Tibetan
་ལུང་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཆོས་དང་གཉེར་བའི་ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དང༌། གཉེར་བའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཟག་དངོས་གང་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་དགེ་འདུན་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་གནས་པའོ། །མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པའོ། །རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་དགེ་འདུན་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེས་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་སོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་འབྲིང་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་པོའི་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲིང་པོའི་འབྲིང་པོ་དང༌། འབྲིང་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་པོ་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྟེ། དགུ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་པོའི་བར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྤང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་དགེ་འདུན་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་པོ་སྟེ། རྣམ་པ་བརྒྱད་སྤང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་པོ་གཉིས་སྤང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་དགེ་འདུན་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བསྒོམས་ པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྟེ། རྣམ་པ་དགུ་སྤང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་འདིར་འོང་བ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་བས་ན། ལན་ཅིག་ཕྱིར་མི་འོང་བའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རེ་རེ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་དགུར་ཕྱེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་དགུར་ཕྱེ་བ་ལས། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་པོ་སྟེ། རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་སྤང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་སྤང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དགྲ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་དེར་མ་ལུས་པར་བཅོམ་པ་སྟེ། མེད་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་བཀུར་བར་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་མདོ་གཞན་ལས་ཀྱང་དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་པོས་མཆོད་པ་དང༌། བཀུར་སྟིར་བྱ་བར་འོས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང༌། བདེན་པ་རྣམས་ལ་བཟློག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ལྡན་པས་ན། དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཡང་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཡན་ལག་དྲུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཐོག་མར་ཡང་དགེ །བར་དུ་ཡང་དགེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོ་ཕལ་ཆེར་ཐོས་ཤིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐོས་པས་ན། ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མ་ནོར་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་ན། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་དང་ལྡན་པས་ན། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་ཤེས་པ་དང༌། བྱ་བ་བྱས་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཕྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་འབྱུང་བར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་ན། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་མིའི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་མཆོད་པར་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པས་ན། སྦྱིན་པར་འོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་དམ་པ་དང་བཟང་པོ་དང་མང་པོས་མཆོད་པར་འོས་པས་ན། རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་འོས་པའོ། །སྐབས་སྐབ
Chinese
如经中所说，如果努力修行佛法，就叫做进入佛法和修行佛法。为了说明具有这种功德的人是何种人，经中说有为了证得入流果而精进的僧团等等。其中，入流是指圣道。进入圣道就是入流。入流果是指对道的后知后觉的智慧，它存在于十六个刹那。为了显现而进入是指对道的后知后觉的忍，它存在于十五个心刹那。所谓有精进的僧团，是指十六个心刹那安住于对道的后知后觉的智慧，他已经断除了三界中所有见道所断的烦恼。为了显现一来果而进入，是指安住于断除欲界修道所断的烦恼，即大之大、大之中、大之小、中之大、中之中、中之小、小之大、小之中、小之小这九种烦恼中，直到中等烦恼的五种烦恼的道上。一来果的僧团是指安住于断除欲界修道所断的烦恼，即小之大、小之中这八种烦恼的道上。为了显现不来果而精进，是指安住于断除欲界修道所断的烦恼，即小之大、小之中这两种烦恼的道上。不来果的僧团是指安住于断除欲界修道所断的烦恼，即小之小这九种烦恼的道上。这样，因为不再来到这个欲界就入灭了，所以叫做一来不还。为了显现阿罗汉果而精进，是指色界的每一个都具有九种烦恼
English
As it is said in the scriptures, if one diligently practices the Dharma, it is called entering the Dharma and practicing the Dharma. To explain what kind of person possesses such merits, it is said in the scriptures that there is a Sangha that strives to attain the fruit of stream-entry, and so on. Among them, stream-entry refers to the noble path. Entering the noble path is stream-entry. The fruit of stream-entry refers to the wisdom of knowing after the path, which exists in sixteen moments. Entering for manifestation refers to the forbearance of knowing after the path, which exists in fifteen moments of the mind. The so-called Sangha of diligence refers to the sixteen moments of the mind abiding in the wisdom of knowing after the path, who has already cut off all the afflictions to be abandoned by the path of seeing in the three realms. Entering to manifest the fruit of once-returner refers to abiding on the path of abandoning the afflictions to be abandoned by the path of cultivation in the desire realm, that is, the great of the great, the middle of the great, the small of the great, the great of the middle, the middle of the middle, the small of the middle, the great of the small, the middle of the small, and the small of the small, among these nine kinds of afflictions, up to the five kinds of afflictions of the middle level. The Sangha of once-returner refers to abiding on the path of abandoning the afflictions to be abandoned by the path of cultivation in the desire realm, that is, the great of the small and the middle of the small, these eight kinds of afflictions. Striving to manifest the fruit of non-returner refers to abiding on the path of abandoning the afflictions to be abandoned by the path of cultivation in the desire realm, that is, the great of the small and the middle of the small, these two kinds of afflictions. The Sangha of non-returner refers to abiding on the path of abandoning the afflictions to be abandoned by the path of cultivation in the desire realm, that is, the small of the small, these nine kinds of afflictions. Thus, because one no longer comes to this desire realm and enters into extinction, it is called once-returner. Striving to manifest the fruit of Arhat refers to each of the form realm having nine kinds of afflictions.
