Tibetan
ད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགའ་བ་གསུམ་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཤིན་ཏུ་བྱང་བ་དང༌། གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གསུམ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །དྲན་པ་ནི་གཉི་གའི་ཕྱོགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། གྲོགས་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། རྣམ་པ་ལྔར་གཞག་གོ །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་ན་བདེན་པ་བཞི་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ནི་དྲན་པ་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །གྲོགས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལ་བྱུང་བ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྣམས་སོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དྲན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་སྟེ། དབེན་པ་ལ་གནས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ། འགོག་པ་ལ་གནས་པ། རྣམ་པར་སྤོང་བར་བསྔོས་པ། སྒོམ་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་བཞི་ཉིད་བསྒོམ་པར་གསུངས་སོ། །བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མཐོང་བས་སྤངས་པར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྟན་པའི་འོག་ཏུ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་བསྟན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བཞེད་ནས། དགེ་སློང་དག་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་སློབ་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤང་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་ཞིང༌། ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་སྐབས་སུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་གཙོར་བྱས་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོག་ཅིན་འདོད་པ་དང་གནོད་སེམས་དང་འཚེ་བའི་རྟོག་པ་སྤངས་ནས་འདོད་པ་མེད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་མེད་པ་དང༌། འཚེ་བ་མེད་པ་ལ་རྟོག་པ་ནི།
Chinese
精进、勤奋和喜悦这三者是胜观的方面。其中，极其纯熟的、禅定和舍，这三种菩提分是止观的方面。正念是两者的方面，被称为普遍存在。菩提分的所缘、自性、助伴、修习和修习的果，有五种分类。其中，菩提分的所缘是四圣谛，在见道时，因为如实了知并缘于四圣谛。自性是正念、择法、精进、喜悦、轻安和舍。助伴是与这些菩提分相应的，以及与心和心所相应的信等其他法。修习是修习正念菩提分，即安住于寂静处，安住于远离贪欲，安住于止息，致力于完全舍弃，称为修习，等等，如是宣说了修习四圣谛。修习的果是舍弃见道所断的烦恼。在宣说了七菩提分之后，宣说了八支道，因此，为了如所宣说的那样解释，宣说了“比丘们，何为八圣道支”等等。其中，圣者是指入流果等有学的补特伽罗，因为他们通过修习而舍弃了所有应舍弃的烦恼，并且为了现证解脱，具有八支，并且因为是由八支所摄持的道，所以称为八圣道支之道。例如，所谓正见，是指在七菩提分的场合中，获得了通达四圣谛，并且缘于此，即是正见。以该正见为主，对将要生起的法进行如理作意，舍弃贪欲、嗔恚和损害的分别念，而分别念于无贪、无嗔和无害，即是。
English
Diligence, effort, and joy are the aspects of insight. Among them, that which is extremely refined, meditative concentration, and equanimity, these three enlightenment factors are the aspects of calm abiding. Mindfulness is the aspect of both, and is called universally present. The objects, nature, companions, practice, and the fruit of practice of the enlightenment factors are classified into five aspects. Among them, the object of the enlightenment factors is the four noble truths, because in the path of seeing, one knows and focuses on the four truths as they truly are. The nature is mindfulness, discrimination of dharma, diligence, joy, tranquility, and equanimity. Companions are the mind and mental factors that are associated with these enlightenment factors, such as faith and other similar qualities. Practice is the cultivation of mindfulness as an enlightenment factor, that is, dwelling in solitude, dwelling in detachment from desire, dwelling in cessation, dedicated to complete abandonment, called practice, and so forth, thus the practice of the four noble truths is taught. The fruit of practice is the abandonment of the afflictions to be abandoned by the path of seeing. After explaining the seven factors of enlightenment, the eightfold path is explained. Therefore, intending to explain as it was taught, it was said, "Monks, what are the eight noble path factors?" and so on. Among them, "noble" refers to the individuals who are still learning, such as those who have attained the fruit of stream-entry, because through their practice they abandon all the afflictions that are to be abandoned, and in order to realize liberation, they possess eight branches, and because it is a path that is encompassed by eight branches, it is called the path of the eight noble path factors. For example, what is called right view is that in the context of the seven factors of enlightenment, one has attained the understanding of the four noble truths, and focusing on that, is right view. Taking that right view as primary, to properly contemplate the phenomena that will arise, abandoning thoughts of desire, hatred, and harm, and contemplating without desire, without hatred, and without harm, is.
