Tibetan
ཞི་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་ནི་བདག་གི་རྟེན་གྱི་དངོས་པོའོ་ཞེས་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྟན་ཏེ། ལུས་འདི་མི་གཙང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་གྱི། བདག་གི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚོར་བ་ནི་བདག་དེས་ཀུན་ཏུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཤད་དེ། །ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་གྱིས། བདག་དེས་ཀུན་ཏུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་གི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏེ། སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། བདག་གི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱིས་ནི་བདག་དེ་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་བཤད་དེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ཅིང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་རྣམ་པར་ བྱང་བར་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི། བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། དེ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྟན་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་བསྟན་པས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བཞེད་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་ནི་སྡིག་པའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྡིག་པའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་གནས་པར་བྱའོ། །བརྒལ་བ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་ནི་དེ་གཉིས་དོར་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡིན་པས། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འོས་ན། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་གནས་པར་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཞེས་གདགས། ལན་དུ་གཉིས་ལ་གདགས་པ་མི་རིགས་པ་འདྲ་མོད་ཀྱིས། དགེ་བ་སྐྱེད་པ་དང་གནས་པར་བྱ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་ཞིང་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལུས་དང༌། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ངན་པར་སྤྱོད་པ། ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། ངག་གི་སྒོ་ནས་བརྫུན་དང་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་ཕྲ་མ་དང༌། ཚིག་ཀྱལ་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆགས་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་བཅུ་དང༌། དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་ཡིན་པས་སྡིག་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བདེ་བར་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་ན་མི་དགེ་ བའོ། །ཡང་ན་བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ནི་སྡིག་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་དང་འགལ་བ་ཡིན་པས་ན་མི་དགེ་བ་སྟེ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཅིང༌། དེ་དག་དང་ཕྲད་ཅིང་སྤྱོད་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བག་ཆགས་སུ་གནས་པའོ། །ཡང་ན་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་ཤིང༌། བསླབ་པ་གསུམ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཆོས་ལ་ནི། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡང་བཅུ་སྟེ། དང་པོ་ནས་ལེགས་པར་མ་བླངས་པ་དང༌། ལྷོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ལོག་པར་འཛིན་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། ལེ་ལོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང༌། ལོག་པར་སྨོན་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་དང༌། འཚོ་བ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་དང༌། མཐའ་གཉིས་སུ་ལྷུང་བ་དང༌། འབྱུང་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཡི་དམ་བླངས་པ་ཉམས་པའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དང་པོ་ནས་ལེགས་པར་མ་བླངས་ཤེ་ན། འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོས་འཇིགས་པས་སམ། རྐུན་པོས་འཇིགས་པས་སམ། འཚོ་བ་མེད་པས་སམ། དེ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་གྱི་ཕྱིར་བླངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱིས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ལྷོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་ནས། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་དང༌། འགྱོད་པ་ཆུང་བས་བསླབ་པའི་གནས་རྣམས་ལ་དམ་དུ་མི་སྲུང་གི་ཉམས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། ལྷོད་པར་བྱེད་པས་ངེས་ཀྱང་ཚུལ་
Chinese
如是宣说。于此，为了遣除“身体是我的所依之物”的愚痴，故宣说了身念住，即此身是不净和痛苦之所，而非我的所依之物之义。为了遣除“感受是我所恒常享受之物”的愚痴，故宣说了受念住，即一切感受皆是痛苦，而非我所恒常享受之义。为了遣除执著心、意、识为我之物，故宣说了修习心念住，即心是刹那生灭之自性，而非我之自性之义。为了遣除“法能令我染污和清净”的愚痴，故宣说了修习法念住，即贪欲等能令染污，信心等能令心清净，仅此而已，因是无我之自性，故于彼无有染污和清净之可能。于宣说念住之后，又宣说四正断，欲如所宣说般解释，故如是宣说：“诸比丘，何为四正断？”等。四正断即未生之恶不生，已生之恶断除，未生之善生起，已生之善安住。 问难：未生之罪恶不生，已生之罪恶断除，此二者是应舍弃之法，故称之为正断尚可。未生之善生起，已生之善安住，此二者是应成办之法，如何称之为正断？ 答：虽似于二者皆不应安立，然生起善法和安住善法，需断除不顺品，且为令善法生起和安住，故断除不顺品亦可称为正断，无有过失。宣说第一正断。
English
Thus it was spoken. Here, to dispel the ignorance that "the body is the object of my reliance," the mindfulness of the body is taught, meaning that this body is an impure and painful place, not the object of my reliance. To dispel the ignorance that "feelings are what I constantly enjoy," the mindfulness of feelings is taught, meaning that all feelings are painful, not what I constantly enjoy. To dispel the clinging to mind, intellect, and consciousness as mine, the practice of mindfulness of mind is taught, meaning that the mind is of the nature of momentary arising and ceasing, not of the nature of self. To dispel the ignorance that "the Dharma defiles and purifies me," the practice of mindfulness of Dharma is taught, meaning that desire and so on defile, and faith and so on purify the mind, but only this, because it is of the nature of no-self, so there is no possibility of defilement and purification in it. After teaching the mindfulnesses, the four right exertions are taught. Wishing to explain as taught, it was thus spoken: "Monks, what are the four right exertions?" and so on. The four right exertions are: not to produce unarisen evil, to abandon arisen evil, to produce unarisen good, and to maintain arisen good. Objection: Not producing unarisen evil and abandoning arisen evil, these two are dharmas to be abandoned, so it is appropriate to call them right exertions. Producing unarisen good and maintaining arisen good, these two are dharmas to be accomplished, so how are they called right exertions? Answer: Although it seems inappropriate to establish them in both, to produce good and to maintain good, it is necessary to abandon the unfavorable aspects, and to cause good to arise and abide, so abandoning the unfavorable aspects can also be called right exertion, there is no fault. Teaching the first right exertion.
