་མགྱོགས་པར་འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་དུ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལྔ་ལ་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པས་ན་མགྱོགས་པར་འགྲོ་བའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྡུག་ བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་བཅོ་ལྔའོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་གཏོགས་པས། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་མི་གཞག་གོ །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཚེ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་སྤོང་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་ལོག་པ་དང༌། ལྟ་བ་སྙེམས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྙེམས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་བར་ཤེས་པ་དང༌། ཕྱིས་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོང
Chinese
的观点是，这八支圣道被认为是见道的本质。这样，这八支圣道是见道的本质，因此被称为法轮。为什么呢？因为与宝轮相似，所以称为法轮。如何与宝轮相似呢？就像这样，快速行进，给予和进入，使未胜者得胜，安住于胜利，向上增长和向下坠落。例如，转轮王的宝轮快速行进那样，见道的心识刹那十五次证悟四谛，所以是快速行进。十五个刹那是指苦法智忍，苦法智，苦类智忍，苦类智，集法智忍，集法智，集类智忍，集类智，灭法智忍，灭法智，灭类智忍，灭类智，道法智忍，道法智，道类智忍，这样就是十五个。道类智的第十六个刹那属于修道，所以不放在见道中。其中，在欲界的苦谛中见到无常、痛苦、空性和无我，这被称为苦法智忍。这样见到时，通过见到欲界的痛苦，舍弃应舍弃的十种烦恼，即有身见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见、怀疑、贪欲、嗔恚、慢和无明。在那之后，知道烦恼已被舍弃，并且后来相续中没有烦
English
According to the view of , these eight limbs of the Noble Path are considered to be the essence of the Path of Seeing. Thus, since these eight limbs of the Noble Path are the essence of the Path of Seeing, they are called the Wheel of Dharma. Why? Because they are similar to the precious wheel, they are called the Wheel of Dharma. How are they similar to the precious wheel? Like this, they travel quickly, giving and entering, causing the unvanquished to be victorious, abiding in victory, increasing upwards and falling downwards. For example, just as the precious wheel of a Chakravartin travels quickly, the fifteen moments of consciousness of the Path of Seeing realize the four truths, so it travels quickly. The fifteen moments are the forbearance of the knowledge of Dharma in suffering, the knowledge of Dharma in suffering, the forbearance of the subsequent knowledge in suffering, the knowledge of the subsequent knowledge in suffering, the forbearance of the knowledge of Dharma in the origin, the knowledge of Dharma in the origin, the forbearance of the subsequent knowledge in the origin, the knowledge of the subsequent knowledge in the origin, the forbearance of the knowledge of Dharma in cessation, the knowledge of Dharma in cessation, the forbearance of the subsequent knowledge in cessation, the knowledge of the subsequent knowledge in cessation, the forbearance of the knowledge of Dharma in the path, the knowledge of Dharma in the path, and the forbearance of the subsequent knowledge in the path, thus there are fifteen. The sixteenth moment of the subsequent knowledge of the path belongs to the Path of Meditation, so it is not placed in the Path of Seeing. Among them, seeing impermanence, suffering, emptiness, and selflessness in the truth of suffering of the desire realm is called the forbearance of the knowledge of Dharma in suffering. When seeing in this way, by seeing the suffering of the desire realm, ten types of afflictions that should be abandoned are abandoned, namely the view of the aggregates as self, the view of holding to extremes, wrong views, the view of holding views as supreme, the view of holding ethics and vows as supreme, doubt, desire, anger, pride, and ignorance. After that, knowing that the afflictions have been abandoned, and that there are no afflictions in the later continuum