Tibetan
་བརྡ་དང་སྒྲ་ཤེས་ཤིང་ཚིག་གཅིག་གིས་ཀྱང་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་དུ་མར་གོ་བ་དང༌། ཚིག་འཁྲུལ་པ་དང་བརྟད་པ་དང་ཟློས་བུ་དང༌། དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པས་བསྔགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་ཚིག་རྣམས་སྨྲ་བའོ། །སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་གཞན་ལས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་ཞུ་བ་དང༌། བདག་གིས་ཀྱང་ཆོས་བཤད་ཅིང་གཞན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དགྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྙན་ཅིང་དོན་དང་ལྡན་པ་ཚངས་པའི་དབྱངས་ལྟ་བུར་མྱུར་ཞིང་རྒྱུན་མི་འཆད་ལ་ཐགས་ཐོགས་མེད་པར་སྨྲ་ནུས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་མངའ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལས་སུ་བྱེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་གི །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། གསུང་དང༌། ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའོ་ཞེས་བྱའོ། །ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དག་ནགས་སྟུག་པོར་ལམ་པོར་ཏེ་འབོད་པ་དང་གྲོང་སྟོང་པར་ཕྱིན་ཏེ་སུ་ཡོད་ཅེས་རྨེད་པ་དང༌། སྔོན་ཅ་ཅོ་ལ་དགའ་བའི་བག་ཆགས་ཅ་ཅོ་ལ་སྲེད་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་གི །སངས་རྒྱས་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་མངའ་བས་ན་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བསྙེལ་བ་ནི་མངའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དག་འཕྲལ་ལ་དགོངས་ནས་གཟོད་མཁྱེན་པ་ལ་འཇུག་གི་སངས་རྒྱས་ནི་མཁྱེན་པ་ཐོགས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པས་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མི་མངའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དག་འཕྲལ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་ལྡང་གི །སངས་རྒྱས་ནི་འབྱུང་འཇུག་གི་མངའ་བར་སྤྱོད་ལམ་བཞིའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དག་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བླང་དོར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་འབྱུང་གི །སངས་རྒྱས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་འཁོར་བ་སྟོང་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་བླང་དོར་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་
Chinese
通晓语言和声音，一句词也能理解十种等多种意义，没有词语错乱、重复、赘余和无意义的情况，而是说圣者赞叹、众生喜悦的话语。对于各种辩才彻底明了，即听闻他人殊胜之法，消除疑惑，自己也能说法，解除他人的疑惑等，言语悦耳动听、意义深刻，如梵天之音般迅速流畅、连绵不断、毫无阻碍。佛陀的不共十八法是指下面将要讲到的这十八法，声闻、缘觉和凡夫俗子们丝毫也不具备，唯有佛陀才拥有，因此称为佛陀的不共之法。其中，如来没有错乱，是因为声闻等通过身语意三门造作时会出现错乱，而佛陀的身、语、意的事业完全清净，所以没有错乱。没有喧嚣，是因为声闻们在茂密的森林中大声呼喊，或者去空旷的村庄询问“有人吗？”，或者因为过去喜欢喧嚣的习气而贪恋喧嚣。佛陀没有这些情况，所以称为没有喧嚣。没有遗忘，是因为声闻们需要临时思考才能逐渐了解，而佛陀的智慧没有阻碍和执着，所以没有遗忘。没有不入定，是因为声闻们需要临时入定和出定，而佛陀在行住坐卧四威仪的一切时分都处于入定状态，所以没有不入定。没有种种分别念，是因为声闻们将轮回和涅槃视为过患和功德，因此对于烦恼和清净等法会产生取舍的分别念。而佛陀以大悲心和无分别的智慧证悟了空性，了知轮回即是空性，也就是涅槃，因此不会有取舍之类的分别念。没有不经观察的舍
English
Knowing languages and sounds, even a single word can be understood in ten or more ways. There are no confused, repetitive, redundant, or meaningless words. Instead, the words spoken are praised by the noble ones and bring joy to beings. Thoroughly understanding various eloquencees means listening to the excellent Dharma from others, dispelling doubts, and also being able to teach the Dharma oneself, resolving the doubts of others. The speech is pleasant and meaningful, like the voice of Brahma, swift and fluent, continuous and unobstructed. The eighteen unshared qualities of the Buddha refer to the eighteen qualities that will be discussed below, which are not possessed by Shravakas, Pratyekabuddhas, or ordinary beings at all. Only the Buddha possesses them, hence they are called the unshared qualities of the Buddha. Among them, the Tathagata has no confusion because Shravakas and others experience confusion when acting through the three doors of body, speech, and mind. However, the activities of the Buddha's body, speech, and mind are completely pure, so there is no confusion. There is no clamor because Shravakas shout loudly in dense forests or go to empty villages asking, "Is anyone there?" or because of the habit of liking clamor in the past, they crave clamor. The Buddha does not have these situations, so it is called no clamor. There is no forgetting because Shravakas need to think temporarily to gradually understand, while the Buddha's wisdom has no obstruction or attachment, so there is no forgetting. There is no non-absorption because Shravakas need to temporarily enter and exit Samadhi, while the Buddha is always in Samadhi in all times of the four postures of walking, standing, sitting, and lying down, so there is no non-absorption. There are no various discriminations because Shravakas regard Samsara and Nirvana as faults and virtues, so they have discriminating thoughts of acceptance and rejection towards afflictions and purification, etc. But the Buddha realizes emptiness with great compassion and non-discriminating wisdom, knowing that Samsara is emptiness, which is Nirvana, so there are no discriminating thoughts like acceptance and rejection. There is no unexamined equanimity.
