Tibetan
་ཆེར་སྐྱེས་པ་ནི་མོས་པ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་རྙེད་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ནི་འབད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་མ་རྙེད་པ་རྣམས་རྙེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམ་གནས་པ་དང༌། མི་བརྗེད་པ་དང་མི་མཉམ་པར་བྱེད་པ་ནི་འབད་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེར་བྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའོ། །ཡང་ན་དགེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེས་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང༌། མི་བརྗེད་པ་དང་མི་མཉམ་པར་བྱེད་པས་ནི་འབད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ཆེན་པོ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་དང༌། རྒྱས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་བསྒོམ་པའི་ཚེ་སེམས་གཡེངས་པར་གྱུར་པ་ན་ཞི་གནས་བསྒོམ་ཞིང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་རབ་ཏུ་ འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་ཏེ། སེམས་ཞུམ་པར་གྱུར་པ་དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པའམ། ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་པ་ལས་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞིས་མདོར་ན་ཆོས་ཉིད་བསྟན་ཏེ། ནག་པའི་ཕྱོགས་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སོ། དེ་ལ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་ནི་ནག་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེ་པ་རྣམས་གནས་པར་བྱེད་པ་ནི་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པ་ལས་སྤོང་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། བཞི་ཆར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྤོང་བ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཡང་དག་པར་བསྡམས་པས་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་དང༌། སྤངས་པས་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་དང༌། བསྒོམས་པས་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་བསྲུངས་པས་རབ་ཏུ་སྤོང་བའོ། །དེ་ལ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤོངས་པས་རབ་ཏུ་སྤངས་བ་བསྟན་ཏེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སེམས་ལ་མངོན་དུ་བྱུང་བ་དེ་མེད་པ་ཡིན་པ་སྤང་བ་སྟེ། དེ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།
Chinese
增长广大就是生起信解。对于已经获得的善法，为了使其现前而精进努力，这称为“勤奋”。为了获得尚未获得的善法而努力，这称为“发起精进”。对于已经生起的善法，使其安住、不忘失、不衰退，这是“勤奋”。对于这些善法进行修习、扩展、圆满，这是“发起精进”。或者说，善有三种：小、中、大。对于尚未生起的小和中的善法，使其生起；对于已经生起的，使其安住、不忘失、不衰退，这称为“勤奋”。对于尚未生起的大善法，使其生起；对于已经生起的，进行修习、增长、圆满，这称为“发起精进”。修习这些善法时，如果心散乱，就修习止观，使心专注于一境，这称为“心专注”。那时，如果被昏沉和睡眠所压制，心变得沮丧，就忆念如来的功德或禅定的果实，以此来提升心，或者修习胜观，以此来消除昏沉和睡眠，这称为“正确断除”。总而言之，四种正确断除揭示了法的自性，即黑品和白品。对于尚未生起的罪恶和不善法，使其不生起；对于已经生起的，予以断除，这是黑品。对于尚未生起的善法，使其生起；对于已经生起的，使其安住，这是白品。如此，通过四种断除的方式，四者都将成为正确的断除。断除有四种：以正确防护而彻底断除，以已断除而彻底断除，以修习而彻底断除，以随顺守护而彻底断除。其中，对于尚未生起的罪恶和不善法，说“不使其生起”等等，这显示了以已断除而彻底断除，即断除罪恶和不善法在心中显现，为了使其不显现。
English
Increasing greatly is to generate faith and understanding. For the virtuous dharmas that have been attained, exerting effort to make them manifest is called "diligence." Exerting effort to attain the virtuous dharmas that have not been attained is called "initiating diligence." For the virtuous dharmas that have arisen, causing them to abide, not be forgotten, and not decline is "diligence." Cultivating, expanding, and perfecting those virtuous dharmas is "initiating diligence." Alternatively, there are three types of virtue: small, medium, and large. For the small and medium virtuous dharmas that have not arisen, causing them to arise; for those that have arisen, causing them to abide, not be forgotten, and not decline is called "diligence." For the large virtuous dharmas that have not arisen, causing them to arise; for those that have arisen, cultivating, increasing, and perfecting them is called "initiating diligence." When cultivating these virtuous dharmas, if the mind becomes distracted, one should cultivate calm-abiding and make the mind focus on one point, which is called "mindfulness." At that time, if one is overcome by drowsiness and sleep, and the mind becomes dejected, one should recall the qualities of the Tathagata or the fruits of meditation to uplift the mind, or cultivate insight to dispel drowsiness and sleep, which is called "right abandonment." In short, the four right abandonments reveal the nature of dharma, namely the dark side and the bright side. For unwholesome and negative dharmas that have not arisen, preventing them from arising; and for those that have arisen, abandoning them is the dark side. For wholesome dharmas that have not arisen, causing them to arise; and for those that have arisen, causing them to abide is the bright side. Thus, through the four modes of abandonment, all four will become right abandonment. There are four types of abandonment: completely abandoning through right restraint, completely abandoning through having abandoned, completely abandoning through cultivation, and completely abandoning through subsequent protection. Among these, saying "not causing them to arise" etc. for unwholesome and negative dharmas that have not arisen indicates completely abandoning through having abandoned, which is abandoning the manifestation of unwholesome and negative dharmas in the mind, in order to prevent them from manifesting.
