Tibetan
ངས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བག་ཡངས་སྐྱེས་ནས་ལེ་ལོ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ཉེས་པ་བཞིའི་གཉེན་པོར་ནི་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བཞི་རྣམས་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། གདམས་ངག་བརྗོད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་དྲན་པའོ། །ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་ཤེས་བཞིན་ཏེ། ནམ་སེམས་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་བྱུང་ན། ཤེས་བཞིན་གྱིས་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་སེམས་པ་སྟེ། གང་གི་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །ནམ་གཡོ་བར་འདོད་པ་ན་མི་གཡོ་བར་གཞག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་བཅས་པར་བསྒོམ་པ་ནི་མོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ། །མོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་བསྟེན་པའི་ཕྱིར། དབེན་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡུལ་མཐོང་ན་དེ་དང་འབྲལ་བར་འདོད་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གནས་པའི་དུས་ན་ནི་དབེན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ སྲེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཚེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་པས་ན་བདེ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་དུས་ན་ནི་འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི། འགོག་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ན་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བར་བསྔོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་སེམས་འདུས་པ་དང་གཡེངས་པའི་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་གི་མོས་པ་རབ་ཏུ་ཞེན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་ནང་དུ་འདུ་བའི་རྒྱུ་ནི་ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་བས་གཉིད་དང་རྨུགས་པ་དང་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་སེམས་ནང་དུ་འདུས་ཤིང་ཞུམ་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སྤང་དགོས་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་མོས་པ་རབ་ཏུ་ཞན་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སེམས་གཡེངས་པའི་རྒྱུ་ནི་མི་
Chinese
我将生起。为了生起宽裕且变得不懒惰的缘故。其余四种过患的对治，则是将四种断行依次结合起来。教授口诀的对治是正念。沉没和掉举的对治是正知，无论何时生起沉没和掉举，正知能了知它。不现行之对治是作意，遣除任何沉没和掉举。现行之对治是舍。无论何时想要动摇，都安住于不动摇。如是，为了断除五种过患，修习具有八种断行的禅定，称为具有欲精进断行的神足。为了依止观修具有信欲之禅定也与四圣谛相应，宣说了“安住于寂静处”和“安住于离贪”等。其中，在苦谛中见到痛苦之境，想要与它分离，因此安住于苦谛之时，称为安住于寂静处。集谛是贪欲渴爱的体性，它是应断除的，因此缘于它之时，称为安住于离贪。灭谛是断除一切痛苦，因此是安乐，缘于它之时，称为安住于灭。道谛是现证灭谛，并且断除一切痛苦，缘于它之时，称为回向于完全断除。为了开示观修也应观修远离与信欲等不相顺品，以及具有心散乱和昏沉之因，因此宣说了“我的信欲不要过于执着和实执”等。其中，心内收之因是由于缺少胜观，心被睡眠、昏沉和懒惰所控制，因此内收且沉没。由于那也是应断除的，因此宣说了“我的信欲不要过于微弱”。心外散之因是
English
I shall arise. It is for the sake of arising with ease and becoming unlazy. The antidotes to the remaining four faults are to apply the four abandonments in sequence. The antidote to uttering instructions is mindfulness. The antidote to sinking and excitement is vigilance; whenever sinking and excitement arise in the mind, vigilance recognizes it. The antidote to non-application is attention, which eliminates any sinking and excitement. The antidote to application is equanimity. Whenever one desires to waver, one remains unwavering. Thus, in order to abandon the five faults, meditating with the eight abandonments is called the miraculous foot endowed with the abandonment of desire-concentration. In order to rely on meditating that desire-concentration is also in accordance with the four noble truths, it is taught, "Abiding in solitude" and "Abiding in detachment," and so forth. Among these, when seeing the object of suffering in the truth of suffering, one desires to separate from it, therefore, when abiding in the truth of suffering, it is called abiding in solitude. The truth of origin is the nature of desire and craving, and it is to be abandoned, therefore, when focusing on it, it is called abiding in detachment. Cessation is the abandonment of all suffering, therefore it is bliss, and when focusing on it, it is called abiding in cessation. The truth of the path is what actualizes the truth of cessation and abandons all suffering, and when focusing on it, it is called dedicating to complete abandonment. In order to show that meditation should also be cultivated in a way that completely abandons the causes of mental contraction and distraction, which are discordant with desire, and so forth, it is taught, "May my desire not be too attached or reified," and so forth. Among these, the cause of mental contraction is that due to the lack of superior insight, the mind is controlled by sleep, drowsiness, and laziness, therefore it contracts and sinks. Since that is also to be abandoned, it is taught, "May my desire not be too weak." The cause of mental distraction is
