Tibetan
ན་དེ་དག་ན་ཡན་ལག་བསྡུ་བ་ཡོད་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མགོ་མཉམ་དུ་འཇུག་པས་བསྒྲིམས་ཏེ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པས་ན་བདེ་བའི་ལམ་མོ། །གང་ཟག་དབང་པོ་རྟུལ་བས་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་འཇུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྨོངས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལམ་བཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བདེ་བའི་ལམ་བཞི་མྱུར་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་གཞན་ཡང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །དེ་ཡང་དོན་དུ་ན་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། གང་ཟག་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་ཤས་ཆུང་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་མཐུ་ཆེ་ལ། རྣོ་བ་དེས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་བསྒོམ་པ་ན་བདེ་བའི་ལམ་མྱུར་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེ་དག་ན་ཡན་ལག་བསྡུ་བ་ཡོད་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མགོ་མཉམ་དུ་འཇུག་པས་བསྒྲིམས་ཏེ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་ལམ་མོ། །གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོ་བས་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མྱུར་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པའོ། །ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་བཞི་བསྟན་པས། ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བཞེད་ནས། དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བསྟེན་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། བསྙེན་པ་བསྒོམ་པ་དང་མང་དུ་བྱས་པའོ། །འཐོབ་པའི་བསྒོམ་པ་ནི་ བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་ནི་མ་གྱུར་གྱི། དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་རྙེད་པ་ཙམ་སྐྱེས་པའམ། རྒྱུ་ཙམ་སྐྱེས་པའོ། །མངོན་དུ་གྱུར་པ་བསྒོམ་པ་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཆོས་རིང་དུ་སྤང་བ་ནི་མང་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་བའི་ལམ་སྟེ་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་དུས་ན་ནི་བསྟེན་པ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་ལམ་མམ། སྤོང་བའི་ལམ་གྱི་དུས་ན་ནི་བསྙེན་པ་བསྒོམ་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་དུས་ན་ནི་མང་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་བསྟེན་པ་དང༌། བསྙེན་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང་མང་དུ་བྱས་པ་ཚིག་བཞིར་གཞག་གོ །དེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་བཞི་སྟེ། སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། རབ་ཏུ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དང༌། བསྟེན་གྱི་གཉེན་པོ་དང༌། རིང་དུ་བྱས་པ
Chinese
因此，在这些之中，存在支分集合，并且止和观同时并用，因为不需要努力修习，所以是安乐道。由于钝根者不能立即进入那样的等持，所以称为愚昧现证。为了显示四道，因此说了“其中，什么是安乐道四种快速现证”等。词句的意义也应如前所说的那样理解。总之，实际上是这样显示的：如果某人三烦恼的部分很少，并且超世间的五根强大而敏锐，那么修习色界的四禅时，就称为安乐道快速现证。为什么呢？因为在这些之中，存在支分集合，并且止和观同时并用，因为不需要努力修习，所以是安乐道。由于利根者能够立即现证那样的等持，所以是快速现证。在道的下面显示了四种等持修习，因此，想要如所显示的那样进行解说，所以说了“其中，诸比丘，什么是四种等持修习”等。心一境性是等持，对它反复串习就是等持修习。它有三种：亲近修习、逼近修习和多作。获得的修习称为亲近，虽然等持没有现前，但是仅仅产生了它将要现前的获得，或者仅仅产生了因。现前的修习是能对治修习，也就是等持本身已经现前。长久舍弃不顺品就是多作。或者说，在加行道，也就是在信行位时，是亲近修习。在近分道或者说在断道时，是逼近修习。在解脱道时，是多作。或者说，亲近、逼近、修习和多作可以安立为四个词。它是舍弃烦恼的四种对治，也就是厌患对治、永断对治、亲近对治和久远对治。
English
Therefore, in these, there is a collection of limbs, and śamatha and vipaśyanā are used simultaneously, so there is no need to strive for practice, so it is the path of ease. Because the dull-witted cannot quickly enter such samādhi, it is called ignorant manifestation. In order to show the four paths, it is said, "Among them, what are the four kinds of quick manifestation of the path of ease?" etc. The meaning of the words should also be understood as before. In short, in fact, it is shown like this: If someone has few parts of the three afflictions, and the five transcendental faculties are strong and sharp, then when practicing the four dhyānas of the form realm, it is called the quick manifestation of the path of ease. Why? Because in these, there is a collection of limbs, and śamatha and vipaśyanā are used simultaneously, so there is no need to strive for practice, so it is the path of ease. Because the sharp-witted can immediately manifest such samādhi, it is a quick manifestation. Below the path, four samādhi practices are shown, so, wanting to explain as shown, it is said, "Among them, bhikkhus, what are the four samādhi practices?" etc. One-pointedness of mind is samādhi, and repeatedly familiarizing oneself with it is samādhi practice. There are three types: approaching practice, approximating practice, and doing much. The practice of attainment is called approaching, although samādhi has not manifested, but only the attainment that it will manifest has arisen, or only the cause has arisen. The practice that has manifested is the antidote practice, that is, samādhi itself has manifested. Abandoning unfavorable dharmas for a long time is doing much. Or, in the path of application, that is, in the stage of faith, it is approaching practice. In the path of proximity, or in the path of abandonment, it is approximating practice. In the path of liberation, it is doing much. Or, approaching, approximating, practicing, and doing much can be established as four words. It is the four antidotes to abandoning afflictions, that is, the antidote of aversion, the antidote of permanent cutting off, the antidote of approaching, and the antidote of long-term.
