Tibetan
བས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞུགས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགོ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པས་སྡིག་པ་མི་བྱེད་ཅིང་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་བཙལ་མི་དགོས་པར་འབྱུང་བས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ཉེས་པ་མེད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ནི་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞུགས་པ་ ཞེས་བྱའོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དགེ་བ་བཅུ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་གཞན་ལྟར་དུས་འགའ་ཞིག་ཏུ་དགེ་བ་བྱས་པས་ཆོག་པར་འཛིན་ཞིང་གཏོང་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། ནམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དགེ་བ་བཅུ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཟོས་པའི་ལུས་ལེན་པས། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང༌། གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་གཉིས་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་གྲང་བ་དང་ཚ་བ་དང༌། བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་ངག་གི་གནོད་པ་བྱུང་ཡང་མི་གཏོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བཟོད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བརྡེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་མི་འཁྲུག་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་མི་གཏོང་བ་ནི་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། བཟོད་པ་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ལུས་དང་འགྲོགས་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནོད་པ་བྱུང་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་འདོར་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པའི་ལུས་ལེན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་མི་གཏོང་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་དགའ་བར་སྟོན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་གི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ལུས་མཐོང་ཡང་རུང༌། སྨྲ་བའི་ཚིག་ཐོས་ཀྱང་རུང༌། གང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་དད་པ་དང་དགའ་བ་སྐྱེ་ཞིང་ཡིད་དང་མི་མཐུན་པ་མི་འབྱུང་བས་འགྲོ་བ་དགའ་བར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱིས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མི་བཟད་པ་ཇི་སྙེད་གཅིག་གི་ནང་ན་ཡང་དགེ་བ་མང་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་དཔག་བསམ་ལྟར་བརྟན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མ་ཉམས་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་མེད་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་བཅིངས་ཤིང༌། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལ་སོགས་པའི
Chinese
因此，不造作且无过失地于一切生世中显现进入，是指菩萨们身语意的所有行为皆以智慧为先导，因智慧所摄持而不作恶，行善无需刻意寻求自然而然产生，故称不造作。如是，虽无任何过失，然为利益众生而于轮回中受生，即称为于一切生世中显现进入。 身语意之业的究竟皆具足十善，不像其他众生那样，仅于一时行善便自认为足够而舍弃，而是直至成佛之间，身语意三门之善行从不间断，此称为业的究竟具足十善。以取食一切痛苦之蕴的身，而不舍弃一切众生界，即是忍受痛苦，以及不顾损害之忍耐二者来利益众生，即是寒热，饥渴等身语之损害现前亦不舍弃，是为忍受痛苦之忍耐。众生以殴打等方式加害亦不嗔怒，且不舍弃利益众生之事，是不顾损害之忍耐，以具足此二忍耐之身相伴，故于一切时中，纵有损害现前亦不舍弃众生之利益，故称以忍受一切痛苦之蕴的身，而不舍弃一切众生界。示现令一切有情欢喜，是指菩萨们的身语行为皆由福德与智慧之资粮所生，故见其身也好，闻其言语也好，无论通过何种方式，众生皆生起信心与欢喜，且不会产生不悦，故称示现令有情欢喜。即使在孩童和声闻的诸多不悦意之中，亦有诸多功德如珍宝之如意树般稳固，且不退失一切智智之心，这是因为众生没有智慧，故为贪欲等烦恼所束缚，以及为生老病死等所困。
English
Therefore, not fabricating and without fault, appearing and entering into all lifetimes means that all the actions of body, speech, and mind of the Bodhisattvas are led by wisdom. Because they are possessed by wisdom, they do not commit evil, and engaging in virtue arises naturally without needing to be sought. Therefore, it is called not fabricating. Thus, although there is no fault, being born in samsara for the benefit of sentient beings is called appearing and entering into all lifetimes. The ultimate of the actions of body, speech, and mind is to possess the ten virtues. It is not like other beings who, having done good at one time, consider it sufficient and abandon it. Rather, until enlightenment, the virtue of the three doors of body, speech, and mind is never interrupted. This is called the ultimate of actions possessing the ten virtues. By taking a body that consumes all the aggregates of suffering, and not abandoning all realms of sentient beings, it is enduring suffering, and benefiting sentient beings through the two, the endurance that does not mind harm. That is, even if physical and verbal harm such as cold, heat, hunger, and thirst appear, one does not abandon it, which is the endurance of enduring suffering. Even if sentient beings harm one by beating, etc., one does not become angry, and one does not abandon the work of benefiting sentient beings, which is the endurance that does not mind harm. Because one is accompanied by a body possessing these two kinds of endurance, one does not abandon the benefit of sentient beings even if harm appears at all times. Therefore, it is called taking a body that endures all the aggregates of suffering, and not abandoning all realms of sentient beings. Showing all beings to be manifestly joyful means that all the conduct of body and speech of the Bodhisattvas arises from the accumulation of merit and wisdom. Therefore, whether one sees their body or hears their speech, through whatever means, sentient beings generate faith and joy, and no displeasure arises. Therefore, it is called showing beings to be joyful. Even among the many unpleasant things of children and Shravakas, there are many virtues that are as stable as a wish-fulfilling jewel tree, and the mind of omniscience itself is not diminished. This is because beings do not have wisdom, so they are bound by afflictions such as desire, and are troubled by birth, old age, sickness, and death.
