Tibetan
མ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཅུང་ཟད་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་སོ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པས་ནང་དུ་འདུ་ཤེས་སུ་ཉེ་བར་སོང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་ཤེས་དང་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ན་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུ་བྱེད་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། སེམས་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་བརྟེན་པས་ན། འདུ་བྱེད་དུ་ཉེ་བར་སོང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་བོན་གྱི་རིགས་ལྔ་དང༌། ས་བོན་གྱི་ས་བོན་དང༌། རྩ་བའི་ས་བོན་དང༌། སྡོང་བུའི་ས་བོན་དང༌། མགོ་ཐོག་གི་ས་བོན་དང༌། ས་བོན་ནོ། །ལན་དུ་སྨྲས་པ། མདོ་འདི་ལས་ཀུན་འབྱུང་གི་སྲེད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་བཤད་པ་ནི། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞེ་ན། སྲེད་པའི་འདི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དང༌། ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཚོར་བ་རྣམས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་ཕྲད་པའི་དུས་ན་ནི། །དེ་དང་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་ཞིང་མ་ཕྲད་པའི་དུས་ན་ནི་ཡང་མི་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་ཕྲད་པའི་དུས་ན་ནི་ཡང་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། དེ་དང་བྲལ་བའི་དུས་ན་ནི་ཡང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའི་དུས་ན་ནི། ཀུན་ཏུ་གཏི་མུག་གི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་སྲེད་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནི་སྲེད་པར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། མ་འོངས་བའི་དུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ནི་མངོན་པར་སྨོན་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ནི་རྟག་ཏུ་འགྲོགས་པར་སྲེད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་སྲེད་པའི་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་སྲིད་པའི་དབང་གིས་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་ལ་ཆ
Chinese
又，无边虚空处（藏文：མ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་），无边识处（藏文：རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་），少分无有处是，谓识为虚空无边等所缘之想为所依，故说内中想所摄之识。有顶之想及非想非非想处者，谓识为作意心相应及不相应所依，故说作意所摄之识。五种种子者，谓种子之种子，根之种子，茎之种子，干之种子，及种子也。答曰：此经说集之爱唯是集谛者，是就一切有漏法之因之主因而言，主因者是有也。如何是主因耶？谓爱此于一切处遍，于一切时遍，于一切界遍故。于一切处遍者，谓常随三受故。如何耶？谓与苦受合时，生欲离彼之爱，未合时，生欲不合之爱。与乐受合时，生欲不离彼之爱，离彼时，生欲合之爱。非乐非苦受时，以常生痴故。于一切时遍者，谓爱随三时生故。于一切界遍者，谓于三界受用，生欲爱之爱，于未来时及受用，生希求之爱，于现在身及受用，生常相随之爱故。于一切界遍者，谓于三界事物而耽著故。于欲界中，以爱之故，于五欲而贪著。于色界中，以有之故，于禅定之味而贪
English
Furthermore, the sphere of infinite space (Tibetan: མ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་), the sphere of infinite consciousness (Tibetan: རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་), and the sphere of nothingness are said to be consciousness based on the perception of the infinity of space, etc., and therefore, consciousness is said to be included in perception. Those in the peak of existence and the sphere of neither perception nor non-perception are said to be consciousness included in volition, because consciousness depends on volition being associated or not associated with the mind. The five kinds of seeds are: the seed of seeds, the seed of roots, the seed of stems, the seed of trunks, and the seed itself. The answer is: This sutra says that the craving of arising is only the truth of arising, which is said in terms of the main cause of all contaminated dharmas, and the main cause is existence. How is it the main cause? It is because this craving pervades all places, pervades all times, and pervades all realms. Pervading all places means that it always follows the three feelings. How is it? When it is united with painful feelings, craving arises to be separated from it, and when it is not united, craving arises to not be united. When it is united with pleasant feelings, craving arises to not be separated from it, and when it is separated from it, craving arises to be united with it. In the time of neither pleasant nor painful feelings, it is because ignorance always arises. Pervading all times means that craving arises following the three times. Pervading all realms means that in the enjoyment of the three realms, craving arises for the craving of desire, and in the future time and enjoyment, craving arises for aspiration, and in the present body and enjoyment, craving arises to always be together. Pervading all realms means that it is attached to the objects of the three realms. In the desire realm, due to craving, it is attached to the five objects of desire. In the form realm, due to existence, it is attached to the taste of meditative concentration.
