Tibetan
འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་འཁྲུགས་ནས་ལུས་ལ་གནོད་པར་གྱུར་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །གང་དེའི་ཚེ་སེམས་ལ་གནོད་པ་བྱུང་བ་ནི་སློང་བའོ། །དགྲ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་བྱས་པ་དྲན་ནས་གནོད་པའི་ལན་མ་གླན་ནོ་སྙམ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པར་གྱུར་པ་ནི་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་འབའ་ཞིག་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ན་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ན་འབའ་ཞིག་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བརྒལ་བ་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་མ་བསྟན་པས་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རྒ་ཤིའི་འབྲས་བུ་མ་བསྟན་པས། འཁོར་བ་ལ་ཐ་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཡན་ལག་གཞན་བཤད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེའི་ཡང་གཞན་དེའི་ཡང་གཞན་བརྗོད་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་བརྗོད་དུ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །སྨྲས་པ་འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་དུ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་དོན་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་སྟེ། སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་འབྱུང་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་འབྱུང་སྟེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་དང༌། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པའི་འབྱུང་བ་དང༌། ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་མིང་དང་གཟུགས་འབྱུང་བ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལས་རེག་པ་འབྱུང་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལས་རྒ་ཤི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་སྟེ། ཚོར་བ་ལས་སྲེད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྲེད་པའི་ཡན་ལག་གི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའམ་དངོས་པོ་གཞན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་བ་ལས་ཐོག་མ་མེད་དོ། །རྒ་ཤིའི་དངོས་པོ་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའམ་དངོས་པོ་འབྱུང་བས་ན། ཐ་མ་ཡང་མེད་ཡན་ལག་ཡང་མེད་གཞན་ཡང་བརྗོད་མི་དགོས་པར་འགྲུབ་བོ། །མདོ་སྡེ་ཁ་ཅིག་ལས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ལས་མ་རིག་པ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡང་གོང་དུ་
Chinese
大种错乱，损害身体是痛苦。在那时，损害心识是索求。忆念敌人等所作损害，心想没有报复损害，身心受到损害，这叫做错乱。如是说，这个巨大的痛苦之蕴，唯一生起，如前所说，从无明到老死，只是巨大的痛苦之集合。没有我等，则唯一生起，如是说。辩驳：没有指出无明的因，则轮回有开始；没有指出老死的果，则轮回有终结。或者必须宣说其他的支分，因为必须说那个的另外一个，那个的另外一个，会有无穷尽的过失，因此也不能说十二支。说：如此，薄伽梵已经说明了此缘起中没有开始和终结的意义。如何呢？烦恼生起烦恼，即贪爱的缘故生起取；烦恼生起业，即无明的缘故生起行；取的缘故生起有；业生起痛苦，即行的缘故生起识；有的缘故生起生。痛苦生起痛苦，即识的缘故生起名色；六处生起触；生生起老死。从事物也生起烦恼，即从受生起贪爱。因为薄伽梵如此宣说了贪爱支分的道理，所以，无明也从烦恼或其他事物生起，因此从生来说没有开始。老死的事物也生起烦恼或事物，因此也没有终结，支分也没有，也不需要说其他的，就成立了。一些经部中说，不如理作意是无明的因，无明也是不如理作意的因，如是宣说，也在上面。
English
Great elements being disturbed, harming the body is suffering. At that time, harming the mind is seeking. Remembering the harm done by enemies, etc., thinking of not retaliating the harm, the body and mind being harmed, this is called disturbance. Thus, saying that this great heap of suffering arises solely, as previously said, from ignorance to old age and death, it is merely a great collection of suffering. Without self, etc., it arises solely, as said. Refutation: Not pointing out the cause of ignorance, then samsara has a beginning; not pointing out the result of old age and death, then samsara has an end. Or other limbs must be explained, because one must say that other one of that, that other one of that, there will be the fault of endlessness, therefore it is also not permissible to say twelve limbs. Saying: Thus, the Bhagavan has already explained the meaning of no beginning and no end in this dependent origination. How is it? Afflictions arise from afflictions, that is, grasping arises from the cause of craving; afflictions arise from karma, that is, formations arise from the cause of ignorance; existence arises from the cause of grasping; suffering arises from karma, that is, consciousness arises from the cause of formations; birth arises from the cause of existence. Suffering arises from suffering, that is, name and form arise from consciousness; the six sense sources arise from contact; old age and death arise from birth. Afflictions also arise from things, that is, craving arises from feeling. Because the Bhagavan has thus proclaimed the principle of the limb of craving, therefore, ignorance also arises from afflictions or other things, therefore there is no beginning from birth. Afflictions or things also arise from the thing of old age and death, therefore there is also no end, there are also no limbs, and it is not necessary to say others, it is established. Some Sutra schools say that improper attention is the cause of ignorance, and ignorance is also the cause of improper attention, as explained above.
