Tibetan
་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ནང་དང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའམ། སེམས་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་འདུས་པར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གཉིས་པོ་ཡན་ཆད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མན་ཆད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་དེ། དེ་བས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་དཔྱོད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ལ་བྱའོ། །བདེ་བ་ནི་བག་ཡངས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་ནས་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལས་འདས་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གང་ཟག་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ཡིད་བདེ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ཡིད་བདེ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་གསུམ་སྟེ། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང༌། ཚད་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ། །ཚད་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་ཡང་མི་སྐྱེ། ཁོང་ཁྲོ་བ་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ནི་ དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་རྩོལ་བ་དང༌། འབད་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདིར་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ལ་བྱ་བར་འདོད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་རྩོལ་བ་དང༌། འབད་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པས་ན། བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་སོ་སོར་ཚོར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་མཚན་མ་མ་བརྗོད་པ་ན་དྲན་པའོ། །ཤེས་བཞིན་ནི་ཤེས་རབ་ལ་བྱ་སྟེ། དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་རྣམས་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་མ་ནོར་བར་ཤེས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་སོ་སོར་ཚོར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་འདིར་ཡིད་ཀྱི་ལུས་ལ་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། དེ་དག་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ཚོགས་མེད་པས། བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་བདེ་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་སོ་སོར་ཚོར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་བདེ་བའི་སེམས་ཀྱི་སོ་སོར་ཚོར་བ་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་དེ་འཕགས་པ་བཏང་སྙོམས་པ་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བདེ་བ་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སམ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་ན་འཕགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའོ། །འཕགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བདེ་བ་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞག་སྟེ། གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་སིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་ལུས་འདི་ཉིད་ལ་གདུང་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བསམ་གཏན་བཞི་ལ་དེ་ཉིད་མེད་པས་ན་སྤངས་ཞེས་ བྱའོ། །སྔོན་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་ནུབ་ནས། ཤེས་པ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ལས་ཡིད་ནི་སིམ་པ་དང༌། གདུང་བ་གཉིས་སྤངས་པས་སྔ་ནས་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་པ་ན་བདེ་བ་སྤངས་སོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཐོབ་པ་ན་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤངས་སོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་ན་ཡིད་བདེ་བ་ཚོར་བ་ཡང་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་བདེ་བ་ཡང་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བར་གཟུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཚོར་བ་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་མི་སྲིད་པས་ན་དེ་བས་ན་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པར་བྱའོ། །དག་པའི་སྒྲ་མཇུག་ཏུ་སྨོས་པ་གཉི་ག་དང་སྦྱར་ཏེ། བཏང་སྙོམས་དག་པ་དྲན་པ་དག་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སྒྲ་འདིའི་སྐབས་སུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ལ་བྱའོ། །དྲན་པའི་སྒྲ་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་བརྗེད་པ་ལ་བྱའོ། །ས་འོག་མའི་ཉེས་པའི་དྲི་མ་བརྒྱད་དང་བྲལ་ནས་བཏང་སྙོམས་དག་པ་དང་
Chinese
产生信任，因此称为内和。将“合一”与“心”结合，意思是心专注一境，或心专注于一个目标。因为从第二个禅定以上，直到有顶以下的所有的禅定，都希望远离寻和伺，因此说为“无寻无伺”。关于喜和乐，喜是指心的快乐，乐是指放松的快乐，如前所述。进入第二个禅定而住，意思是将心平等地安住在第二个禅定中。为了显示第三个禅定，所以说了“脱离喜的贪着”等等，意思是超越第二个禅定而进入第三个禅定的那个人。因为脱离了第二个禅定的心的快乐的贪着，所以进入第三个禅定，因此说“脱离喜的贪着”，意思是脱离第二个禅定的心的快乐的贪着。关于“安住于舍”，舍有三种：感受的舍、无量舍和行舍。其中，感受的舍是指非乐非苦的感受。无量舍是指对众生既不生贪着，也不生嗔恨的性质。行舍是指对于所缘境，不需努力和勤奋，自然成就的性质。这里指的是行舍。如何理解呢？因为在第三个禅定中，对于所缘境，不需努力和勤奋，自然成就地修行，所以说“安住于舍”。“具有正念和正知，分别感受身体的快乐”，意思是当没有说与舍相应的相时，就是正念。正知是指智慧，意思是对于属于第三个禅定支分的正念等，能够不混淆地了解各自的性质。身体的
English