Tibetan
གས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་སྲེད་པའི་དབང་གིས་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འགོག་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་དང་བྲལ་ཞིང་དེ་དང་མི་ལྡན་པར་གྱུར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་འཕགས་པར་འགྱུར་བའམ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཅིང་མ་ནོར་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགོག་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་མ་བརྟགས་ཏེ་འགོག་པ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་འགོག་པའོ། །དེ་ལ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་ཏེ་འགོག་པ་ནི་རྡོ་གནམ་དུ་འཕགས་པ་ཐུར་དུ་ལྷུང་བ་དང་འདྲ་བར་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་ཞིང་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅོམ་པར་རང་གི་ངང་གི་འཇིག་པའོ། །སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་འགོག་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེས་ཉོན་མོངས་པའི་ཤིང་བསྲེགས་ནས། ཁམས་གསུམ་དུ་མི་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། འདིར་ནི་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ་འགོག་པ་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡང་དོན་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང༌། ཟབ་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དང༌། དོན་དམ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། རྒྱན་མེད་པ་དང༌། རྒྱན་དང་བཅས་པ་དང༌། ལྷག་མ་ཡོད་པ་དང༌། ལྷག་མ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་གྲངས་སོ། །ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའོ། །ལམ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྷན་ཅིག་སྤངས་ནས་ཕྱིས་མི་འབྱུང་བ་སྟེ། དེས་གང་དུ་འགགས་པ་དང༌། གང་གིས་འགགས་པ་དང༌། གང་འགགས་པ་མི་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་གང་དུ་འགགས་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་ བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གནས་སུ་འགོག་གོ །གང་གིས་འགགས་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པས་འགགས་སོ། །གང་འགགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་འགགས་སོ། །དེ་བས་ན་འགོག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མིག་དང་རྣ་བ་དེ་བཞིན་སྣ། །ལྕེ་དང་ལུ
Chinese
并且，在无色界中，是为了以贪欲的力量执着于无色界的等持。 为了显示灭谛，宣说了“何为苦灭圣谛”等。与生等八苦分离，并且不具备这些痛苦，即是苦灭。如此通达便成为圣者，或者因为圣者们如此领悟，所以称为苦灭圣谛。涅槃是舍弃一切痛苦，因为完全没有颠倒和错误，所以称为苦灭圣谛。灭分两种：不以个别分析而灭和以个别分析而灭。其中，不以个别分析而灭就像石头被抛向天空后坠落一样，每一刹那都在生灭，没有被任何事物摧毁，而是自然消亡。以个别分析而灭是指通过证悟圣谛的智慧之火焚烧烦恼之树，从而不再于三界中转生。这里是指以个别分析而灭。 灭谛也通过十一个方面来阐释：体性、甚深、名言、胜义、未圆满、圆满、无庄严、有庄严、有余、无余、名相。 如何以体性来阐释呢？如实性和业与烦恼不生起是灭的体性。如实性是指在补特伽罗上无我。道是指八支圣道。烦恼不生起是指连同贪欲等烦恼一同断除后，以后不再生起。因此，说明了它是不灭的体性，即在哪里灭、以什么灭、什么灭。 其中，在哪里灭是指通过领悟补特伽罗无我而于涅槃之境灭除。以什么灭是指以道谛灭除。什么灭是指烦恼的集合灭除。因此，在灭的方面，世尊说：眼和耳以及鼻，舌和身。
English
And, in the formless realm, it is in order to be attached to the formless absorption by the power of desire. In order to show the truth of cessation, it is said, "What is the noble truth of the cessation of suffering?" etc. To be separated from the eight sufferings such as birth, and not to possess them, is the cessation of suffering. To understand it in this way becomes noble, or because the noble ones understand it in this way, it is called the noble truth of the cessation of suffering. Nirvana is the abandonment of all suffering, and because it is completely without inversion or error, it is called the noble truth of the cessation of suffering. Cessation is also of two kinds: cessation without individual analysis and cessation with individual analysis. Among them, cessation without individual analysis is like a stone thrown into the sky falling down, arising and ceasing in each moment, not destroyed by anything, but naturally disappearing. Cessation with individual analysis is when the tree of affliction is burned by the fire of wisdom that realizes the noble truths, and one is no longer born in the three realms. Here, it is intended to be cessation with individual analysis. The truth of cessation is also explained by eleven aspects: characteristic, profound, conventional, ultimate, incomplete, complete, unadorned, adorned, with remainder, without remainder, and nomenclature. How is it explained by characteristic? Suchness and the non-arising of karma and afflictions are the characteristic of cessation. Suchness is the selflessness of the person. The path is the eightfold noble path. The non-arising of afflictions is when afflictions such as desire are abandoned together, and do not arise later. Therefore, it is explained that it is the characteristic of non-cessation, that is, where it ceases, by what it ceases, and what ceases. Among them, where it ceases is when it ceases in the state of nirvana by understanding the selflessness of the person. By what it ceases is when it ceases by the truth of the path. What ceases is when the collection of afflictions ceases. Therefore, in terms of cessation, the Blessed One said: Eye and ear, as well as nose, tongue and body.