Tibetan
ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བ་དང་ལ་ལས་ཉོན་མོང་པ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱི་ནང་དུ་འདུས་ཟིན་པ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བཤད་དོ། །ཡང་ན་ཆོས་མངོན་པའི་གཙུག་ལག་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་ལ། མདོ་འདི་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་འབའ་ཞིག་བཤད། དེ་བཞིན་དུ་ཛྙཱ་ན་པྲ་སྟ་ནའི་གཙུག་ལག་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ ལ་རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་འཚོ་བ་འགོག་པ་ན། གང་ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རྨོངས་པ་དེ་ནི་མ་རིག་པའོ། །དེའི་ཚེ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་དངོས་པོ་ལ་སོ་སོར་དམིགས་པ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་རྣམས་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དྲུག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཡུལ་མཐོང་བ་ནི་རེག་པའོ། །རེག་པའི་ཚེ་བདེ་བ་འམ། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཤ་དང་པགས་པ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པའོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་གཞན་རྣམས་ནི་ལེན་པའོ། །དེའི་ཚེ་ལེན་པས་བསྐྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་སྲིད་པའོ། །ལག་པ་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལས་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་གྱུར་ཏེ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །ཆོས་དེ་ཞིགས་པས་ནི་ཤི་བའོ། །ལན་དུ་མདོ་འདི་བཤད་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་པས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་སེམས་ཅན་དུ་མི་སྟོན་པ་མ་བཤད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དེ། འདུལ་བ་ཁ་ཅིག་འཁོར་བར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ལ་རྨོངས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་
Chinese
从烦恼生出烦恼，以及从其他生出烦恼等，已经包含在所显示的道理之中，所以没有另外单独解说。或者，在法蕴论中，什么是缘起呢？答：一切有为法。缘起分为两种，即显示为有情和显示为非有情。为什么这部经只说了显示为有情呢？同样，在《智施設论》中，缘起显示为两种：相续的体性和刹那的体性。其中，相续的体性就是前面所说的无明缘行等。刹那的体性是，一个刹那间缘起十二支。如何生起呢？比如，由于贪欲的支配而断绝众生的生命时，对于业和业的异熟愚昧无知，那就是无明。那时，凡是心所法聚集，那就是行。那时，对事物个别执著的眼等六识就是识。与识同时生起的受等四蕴以及四大种，和从四大种所变的色，就是名色。依靠名色的眼等六根就是六入。六入所见的对境就是触。触的时候，感受快乐或痛苦就是受。那时，贪著血肉和皮肤就是爱。与爱同时生起，被烦恼缠缚的其他法就是取。那时，取所产生的意业就是有。手脚摇动等法的生起就是生。从那以后，体性转变而成熟就是老。那些法坏灭就是死。总之，这部经的解说是具有深意的，即使没有说不显示有情的缘起也没有过失。因为有些律藏是为了消除对轮回的进入和还灭的愚昧，所以（说）无明缘行等是因和果。
English
The arising of afflictions from afflictions, and the arising of afflictions from others, etc., are already included in the way of showing, so there is no separate explanation. Or, in the Abhidhamma texts, what is dependent origination? The answer is: all conditioned dharmas. Dependent origination is explained in two ways, namely, showing as sentient beings and showing as non-sentient beings. Why does this sutra only explain showing as sentient beings? Similarly, in the Jnanaprasthana texts, dependent origination is shown as two types: the nature of continuity and the nature of momentariness. Among them, the nature of continuity is the same as what was said earlier, such as ignorance conditioning actions. The nature of momentariness is that the twelve links of dependent origination arise in one moment. How does it arise? For example, when the lives of beings are cut off due to the power of attachment, the ignorance of karma and the ripening of karma is ignorance. At that time, whatever aggregates arise from the mind are actions. At that time, the six consciousnesses, such as eye consciousness, which individually focus on objects, are consciousness. The four aggregates, such as feeling, that arise simultaneously with consciousness, as well as the four great elements, and the forms that have changed from the four great elements, are name and form. The six sense faculties, such as the eye, which rely on name and form, are the six sense bases. Seeing the objects of the six sense bases is contact. At the time of contact, experiencing happiness or suffering is feeling. At that time, attachment to flesh and skin is craving. Other dharmas that arise simultaneously with it and are entangled by afflictions are grasping. At that time, the mental karma produced by grasping is existence. The arising of those dharmas, such as moving the hands and feet, is birth. After that, the transformation of nature and maturation is aging. The destruction of those dharmas is death. In short, the explanation of this sutra is meaningful, and there is no fault even if it does not explain the dependent origination that does not show sentient beings. Because some Vinaya texts are for eliminating the ignorance of entering and reversing from samsara, therefore, ignorance conditioning actions, etc., are cause and effect.