Tibetan
ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྟོག་པ་ཞིག་ནི་སེམས་ འཇུག་པར་འདོད་ན་ཡང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་རྟོག་གོ །བརྒྱ་ལ་སྨྲ་བ་ཞིག་ལ་སེམས་འཇུག་པར་འདོད་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་ཆོས་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་གཏམ་དུ་སྨྲ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ན་བའི་རྐྱེན་སྨན་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་དགོས་པར་གྱུར་ན། དེ་ཡང་འཚོལ་བའི་དུས་ན་འགྲོ་བ་དང་སླར་འོང་བའི་ཚེ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། རྣམ་པར་ལྟ་བ་དང༌། བརྐྱང་བ་དང༌། བསྐུམ་པ་དང༌། ཆོས་གོས་དང༌། ལྷུང་བཟེད་འཛིན་པ་དང༌། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འཆགས་པ་དང་འདུག་པ་དང༌། ཉལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་དེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ཆོས་གོས་དང་ན་བའི་རྐྱེན་སྨན་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བ་ཡང་གཡོ་དང་སྒྱུས་ཚོལ་བ་སྤངས་ནས། ཆོས་བཞིན་དུ་ཚོལ་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན་མོས་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་འབད་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་གཅོད་ཅིང་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བའོ། །དྲན་པ་ཉེར་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་མདོར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གཞག་སྟེ། སྤྱོད་པའི་ཚེ་གང་བྱ་བ་དང། གནས་པའི་ཚེ་གང་བྱ་བའོ། །སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་འཆགས་པ་དང་འདུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་ལམ་ལ་གནས་པའི་དུས་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །གནས་ པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དུས་ན་སྟེ། དེ་ན་ཡང་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་གསུམ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ལྷག་
Chinese
所谓正思，如果一个思想要进入内心，也要思那种形态的法。如果想要内心进入说谎的人，也要显现真正的见解，然后把思择善法的法，告诉他人，这叫做正语。如果需要法衣、乞食、卧具、坐垫和治病药等资具，那么在寻找的时候，行走和返回的时候都要正知而行，观看，审视，伸展，收缩，法衣，持钵，饮食等，行走和安坐，睡觉等的时候都要正知而行，这叫做正业边。寻找法衣和治病药等，也要断除以谄诳和欺骗来寻找，如法地寻找，这叫做正命。依靠正见、正思、正语、正业边、正命，进入修习时，以信心、精进和努力等精进不间断地修习，从而进入断除应断除的烦恼，这是正精进。依靠四念住，不颠倒地摄集，事物清晰的体性叫做正念。九种住心的方式叫做正定。这八支圣道，总的来说可以归纳为两种，即行时应做什么，住时应做什么。行时，除了修习禅定之外，其他行走和安坐等行为，都处于行为的时刻。那时，应当安住于正语、正业边和正命。所谓住时，是指进入禅定的时候。那时，应当修习止观两种。其中，正见、正思和正精进这三者是毗钵舍那（观）的方面及其眷属，正见是毗
English
It is called right thought. If a thought wants to enter the mind, it should also contemplate such a form of Dharma. If one wants the mind to enter a liar, one should manifest the true view, and then tell others about the Dharma of contemplating virtue. This is called right speech. If one needs robes, alms, bedding, cushions, and medicine for healing, then when searching, one should act with mindfulness when walking and returning, watching, examining, stretching, contracting, robes, holding bowls, eating and drinking, walking and sitting, sleeping, etc. This is called right livelihood. When searching for robes and medicine for healing, one should also abandon searching with flattery and deception, and search according to the Dharma. This is called right livelihood. Relying on right view, right thought, right speech, right livelihood, and right livelihood, when entering meditation, one should practice continuously with faith, diligence, and effort, and thus enter the abandonment of afflictions that should be abandoned. This is right effort. Relying on the four mindfulnesses, the nature of clarifying things by gathering them without inversion is called right mindfulness. The nine ways of abiding in the mind are called right concentration. These eight limbs of the Noble Path can be summarized into two types: what to do when acting and what to do when dwelling. When acting, other than meditating on samadhi, other actions such as walking and sitting are in the moment of action. At that time, one should abide in right speech, right livelihood, and right livelihood. The so-called dwelling is the time when entering samadhi. At that time, one should practice both shamatha (calm abiding) and vipassana (insight). Among them, right view, right thought, and right effort are the aspect of vipassana (insight) and its retinue, and right view is the
Tibetan
