Tibetan
་གྱིས་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་དམིགས་པ་མེད་པས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པར་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱམས་པས་རྒྱས་པར་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྒྲུབས་ནས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པའི་སེམས་འགྲུབ་པར་བྱས་ནས་གནས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ ཕྱོགས་གཅིག་ལ་གནས་པ་བཞིན་ཕྱོགས་གཉིས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དམིགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྟེང་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སོ། འོག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚམས་ནི་ཕྱོགས་བཞིའི་མཚམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱམས་པའི་ངོ་བོ་དང་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་གི་དོན་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །མདོ་ཁ་ཅིག་ལས་ཚད་མེད་པ་བཞིན་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དོན་ཀྱང་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པས་ན་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཚངས་པའི་གནས་ལྔ་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པར་མ་བཤད་ལ་བཞི་ཁོ་ནར་བཤད། སྨྲས་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་གཉེན་པོར་གྱུར་བས་བཞི་ཁོ་ནར་བཤད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་གནོད་པ་དང་འཚེ་བ་དང་མི་དགའ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང༌། གནོད་སེམས་སོ། །དེ་ལ་གནོད་སེམས་མང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ། །རྡེག་བཙོག་པ་ལ་སོགས་པའི་འཚེ་བ་མང་བ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ། །མི་དགའ་བ་མང་བ་རྣམས་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དགའ་བ་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་མང་བ་རྣམས་དེ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་མི་གཙང་བ་བསྒོམ་པ་ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ན་ནི་མི་གཙང་བ་དང་བཏང་སྙོམས་གཉིས་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། སྨྲས་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་གཙང་བ་བསྒོམ་པའོ། །ཕ་དང་མ་དང་གཉེན་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །ཀྱི་ཧུད་སེམས་སེམས་ཅན་འདི་དག་བདེ་ བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བྱམས་པའོ། །ཨེ་མའོ་སེམས་ཅན་འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། སྡུག་བ
Chinese
以（慈）遍布，因为没有执着，所以仅仅专注于此是不行的。所谓“遍布”，意思是以慈爱在一个方向上扩展。所谓“修习而住”，意思是成就慈爱之心而安住。如同安住于一个方向，为了显示也应缘于两个方向等等，因此说了“同样于二”等等。上方是欲界天等处所。下方是众生地狱等处所。边际是安住于四方边际的众生。如同显示了慈爱的体性和修习的特征一样，为了也以同样的方式显示悲心等，因此说了“具有悲心”等等，那些的意义也应如前所说的那样理解。有些经中说“如无量”，其意义是缘于无量众生，因此称为无量。那么，为什么没有说五梵住和三梵住等，而只说了四种呢？回答说，因为是四种烦恼和近烦恼的对治，所以只说了四种。四种烦恼和近烦恼是损害、恼害、不喜和贪欲、害心。其中，对于害心多的众生，为了舍弃它，慈爱成为对治。对于殴打等恼害多的众生，为了舍弃它，悲心成为对治。对于不喜多的众生，为了舍弃它，喜心成为对治。对于贪欲和害心多的众生，为了舍弃它们，舍心成为对治。那么，如果修不净观也是贪欲的对治，那么不净观和舍心两种成为对治有什么区别呢？回答说，修不净观是不净行贪欲的对治。对于父母和亲友的贪执的对治是舍心，这是有区别的。以上显示了慈爱等的特征。奇哉！心中想“愿这些众生具有安乐”就是慈爱。唉玛！这些众生是痛苦的，痛苦的
English
It is not enough to focus solely on (love) because it pervades without attachment. "Pervading" means expanding with love in one direction. "Cultivating and abiding" means achieving the mind of love and abiding. Just as one abides in one direction, it is also shown that one should focus on two directions, etc. Therefore, it is said, "Likewise in two," etc. The upper direction is the place of the gods of the desire realm, etc. The lower direction is the place of sentient beings in hell, etc. The intermediate direction is the sentient beings who dwell in the four intermediate directions. Just as the nature of love and the characteristics of cultivation are shown, so too, in order to show compassion, etc., in the same way, it is said, "Having compassion," etc., and the meaning of those should be understood as explained before. In some sutras, it says, "Like immeasurable," and its meaning is that it is called immeasurable because it focuses on immeasurable sentient beings. Then, why are the five Brahma abodes and the three Brahma abodes, etc., not mentioned, but only four are mentioned? It is said that because they are the antidotes to the four afflictions and near afflictions, only four are mentioned. The four afflictions and near afflictions are harm, injury, displeasure, and desire, and malice. Among them, for sentient beings with much malice, love becomes the antidote in order to abandon it. For sentient beings with much injury such as beating, compassion becomes the antidote in order to abandon it. For sentient beings with much displeasure, joy becomes the antidote in order to abandon it. For sentient beings with much desire and malice, equanimity becomes the antidote in order to abandon them. Then, if contemplating impurity is also the antidote to desire, then what is the difference between impurity and equanimity becoming the antidote? It is said that contemplating impurity is the antidote to the desire of impure conduct. The antidote to the attachment to parents and relatives is equanimity, and there is a difference. The above shows the characteristics of love, etc. How wonderful! Thinking in the mind, "May these sentient beings have happiness" is love. Alas! These sentient beings are suffering, suffering.
