Tibetan
་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངེས་པ་ནི་མོས་པའི་ཡུལ་ཉི་ཚེ་ལ་བྱ་སྟེ། མ་མོས་པའི་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་བྱའོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་དཔྱད་དེ། མདོ་སྡེ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུང་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ནི་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་མ་ཡིན་གྱི། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ལ་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་ནི་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་མ་བརྗེད་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྔོན་འཕྲད་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ་འགྲོགས་འགྲོགས་པ་ན། འདྲིས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདྲིས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནང་འདྲ་བར་གསལ་བར་དྲན་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བརྟག་པའི་དངོས་པོ་ནི་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ཉིད་དམ་བདེན་པ་བཞི་ལ་གཅིག་ཅིང་ཡང་བཞི་བཞི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་དཔེར་ན་སྐུད་པའི་སྣ་བསྒྲིམས་ཏེ་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཏུ་གཞུག་པ་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་གཏོད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། རིགས་པ་དང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པ་དང་གཞན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མཉན་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་རིགས་པས་བསྐྱེད་པའོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གཉིས་ཀས་མ་བསྟན་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་ཉེན་ཆེ་བ་ནི་གཞན་པ་ ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ལ་སྟེ། རིགས་པའི་ཤེས་པས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ས་སྲབ་དང་ཆུ་གཤེར་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བར་གཏན་ལ་འབེབས་སོ། །རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པས་ནི་བདག་མེད་པ་བདག་ཡོད་པར་བརྟགས་ཤིང་བསྒོམས་ཏེ་རྭ་སྐྱེས་པར་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་སུས་ཀྱང་མ་བསླབས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་བློ་རྣོ་ཞིང་ལས་སུ་བྱ་བ་དང༌། ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་གཅིག་དགེ་བ་གང་ཞེ་ན། དད་པ་ནི་ལས་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། སེམས་དང་བའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ལས་ནི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ལས་དེས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའོ། །བདེན་པ་ནི་བཞི་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པའོ། །དཀོན་མཆོག་ནི་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནི་མཁྱེན་པ་དང་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་རིག་ནས་སེམས་དང་བ་ནི་དད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནི་བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཛེམ་པའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བདག་ནི་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ལྟ་བུ་རིགས་བཙུན་པའི་ཚུལ་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་ལས་ངན་པ་བྱ་བར་མི་འོས་པ་འདི་དག་ནི་བདག་གིས་བྱ་བའི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་མི་བྱེད་པ་ནི་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་ལས་ངན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་ན་དེའི་འབྲས་བུ་ངན་སོང་རྒྱུད་གསུམ་དུ་ལྟུང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་སུ་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་མི་བྱེད་པའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ནི་ཚིག་ཏུ་གླེང་ཞིང་བརྗོད་དུ་མི་བཟོད་ དེ་སྨྲ་བར་ཡང་མི་འོས་ཤིང་སྨད་པའི་གནས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུས་འཇིགས་པ་ནི་འཛེམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཛེམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཆ་མ་ཡིན་པ་འདི་དག་བྱས་ན་གཞན་གྱིས་སྨད་ཅིང་དཔྱས་ཏེ་སྐྱོན་དུ་གྲགས་ན་མ་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་འཇིགས་ཤིང་མི་བྱེད་པ་ནི་འཛེམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མ་ཆགས་པ་ནི་ཆགས་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཡིད་འབྱུང་ཞིང་མི་ལེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དོ། དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་མི་གཙང་བ་དང་བྱམས་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྟེ་རིམ་བཞིན་དུ་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། །ཡིད་འབྱུང་ཞིང་མི་ལེན་པ་ནི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པའི་མཐའ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང་འཕེལ་བར་རིག་ནས་སྤོང་ཞིང་དེ་ལ་མི་འཇུག་པའོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་སྟེ། བྱམས་པའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཞེ་སྡང་གི་ཡུལ་ནི་དགྲ་དང་དུག་དང་མཚོན་ཆ་དག་སྟེ། དེ་དག་གཞིག་པ་དང་ཕུང་པ་དང་བརླག་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅེས་པ་དང་འདྲ་བར་བྱམས་པའི་སེམས་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་མི་འབྱུང་བས་ན་གཉེན་པོ་སྟེ་བྱམས་པ་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཡང་དག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང༌། རྟག་སྐྱིད་ང་གཙང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་རབ་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་འགྲོགས་པ་དེས་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་ཏེ། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་སེམས་ མངོན་པར་སྤྲོ་བའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ལེ་ལོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དམན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། སྙོམ་ལས་སོ། །དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དག་ནི་འབད་པ་ཆེན་པོས་བརྩོན་པར་བྱེད་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་མ་ཡིན་གྱི། དམན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལེ་ལོ་ཞེས་བྱའོ། །ཉལ་བ་དང་འཕྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྙོམ་ལས་ཀྱི་ལེ་ལོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉན་པ་དང་སེམས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་ནས་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་ཏེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་གང་ཅི་བསྒྲུབ་ཀྱང་སྲོག་དང་ལུས་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་བར་ཆད་མེད་པར་འབད་པ་ནི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ལུས་ཉལ་ཞིང་འཕྲེས་པར་འདོད་པ་དང༌། ཚགས་ཚིགས་མི་བདེ་ཞིང་སྙོམ་པ་དང༌། སེམས་ཞུམ་རྒོད་དང་བྱིང་རྨུགས་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་སྟེ་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ནི་གནས་ངན་ལེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ལུས་ངལ་ཤིང་སྙོམ་པ་དང་སྐྱོ་ཞིང་དུབ་པ་མེད་པར་ཡང་ཞིང་བདེ་བ་དང་ཞུམ་རྒོད་དང་བྱིང་རྒོད་མེད་དེ་གསལ་ཞིང་རྩེ་གཅིག
Chinese
所谓“执持”，确定是指对所喜爱的对象，而不是对不喜爱的其他对象。对此，要通过现量和比量进行观察。对经部和论典的教证深信不疑，没有疑惑，这叫做“确定”。或者，执持诸法的自相和共相，不是常和乐，而是无常等等，这叫做“确定”。所谓“忆念”，就是不忘记已经熟悉的事物，即心中显现忆念。事先相遇并体验，经常交往，就叫做“熟悉”。不忘记这样熟悉的事物。例如，清楚地记得说话的内容，这叫做心中显现忆念。所谓“等持”，就是心专注于所观察的事物。所观察的事物，就是未生未灭的意义，或者四谛中的一个，并且要像四谛一样了知。心专注于一境，例如，将线捻细穿入针孔一样，修习时心不散乱于其他，专注于所缘境，这叫做等持一境性。所谓“智慧”，就是对这些进行详细辨别，由理性和非理性所生以及其他。智慧有三种：闻所生慧、思所生慧和修所生慧。进入佛的教法，是由理性所生。进入外道的教法，是由非理性所生。虽然两者都没有教导，但自性容易了知，这叫做“其他”。所谓“对这些进行详细辨别”，就是指上面所说的等持的对境。以理性的智慧，就能确定诸法的自相和共相，即胜义谛中无生无灭，世俗谛中地坚硬、水湿润等等的体性，不会颠倒。以非理性的智慧，就会将无我执为有我，进行观察和修习，就像看到头上长角一样。其他的智慧，就是没有人教导，自性聪慧，擅长于工作和说话等一切行为。
English
Certainty, called 'holding,' definitely refers to the object of liking, not to other objects that are not liked. This is examined through direct perception and inference. Having unwavering faith and no doubt in the teachings of the Sutras and Treatises is called 'certainty.' Alternatively, holding the self and general characteristics of all phenomena as not permanent and blissful, but as impermanent, etc., is called 'certainty.' Memory is not forgetting the familiar object itself, but the mind's manifestation of remembrance. Meeting beforehand, experiencing, and associating frequently is called 'familiarity.' Not forgetting such a familiar object. For example, clearly remembering the content of speech is called the mind's manifestation of remembrance. Samadhi is the mind being one-pointed on the object of investigation. The object of investigation is the meaning of unborn and unarisen, or one of the Four Noble Truths, and should be understood as each of the four. One-pointedness of mind is like twisting the end of a thread and inserting it into the eye of a needle. Similarly, during meditation, the mind does not wander to other objects but focuses on the object of meditation, which is called one-pointed samadhi. Wisdom is the thorough differentiation of these, generated by reason and non-reason, and others. Wisdom is of three types: the wisdom of listening, the wisdom of thinking, and the wisdom of meditation. Entering the Buddha's teachings is generated by reason. Entering the teachings of the non-Buddhists is called generated by non-reason. Even if neither of the two teaches, it is easy to know by nature, which is called 'other.' 'Thoroughly differentiating these' refers to the object of samadhi mentioned above. With the wisdom of reason, one can ascertain the self and general characteristics of all phenomena, that is, in the ultimate truth, there is no arising or ceasing, and in the conventional truth, the nature of earth being solid and water being moist, etc., without error. With the wisdom of non-reason, one will consider and meditate on the selflessness as having a self, like seeing horns growing on the head. Other wisdom is being naturally intelligent without being taught by anyone, and being skilled in all activities such as work and speech.