Chinese
之故也。其中，比丘们，比丘，为了不生起未生起的罪恶不善之法等等而宣说。其中，罪恶不善之法是指欲界的身体、语言和意的不善行为，身体方面是杀生、不予取、非梵行，语言方面是妄语、恶语、离间语、绮语，意方面是贪心、害心、邪见，以及十不善，以及产生它们的因，贪欲、嗔恨、愚痴等烦恼是罪恶不善之法。因为被圣者们呵责，所以是罪恶。因为成熟时会体验到不适，所以是不善的。 或者，对自他造成损害的原因是罪恶。因为与善法相违，所以是不善。那些不善之法没有显现，也没有遇到并实践它们，这被称为未生起，即存在于习气中。或者，殊胜戒律的学处、殊胜心的学处、殊胜智慧的学处退失，以及使三学退失的因之法，被称为罪恶不善之法。其中，殊胜戒律的学处退失是指六支戒律退失。使戒律退失的因也有十种：从一开始就没有好好受持，懈怠，邪见，放逸，被懒惰完全控制，邪愿，行为退失，生计退失，堕入两边，不努力，以及誓言退失。其中，如何从一开始就没有好好受持呢？比如，因为害怕国王，或者害怕盗贼，或者没有生计等等其他因缘而受持，这样以后也会退失。如何懈怠呢？比如，有些人受持戒律后，因为没有羞耻心、没有惭愧心、后悔心小，所以不严守学处，而是随着退失而行事，懈怠地对待戒律。
English
Therefore. Among them, monks, monks, it is said to prevent the arising of unarisen sinful and unwholesome dharmas, etc. Among them, sinful and unwholesome dharmas refer to the unwholesome actions of body, speech, and mind in the desire realm, such as killing, stealing, and unchastity in terms of body; lying, harsh speech, divisive speech, and idle chatter in terms of speech; and greed, malice, and wrong views in terms of mind; as well as the ten unwholesome actions, and the causes that produce them, such as attachment, hatred, and ignorance, which are sinful and unwholesome dharmas. Because they are condemned by the noble ones, they are sinful. Because they will be experienced as unpleasant when they ripen, they are unwholesome. Or, causing harm to oneself and others is sinful. Because it is contrary to virtuous dharma, it is unwholesome. Those unwholesome dharmas that have not manifested, nor have they been encountered and practiced, are called unarisen, that is, existing in latent tendencies. Or, the trainings of higher morality, higher mind, and higher wisdom are lost, and the dharma that causes the loss of the three trainings is called sinful and unwholesome dharma. Among them, the loss of the training of higher morality refers to the loss of the six-membered morality. There are also ten causes for the loss of morality: not taking it well from the beginning, being lax, holding wrong views, being negligent, being completely controlled by laziness, having wrong aspirations, behavior becoming degenerate, livelihood becoming degenerate, falling into extremes, not making effort, and vows being lost. Among them, how is it that one does not take it well from the beginning? For example, taking it out of fear of the king, or fear of thieves, or lack of livelihood, etc., and in this way, it will be lost later. How does one become lax? For example, some people, after taking vows, do not strictly observe the objects of training because they have no shame, no embarrassment, and little regret, but act as they degenerate, treating the vows with laxity.