Tibetan
སྔལ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་དང་དགའ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་དགའ་བའོ། །གྲོགས་ལ་བྱམས་པ་ཡང་མི་སྐྱེད་དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་ཡང་མི་སྐྱེད་དེ། སེམས་མཉམ་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །འོ་ན་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བསྒོམ། དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའམ་བདག་བདེ་བ་མེད་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་མཐོང་ངམ་ཐོས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་མོས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་མཐུ་ཆེ་བས་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བདག་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་མོས་པར་མི་ནུས་ཏེ། དགྲ་ལ་ལྷག་པར་ཞེ་སྡང་ཡོད་ལ། གྲོགས་ལ་ལྷག་པར་བྱམས་པ་ཡོད་ན། དེས་གྲོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །དེ་ལྟར་དབྱེ་བ་ལས་ཇེ་གྲོགས་པོ་རབ་ལ་བདེ་བ་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་མོས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་གྲུབ་ན་གྲོགས་པོ་འབྲིང་ལའོ། །དེ་ནས་དེ་གྲུབ་ན་གྲོགས་པོ་ཐ་མ་ལའོ། །དེ་ནས་གྲོགས་པོའི་ཕྱོགས་གསུམ་མཉམ་པ་ཁོ་ནར་དམིགས་པ་གྲུབ་ན། ཐ་མལ་པའི་མི་རྣམས་སྤྱིར་དམིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་གྲུབ་པ་དང་དགྲ་ཐ་མ་དང་འབྲིང་དང་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་སྟེ། དང་པོར་ཐ་མ་ལ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་མོས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དགྲ་འབྲིང་ལའོ། །དེ་ནས་དགྲ་རབ་ལའོ། །དེ་ནས་གང་གྲོགས་ཀྱི་མཆོག་དང༌། དགྲ་རབ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱམས་པས་མཉམ་པར་གྱུར་ན། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བདག་གི་རིམས་ཙམ་གྱིས་འཁོར་ལ་དམིགས་སོ། །དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ལའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དུའོ། །དེ་ནས་ཁད་ཀྱིས་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ཏུ་བྱམས་པས་ཁྱབ་པར་བྱའོ། ། གང་ཀུན་ཏུ་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པའི་གང་ཟག་གཞན་དག་ལ་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་ཡང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་ཅིང༌། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་འཛིན་པ་དེས་ནི་མྱུར་བར་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བཟློག་སྟེ་སྨྲས་པ། ཡོན་ཏན་གཟུང་བར་བྱ་བ་ན་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་གཟུང་བར་ནུས་ཏེ། དེ་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པ་ལ་གནས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་ནས། ཁྱད་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་བྱས་པར་གྱུར་པས་ན། གང་གི་
Chinese
心中想着愿远离痛苦，这是慈悲。心中想着愿有情众生恒时具有安乐和喜悦，这是喜。对朋友也不生贪恋，对敌人也不生嗔恨，只是心保持平等，这是舍。那么，最初的修行者最初应如何修习慈爱等呢？如此，自己具有安乐，或者自己没有安乐，看到或听到佛和菩萨以及声闻获得安乐，就应作意有情众生也具有安乐。如果那个人烦恼力大，不能作意一切有情都具有自己和佛的安乐，而且对敌人特别嗔恨，对朋友特别贪恋，那么他就应将朋友一方也分为上、中、下三种。如此分后，就应对最要好的朋友作意具有那些安乐。之后，如果成功了，就对中等的朋友作意。之后，如果成功了，就对最不好的朋友作意。之后，如果对朋友的三方仅仅专注于平等而成功，就应对普通的人们普遍作意。之后，如果成功了，就将敌人分为下等、中等、上等三种，首先应对下等的敌人作意具有安乐。之后对中等的敌人。之后对上等的敌人。之后，当对最好的朋友和最坏的敌人这两方都作意具有安乐而平等时，之后就逐渐以自己的一点点范围专注于眷属。之后是城市。之后是王宫眷属。之后逐渐越来越大，以慈爱遍布十方。 对于具有一切功德的其他人，即使有少许功德也不轻视，并认为具有功德，这样就能迅速获得慈爱的等持。反过来说，在应取功德时，即使是断了善根的人也能取功德，如此安住于断了善根的人，也能见到往昔福德的果报，特别是做了福德之业，无论谁的
English
Thinking in the mind, 'May they be separated from suffering,' is compassion. Thinking in the mind, 'May sentient beings who have happiness always have happiness and joy,' is joy. Not generating attachment to friends, nor generating hatred to enemies, but just keeping the mind in equanimity, is equanimity. So, how should beginners meditate on love and so on from the very beginning? Thus, whether oneself has happiness or oneself does not have happiness, if one sees or hears that the Buddhas, Bodhisattvas, and Hearers have attained happiness, one should aspire that sentient beings also have happiness. If that person has great power of afflictions and cannot aspire that all sentient beings have the happiness of oneself and the Buddhas, and especially has hatred for enemies and especially has attachment for friends, then he should divide the side of friends into three types: superior, middling, and inferior. Having divided them in this way, one should aspire that the best friend has those happinesses. Then, if that is accomplished, then to the middling friend. Then, if that is accomplished, then to the worst friend. Then, if one succeeds in focusing only on the equality of the three sides of friends, then one should generally focus on ordinary people. Then, if that is accomplished, one should divide enemies into three types: inferior, middling, and superior, and first aspire that the inferior enemy has happiness. Then to the middling enemy. Then to the superior enemy. Then, when one has equally aspired that both the best friend and the worst enemy have happiness, then gradually one should focus on one's retinue with just a little bit of one's own scope. Then to the city. Then to the royal palace retinue. Then gradually becoming larger and larger, one should pervade the ten directions with love. For others who have all qualities, even if they have a little quality, one does not despise it, and one considers them to have qualities, thus one will quickly attain the samadhi of love. Conversely, when one should take qualities, even those who have cut off the roots of virtue can take qualities, thus abiding in those who have cut off the roots of virtue, one can also see the results of past merit, especially having done virtuous deeds, whoever's