Chinese
那麼，什麼是唯一的善呢？所謂的信，就是對業、果、真諦、三寶生起真實的信解，並且心生歡喜。業是指善業、惡業和無記業。果是指由業所產生的，既非快樂也非痛苦的果報。真諦是指四聖諦，即苦諦、集諦、滅諦和道諦，對這些諦理深信不疑。三寶是指佛，佛是智慧和斷證圓滿者；法，是能從一切痛苦中解脫的道路；僧，是趣入斷除煩惱的福田。認識到這些功德後，心生歡喜就叫做信。所謂的知慚，是指依於自身或佛法，對不應做的事情感到羞恥而有所顧忌。自身是指像沙門或婆羅門那樣，持有高貴種姓的行為準則，認為不應該做惡事，這些不是我應該做的，從而不去做，這就是依於自身。依於佛法是指，如果做了惡業、罪業、不善業，其果報將會墮入三惡道，遭受各種痛苦，想到這點而不去做。所謂的不應做的事情，是指那些令人難以啟齒、不忍訴說，說出來也不合適，是應受責備的事情。對這些感到恐懼，就叫做顧忌。所謂的知愧，是指依於世間的觀點，對不應做的事情感到羞恥而有所顧忌。如果我做了殺生等惡事，會被他人責罵、懲罰，名聲掃地，這樣不好，因為害怕這些而不去做，就叫做顧忌。所謂的不執著，是不執著的對治，即厭離而不貪戀。所要不執著的對象是身體和受用。它們的對治分別是不淨觀、慈心和緣起觀，依次對治貪、嗔、痴三毒。厭離而不貪戀，是指身體和受用，在享用和存在的最終，會產生和增長生、老、病、死等等各種痛苦。
English
So, what is the one virtue? Faith is said to be the manifest belief and joy in karma, result, truth, and the Three Jewels. Karma is virtuous, non-virtuous, and neutral. Result is what is produced by that karma, which is neither happiness nor suffering. Truth is the four noble truths: suffering, origin, cessation, and path. It is to believe in the existence of these. The Three Jewels are the Buddha, who is perfect in knowledge and abandonment; the Dharma, which is the path that liberates from all suffering; and the Sangha, who are engaged in abandoning afflictions and are fields of merit. Recognizing these qualities and being delighted in mind is called faith. Shame is said to be avoiding what is blameworthy by considering oneself or the Dharma. Oneself refers to holding the conduct of a noble lineage, such as a renunciate or a Brahmin, thinking that it is not appropriate to do evil deeds, that these are not things I should do, and not doing them, which is considering oneself. Considering the Dharma means thinking that if one does evil deeds, sins, non-virtuous actions, the result will be falling into the three lower realms and experiencing various sufferings, and not doing them. What is blameworthy is what is unspeakable and unbearable to mention, not even suitable to speak of and a cause for reproach. Fearing such things is called avoidance. Humility is said to be avoiding what is blameworthy by considering the world. If I do evil deeds such as killing, others will scold and punish me, and my reputation will be ruined, which is not good. Fearing these things and not doing them is called avoidance. Non-attachment is the antidote to attachment, which is renouncing and not taking. The objects to be non-attached to are the body and possessions. Their antidotes are, respectively, the contemplation of impurity, loving-kindness, and dependent origination, applying them one by one in order. Renouncing and not taking means that in the end of using and dwelling in the body and possessions, various sufferings such as birth, aging, sickness, and death arise and increase.
Chinese
从那里舍弃并且不进入那里。无嗔是嗔恨的对治，说是慈爱。嗔恨的对境是敌人、毒药和武器等，认为要摧毁、毁灭和消灭它们，这称为嗔恨。不产生那样的想法和行为本身也称为对治。这里是指对于一切众生，如同疼爱自己的孩子一样，具有慈爱之心，因此不会产生嗔恨，所以说对治，即慈爱是无嗔。无痴是愚痴的对治，说是如实地认知真实。对于诸法，认为法和补特伽罗实有存在，将常乐我净颠倒地执着，这称为执着。它的对治是不颠倒的智慧、精进和禅定等，由此舍弃了认为法和补特伽罗等存在的颠倒执着，了知空性和无我等，这称为如实地认知真实。精进是懈怠的对治，说是内心 显现欢喜于善法。懈怠有两种：与下劣之事相应和懒惰。其中，杀生等造作不善业的人们，虽然以极大的努力去精进，但那不是精进，而是称为与下劣之事相应的懈怠。睡觉和躺卧等称为懒惰的懈怠，其特征是不听闻佛法、不思维和不修习等。它的对治是听闻和思维，乃至地和波罗蜜多等，无论修习任何善法，都不顾惜生命和身体，没有间断地努力，这是欢喜于善法的精进。堪能性是不堪能性的对治，说是身心堪能。身体想要睡觉和躺卧，骨节不适且迟缓，心陷入沉没和掉举的控制，变得不堪能，这称为不堪能性，因为它会导致流转轮回和堕入恶趣。它的对治是身体没有疲惫和迟缓，没有厌倦和困乏，而是轻安和快乐，没有沉没和掉举，而是清晰和专注。