Tibetan
མངའ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དག་སེམས་ཅན་ལ་འདུལ་བའི་སྐལ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ཡང་སོ་སོར་མ་བརྟགས་ལ་དེ་དག་གི་དོན་ཡང་མི་བྱེད་པར་འདོར་བས་ན་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མངའི། སངས་རྒྱས་ནི་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་སྐལ་བ་ཅི་ཡོད་བརྟགས་ནས་སྐལ་བ་མེད་པ་དོན་བྱས་ཀྱང་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཉི་ཚེ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་ཅིང༌། སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ལ་ཡལ་བར་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་འཇོག་པས་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདུན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ དོན་ལ་འཇུག་པའི་མོས་པ་མེད་དེ་རང་གི་དོན་དང་སེམས་ཅན་ཉུང་ཤས་ཙམ་ཞིག་གི་དོན་ལ་མོས་པས་འདུན་པ་ཉམས་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་དོན་ལ་མོས་པས་འདུན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ནི་སྐུ་དང་ཐུགས་བསྙེལ་བ་མི་འབྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་གཅིག་འབའ་ཞིག་གི་དོན་དུ་ཡང་བསྐལ་པར་བཤོས་མི་གསོལ་བར་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་དང༌། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཉེན་པོ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་བྱེ་བྲག་གང་ལ་གང་གིས་འདུལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་ནས་མཁྱེན་ཞིང་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ཉན་ཐོས་དག་ད་ལྟར་འཕྲལ་ལ་དགོངས་པ་མི་འཚལ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དག་མཁྱེན་ཞིང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་ཟད་པར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མི་ཟད་པས་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དག་འཕྲལ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འཇུག་པས་ན་མ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཉམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ཉམས་པར་འཇོག་པས་ན་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དག་ནི་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཐིམ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་ཞིག་ཉི་ཚེ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་ཉམས་པ་ཞེས་བྱའི། །སངས་རྒྱས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པག་གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་ཏེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ཅིང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་ས
Chinese
具有者是：声闻们对于应调伏的众生，不一一观察他们具有何种根器，也不为他们做利益之事而舍弃，所以具有不观察的舍弃。佛陀是观察众生应调伏的根器，对于没有根器的，即使做了利益之事也不会有效果，只是暂时舍弃；对于具有根器的，不会轻易舍弃，所以称为不具有不观察的舍弃。不具有意乐退失是：声闻们对于无上菩提和利益一切众生没有兴趣，只是对自己的利益和少数众生的利益感兴趣，所以会退失意乐。佛陀是对无上的和所有众生的利益感兴趣，所以不具有意乐退失。不具有精进退失是：身体和心都不会疲倦，即使是为了一个众生，即使经过劫也不进食而说法。不具有正念退失是：对于一切众生的行为、想法和习气、根等，以及对治和不和合的差别，用什么来调伏等等，事先就知道并且正念为智慧所摄持，因为声闻们现在无法立刻领会，所以称为不具有正念退失。不具有智慧退失是：知道众生的行为和八万四千法门，利益众生无有穷尽，并且以不尽的个别正确的智慧来行事，所以称为不具有智慧退失。不具有禅定退失是：声闻们只是暂时进入禅定，所以在未进入时会退失，佛陀是恒时安住而不退失，所以称为不具有退失。不具有解脱退失是：声闻们只是融入寂静的一方，只是暂时从烦恼障中解脱，这称为退失。佛陀是从烦恼障和所知障二者中解脱，获得不住涅槃，并且尽轮回际为众生做利益之事，所以称为不退失解脱。一切身的事业都是智慧先导，并且跟随智慧的是
English
Having is: The Shravakas, regarding sentient beings to be tamed, do not individually examine what potential they have, and also do not act for their benefit and abandon them, so they have unexamined abandonment. The Buddhas, having examined what potential sentient beings have to be tamed, for those without potential, even if they do beneficial deeds, they will not become meaningful, they just temporarily abandon them; for those with potential, they do not easily abandon them, so it is called not having unexamined abandonment. Not having the decline of aspiration is: The Shravakas do not have interest in the unexcelled Bodhi and benefiting all sentient beings, they are only interested in their own benefit and the benefit of a few sentient beings, so they decline in aspiration. The Buddhas are interested in the unexcelled and the benefit of all sentient beings, so they do not have the decline of aspiration. Not having the decline of diligence is: The body and mind do not become weary, even for the sake of one sentient being, even after an eon, they do not eat food but teach the Dharma. Not having the decline of mindfulness is: Regarding the behavior, thoughts, and habits of all sentient beings, the faculties, etc., and the differences of antidotes and incompatibilities, what to tame with what, etc., they know beforehand and mindfulness is held by wisdom, because the Shravakas cannot immediately comprehend now, so it is called not having the decline of mindfulness. Not having the decline of wisdom is: Knowing the behavior of sentient beings and the eighty-four thousand Dharma doors, benefiting sentient beings without exhaustion, and acting with inexhaustible individual correct wisdom, so it is called not having the decline of wisdom. Not having the decline of Samadhi is: The Shravakas only temporarily enter into Samadhi, so they decline when not entered, the Buddhas constantly abide without declining, so it is called not having decline. Not having the decline of liberation is: The Shravakas only merge into one side of peace, only temporarily liberated from the obscuration of afflictions, this is called decline. The Buddhas are liberated from both the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge, having attained non-abiding Nirvana, and doing beneficial deeds for sentient beings as long as Samsara exists, so it is called not declining from liberation. All bodily actions are led by wisdom and followed by wisdom is