Tibetan
དང་སྒྲའི་གཙུག་ལག་ཏུ་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་མཁྱེན་པ་ནི། ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་མཁྱེན་པའོ། །གསུང་གཅིག་གིས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་གོ་བར་མཛད་ཅིང་དངོས་པོ་གཅིག་གིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྐལ་བའི་མཐར་བརྗོད་ཀྱང་ཐུག་པ་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ནི་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །དོན་དུ་ན་གང་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང༌། གང་གིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་མཐར་ཐུག་པ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་གནས་དང་གནས་པའོ། །དེ་ལ་གནས་ནི་ཆོས་སོ། །གནས་པ་ནི་དོན་ཏོ། །གང་གིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚིག་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཐོགས་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་ཡི་ཤེས་ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་བསྟན་པའི་འོག་ཏུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་བསྟན་ཏེ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་བཤད་པར་བཞེད་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཅོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མངའི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་མེད་པས་ཐུན་མོང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། ། བཅོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གི་དོན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་ཟག་པ་ཟད་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་གྲོང་དུ་འཇུག་པ་ན། བར་འགའ་ནི་གླང་པོ་གཏུམ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཤིང་འགྲོ་བ་དང༌། བར་འགའ་ནི་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་བ་ལང་གཏུམ་པོ་དང་ཁྱི་གཏུམ་པོ་དང་འགྲོགས་ཤིང་འགྲོ་བ་དང༌། བར་འགའ་ནི་ཚེར་མ་སྟུག་པོར་རྐང་པ་འདོར། བར་འགའ་སྦྲུལ་གདུག་པ་གནས་པར་རྐང་པ་འདོར་བ་དང༌། འཇུག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་གནས་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ཞུགས་ནས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྨྲ་བས་བསྡུ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དགོན་པའི་གནས་སུ་སོང་བ་ལས་ལམ་པོར་ནས་ལམ་ལོག་བར་འགྲོ་བ་དང༌། རྐུན་པོའམ་སེང་གེའམ་སྟག་གམ་དོམ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ནི་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་འདྲ་བ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་དགྲ
Chinese
并且，通晓词语的根本有多少作用，就是通晓每一个决定义的词语。以一语使一切众生领会，以一事物详尽分别，即使穷尽劫数也说不完，就是通晓每一个无碍辩才。实际上，所要开示的和开示的方法这二者，通晓其没有穷尽和没有阻碍，就叫做各别正智。其中，所要开示的也有两种，即处所和处所的性质。其中，处所是法，处所的性质是义。开示的方法有两种，即无碍辩才和无碍智慧。其中，通晓每一个决定义的词语，就是无碍智慧，这是说以这二者来开示的意义。在开示四种各别正智之后，宣说了佛陀的十八不共法，为了如所宣说的那样进行解释，于是说了“佛陀的十八不共法是什么”等等。这十八种不共法唯有如来才具有，声闻和独觉等其他圣者没有，因此不是共同具有的，所以叫做佛陀的十八不共法。 这十八种不共法的意义的安立是这样的：阿罗汉比丘漏尽者为了乞食进入城市时，有时与凶猛的大象一同行走，有时与马、大象、凶猛的牛、凶猛的狗一同行走，有时在茂密的荆棘中落脚，有时在毒蛇栖息的地方落脚，进入不应进入的地方，如妇女等处，以不合道理的言语进行劝诱，前往寂静处所，从大道走到邪道，与盗贼、狮子、老虎或熊等一同行走，像这样的情况，叫做圣者阿罗汉的错谬。如来在一切时处都没有这样的情况，所以叫做如来没有错谬。此外，圣者阿
English
Furthermore, knowing how many functions there are in the root of words is to know each definitive word correctly. To make all beings understand with one word, and to thoroughly differentiate with one thing, even if one speaks to the end of the kalpa, it cannot be exhausted, which is to know each unimpeded eloquence correctly. In reality, to know without end and without obstruction both what is to be shown and the method of showing is called individual perfect knowledge. Among these, what is to be shown is also twofold: the place and the nature of the place. Among these, the place is the Dharma, and the nature of the place is the meaning. There are two methods of showing: unimpeded eloquence and unimpeded wisdom. Among these, knowing each definitive word correctly is unimpeded wisdom, which means that it is shown by these two. After showing the four individual perfect knowledges, the eighteen unshared qualities of the Buddha are declared, and in order to explain as it is declared, it is said, "What are the eighteen unshared qualities of the Buddha?" and so on. These eighteen qualities are only possessed by the Tathagata, and are not possessed by other noble ones such as Shravakas and Pratyekabuddhas, therefore they are not shared in common, so they are called the eighteen unshared qualities of the Buddha. The establishment of the meaning of these eighteen unshared qualities is as follows: When an Arhat Bhikshu, a destroyer of outflows, enters a city for alms, sometimes he walks together with a fierce elephant, sometimes he walks together with a horse, an elephant, a fierce bull, and a fierce dog, sometimes he drops his foot in dense thorns, sometimes he drops his foot where poisonous snakes dwell, enters places where he should not enter, such as women's places, and persuades with unreasonable words, goes to a solitary place, goes from the main road to the wrong path, and walks together with thieves, lions, tigers, or bears, etc. Such situations are called the mistakes of a noble Arhat. The Tathagata never has such situations at all times and places, so it is called the Tathagata without mistakes. Furthermore, the noble A