Tibetan
་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རྒྱུན་དུ་གཙེས་པ་ནི་བྱིས་པའི་མི་བཟད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་ན་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བཏང་སྟེ། བདག་འབའ་ཞིག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མི་བཟད་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ན་གནས་ཀྱང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཏུ་ལྡན་པས་དགེ་བ་མང་པོ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་བདག་དང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་རྒྱུན་མི་གཅོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་ནི་དགེ་བ་མང་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྟར་བརྟན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་སྦྱིན་པས་དབང་བསྐུར་བ་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བཙལ་བ་བསྟན་པ་ལས་མི་ལྡོག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ས་བཅུ་པའི་དུས་ན་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བ་མཛད་པས་ན་ས་བཅུའི་དུས་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་སྦྱིན་པས་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཚོལ་ཞིང་གཞན་ལ་བསྟན་ཞིང་བཤད་པའི་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བཙལ་བ་བསྟན་པ་ལས་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་དགུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་བདེ་བླག་ཏུ་སྲུང་བ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་དགུ་སྟེ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གིས་སེམས་མ་དཀྲུགས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་དགེ་བ་གསུམ་བདེ་བླག་ཏུ་སྲུང་བ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དགའ་བ་དེས་རྒྱུ་བྱས་ནས་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་གསུམ་བདེ་བླག་ཏུ་སྲུང་ནུས་པ་ནི་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་དགའ་བས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་དགའ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་གསུམ་བདེ་བླག་ཏུ་སྲུང་ནུས་ན་དེའི་རྒྱུ་ལས་ལུས་ལས་སུ་རུང་སྟེ། ལྕི་ཞིང་མི་བདེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བས་ཡིད་དགའ་བས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡན་
Chinese
被痛苦不断折磨是孩童的不可忍受之处。即使拥有断除了烦恼的智慧，却没有大悲心，从而舍弃了一切众生的利益，仅仅自己从痛苦中解脱，这是声闻的不可忍受之处。 处于这二者之中，却具备方便和智慧，因此成为增长众多善行的原因，不间断地利益自己和他人，并且丝毫也不舍弃菩提心，众多善行如同珍宝的如意树般稳固，这被称为不退失一切智之心。为了获得以布施一切法之方便而进行的灌顶，不从寻求佛法的教导中退转，就是不退转于世间和出世间。内外一切有为法和无为法全部现前，在十地的时候，十方如来为他授予法王的王位继承权，因此在十地的时候，被称为以布施一切法之方便而进行的灌顶。为了获得如此的地位，自己也通过听闻佛法等方式寻求，并且不间断地向他人展示和宣说，这被称为不从寻求佛法之教导中退转。被称为“以极喜为先导的九法”中，解脱和见到解脱的智慧被称为极喜。以它为先导，就像是获得它的原因一样，是指轻松地守护三种增上学。这又是九种，被称为“从极喜中生起喜悦”，不被贪欲和嗔恨扰乱心，轻松地守护身体的三种善行，这被称为极喜，以喜悦作为原因，能够轻松地守护意念的三种善行，这被称为生起喜悦。被称为“意念喜悦使身体极度调柔”，意念喜悦，如果能够轻松地守护意念的三种善行，那么以它为原因，身体变得堪能，变得没有沉重和不适，因此被称为意念喜悦使身体极度调柔。被称为“身体极度调柔会体验到快乐”。到此为止。
English
Being constantly tormented by suffering is the unbearable aspect of a child. Even if one possesses the wisdom that has abandoned afflictions, yet lacks great compassion, thereby abandoning the benefit of all sentient beings and only liberating oneself from suffering, this is the unbearable aspect of a Hearer. While abiding within these two, yet possessing skillful means and wisdom, thus becoming the cause for increasing many virtues, not interrupting the benefit of both oneself and others, and not abandoning even a little bit of the mind of enlightenment, the many virtues are as stable as a wish-fulfilling tree of jewels, this is called not losing the mind of omniscience. In order to obtain the empowerment that is bestowed by the means of giving all dharmas, not turning back from seeking the teachings of the Buddha, is not turning back from the mundane and the supramundane. All internal and external conditioned and unconditioned dharmas are fully manifest, at the time of the tenth bhumi, the Tathagatas of the ten directions bestow the empowerment of the successor to the king of dharma, therefore at the time of the tenth bhumi, it is called the empowerment that is bestowed by the means of giving all dharmas. In order to obtain such a state, one also seeks through means such as listening to the teachings of the Buddha, and does not interrupt showing and explaining to others, this is called not turning back from seeking the teachings of the Buddha. Among what is called "the nine dharmas preceded by supreme joy", liberation and seeing the wisdom of liberation is called supreme joy. Preceding it, like the cause of obtaining it, refers to easily guarding the three higher trainings. This is also ninefold, called "joy arising from great joy", not being disturbed in mind by desire and hatred, easily guarding the three virtues of the body, this is called great joy, with joy as the cause, being able to easily guard the three virtues of the mind, this is called arising joy. Called "joy of mind makes the body extremely pliable", joy of mind, if one can easily guard the three virtues of the mind, then because of that cause, the body becomes capable, becoming without heaviness and discomfort, therefore it is called joy of mind makes the body extremely pliable. Called "the body being extremely pliable will experience happiness". This far.