Tibetan
༌། དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ནི་དང་པོ་ནས་དབང་པོ་དང༌། སེམས་རྣམས་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པར་སྡོམ་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡུལ་ལ་ཞུགས་ནས་ཡང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཚན་མར་མི་འཛིན་བཟང་པོར་མི་འཛིན་པའོ། །དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི། སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའོ། །ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནམ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་གཏོགས་ པའི་གཟུགས་ལ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ནི། ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། རྡུལ་ཕྲ་མོ་དུ་མ་བསགས་པ་ལས་གྱུར་པ་སྣབས་དང༌། མཆིལ་མ་དང༌། ཁྲག་དང༌། ཆུ་སེར་ལ་སོགས་པ་མི་གཙང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ན་ཡང་གཉེན་པོས་གསལ་བར་མཐོང་བར་བྱ་བ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་ནས་གནས་པར་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་དང༌། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཆོས་དེ་ལ་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གཉིས་ཏེ། ལུས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ལུས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བ་ནི་གསལ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་བརྗེད་ཅིང་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི། །ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ལུས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཞེ་སྡང་སྤངས་པ་ནི། ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་པའི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་བསྒོམ་པའོ། །ནམ་ཕྱིའི་ལུས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། ཕྱིའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་ངོ་བོའོ། །ཕྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་སྟེ། གསལ་བ་ཡང་དག་པར་ རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཡང་དེའི་སླད་དུ་སྦྱར་ཞིང༌། དེ་དག་གི་དོན་ཡང་སླར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །སེམས་ཅན་གཞན་དག་གི་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་གྲང་སུ་གཏོགས་པའི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། ནང་དང་ཕྱིའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །ནང་གི་ཚོར་བ་དང་ཕྱིའི་ཚོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཚོར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལ་ཡང་ལུས་དང་ལྡན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་ལྡན་པའོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བ་ཡང་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟང་ཟིང་མེད་པ་དང༌། ཆགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཚོར་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་སེམས་ལ་སིམ་པ་ཕན་པར་བྱེད་པ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བའོ། །ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པ་ལས་གདུང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའོ། །ལུས་དང་སེམས་ལ་ཕན་པར་ཡང་མི་བྱེད། གདུང་བར་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནི། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ། །ཚོར་བ་དེ་གསུམ་ཡང་ནམ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་འབྲེལ་བའི་དུས་ན་ནི་ལུས་དང་ལྡན་པའོ། །ཚོར་བ་དེ་གསུམ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་དུས་ན་ནི་སེམས་དང་ལྡན་པའོ། །ཚོར་བ་གསུམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་ན་ནི། ཟང་ཟིང་མེད་པའོ། །ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པའོ། །ནམ་འཕགས་པའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ནི། འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཞེན་པ་ནི་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་དྲན་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པའི་དོན་རྣམས་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །དེ་ལ་ བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ལས། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེས་པ་ནི་ནང་གི་ཚོར་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་
Chinese
是将心专注于所缘境。守护正念，首先要防护根门和心识，不让它们进入外境；使外境不生起任何烦恼，即使进入外境，也不执著色等为相，不执著为美好。是将心专注于所缘境：是将心专注于所修的对境上。所谓“于内身观身”，是指以智慧观察自己的身体，属于有情数的色法，了解其自相和共相，这称为“于内身观身”。身体的自相是：由众多微尘积聚而成，充满鼻涕、口水、血液、脓液等各种不净之物。如此修习时，也要以对治力清晰地观见，并舍弃不顺品而安住，有两种方式。其中，对治力是指以智慧观见身体的自相，以智慧观见身体的共相，并对如此以智慧观见的法，一心安住于止观。不顺品也有两种：对身体和色等外境的贪执，以及对它们的嗔恨。以智慧如实观见身体的自相为不净等，是为清晰。以智慧如实观见身体的共相，是为如实了知。以智慧观见身体的自相和共相，不忘失其意义，并恒常将止观之心专注于此，是为具有正念。舍弃对身体和色等之物的贪执，这是远离世间贪执，是断绝身体正念近住的违品。断绝嗔恨，称为舍弃不悦意。如前所述安住而修习。何时以外身，即不属于有情数的色等，了知其自相和共相，这称为于外身观身而住。自己的
English