Tibetan
་བཅོམ་པ་དགོན་པའི་གནས་ཀྱི་ལམ་བཙལ་བ་ལས་ལམ་མ་མཐོང་བའམ། ཁང་པ་སྟོང་པར་ཞུགས་ནས་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་སྒྲ་འབྱིན་ཅིང་སྐད་ཆེར་འབོད་ལ། དུད་མོ་ཆེར་འབེབས་པའམ། བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པའི་རྒྱུས་གད་མོ་རྟ་གད་འབྱིན་པ་ནི། འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཅ་ཅོ་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར། ཅ་ཅོ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲན་པ་རྨོངས་པ་མི་མངའ་སྟེ། བྱས་ཏེ་རིང་དུ་ལོན་པ་དང། སྨྲས་ནས་རིང་དུ་ལོན་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་བསྙེལ་བས་ན། དྲན་པ་ཉམས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་པ་ན་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མ་ཞུགས་པ་ན་ནི། མཉམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མདོ་དག་ལས་གསུངས་པ། གླང་པོ་སྤྱོད་ནའམ་མཉམ་དུ་འཇོག །བཞེངས་ན་འང་གླང་པོ་མཉམ་འཇོག་ལ། །གླང་པོ་ གཟིགས་ཀྱང་མཉམ་འཇོག་སྟེ། །བཞུགས་པར་གྱུར་ཀྱང་མཉམ་དུ་འཇོག །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་གཅིག་པུ་ཕུང་པོ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་ནི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང༌། ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་བས་ན། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་སེམས་ཅན་སྐལ་བ་ཡོད་དམ། མེད་པར་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་སྐལ་བ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་བརྟགས་ནས་སྐལ་པ་མེད་པ་རྣམས་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་གི་མ་བརྟགས་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའ་བས་ན། སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ནས། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས། མོས་པ་ཉམས་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉམས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཉམས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉམས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་པ་སྟེ་དེར་དྲུག་ཅར་མེད
Chinese
阿罗汉寻找寂静处的道路却未见道路，或者进入空屋发出“这是什么”的声音并大声呼喊，或者大量地流口水，或者因习气的过失发出马一样的笑声，这是阿罗汉的喧闹。如来完全不具有这样的状态，因此称为无喧闹。如来没有失忆，即使是做了很久的事和说了很久的话也不会忘记，因此称为无失忆。还有，阿罗汉入定时是等持，未入定时则不是等持。如来总是心住于等持，完全不具有这样的状态，因此称为无未住等持之心。因此，经中说：“行走时也安住于等持，站立时也安住于等持，观看时也安住于等持，坐下时也安住于等持。”此外，阿罗汉独自对蕴生厌离会生起厌离想，对完全断除剩余的寂灭涅槃会生起寂静想。如来对蕴和涅槃二者没有不同的想法，因此称为无各种想法，因为安住于极度的舍性。此外，阿罗汉对有情有无善根不分别，也会对有情的事情保持舍性。如来是观察有无善根后，对无善根者保持舍性，不会不观察就保持舍性，完全不具有这样的状态，因此称为无不分别的舍性。此外，阿罗汉从断除名为“阿罗汉”的障碍开始，在未获得知识障清净的智慧之前会完全退失，即退失信心、退失精进、退失正念、退失智慧、退失解脱、退失解脱智见，这六者都没有。
English
An Arhat seeks the path to a solitary place but does not see the path, or enters an empty house and makes a sound saying, "What is this?" and shouts loudly, or drools a lot, or makes a horse-like laugh due to the fault of habit. This is the noise of the Arhats. The Tathagata does not have such a state at all, therefore it is called no noise. The Tathagata does not have amnesia, and even things that have been done for a long time and words that have been spoken for a long time will not be forgotten, therefore it is called no loss of memory. Also, when an Arhat enters Samadhi, it is equanimity, and when he does not enter Samadhi, it is not equanimity. The Tathagatas always keep their minds in equanimity, and do not have such a state at all, therefore it is called no mind that does not abide in equanimity. Therefore, it is said in the sutras: "Whether walking, standing, looking, or sitting, he abides in equanimity." Furthermore, an Arhat alone, when disgusted with the aggregates, will generate a perception of disgust, and when completely abandoning the remaining Nirvana, will generate a perception of peace. The Tathagatas do not have different perceptions of the aggregates and Nirvana, therefore it is called no various perceptions, because it abides in the characteristic of extreme equanimity. Furthermore, an Arhat does not distinguish whether sentient beings have good fortune or not, and also maintains equanimity towards the affairs of sentient beings. The Tathagatas observe whether there is good fortune or not, and then maintain equanimity towards those without good fortune, and do not maintain equanimity without observing, and do not have such a state at all, therefore it is called no undifferentiated equanimity. Furthermore, an Arhat, starting from abandoning the obscuration called "Arhat," before obtaining the wisdom of purification of the obscuration of knowledge, will completely degenerate, that is, degenerate faith, degenerate diligence, degenerate mindfulness, degenerate wisdom, degenerate liberation, and degenerate the wisdom of liberation, all six of which are not there.