མཐོང་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། རྟོག་པ་གཉིས་ནི་དེའི་ཕྱོགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་སྒོ་ཉིད་དོ། །དྲན་པ་ནི་དེའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བག་ལ་ཉལ་མ་ལུས་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སློབ་པའི་གང་ཟག་དག་དུས་དུས་སུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤེས་པ་དང༌། ལོག་པའི་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་མི་ཤེས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མཚན་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤེས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའོ། །ལོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ་སམྱག་སཾ་ཀལྤ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། །སམྱ་ཀ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ཏོ། །སཾ་ནི་མཉམ་པའི་དོན་ནོ། །ཀལྤ་ནི་རྗེས་སུ་རྟོག་པའི་དོན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་བ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མཐུན་པར་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པའོ། །བརྫུན་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་བཞི་སྤངས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་གོ །སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་ལས་ངན་པ་གསུམ་ལས་ལོག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བས་འཚོ་བ་མེད་པ་ ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་སྟེ། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཡང་དུག་དང་མཚོན་ཆ་ལ་སོགས་པ་འཚོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་སླར་ལོག་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཡང་ཁ་གསག་དང་ཚུལ་འཆོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་སླར་ལོག་པའོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤང་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཧ་ཅང་དྲག་པ་ཡང་མ་ཡིན། དལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་དུ་རྩོལ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བའོ། །ཡིད་གསལ་བར་གྱུར་པས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་མ་རྨོངས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་སྟེ། རྒྱུ་དྲུག་གི་དྲན་པ་སྐྱེ་བའོ། །རྒྱུ་དྲུག་ནི་དྲན་པ་མཐོང་བ་དང༌། མི་འདྲ་བ་དང༌། གོམས་པ་དང༌། གཅིག་གི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་སྟོབས་དང༌། རྒྱུའི་སྟོབས་སོ། །དེ་
Chinese
即是见。正勤与，寻思二者是它的眷属。正念与，正定是止住的眷属及其周边。正定是止住之门本身。念是属于它的眷属。如是修习故，所应断除的随眠全部断除，为了现证阿罗汉的殊胜果位。依靠正语和业边，以及清净的活命，学习者们时时修习止住和胜观。或者说，没有无知和怀疑的知，以及颠倒的知，是为正见。其中，无知是不通达四圣谛的体性。怀疑的知是对四圣谛是否为真产生怀疑。颠倒的知是对无常执为常等颠倒执着。所谓正思，在印度语中称为萨妙萨迦尔帕（梵文天城体：सम्यक्संकल्प，梵文罗马拟音：samyak saṃkalpa，汉语字面意思：正思）。萨妙嘎（梵文天城体：सम्यक，梵文罗马拟音：samyak，汉语字面意思：正）是不颠倒之义。萨姆（梵文天城体：सम्，梵文罗马拟音：sam，汉语字面意思：共同）是共同之义。迦尔帕（梵文天城体：कल्प，梵文罗马拟音：kalpa，汉语字面意思：分别）是随念之义。以正见所见的法，不颠倒地随念诸法自性空性与无常等，是为正思。断除妄语等四种过失是为正语。断除杀生等三种身体的恶业是为正业边。没有罪恶不善的活命是为正命。在家居士等也从买卖毒药和武器等中返回。出家者也从谄媚和伪装等中返回。断除罪恶不善之法，修习善法，精进既不太过猛烈，也不太懈怠，平等努力是为正勤。心意变得明朗，对所应缘之境不迷乱是为正念。生起六因之念。六因是念的见，不相似，串习，了知为一义，止住的力量，以及因的力量。此
English
It is seeing itself. Right effort and thought are its retinue. Right mindfulness and right concentration are the retinue and surrounding of calm abiding. Right concentration is the very door of calm abiding. Mindfulness belongs to its retinue. Thus, by meditating, all the latent tendencies to be abandoned are abandoned, and for the sake of directly realizing the supreme fruit of the Arhat, learners rely on right speech, right action, and pure livelihood, and meditate on calm abiding and insight from time to time. Alternatively, the absence of unknowing, doubting knowledge, and wrong knowledge is right view. Among these, unknowing is not understanding the nature of the four noble truths. Doubting knowledge is doubting whether the four noble truths are true or not. Wrong knowledge is clinging to impermanence as permanence, etc., in a reversed manner. What is called right thought is called samyak saṃkalpa (Sanskrit: सम्यक्संकल्प) in Indian language. Samyak (Sanskrit: सम्यक) means not reversed. Sam (Sanskrit: सम्) means together. Kalpa (Sanskrit: कल्प) means following thought. To follow thought in accordance with the nature of emptiness and impermanence of all phenomena without reversing the Dharma seen by right view is right thought. Abandoning the four faults such as lying is right speech. Abstaining from the three evil deeds of the body such as killing is right action. Not living by sinful unwholesomeness is right livelihood. Lay practitioners, such as lay devotees, also turn away from selling poison and weapons, etc. Those who have renounced also turn away from flattery and pretense, etc. Abandoning sinful unwholesome dharmas and striving to accomplish virtuous dharmas, neither too intense nor too lax, but striving equally is right effort. When the mind becomes clear and is not confused about the object to be focused on, it is right mindfulness. The mindfulness of six causes arises. The six causes are the seeing of mindfulness, dissimilarity, familiarity, understanding as one meaning, the power of calm abiding, and the power of the cause. This