English
Abandoning from there and not entering there. Absence of anger is the antidote to anger, said to be loving-kindness. The objects of anger are enemies, poison, and weapons, etc., thinking to destroy, ruin, and annihilate them, this is called anger. Not having such thoughts and actions themselves is also called an antidote. Here, it refers to having a mind of loving-kindness towards all sentient beings, like cherishing one's own child, therefore anger does not arise, so it is called an antidote, that is, loving-kindness is the absence of anger. Absence of ignorance is the antidote to ignorance, said to be truly recognizing reality. Regarding phenomena, seeing that phenomena and individuals truly exist, and clinging to permanence, pleasure, self, and purity in a reversed manner, this is called clinging. Its antidote is non-reversed wisdom, diligence, and samadhi, etc., thereby abandoning the reversed clinging that believes phenomena and individuals, etc., exist, and knowing emptiness and selflessness, etc., this is called truly recognizing reality. Diligence is the antidote to laziness, said to be the mind manifestly rejoicing in virtue. Laziness is of two types: associating with inferior things and idleness. Among them, those who engage in non-virtuous actions such as killing, although they strive with great effort, that is not diligence, but is called laziness associated with inferior things. Sleeping and lying down, etc., are called laziness of idleness, characterized by not listening to the Dharma, not thinking, and not meditating, etc. Its antidote is listening and thinking, up to the levels and perfections, etc., no matter what virtuous practice is cultivated, without regard for life and body, and striving without interruption, this is diligence that rejoices in virtue. Pliancy is the antidote to inflexibility, said to be the body and mind being serviceable. The body wanting to sleep and lie down, the joints being uncomfortable and slow, the mind falling under the control of dullness and agitation, becoming unserviceable, this is called inflexibility, because it leads to wandering in samsara and falling into lower realms. Its antidote is that the body is without fatigue and slowness, without weariness and exhaustion, but is light and happy, without dullness and agitation, but is clear and focused.
Tibetan
་ཏུ་འདུག་པ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་ལས་སུ་རུང་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་བག་མེད་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ། མ་ཆགས་པ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བར་དེ་དག་ལ་གནས་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤོང་ཞིང་དེའི་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བག་ཡོད་པ་ནི་འདོད་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་མི་སྡང་བ་དང༌། གཏི་མི་མུག་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱུ་བྱས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གནས་བཅས་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་ཡན་དུ་མི་གཏོང་ཞིང་ཕྱིར་ཟློག་པ་ནི་མི་དགེ་བ་སྤོང་བའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་བསྒོམ་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པ་དང་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དགེ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བ་དེ་དག་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ་དེ་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཡང་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མ་ཆགས་པ་ནས་བརྩོན་ འགྲུས་ཀྱི་བར་དེ་དག་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་རྣལ་དུ་འདུག་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་ཐོབ་པ་སྟེ། གང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་བསལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མེད་པར་གནས་པའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བཏང་སྙོམས་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་འདིར་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་མ་བཞིན་དུ་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་ཏེ། དེ་ལ་གནས་ནས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང༌། ཐ་མ་གསུམ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ཞུམ་རྒོད་མེད་པ་རྙེད་མ་ཐག་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞུམ་རྒོད་