Tibetan
གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བས་གཙང་བ་ལ་སོགས་པར་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ལ་སེམས་འཕྲོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡང་སེམས་ཞུམ་པ་དང་ཞན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའོ། །སེམས་གཡེངས་པ་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནི་ཞི་གནས་སམ་ལུས་ལ་མི་གཙང་བར་བརྟག་པ་བསྒོམ་མོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་བརྩམ་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་རེག་པར་གྱུར་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ་ འཛིན་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་དང༌། འདིར་བསྒོམ་པ་ལས་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མའི་མཐུས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་མཐུ་ཆེ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ས་བོན་བརྟས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབད་མི་དགོས་པར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་རེག་པར་གྱུར་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞན་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གཞན་དག་གི་ཆོས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་དོན་བཤིག་ཅིང་བཙལ་བ་ལས་རྙེད་པར་གྱུར་ནས་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ནི་དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་གཞག་སྟེ། དམིགས་པ་དང། རང་བཞིན་དང༌། གྲོགས་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་ལམ།
Chinese
由于缺乏对清净的认知，通过执着于清净等相，心散乱于外境。因此，教导说不要执着，因为这是应该断除的。这二者的对治是，为了断除沮丧和软弱的心，修习胜观。为了断除心的散乱和执着，修习止观或者观身体的不净。为了展示神通的第二个支分，宣说了“具有精进的等持，以及断除的行作”等等。无论何时，为了不生起未生起的罪恶不善之法，断除已生起的，生起未生起的善法，增长已生起的，精进持续不断，并且恒常发起，心专注于一境，这就是精进的等持。具有断除的行作等等，如前所说。 为了展示神通的第三个支分，宣说了“具有心的等持，以及断除的行作”等等。无论何时，依赖于前世修习等持的种子，今生修习等持，并且在此修习，又因为前前世的力量，后后世的力量更大，依赖于等持的种子增长，不需要努力就能心专注于一境，这就是心的等持。其他也如前面所说的那样观察。 为了展示神通的第四个支分，宣说了“具有观察的等持，以及断除的行作”等等。无论何时，对于其他人所宣说的法，能够彻底辨别诸法的体性，远离怀疑，心专注于一境，这就是观察的等持。或者，对于应该修习的对境之义，进行分析和寻找，从而获得，并且心专注于此，这就是观察的等持。其他也如前面所说的那样观察。这里也安立为五种，即所缘、自性、助伴、修习和修习的果。其中，神通之足的所缘是等持的对境，或者……
English
Due to the lack of awareness of purity, the mind is distracted by objects through clinging to the characteristics of purity, etc. Therefore, it is taught not to cling, because this is what should be abandoned. The antidote to these two is to cultivate insight meditation in order to abandon the disheartened and weak mind. To abandon mental wandering and clinging, cultivate calm abiding or contemplate the impurity of the body. To show the second limb of magical power, it is said, "Having the samadhi of diligence, and the activity of abandoning," and so on. Whenever, in order not to generate unwholesome and unwholesome dharmas that have not arisen, to abandon those that have arisen, to generate wholesome dharmas that have not arisen, and to increase those that have arisen, diligence is continuous, and constantly initiated, the mind is focused on one point, this is called the samadhi of diligence. Having the activity of abandoning, etc., is as previously stated. To show the third limb of magical power, it is said, "Having the samadhi of mind, and the activity of abandoning," and so on. Whenever, relying on the seeds of samadhi cultivated in previous lives, one cultivates samadhi in this life, and by cultivating here, the power of the previous lives is greater, and the power of the later lives is greater, relying on the growth of the seeds of samadhi, without needing effort, the mind is focused on one point, this is called the samadhi of mind. Other things should also be observed as mentioned above. To show the fourth limb of magical power, it is said, "Having the samadhi of investigation, and the activity of abandoning," and so on. Whenever, for the dharmas taught by others, one can thoroughly distinguish the nature of the dharmas, free from doubt, and the mind becomes focused on one point, this is called the samadhi of investigation. Or, for the meaning of the object to be meditated upon, one analyzes and searches, thereby obtaining it, and the mind remains focused on it, this is called the samadhi of investigation. Other things should also be observed as mentioned above. Here also, it is established in five aspects: object, nature, companion, practice, and the fruit of practice. Among them, the object of the feet of magical power is the object of samadhi, or...