Faith arises, hence it is called inner and. Combining "becoming one" with "mind" means the mind becomes focused on one object, or the mind is concentrated on one goal. Because all the dhyanas from the second dhyana upwards to the peak of existence downwards are desired to be free from vitarka and vicara, therefore it is said to be "without vitarka and without vicara." Regarding joy and happiness, joy refers to the happiness of the mind, and happiness refers to the happiness of relaxation, as mentioned earlier. Entering and abiding in the second dhyana means placing the mind equally in the second dhyana. To show the third dhyana, it is said, "free from attachment to joy," etc., meaning that person who transcends the second dhyana and enters the third dhyana. Because one is free from attachment to the joy of the mind in the second dhyana, one enters the third dhyana, therefore it is said, "free from attachment to joy," meaning free from attachment to the joy of the mind in the second dhyana. Regarding "abiding in equanimity," there are three types of equanimity: equanimity of feeling, immeasurable equanimity, and equanimity of formation. Among them, equanimity of feeling is the feeling that is neither pleasant nor painful. Immeasurable equanimity is the characteristic of not generating attachment or anger towards sentient beings. Equanimity of formation is the characteristic of effortlessly and naturally engaging with the object to be focused on. Here, it refers to equanimity of formation. How is it understood? Because in the third dhyana, one engages with the object to be focused on effortlessly and naturally, therefore it is said, "abiding in equanimity." "Possessing mindfulness and awareness, separately feeling the happiness of the body," means that when the characteristic corresponding to equanimity is not mentioned, it is mindfulness. Awareness refers to wisdom, meaning the ability to understand the respective characteristics of mindfulness, etc., which belong to the limbs of the third dhyana, without confusion. The body's
Chinese
“各自感受快乐”这句话中的“身”字，这里指的是意身。因为在这些（禅定）中没有五种识的集合。因此，第三禅的快乐是指心的各自感受。为了说明第三禅中快乐的心各自感受的例子，提到了“那些圣者具有舍，具念，安住于快乐中”等等。因为远离了烦恼的集合或罪恶不善之法的行为，所以是圣者，如来和声闻等。那些圣者也具有舍，具念，安住于快乐中。这样说的是，这正是第三禅。如是说，将心专注于那第三禅，专注于一处而安住。为了说明第四禅，说了“彼舍弃乐，舍弃苦”等等。快乐是身体清凉的特征。痛苦也是使这个身体感到痛苦的特征。因为第四禅中没有这些，所以称为舍弃。以前，当意的快乐和不快乐消失时，从获得第一禅本身开始，意就舍弃了清凉和痛苦两种感受，所以之前称为意的快乐和不快乐。当获得第二禅时，舍弃了快乐。当获得第三禅时，舍弃了意的不快乐。当获得第四禅时，意的快乐感受也没有了。“没有痛苦也没有快乐”，这句话应理解为具有非乐非苦的感受。因为获得第四禅时，就没有了快乐和痛苦等等的感受。像这样，因为没有感受的等持也是不可能的，所以应该理解为具有舍。清净的词语与最后提到的两个词语结合，即清净的舍和清净的念。舍这个词在这里指的是行舍。念这个词指的是不忘记属于第四禅支的法。远离下地八种过患的垢染，具有清净的舍和
English
In the phrase "individually experiencing happiness," the word "body" here refers to the mental body. Because in these (meditations) there is no collection of the five consciousnesses. Therefore, the happiness of the third dhyana refers to the mind's individual experience. In order to illustrate the example of the mind's individual experience of happiness in the third dhyana, it is mentioned that "those noble ones possess equanimity, mindfulness, and abide in happiness," and so on. Because they are far from the collection of afflictions or the practice of sinful and unwholesome dharmas, they are noble ones, such as the Tathagatas and Shravakas. Those noble ones also possess equanimity, mindfulness, and abide in happiness. It is said that this is precisely the third dhyana. As it is said, focus the mind on that third dhyana, focus on one point and abide. In order to explain the fourth dhyana, it is said, "They abandon pleasure, abandon suffering," and so on. Happiness is the characteristic of the body's coolness. Suffering is also the characteristic of causing pain to this body. Because these are not present in the fourth dhyana, it is called abandonment. Previously, when the mind's pleasure and displeasure disappeared, from the very attainment of the first dhyana, the mind abandoned both coolness and pain, so it was previously called the mind's pleasure and displeasure. When the second dhyana is attained, pleasure is abandoned. When the third dhyana is attained, the mind's displeasure is abandoned. When the fourth dhyana is attained, the mind's feeling of pleasure is also absent. "Neither suffering nor pleasure," this phrase should be understood as possessing a feeling that is neither pleasure nor suffering. Because when the fourth dhyana is attained, there are no feelings of pleasure and suffering, and so on. In this way, because absorption without feeling is also impossible, it should be understood as possessing equanimity. The word "pure" is combined with the last two words mentioned, namely pure equanimity and pure mindfulness. The word "equanimity" here refers to the equanimity of formations. The word "mindfulness" refers to not forgetting the dharmas that belong to the limbs of the fourth dhyana. Having abandoned the eight faults of the lower grounds, possessing pure equanimity and