Tibetan
ས་བྱ་བ་ལ་རྩིང་གེ་མར་སེམས་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ཅེས་བྱའོ། །ཞིབ་ཏུ་སེམས་པ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། བསམས་ནས་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བས་ན་ཚིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལ་ངག་གི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩིང་གེ་མར་བསམས་ཞིབ་ཏུ་སེམས་པ་མེད་པར་ཚིག་ཏུ་མི་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྨྲས་པ་ངག་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཏེ། རླུང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་ངག་གི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །ལན་དུ་འདིར་ཡང་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་ཏེ། འདིར་ཡང་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དན་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་གཉིས་ནི་ངག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྒྱུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ངག་བཏགས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཡང་ངག་གིས་འདུ་བྱེད་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུར་ཡང་འཇིག་རྟེན་དང་གསུང་རབ་ལས་ཀྱང་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ནི་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གསུང་རབ་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་བདེ་ཞེས་བྱ། མེ་ནི་ཚིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བདེ་བ་མ་ཡིན་ཡང༌། མེ་ དེའི་འབྲས་བུ་དྲོ་བ་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མི་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ལ་བདེ་བ་མེད་མོད་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལ་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང༌། མཐོ་རིས་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་བསྟན་པར་སྨྲས་པ། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་གང་ཞ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཆགས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཞེན་པ་ནི་ཆགས་པའི་སེམས་སོ། །སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་བའི་སེམས་སོ། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པ་ནི་གཏི་མུག་པའི་སེམས་སོ། །སྲོག་ཆགས་གང་འདོད་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་དང༌། རྨོངས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་གཏི་མུག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་བ་དང་གཏི་མུག་པའི་སེམས་གསུམ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་གྱིས་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་ན་སེམས་ལས
Chinese
对于事物粗略地思考称为分别。详细地思考称为观察。思考后用语言表达，因此语言产生的因，即分别和观察，称为语言的造作。没有分别，也就是说，不粗略地思考，不详细地思考，就不会用语言表达，这是它的意思。所说的语言是四大种的自性，从风产生，而思虑和观察是从心产生的法，怎么能说思虑和观察是语言的造作呢？回答说，这里也是将因安立为果。这里也是，善等分别和观察二者是产生语言的因，因此将因，即思虑和观察，安立为果，即语言，所以说分别和观察也是语言的造作。像这样，在世间和经藏中也能见到。例如，世间说“不安乐”，经藏中也说“佛陀出现是安乐”。火是燃烧的自性，所以不是安乐，但是，火 的果实，温暖是产生安乐的因，所以说“不安乐”。一切生都是痛苦，这样说来，佛陀出现没有安乐，但是，佛陀出现的因，是众生从痛苦中解脱，获得高处的安乐的果实，所以说“佛陀出现是安乐”等。为了说明意的造作而说，什么是意的造作呢？等。什么是贪欲之心呢？对于身体和受用执着就是贪欲之心。对于有情和非有情生气就是嗔恨之心。对于业和业的果等不了解就是愚痴之心。任何众生以贪欲之心贪欲。同样，任何以嗔恨之心而嗔恨，以愚痴之心而具有愚痴的心，那就是意的造作。心所生的法，这里所说的贪欲、嗔恨和愚痴三种心不是心的法，而是心所生的法，因此不是心
English
Thinking roughly about things is called discrimination. Thinking in detail is called observation. Because one speaks after thinking, the cause of speech, namely discrimination and observation, is called the action of speech. 'Without discrimination' means that without thinking roughly or in detail, one does not speak, that is the meaning. Speech is said to be the nature of the four great elements, born from wind, while thought and observation are dharmas arising from the mind. How can thought and observation be called the action of speech? The answer is that here, too, the cause is labeled as the effect. Here, too, discrimination and observation, such as virtue, are the cause of producing speech. Therefore, the cause, thought and observation, is labeled as the effect, speech, so it is said that discrimination and observation are also the action of speech. In this way, it can also be seen in the world and in the scriptures. For example, the world says 'unhappiness,' and the scriptures also say 'the appearance of the Buddha is happiness.' Fire is the nature of burning, so it is not happiness, but the fruit of fire, the warmth is the cause of producing happiness, so it is said 'unhappiness.' All births are said to be suffering, so the appearance of the Buddha has no happiness, but the cause of the appearance of the Buddha is that beings are liberated from suffering and obtain the fruit of happiness in higher realms, so it is said 'the appearance of the Buddha is happiness,' and so on. To explain the action of mind, it is said, what is the action of mind? etc. What is the mind of attachment? Attachment to body and possessions is the mind of attachment. Being angry with sentient and non-sentient beings is the mind of hatred. Not understanding karma and the fruits of karma, etc., is the mind of ignorance. Any being who is attached with the mind of attachment. Similarly, any mind that is hateful with the mind of hatred, and any mind that is ignorant with the mind of ignorance, that is the action of mind. The dharmas arising from the mind, here the three minds of desire, hatred, and ignorance are not the dharmas of the mind, but the dharmas arising from the mind, therefore not the mind.
