Tibetan
འདས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བ་ནི། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བའོ། །གང་ད་ལྟར་གྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་གཉིས་བསྡོམས་ནས་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། གང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། བསྐྱེད་པ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ་ནི་འབད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། བསྐྱེད་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཁ་ཅིག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཁ་ཅིག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ནི། གནས་པའི་ཚེ་ན་སྟེ། ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་ཀྱང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་དང་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི། ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་དུས་ན་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ཤིང་དེ་ན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ནི། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་བ་རྣམས་ནི་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒྲིམས་པ་ནི་འབད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ སྟོབས་དང༌། ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ནི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་པོའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་ནི་འབད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བར་ཞུགས་པ་ནི་སེམས་གཡེངས་པར་གྱུར་པར་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་བསྒོམ་ཞིང
Chinese
以过去的对境而生起，即是以隐蔽的对境而生起。凡是以现在的对境而生起，即是以显现的对境而生起。其中，将两种正确的断除合起来，概括地显示其意义：对于以隐蔽的对境为缘而生的罪恶、不善法，未生者不令生，已生者断除，为此而精进，称为努力。对于以显现的对境为缘而生的罪恶、不善法，未生者不令生，已生者断除，为此而努力，称为发起精进。或者，有些罪恶、不善法是因分别念的场合而生起，也有因对境的力量而生起。有些罪恶、不善法也是因分别念的力量而生起。其中，因分别念的力量而生起，即是处于安住之时，即使未与对境相遇，也是以过去的和未来的事物为对境而生起。其中，因分别念的力量和对境的力量而生起，即是处于行持之时，以现在的事物为对境，并且在那里也因不如理作意生起的力量而生起。其中，因分别念的力量而生起，即是对于未生的罪恶、不善法不令生，对于已生的罪恶、不善法为了断除而努力，称为努力。凡是分别念的力量和对境的力量而生起，即是对于未生的罪恶、不善法不令生，对于已生的罪恶、不善法为了断除而努力，称为发起精进。或者，烦恼有三种，即小、大、中。其中，对于小的和中的烦恼，未生者不令生，已生者断除，称为努力。对于大的烦恼，未生者不令生，已生者断除，称为发起精进。其中，对于未生的罪恶、不善法不令生，对于已生的罪恶、不善法开始断除，即是见到心已散乱，那时修习止住。
English
Arising with a past object as its focus is arising with a hidden object as its focus. Whatever arises with a present object as its focus is arising with a manifest object as its focus. Therein, combining the two correct abandonments, the meaning is shown in brief: For the sake of not generating sins and non-virtuous dharmas that have not arisen, which arise with a hidden object as their focus, and for abandoning those that have arisen, exerting effort is called diligence. For the sake of not generating sins and non-virtuous dharmas that have not arisen, which arise with a manifest object as their focus, and for abandoning those that have arisen, effort is called initiating diligence. Alternatively, some sins and non-virtuous dharmas arise due to the occasion of conceptual thought, and there are also those that arise due to the power of the object. Some sins and non-virtuous dharmas also arise due to the power of conceptual thought. Therein, arising due to the power of conceptual thought is when one is abiding, even if one has not encountered an object, it arises with past and future things as its object. Therein, arising from the power of conceptual thought and the power of the object is when one is engaging in activity, taking present things as the object, and there also, it arises due to the power of the arising of inappropriate attention. Therein, arising due to the power of conceptual thought is that for the sake of not generating sins and non-virtuous dharmas that have not arisen, and for the sake of abandoning those that have arisen, striving is called diligence. Whatever arises from the power of conceptual thought and the power of the object, for the sake of not generating sins and non-virtuous dharmas that have not arisen, and for the sake of abandoning those that have arisen, effort is called initiating diligence. Alternatively, there are three types of afflictions: small, large, and medium. Therein, for the small and medium afflictions, not generating those that have not arisen, and abandoning those that have arisen is called diligence. For the large afflictions, not generating those that have not arisen, and abandoning those that have arisen is called initiating diligence. Therein, for not generating sins and non-virtuous dharmas that have not arisen, and for engaging in abandoning those that have arisen, one sees that the mind has become distracted, and at that time, one meditates on calm abiding.