Tibetan
འབད་པ་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བས་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་སྤོང་བའོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཡང་དག་པར་བསྡམས་པས་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་སྟེ། གང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཕྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་རྒྱུད་ལས་མི་འབྱུང་བར་བསྡམ་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་རབ་ཏུ་སྤོང་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་རྟེན་པའི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་པ་རྣམས་མངོན་དུ་བྱས་ནས། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེ་རྣམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་བསྲུངས་པས་སྤང་བ་བསྟན་ཏོ། །གང་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བག་མེད་པས་སྤང་བ་དང༌། དེའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་བག་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་དང༌། རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ན། དེ་ལ་སྒྲིབ་པ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་གཏང་ པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང༌། བླང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཏང་བ་དང༌། བླང་བའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་སྔ་མ་གཉིས་ནི་གཏང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་སྤང་བ་ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་བླང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །མོས་པ་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བས་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། འབད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཅིང་ཡང་དག་པར་སྨོན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ལ་ཡང་དམིགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། གྲོགས་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་ཞེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་དང་པོ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་གཉིས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྐྱེས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་གསུམ་པ་ནི་གཉེན་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་པ་ནི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བའི་རང་བཞིན་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་
Chinese
努力修行是为了以后不再产生（恶业），通过断除来彻底地舍弃。为了断除已经产生的罪恶和不善之法等等，通过正确地防护来彻底地舍弃，即为了使已经产生的罪恶和不善之法以后无论如何也不从相续中产生，而通过防护的方式来舍弃。为了生起尚未产生的善法等等，通过修习来显示彻底的舍弃，就像这样，尚未产生的善法通过所依的方式来生起，已经产生的（善法）通过修习的方式来获得，获得的（善法）显现出来，为了使那些不和顺的方面转变。对于已经产生的善法安住等等，通过随顺守护来显示舍弃。凡是已经产生的善法，对于它的不和顺方面不谨慎而舍弃，依靠成为它的助伴的谨慎而安住，如果做了圆满等等，那么对于它来说，遮障将会消失。总之，应该舍弃的事物和应该接受的事物，舍弃和接受的意乐圆满，以及加行圆满已经显示出来，其中，正确的舍弃的前面两种是应该舍弃的事物。正确的舍弃的后面几种是应该接受的事物。通过生起信心来显示意乐圆满。努力并且发起精进，心完全执持并且正确地发愿等等，这些是加行圆满的显示。四种正确的舍弃也有所缘、自性、助伴、修习和修习的果。其中，正确的舍弃的所缘是什么呢？是不和顺的方面和对治已经产生和尚未产生的（法）。其中，第一种正确的舍弃是以尚未产生的不和顺方面为所缘。第二种正确的舍弃是以已经产生的不和顺方面为所缘。第三种正确的舍弃是以尚未产生的对治为所缘。第四种正确的舍弃是以已经产生的对治为所缘。正确的舍弃的自性是精进的自性。
English
Exerting effort is to thoroughly abandon by abandoning what will not arise later. To abandon the sins and non-virtuous dharmas that have arisen, etc., is to thoroughly abandon by correctly restraining. That is, to abandon through restraint so that those sins and non-virtuous dharmas that have arisen will never arise from the continuum in the future. To generate the virtuous dharmas that have not arisen, etc., shows thorough abandonment through cultivation. Thus, the virtuous dharmas that have not arisen are to be generated through reliance, and those that have arisen are to be attained through cultivation, and those that have been attained are made manifest, so that those unfavorable aspects will be transformed. For the virtuous dharmas that have arisen, abiding, etc., shows abandonment through subsequent protection. Whatever virtuous dharmas have arisen, abandoning them by being careless towards their unfavorable aspects, and abiding by relying on mindfulness, which has become their companion, and doing completion, etc., then obscurations will disappear for them. In short, the things to be abandoned and the things to be adopted, the abandonment and the perfection of the intention to adopt, and the perfection of the application have been shown. Among them, the first two of the correct abandonments are the things to be abandoned. The latter of the correct abandonments are the things to be adopted. Generating aspiration shows the perfection of intention. Exerting effort and initiating diligence, holding the mind completely and making correct aspirations, etc., shows the perfection of application. The four correct abandonments also have objects, nature, companions, cultivation, and the fruit of cultivation. Among them, what are the objects of the correct abandonments? They are the unfavorable aspects and the antidotes that have arisen and have not arisen. Among them, the first correct abandonment is focused on the unfavorable aspects that have not arisen. The second correct abandonment is focused on the unfavorable aspects that have arisen. The third correct abandonment is focused on the antidotes that have not arisen. The fourth correct abandonment is focused on the antidotes that have arisen. The nature of correct abandonment is the nature of diligence.