Tibetan
་དག་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་དེའི་ཚེ་འདི་སྙམ་དུ་ཅི་བདག་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་པའམ་མི་འབྱུང་ཞིང་འབྱུང་བར་ཚོར་རམ་འོན་ཏེ་མེད་པ་ལས་མི་འབྱུང་ཞིང་འབྱུང་བར་མ་ཚོར་ཞེས་རྟོག་ཅིང་གཞན་ཡང་རབ་ཏུ་དང་བར་འགྱུར་བ། དགེ་བའི་མཚན་མ་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་འཇིག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་དེ་ལྟར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ་སོར་འཇིག་ཅིང་བཙལ་ནས་བསྒོམས་པ་ན་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་གི་བར་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྩ་བའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི། །གང་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ཤེས་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དགའ་བ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་གི་རྣམ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །འཇིག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི། ཐོབ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་སེམས་ང་རྒྱལ་མེད་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་ལེགས་པར་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ཅུང་ཟད་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་དང་ལྡན་པར་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་ཏེ། རྒྱས་པར་བཤད་ན་ཡི་གེ་གཞུང་མངས་པས་ཞིབ་ཏུ་ནི་མ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ས་འོག་མ་ཐམས་ཅད་རགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཉིས་ནི་མ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པ་དང་ཚེའི་འདུ་བྱེད་ཐུང་བའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་འོག་ཏུ་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་བསྟན་པས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བཞེད་ནས། ཚངས་པའི་གནས་བཞི་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་འདིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ཅེས
Chinese
不会完全产生。当那时，他会这样想：我是否对欲望的贪著有执著，或者没有产生并且正在产生的感觉？或者，是否没有产生并且没有感觉到正在产生？这样思索，并且进一步变得非常清净，这被称为对善的征相的作意。这就是对坏灭的作意。因此，通过这样摧毁并寻找对治的各个方面来进行禅修，直到某个时候，他远离了欲界的所有烦恼，并且生起了初禅究竟的对治作意。这被称为究竟的作意。在那之后，他将获得根本的初禅，这是究竟的作意的果作意。其中，以对相的正确认识的作意，正确地认识了应该断除的和应该获得的，为了断除应该断除的和获得应该获得的，而使心完全专注。以特别的信乐的作意，在那之后，他会努力正确地修行。以完全寂静的作意，他会舍弃大烦恼的相状。以欢喜的正确聚集的作意，他会舍弃中等烦恼的相状。以坏灭的作意，获得的作意也会使心没有我慢地安住。以究竟的作意，他会舍弃小烦恼的相状。以究竟的果作意，他会分别体验善修的果实。就像初禅有七种作意一样，直到少分无所有处，也应根据情况配合七种作意。如果详细解释，因为文字太多，所以没有详细说明。其中，两种相之下的所有地都是粗大的，两种相是处于未寂静的自性和寿命的行短暂。在禅定之后，显示了四梵住，为了像显示的那样解释，说了“什么是四梵住”等等。这里的意思是说在这个欲界。比丘们啊，
English
will not arise completely. At that time, he will think, 'Do I have attachment to the desire for desire, or is there a feeling of not arising and arising? Or, is there no feeling of not arising and arising from non-existence?' Thus contemplating, and further becoming very pure, this is called the attention to the signs of virtue. This is called the attention to destruction. Therefore, by destroying and seeking the various aspects of the antidote in this way, meditate until a certain time, he is free from all the afflictions of the desire realm, and the antidote attention of the ultimate practice of the first dhyana arises. This is called the ultimate attention. After that, he will attain the fundamental first dhyana, which is the fruit attention of the ultimate practice. Among them, with the attention of correctly knowing the characteristics, having correctly known what should be abandoned and what should be attained, in order to abandon what should be abandoned and attain what should be attained, the mind is completely focused. With the attention of special devotion, after that, he will strive to practice correctly. With the attention of complete solitude, he will abandon the appearance of great afflictions. With the attention of the correct gathering of joy, he will abandon the appearance of medium afflictions. With the attention of destruction, the attention of attainment will also cause the mind to abide without arrogance. With the attention of ultimate practice, he will abandon the appearance of small afflictions. With the attention of the fruit of ultimate practice, he will separately experience the fruits of good meditation. Just as the first dhyana has seven attentions, so too, up to the sphere of neither perception nor non-perception, the seven attentions should be combined as appropriate. If explained in detail, it is not explained in detail because there are too many words. Among them, all the grounds below the two aspects are coarse, and the two aspects are the nature of being unpacified and the short duration of the formations of life. After the dhyana, the four Brahmaviharas are shown, and in order to explain as shown, it is said, 'What are the four Brahmaviharas?' etc. Here, it means in this desire realm. Monks,
Tibetan