Tibetan
་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པའི་ཚེ། སེམས་གཉིས་དང་རྨུགས་པས་ནོན་ཅིང་ནང་དུ་འདུས་པར་མཐོང་བའམ། ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཚེ། སེམས་གཟེངས་མཐོས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ། བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཞིང་གཉིད་དང་རྨུགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྨོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་བཅུའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་མམ། བསླབ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །བསླབ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་ཉམ་པར་གྱུ་པའི་གྱུ་ལས་སླར་ལྡོག་ན། །དེ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་རིག་པར་བྱའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཆོས་དེ་དག་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའམ། སེམས་མ་བྱུང་བའོ། ། སྐྱེས་པ་ནི་ཆོས་དེ་དག་མངོན་དུ་སེམས་ལ་འབྱུང་བའི་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་དགེ་བའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པ་དང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་དེ་དག་མྱུར་དུ་བདག་གིས་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་དུ་གྱུར་པར་བྱའོ་ཞེས་འདོད་པ་ཆེར་སྐྱེས་པ་ནི་མོས་པ་སྐྱེད་ཅེས་བྱའོ། །འབད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་པོའི་དོན་དང་སྦྱར་ཞིང་བསྟན་དགོས་པའི་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་གསུམ་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ཐོབ་པ་རྣམས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྨོངས་པར་མ་གྱུར་ཅིང་སེམས་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་བརྗེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་བརྗེད་པ་རྣམས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མ་ཕྲོགས་པ་ནི་མི་མཉམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བའི་ཆོས་ཐོབ་པ་རྣམས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་དང༌། བསྟེན་པ་དང་མང་དུ་བྱས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པའི་འདི་དག་གནས་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་འདོད་པ
Chinese
使心专注于一境，称为心善安住。对于未生起的罪恶不善之法，为了不生起，以及对于已生起的罪恶之法，为了断除而进入时，若见心被昏沉和黑暗所压制，并向内收敛，或者生起怯懦，生起疑虑之时，忆念能使心高昂的法，如来之功德，或者忆念禅定的果实，或者修习胜观，遣除睡眠和昏沉，这称为正精进。为了宣说第三种正断，说了“生起未生起的善法”等等。其中，善法是指远离杀生等十善业，或者戒律等三学，或者生起三学的因之法。三学的因是，如果从三学衰损的因中返回，要知道这些是生起三学的因。未生起是指这些法尚未显现，或者心尚未生起。 已生起是指这些法显现在心中。其中，凡是未获得和未显现的善法，我迅速获得并使之显现，生起强烈的欲求，这称为生起胜解。努力和发起精进等，是为了与四种正断的意义相结合并需要宣说，所以将要解说。为了宣说第四种正断，说了“生起未生起的善法”等等。善法是指在第三种正断的场合中所说的那些。使已获得的善法显现，称为安住。使显现之法不愚昧，并在心中清晰，称为不忘失。不忘失之法不被相违品所夺，称为不退转。如是，对于已获得的善法，已经显现之法，修习，依止和增多，使之圆满究竟，称为修习和广大，以及使之圆满。对于已生起的善法，从安住到圆满的欲求
English
To apply the mind to a single point is called thorough retention of the mind. When one enters in order not to generate unwholesome and sinful dharmas that have not arisen, and to abandon those that have arisen, if one sees the mind oppressed by dullness and darkness and contracted inward, or if one fears that timidity will arise, then contemplating the qualities of the Tathagata, which make the mind soar, or contemplating the fruit of meditation, or cultivating higher vision and dispelling sleep and dullness, is called right aspiration. In order to teach the third right abandonment, it is said, "Generating the unarisen wholesome dharmas," and so forth. Here, wholesome dharmas are the ten virtues, such as refraining from killing, or the three trainings, such as morality, or the dharmas that are the cause of generating the three trainings. The cause of the three trainings is that if one turns back from the cause of the deterioration of the three trainings, one should know that these are the cause of the arising of the three trainings. Unarisen means that those dharmas have not manifested, or the mind has not arisen. Arisen means that those dharmas arise manifestly in the mind. Among these, the strong desire that I quickly obtain and manifest those wholesome dharmas that have not been obtained and have not manifested is called generating aspiration. Effort and initiating diligence, etc., are explained because they need to be combined with the meaning of the four right abandonments and need to be taught. In order to teach the fourth right abandonment, it is said, "Generating the unarisen wholesome dharmas," and so forth. Wholesome dharmas are those that were explained in the context of the third right abandonment. Making manifest the wholesome dharmas that have been obtained is called abiding. Making the manifest dharma not be confused and be clear in the mind is called non-forgetting. The non-forgetting dharma not being robbed by opposing factors is called non-wavering. Thus, for the wholesome dharmas that have been obtained, the dharmas that have manifested, cultivating, relying on, and increasing them, making them complete and ultimate, is called cultivation and vastness, and making them complete. The desire to make these arisen wholesome dharmas complete from abiding