Chinese
耶！于无色界的四种等至中，又将烦恼分为九九种，其中有顶的烦恼是微小的中品，处于断除八种品类的道上。阿罗汉是处于断除有顶九种烦恼的道上，由于在那里完全摧毁了与敌人相似的烦恼，所以称为阿罗汉。或者因为值得一切世间供养和恭敬，所以称为阿罗汉。因此，在其他经典中也说，应该受到诸根和近诸根的供养和恭敬。所谓四双士，是指四种入流和获得四种果位，因此是八种补特伽罗。所谓“如是”，意思是如上所说。所谓具足信心，是因为对业和果以及真谛具有不可逆转的信任，所以是具足信心。或者因为具有入流的四种支分，所以是具足信心。因为具有六支的戒律或无漏戒律，所以是具足戒律。所谓“最初亦善，中间亦善”等等，因为听闻了大多数经典，并且如实听闻，所以是具足听闻。因为具有以无我为对境的无漏三摩地之相，所以是具足三摩地。因为具有毫不颠倒地理解四圣谛的智慧，所以是具足智慧。因为具有断除见道所断和修道所断的烦恼，所以是具足解脱。在此之后，因为具有了知已断除烦恼，了知已作所作，以及了知未来烦恼不会在自相续中生起，所以称为具足解脱智见。因为天界的帝释天和梵天等，以及人间的国王和大臣等，都成为布施和供养之处，所以称为应供。因为值得以神圣、美好和众多的事物供养，所以是极应供。时时
English
Yeah! Among the four absorptions of the formless realm, afflictions are further divided into nine types each. Among them, the afflictions of the peak of existence are the medium of the small, residing on the path of abandoning eight aspects. An Arhat resides on the path of abandoning the nine afflictions of the peak of existence. Because all afflictions resembling enemies are completely destroyed there, it is called an Arhat. Or because it is worthy of worship and respect by all the worlds, it is called an Arhat. Therefore, in other sutras, it is also said that one should be worthy of offerings and respect by the senses and near senses. The so-called four pairs of persons refer to the four entries and the attainment of the four fruits, thus there are eight individuals. The so-called "thus" means as mentioned above. The so-called perfect faith is because one possesses irreversible trust in actions and results, as well as the truths, therefore it is perfect faith. Or because one possesses the four branches of entering the stream, it is perfect faith. Because one possesses the precepts of six branches or the undefiled precepts, it is perfect morality. The so-called "good in the beginning, good in the middle," etc., because one has heard most of the sutras and heard them without distortion, it is perfect hearing. Because one possesses the characteristic of undefiled samadhi that focuses on the selflessness of individuals, it is perfect samadhi. Because one possesses the wisdom to understand the four noble truths without error, it is perfect wisdom. Because one possesses the abandonment of afflictions to be abandoned by seeing and to be abandoned by meditation, it is perfect liberation. After that, because one possesses the knowledge of having abandoned afflictions, the knowledge of having done what needs to be done, and the knowledge that afflictions will not arise in one's mindstream in the future, it is called perfect liberation knowledge and vision. Because Indra, Brahma, and others in the heavenly realms, as well as kings and ministers in the human realm, become the place of giving and offering, it is called worthy of offering. Because it is worthy of being offered with sacred, good, and numerous things, it is extremely worthy of offering. From time to time