་བྱ་བ་ནི་བོས་ནས་བཀའ་སྩལ་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དགེ་སློང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཚངས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་གནས་ནི་ཚངས་པའི་གནས་སོ། །ཡང་ན་ཚངས་པ་ནི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སྡིག་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཆོས་བཞི་ནི་ཚངས་པའི་གནས་བཞིའོ། །བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྨོས་ཀྱང་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། དེའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། དགྲ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་སོ། །མཛའ་བ་དང་དགྲར་དབྱེར་མེད་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང༌། བདེ་བའི་བསམ་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་ན་དགྲ་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་དགོད་ཅིང་འཕགས་པའི་ལམ་བསྒོམ་དུ་བཅུག་གཅིག་པ་ནི་ཕན་པའི་སེམས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པའོ། །དོན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པར་སེམས་ཀྱི། བུད་མེད་ཆེ་ཆུང་བཞིན་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་འགྲན་ཟླ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སེམས་ཅན་རྣམས་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་འགྲོ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་དགོངས་པར་སེམས་པ་ནི་བདེ་བའི་བསམ་པ་སྟེ་བསམ་པ་དེ་དང་ལྡན་པས་ན་གནོད་པ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་དགྲ་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱ་བའི་སེམས་མེད་པས་ན་གནོད་པ་མེད་པའོ། །ལས་དང་པོ་པའི་དུས་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཇེ་བྱམས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཡངས་པའོ། །བྱམས་པ་གྲུབ་པའི་དུས་ན་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཆེར་འགྱུར་བའོ། །ཀུན་ལ་སེམས་མཉམ་སྟེ་གྲོགས་ལ་བྱམས་པ་དང༌། དགྲ་ལ་ཞ་སྡང་མེད་པས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ན་ཚད་མེད་པའོ། །བྱམས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་སྤངས་ཏེ་བྱམས་པ་དེ་ཞེ་སྡང་དང་མ་འདྲེས་པར་བསྒོམས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་པའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྨོས་ཤིང་ཁྱབ་པར་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཤར་རམ་ནུབ་བམ་ཕྱོགས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་སྟེ། འདིར་རི་ཚིག་པ་བཞིན་དུ་སྣོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྣོད་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། །མོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ
Chinese
名为“行”是指呼唤后下达命令，如前一样。名为“比丘”是指修习四无量心的瑜伽士是比丘。其中，“梵”是指涅槃，获得涅槃之处是梵处。或者，“梵”是指不入一切罪恶且能断除，不入罪恶的四法即是四梵处。具有慈心的心，虽然没有提到三摩地，但意思是慈心的三摩地，是具有慈心的三摩地的同义词。那又是怎样的呢？为了显示它的差别，说了“无敌”等。对于朋友和敌人没有分别，利益一切众生，具有安乐之心的心，因此是无敌的。使众生安住于善的一面，并让他们修习殊胜道，这是利益之心，因为具有这样的想法，所以是没有不和的。实际上，心里想着利益一切众生，就像大小妇女一样，没有彼此竞争，这是它的同义词。想着让众生，天人和人道的善趣众生，都证得涅槃，这是安乐的想法，因为具有这样的想法，所以是没有损害的。或者，因为即使对敌人也没有加害之心，所以是没有损害的。初学者的时候，在一个方向上逐渐扩展慈心，所以是广大的。慈心成就的时候，就会遍布十方，所以是极大的转变。对一切众生心平等，对朋友慈爱，对敌人没有憎恨，所以是无二的。缘于欲界无量众生，所以是无量的。舍弃慈心的违品嗔恨，修习慈心不与嗔恨相混杂，所以是极度修习。所谓在一个方向上说且遍布，一个方向是指最初的时候，无论是东是西，任何一个方向作为所缘，这里就像山着火一样，从器世间的角度显示了缘于执着于器世间的众生。所谓信，是指信和作意，因为缘于欲界的众生，所以三界的一切众生都痛苦。
English
The term "action" means calling and giving orders, just like before. The term "bhikshu" refers to a yogi who cultivates the four immeasurables, and is a bhikshu. Among them, "Brahma" refers to nirvana, and the place to attain it is the Brahma-place. Or, "Brahma" refers to not entering into all sins and being able to abandon them. The four dharmas that do not enter into sin are the four Brahma-places. Having a mind of loving-kindness, although samadhi is not mentioned, it means the samadhi of loving-kindness, which is a synonym for having a mind of loving-kindness. What is it like? To show its difference, it is said "without enemies" and so on. There is no distinction between friends and enemies, benefiting all sentient beings, and having a mind of happiness, therefore it is without enemies. To make sentient beings abide in the side of virtue, and to make them practice the supreme path, this is the mind of benefit, because having such thoughts, there is no discord. In reality, thinking of benefiting all sentient beings, just like women of different sizes, there is no competition with each other, this is its synonym. Thinking of letting sentient beings, gods and humans of the good realms, all attain nirvana, this is the thought of happiness, because having such thoughts, there is no harm. Or, because even to enemies there is no intention to harm, therefore it is without harm. In the time of the beginner, gradually expanding loving-kindness in one direction, therefore it is vast. When loving-kindness is accomplished, it will pervade the ten directions, therefore it is a great transformation. The mind is equal to all beings, loving to friends, and without hatred to enemies, therefore it is non-dual. Focusing on the immeasurable sentient beings of the desire realm, therefore it is immeasurable. Abandoning the opposite of loving-kindness, hatred, cultivating loving-kindness without mixing it with hatred, therefore it is extremely cultivated. The so-called saying and pervading in one direction, one direction refers to the very beginning, whether it is east or west, any one direction as the object, here, like a mountain on fire, from the perspective of the vessel, it shows focusing on sentient beings who are attached to the vessel. The so-called faith refers to faith and attention, because it focuses on sentient beings of the desire realm, therefore all sentient beings of the three realms are suffering.