is to focus the mind on the object of attention. To guard mindfulness is, first, to restrain the senses and the mind from entering external objects; to ensure that no afflictions arise from external objects, and even if they do enter external objects, not to grasp forms, etc., as signs, not to grasp them as beautiful. To focus the mind on the object of attention is to focus the mind single-pointedly on the object being meditated upon. The phrase "observing the body in the body internally" refers to using wisdom to observe one's own body, which belongs to the category of sentient beings' forms, and understanding its own characteristics and general characteristics. This is called "observing the body in the body internally." The body's own characteristic is that it is composed of the accumulation of many tiny particles, filled with various impure substances such as mucus, saliva, blood, pus, etc. When meditating in this way, one should also clearly see with the power of antidotes and abide by abandoning unfavorable factors. There are two ways. Among them, the antidote is to see the body's own characteristics with wisdom, to see the body's general characteristics with wisdom, and to single-pointedly abide in tranquility and insight on the Dharma seen with wisdom in this way. There are also two unfavorable factors: attachment to the body and external objects such as forms, and anger towards them. To see the body's own characteristics as impure, etc., without error with wisdom is clarity. To see the body's general characteristics without error with wisdom is to truly know. To see the body's own characteristics and general characteristics with wisdom, not forgetting its meaning, and constantly focusing the mind of tranquility and insight on it is to be mindful. Abandoning attachment to the body and objects such as forms is to be free from worldly attachment, which is the opposite of cutting off mindfulness of the body. Cutting off hatred is called abandoning unpleasantness. Meditate by abiding as described above. When the external body, i.e., forms, etc., that do not belong to the category of sentient beings, understands its own characteristics and general characteristics, this is called abiding by observing the body in the body externally. One's own
Chinese
内部的体性是微细粒子聚集的自性。外部的体性是无常、痛苦、空性和无我。为了清晰而正确地完全理解，也为此而结合。那些意义也如再次阐述的那样去理解。其他有情的事业，属于有情之列的自性和共相的体性进行领悟，即是对内和外的身体进行身体的随观。自性和共相的体性也如前面所说的那样去理解。内部的感受和外部的感受等等，其中什么是感受呢？例如，快乐、痛苦以及非乐非苦的感受。对于快乐和痛苦以及非乐非苦的感受，也有与身体相关的，同样也有与心相关的。感受等等，快乐也有杂染和无杂染，依赖贪执和依赖生起。这些是感受的详细分类。其中，对身体和心有清凉利益的是快乐的感受。对身体和心有害而造成痛苦的是痛苦的感受。对身体和心既无利益也不造成痛苦的是非乐非苦的感受。这三种感受，当与眼识乃至身识这五种识相关联时，是与身体相关的。这三种感受，当与意识相关联时，是与心相关的。三种感受如果与涅槃相顺应，则是无杂染的。属于三界的所有的感受都是有杂染的。何时与圣道相顺应，则是依赖生起的。执着于五种欲妙，称为依赖贪执。其中，随观和忆念以及忆念近住的意义，都如身体忆念近住的章节中所说的那样去理解。其中，以自己的身体属于有情之列作为对境，产生快乐、痛苦以及非乐非苦的感受，这是内部的感受。色等等
English
The intrinsic nature is the essence of accumulated subtle particles. The extrinsic nature is impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. In order to clearly and correctly understand completely, it is also combined for this purpose. Those meanings should also be understood as explained again. The actions of other sentient beings, belonging to the category of sentient beings, realizing the intrinsic and common characteristics, is called observing the body in relation to the internal and external body. The intrinsic and common characteristics should also be understood as explained above. Among the internal feeling and external feeling, etc., what is feeling? For example, pleasure, pain, and neither pleasure nor pain. For pleasure, pain, and neither pleasure nor pain, there are also those related to the body, and similarly those related to the mind. Feelings, etc., pleasure also has defilement and non-defilement, depending on attachment and depending on arising. These are the detailed classifications of feeling. Among them, what brings coolness and benefit to the body and mind is the feeling of pleasure. What harms the body and mind and causes suffering is the feeling of pain. What neither benefits nor causes suffering to the body and mind is the feeling of neither pleasure nor pain. These three feelings, when associated with the five consciousnesses from eye consciousness to body consciousness, are related to the body. These three feelings, when associated with mind consciousness, are related to the mind. If the three feelings are in accordance with Nirvana, then they are without defilement. All feelings belonging to the three realms are with defilement. When it is in accordance with the noble path, then it depends on arising. Attachment to the five desirable qualities is called depending on attachment. Among them, the meanings of observation, mindfulness, and the establishment of mindfulness are all understood as explained in the chapter on the establishment of mindfulness of the body. Among them, taking one's own body as belonging to the category of sentient beings as the object, the arising of pleasure, pain, and neither pleasure nor pain is the internal feeling. Form, etc.