Tibetan
འི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ལ་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་འདོད་པའམ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ནད་དང་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་སྟེ། དང་པོར་འདུ་བྱེད་ལ་སུན་འབྱིན་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །རབ་ཏུ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་སྦྱར་བ་དང་དེ་མ་ཐག་པའི་ལམ་སྟེ། དེས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཚེ་ན་ནི་བསྙེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྟེན་གྱི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ནི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིང་དུ་བྱས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་དེ་ཕན་ཆད་ཀྱི་ལམ་ཉོན་མོངས་པ་སྔ་མ་ནི་སྤངས། ཕྱི་མ་ནི་ནམས་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་ནི་མང་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚེ་ན་ནི་བསྟེན་པའོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ལམ་ནི་བསྙེན་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྒོམ་ཞེ་ན། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་དང་པོའོ། །ལྟ་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ལྟ་བའི་སྒྲ་མངོན་སུམ་ལ་བྱ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཚེ་ལ་བྱ་སྟེ། དོན་དུ་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚེ་ན་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་ བར་གནས་པ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བར་གནས་པ་སྟེ། ལྟ་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་གྱི། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་གཉིས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རབ་ཏུ་མ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མཐོང་བ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་འདི་ནི་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན། སེམས་ཅན་འདི་ནི་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་འདི་ནི་ལུས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་བོ། །མཐོང་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་མི་རྟོག་པ་ལ་བྱ་སྟེ། གང་གི་གཟུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་མཐོང་བ་དང་ལྡན་པ་འཕྲུལ་གྱི་མིག་ལ་བྱའོ། །དེ་ཐོབ་པར་བྱའི་ཕྱིར་བསྒོ
Chinese
的对治。其中，破斥的对治，是对欲望或行蕴等，以疾病和果实等方式进行破斥。首先，对行蕴进行破斥是教导。完全断除的对治，是结合道和紧随其后的道，因为它们能完全断除烦恼。在那两个道的时候，称为亲近。依止的对治是解脱道，那时称为修习。长久做的对治是此后的道，之前的烦恼已断除，之后的烦恼也不会在相续中产生，那时称为增多。或者，在异生位时是依止。以信欲而行的道是亲近。见道是修习。修道是现前。为何修习呢？因为经中说能断除欲界的贪欲，意思是说，为了断除欲界的贪欲，也有修习。这是第一个止观修习。还有安住于见法的快乐，其中“见”是指现量，“法”是指寿命，意思是说，在现量的时候，就是指这个。安住于快乐，是指此生没有扰乱，安住于寂静。为了安住于见法的快乐而修习，不是为了断除欲界的贪欲而修习，这是第二个止观修习。还有能获得智慧之见，其中有不能获得智慧之见，和能获得智慧之见。其中，智慧是指与意之识相关的智慧，也就是思择的智慧，例如说：这个有情具有身的恶行，这个有情具有语的恶行等等；以及这个有情具有身的善行等等。见是指与眼之识相关的无分别智，也就是能见到各种形象，以及能见到各种心之行境的神通之眼。为了获得它而修习。
English
is the antidote. Among them, the antidote to refutation is to refute desires or formations, etc., in the form of diseases and fruits, etc. First, refuting formations is teaching. The antidote to complete abandonment is the combined path and the immediately following path, because they completely abandon afflictions. At the time of those two paths, it is called approaching. The antidote to reliance is the path of liberation, at that time it is called cultivation. The antidote to long-term practice is the path after that, the previous afflictions have been abandoned, and the subsequent afflictions will not arise in the continuum, at that time it is called increasing. Alternatively, in the state of an ordinary being, it is reliance. The path of practice with faith is approaching. The path of seeing is cultivation. The path of cultivation is manifestation. Why cultivate? Because it is said in the sutras that it can eliminate the desire realm's attachment, meaning that cultivation is also for the purpose of eliminating the desire realm's attachment. This is the first Samatha-vipassana cultivation. There is also abiding in the bliss of the Dharma of seeing, where "seeing" refers to direct perception, and "Dharma" refers to life, meaning that at the time of direct perception, it refers to this. Abiding in bliss means that there is no disturbance in this life, and abiding in peace. Cultivation is for abiding in the bliss of the Dharma of seeing, not for eliminating the desire realm's attachment, this is the second Samatha-vipassana cultivation. There is also the attainment of wisdom vision, where there is non-attainment of wisdom vision, and attainment of wisdom vision. Among them, wisdom refers to the wisdom associated with the mind consciousness, which is the wisdom of discernment, such as saying: this sentient being has the evil deeds of body, this sentient being has the evil deeds of speech, etc.; and this sentient being has the good deeds of body, etc. Seeing refers to the non-conceptual wisdom associated with the eye consciousness, which is the magical eye that can see various forms and the various objects of the mind. Cultivation is for the purpose of attaining it.