Tibetan
བང་པོའི་ཡུལ་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པའི་དབང་པོས་ནི་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དམིགས་ཏེ། དྲན་པས་ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་མི་བརྗེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོས་ནི་ཞི་གནས་ལ་དམིགས་ཏེ། རྟག་ཏུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་ནི་ལྷག་མཐོང་ལ་དམིགས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་གཙོ་ཆེར་ལྷུར་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་བཀོད་ཅེ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དད་པ་སྐྱེས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་དད་པའི་འོག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་རྣམས་ནི་དྲན་པ་ཉམས་མི་སྲིད་པས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འོག་ཏུ་དྲན་པའོ། །དྲན་པ་མ་ཉམས་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས། དྲན་པའི་འོག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོའོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འོག་ཏུ་ཤེས་རབ་བཤད་དོ། །དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་རིམ་པ་གཉིས་མདོ་ལས་གསལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་དད་པའི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་བཞི་ལ་དད་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་དད་པ་སྟེ། ཆོས་བཞི་པོ་གང་ཞེ་ན། འཁོར་བ་ན་སྤྱོད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་དད་པ་ནི་དང་བའོ། །དེ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་བརྟེན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །ལས་གང་དག་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །དེ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་པ་ནི་བཞི་པའོ། །འཁོར་བ་ན་སྤྱོད་པའི་འཁོར་བ་ན་ཡོད་པའམ། འཁོར་བར་གཏོགས་པའི་ཆོས་དེ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡོད་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་ཅེས་ལྟ་བ་ནི། འཁོར་བ་ན་སྤྱོད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་འདི་ཡོད་ཚེ་ཕྱི་མ་ཡོད་པར་ལྟ་བའི་འཁོར་བ་ན་སྤྱོད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བ་དད་པ་ཞེས་ བྱའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དེའིའོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་བརྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། །ལས་གང་དག་གང་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཟག་གང་དང་གང་གིས་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་བྱས་
Chinese
班波的境界是行持，因为精进能成办三学。正念的根是缘于所听闻的法，因为正念不忘失法的意义。等持的根是缘于寂止，因为总是唯一地修习心一境性。智慧的根是缘于胜观，因为主要致力于了知诸法的自相和共相。为何如此安排诸根的次第呢？因为对解脱的果产生信心后发起精进，所以在信心的后面是精进。发起精进的人不可能失去正念，所以在精进的后面是正念。正念不失坏，心就能专注一境，所以在正念的后面是等持的根。心专注一境，就能如实生起智慧，所以在等持的后面宣说了智慧。为了阐明五根的意义和次第，经典中已明确说明。其中，什么是信根呢？等等都已宣说。其中，对四法生起信心和信任就是信心，这四法是什么呢？对轮回中行持的世间正见生起信心是第一。所谓“依赖于业的果报”是第二。无论做什么样的业，都会各自体验到相应的果报是第三。即使为了活命，也不造作恶业是第四。在轮回中行持的，或者属于轮回的法，认为此世存在，来世也存在，这被称为轮回中行持的世间正见。即，当认为此世存在，来世也存在时，这种轮回中行持的世间见，就称为信心。所谓“彼”是指具有信心的那个人。所谓“依赖于业的果报”是指，相信存在善业和恶业的果报。所谓“无论做什么样的业”是指，无论什么人做了什么善业或恶业等等
English
The realm of Baṅ-po is practice, because diligence accomplishes the three trainings. The faculty of mindfulness focuses on the teachings that have been heard, because mindfulness does not forget the meaning of the teachings. The faculty of samādhi focuses on śamatha, because it always exclusively cultivates one-pointedness of mind. The faculty of wisdom focuses on vipaśyanā, because it primarily takes upon itself the task of knowing the individual and general characteristics of all phenomena. Why is the order of the faculties arranged in this way? Because after faith arises in the fruit of nirvāṇa, diligence is undertaken, so diligence follows faith. Those who have undertaken diligence cannot lose mindfulness, so mindfulness follows diligence. If mindfulness is not lost, the mind becomes one-pointed, so the faculty of samādhi follows mindfulness. If the mind becomes one-pointed, wisdom arises just as it is, so wisdom is taught after samādhi. The meaning of the five faculties is to show that the two orders are clearly stated in the sūtras. Among them, what is the faculty of faith? And so on, it has been said. Among them, having faith and trust in the four dharmas is faith. What are these four dharmas? Having faith in the worldly right view that is practiced in saṃsāra is the first. The saying, "Because it relies on the ripening of karma," is the second. Experiencing the ripening of each and every karma that will be done is the third. Not doing sinful deeds even for the sake of one's life is the fourth. Practicing in saṃsāra, or the dharma that belongs to saṃsāra, the view that this world exists and the next world exists, is called the worldly right view that is practiced in saṃsāra. That is, when one views that this exists and the next exists, that worldly view practiced in saṃsāra is called faith. "That" refers to that person who possesses faith. "Relying on the ripening of karma" means believing that there is a ripening of virtuous and non-virtuous karma. "Whatever karma will be done" means whatever virtuous or non-virtuous karma, etc., is done by whomever.