དེ་ཕྱིར་འབྱུང་དུ་དོགས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་སེམས་རྣལ་དུ་འདུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་ཏེ་གོམས་ནས་ཞུམ་རྒོད་མི་འབྱུང་ཞིང་དོགས་པ་མེད་པར་གནས་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་སྐྱེ་མི་སྲིད་དེ། དེ་མི་འབྱུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་དག་པར་བསམ་གཏན་ལ་གནས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་གཉེན་པོ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་བའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གསོད་སྤྱུགས་དང་རྡེག་འཚོག་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་རྣམ་པར་འཚེ་བའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་བདག་གི་སྲོག་ལུས་ཀྱང་འཕངས་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ག
Chinese
安住于，身体和心如此转变就是堪能和极调柔。精进是放逸的对治，从不执著到精进之间安住于这些，舍弃不善法，并且修习其对治善法，如是说。精进是以不贪欲、不嗔恨、不愚痴三者为因，安住于精进，不让心散乱于不善法，并且遣除，这就是舍弃不善。修习善法是信欲行和初地等等世间的善，以及出世间的善，这些是对治，心对这些反复串习就是修习。舍是安住于不执著到精进之间，并且获得心平等性、心如实安住性、心任运成就，哪一个的烦恼性诸法遣除并且安住于无烦恼性，如是说。舍有三种，这里是行舍，也就是如前面一样，不执著等等三者是舍的因。精进是舍的处所，安住于此，生起舍的最初、中间和最后三种。其中最初没有沉掉，刚获得就是心平等性。之后，担心沉掉再次出现而安住就是心如实安住。之后，长期修习，习惯了，不生起沉掉，没有担心而安住就是任运成就，获得如此舍的自性的人，不可能生起贪欲等等的心，不生起就是烦恼被遣除，如此清净心安住于禅定，那么安住于无烦恼也就是这样。不害是损害的对治，也就是慈悲，如是说。杀戮和殴打等等做各种损害就是损害。其对治是慈悲，有此，自己的生命身体也不顾惜，为了众生
English
Residing in, the transformation of body and mind in this way is called fitness and extreme gentleness. Diligence is the antidote to negligence. Residing in these from non-attachment to diligence, abandoning non-virtuous dharmas, and also cultivating their antidote, virtuous dharmas, as it is said. Diligence is caused by the three: non-greed, non-hatred, and non-ignorance. Staying in diligence, not letting the mind wander to non-virtuous dharmas, and eliminating them, this is abandoning non-virtue. Cultivating virtuous dharmas is the virtue of the world, such as acting with faith and the first bhumi, and the virtue beyond the world. These are the antidotes, and repeatedly familiarizing the mind with them is called cultivation. Equanimity is residing in those from non-attachment to diligence, and also obtaining the equality of mind, the reality of mind, and the spontaneous accomplishment of mind. It is said that whichever afflictive dharmas are eliminated and reside in non-affliction. There are three types of equanimity, here it is the equanimity of action, that is, as before, the three, non-attachment and so on, are the cause of equanimity. Diligence is the place of equanimity. Residing in it, the first, middle, and last three of equanimity arise. Among them, the first is without sinking or excitement, and what is immediately obtained is the equality of mind. After that, dwelling while fearing that sinking and excitement will reappear is called the reality of mind. After that, having cultivated for a long time, being accustomed to it, not generating sinking and excitement, and dwelling without fear is called spontaneous accomplishment. A person who has obtained such a nature of equanimity cannot generate minds of desire and so on. Not generating them is called the elimination of afflictions. Thus, if the pure mind dwells in meditation, then dwelling without afflictions is also the same. Non-harming is the antidote to harming, that is, compassion, as it is said. Killing, beating, and so on, doing various harms is harming. Its antidote is compassion. If there is this, one does not care about one's own life and body, for the sake of sentient beings.
Tibetan
ཏོང་ན། གནོད་པ་མི་བྱ་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་ཐོ་མི་འཚམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་མོ། །འདོད་ཆགས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་ཞེན་པ་དང་ལྷག་པར་ཆགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནས། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བར་དུ་ལྔ་ནི་རྒྱུ་འདོད་པ་དང་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ དང། །བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་བཞི་ལས་བྱུང་བས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བཏགས་ཏེ། དཔེར་ན་རྩྭ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ལ་རྩྭའི་མེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲའོ། །ཕུང་པོ་དེ་ལ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་དེ་དང་འབྲལ་མི་ཕོད་པ་ནི་ཞེན་པའོ། །ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལེན་པར་འདོད་པ་ནི་ལྷག་པར་ཆགས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གོས་ལ་སྣུམ་ཞེན་ན་དབྱུང་དཀའ་བ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་ཆགས་པ་དེ་ཡང་ཉེན་པ་དང་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་འབད་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང་བྲལ་ཞིང་སྤང་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ལ་རྡེག་ཅིང་གསད་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ་བར་སེམས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་རྩུབ་ཅིང་མནར་སེམས་དང་ལྡན་པས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་མི་རེག་པའོ། །ང་རྒྱལ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་བདུན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་བདུན་ནི། བདུན་ཆར་ཡང་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བལྟས་ནས་གཞན་དག་པས་བདག་ཁྱད་ཞུགས་སོ་སྙམ་ནས་གུས་པ་མེད་ཅིང་ཀུན་ལ་འགྱིང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ལ་ང་རྒྱལ་ནི་ཉམས་རྩལ་དང་བྱད་གཟུགས་དང༌། རུས་རིགས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་བདག་ཆེ་བ་ཡང་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ཉིད་ལ་བདག་ནི་ཐ་གིས་ཆེའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ནི་བདག་དང་ཕ་རོལ་ནོར་ལ་སོགས་པ་ཀུན་མཚུངས་ཤིང་འདྲ་བར་ཡིན་ན་དེ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་སྣ་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་བདག་ཆེའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ནི། །བདག་རུས་རིགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་པས་ཆུང་བ་ཡིན་ཡང་གཞན་པས་བདག་ཆེའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་
Chinese
那么，更不用说不做损害，因为不适合对众生造成伤害。什么是六种烦恼呢？名为贪欲、嗔恚、我慢、无明、见、怀疑。贪欲是对五取蕴的执着和特别的贪恋。从有漏的色蕴，到受、想、行、识蕴有漏之间，五者是由于欲和见，戒律和苦行，以及我语四种近取而产生的，所以称为近取蕴。例如，从草中产生的火称为草火一样。对于那个蕴，现在这个时候不能与之分离的是执着。来世想要取五蕴是特别的贪恋，例如衣服沾上油难以去除一样，对五种欲妙和自己的蕴的贪恋，即使通过守护、思考和禅修等巨大的努力，也难以分离和舍弃。嗔恚是对众生普遍地恼害，意思是对于怨敌等他人，想着进行殴打和杀害等各种损害，因为自性粗暴且具有恼害心，所以恒常处于痛苦之中，无法触及安乐。什么是慢呢？名为七种，七种慢都是因为将自己的身体的蕴视为我和我所，认为自己比其他人优越，所以没有恭敬且对一切傲慢的相。其中的差别是，慢是相对于技能、容貌、种姓和受用等较小者，虽然也认为自己更大，但仍然认为自己比别人大。大慢是自己和他人，财富等一切都相同且相等，但认为自己在戒律等方面比别人更优越。慢中之慢是，自己的种姓等比别人小，但仍然认为自己比别人更优越。认为“我”的慢是对近取蕴视为我和我所。
English
Then, what need to mention not doing harm, since it is not appropriate to cause harm to sentient beings. What are the six afflictions? They are called desire, anger, pride, ignorance, view, and doubt. Desire is attachment to and especially longing for the five aggregates of clinging. From the aggregate of form with outflows, to the aggregates of feeling, perception, formation, and consciousness with outflows, the five are called aggregates of clinging because they arise from the four clingings of desire and view, discipline and asceticism, and the assertion of self. For example, just as fire that arises from grass is called grass fire. To that aggregate, not being able to separate from it at the present time is attachment. Wanting to take the five aggregates in another lifetime is especially longing, just as oil sticking to clothes is difficult to remove, attachment to the five desirable qualities and one's own aggregates is difficult to separate and abandon even with great effort such as guarding, thinking, and meditating. Anger is universally tormenting sentient beings, meaning thinking of inflicting various harms such as beating and killing enemies and other opponents, because one's nature is rough and possesses a tormenting mind, one is constantly in suffering and cannot touch happiness. What is pride? It is called seven types, all seven types of pride are because one regards one's own body's aggregates as self and mine, thinking that oneself is superior to others, so there is no respect and one is arrogant to all. The difference among them is that pride is relative to those who are smaller in skill, appearance, lineage, and enjoyment, although one also thinks that oneself is greater, one still thinks that oneself is greater than others. Great pride is when oneself and others, wealth, etc., are all the same and equal, but one thinks that oneself is superior to others in discipline, etc. Pride of pride is when one's own lineage, etc., is smaller than others, but one still thinks that oneself is superior to others. Thinking "I" is pride is regarding the aggregates of clinging as self and mine.