Tibetan
་བྱུང་བའི་ཆོས་འདི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་བཤད་པ་ནི་སེམས་ལ་བརྟེན་པས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་བཤད་པ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་བཤད་པ་ཡང་སེམས་དང་འབྲེལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་བཤད་པ་ཡང་སེམས་ལ་གནས་པས་རབ་ཏུ་འབྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སེམས་འདི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་ལྔ་ལྟ་བུས་རྒྱུ་བྱེད་དེ། །སྐྱེད་པ་དང་རྟེན་པ་དང༌། གནས་པ་དང་བརྟན་པ་དང་སྤེལ་བའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བས་བསྐྱེད་པ་བསྟན་ཏེ། སེམས་མེད་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ལ། སེམས་སྐྱེས་ནས་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལ་བརྟན་ཞེས་བྱ་བས་བརྟེན་པ་བསྟན་ཏེ། །སེམས་ཉམས་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བས་གནས་པ་ བསྟན་ཏེ། །སྲིད་དུ་སེམས་དེ་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་དེའི་རྒྱུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་བས་བརྟེན་པ་བསྟན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྟག་ཏུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་བསྟངས་ཤིང་གྲོགས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལ་གནས་ནས་རབ་ཏུ་བྱང་ཞེས་བྱ་བས་སྤེལ་བ་བསྟན་ཏེ། སེམས་རྟས་པར་གྱུར་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་རྟས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་གསུམ་ཆར་ཡོད་དོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་འབའ་ཞིག་ཡོད་པར་ཟད་དོ། །བརྒལ་བ་མདོ་གཞན་དག་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འདས་པའི་དུས་ན། གང་ལས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་དུ་བཤད་ན། འདིར་སྤྱིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དན་ད་ལྟར་གྱི་ལས་ལ་འདུ་བྱེད་ཅེས་བཤད་པས་འགལ་ལོ། །ལན་དུ་འདིར་སྤྱིར་སྨོས་ཀྱང་བཤད་པའི་དབང་གི་ཁྱད་པར་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་འདས་པའི་དུས་ན་ལས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་འདུ་བྱེད་ཅེས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་གསུང་རབ་གཞན་དན་འགལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།། །།འདུ་བྱེད་བཤད་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིག་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །འདི་སྤྱིར་སྨོས་མོད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཞེས་མི་བྱའི། །བག་ལ་ཉལ་བསགས་པ་ད
Chinese
说的是“生起的法”。它的解释是“依赖于心”。它的解释又是“心的因”。它的解释又是“与心相关”。它的解释又是“安住于心而生起”。或者说，这个心对于从心生起的法，以五种方式作为因：生起、依赖、安住、稳固和增长。所谓“从心生起的法”，是指生起，因为没有心，从心生起的法也不会生起；心生起后，从心生起的法也会生起。所谓“依赖于心”，是指依赖，因为心衰败，从心生起的法也会衰败。所谓“心的因”，是指安住，因为在心存在期间，它的因，即从心生起的法也会安住。所谓“与心相关”，是指稳固，因为心总是支持和帮助从心生起的法。所谓“安住于心而增长”，是指增长，因为心稳固，从心生起的法也会稳固。其中，在欲界和色界，身、语、意三种行为都有。在无色界，只有意的行为。辩驳：其他经典中说，世尊过去的时候，所做的善等行为被说是行，这里却说过去、未来和现在的行为都是行，这有矛盾。回答：这里虽然是总的来说，但要理解为说法上的差别。应该理解为，过去所做的善等行为才是行，否则就与其他经典相矛盾。说完行，为了显示识的支分，所以说了“以行为缘而有识”等。其中，依赖于眼根，以色为对境，认识色的特征，就是眼识。其余的识也同样类推。这里虽然是总的来说，但不是所有的识都以行为缘，而是指积累习气。
English
It is said that "this is the Dharma that arises." Its explanation is "dependent on the mind." Its explanation is also "the cause of the mind." Its explanation is also "related to the mind." Its explanation is also "arising by abiding in the mind." Alternatively, this mind acts as a cause for the Dharmas arising from the mind in five ways: arising, depending, abiding, stabilizing, and increasing. The so-called "Dharma arising from the mind" refers to arising, because without the mind, the Dharma arising from the mind will not arise; when the mind arises, the Dharmas arising from the mind will also arise. The so-called "depending on the mind" refers to dependence, because when the mind declines, the Dharma arising from the mind will also decline. The so-called "cause of the mind" refers to abiding, because as long as the mind exists, its cause, the Dharma arising from the mind, will also abide. The so-called "related to the mind" refers to stabilizing, because the mind always supports and helps the Dharma arising from the mind. The so-called "arising from abiding in the mind" refers to increasing, because when the mind is stable, the Dharma arising from the mind will also be stable. Among them, in the desire realm and the form realm, all three actions of body, speech, and mind exist. In the formless realm, there is only the action of mind. Objection: In other sutras, it is said that in the past of the Bhagavan, the practice of virtue and so on is explained as action, but here it is said that past, future, and present actions are all actions, which is contradictory. Answer: Although it is generally mentioned here, it should be understood as a difference in the way of speaking. It should be understood that the virtuous actions and so on done in the past are actions, otherwise it will not contradict other sutras. After explaining action, in order to show the limb of consciousness, it is said that "consciousness arises from the condition of action" and so on. Among them, relying on the eye faculty, taking form as the object, and recognizing the characteristics of form is eye consciousness. The remaining consciousnesses are also applied in the same way. Although this is generally mentioned, not all consciousnesses are conditioned by action, but rather the accumulation of latent tendencies.