Tibetan
པའོ། །ལས་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཟག་གང་གིས་ལས་དགེ་བ་བྱས་ན། དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་ཟག་གང་གིས་ལས་མི་དགེ་བ་བྱས་ན་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལས་གང་གིས་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཡིད་ཆེས་པའོ། །དེ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་དང༌། ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་དང༌། ལས་གང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དེས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་དེ་ལ་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་བྱས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་ཡིད་ཆེས་པས་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པ་ནི། དད་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་གང་ལ་དད་པའི་དབང་པོར་གྱུར་བའི་ཆོས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པའི་དབང་པོས་གང་དད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་པོ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དད་པའི་དབང་པོས་དད་པར་གྱུར་བའི་ཆོས་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ནི་སྤོང་བར་བྱེད། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །དྲན་པའི་དབང་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དྲན་པའི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་གང་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤངས་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་སྒྲུབ་སྟེ། གཞག་ པའི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་ལ་དྲན་པའི་དབང་པོས་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་དེ་སེམས་ལ་མི་གསལ་བ་དང་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་པ་བྱེད་པ་ནི། དྲན་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་གང་དྲན་པའི་དབང་པོས་ཆུང་མི་གཟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་གང་དྲན་པའི་དབང་པོས་མ་བརྗེད་པར་བྱས་པའོ། །ཆོས་དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པའི་དབང་པོས་མ་
Chinese
པའོ། །所谓“各自体验那个业的异熟果”是指：任何补特伽罗做了善业，就会体验到它的异熟果——安乐；任何补特伽罗做了非善业，就会体验到它的异熟果——痛苦；相信谁造的业就由谁来体验，不会由其他人来体验那个异熟果。所谓“因此即使为了活命也不造罪业”是指：见到有今生和来世，见到有业和业的异熟果，对于那个将要体验任何业的异熟果的补特伽罗来说，这是应该做的。相信造了罪恶、非善的法，就会体验到痛苦的果报，因此即使为了活命也不做不予取等罪业，这叫做信力。为了显示精进力，所以说了“什么是精进力呢？”等等。所谓“对于哪个法成为信力之法”是指信力所信的四法。所谓“以精进力如实成就”是指：对于信力所信的那个法，以精进力舍弃不善的一方，成就善的一方，这就是精进力。为了显示念力，所以说了“什么是念力呢？”等等。所谓“对于哪个法以精进力如实成就的那个法”是指：以精进力舍弃不善法后，修习，安立的那个善法，念力对于那个善法，使那个善法不迷乱于心，不忘记，这叫做念力。为了显示等持力，所以说了“什么是等持力呢？”等等。所谓“哪个法不被念力所夺”是指哪个善法不被念力所忘失。所谓“以等持力使那个法一心专注”是指念力不
English
Pa'o. The statement "each will experience the ripening of that particular action" means that if any individual performs a virtuous action, they will experience its ripening as happiness; if any individual performs a non-virtuous action, they will experience its ripening as suffering; and one believes that whoever performs an action will experience it themselves, and no one else will experience that ripening. The statement "therefore, one does not commit sinful actions even for the sake of one's life" means seeing that there is this life and the next, seeing that there are actions and the ripening of actions, and for that individual who will experience the ripening of any action, this is what should be done. Believing that if one commits sinful, non-virtuous deeds, one will experience the result as suffering, and therefore not committing sinful actions such as taking what is not given, even for the sake of one's life, is called the power of faith. To show the power of diligence, it is said, "What is the power of diligence?" and so on. The statement "for which dharma does that dharma become the power of faith" refers to the four dharmas that the power of faith believes in. The statement "accomplished correctly by the power of diligence" means that for that dharma which the power of faith believes in, the power of diligence abandons the non-virtuous side and accomplishes the virtuous side; that is the power of diligence. To show the power of mindfulness, it is said, "What is the power of mindfulness?" and so on. The statement "for which dharma that dharma is accomplished correctly by the power of diligence" means that after abandoning non-virtuous dharmas by the power of diligence, one cultivates and establishes that virtuous dharma, and the power of mindfulness makes that virtuous dharma not confused in the mind and not forgotten; that is called the power of mindfulness. To show the power of concentration, it is said, "What is the power of concentration?" and so on. The statement "which dharma is not seized by the power of mindfulness" refers to which virtuous dharma is not forgotten by the power of mindfulness. The statement "the power of concentration makes that dharma one-pointed" refers to the power of mindfulness not