Tibetan
དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཕགས་པ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཐག་རིང་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ལམ་ནི་འཕགས་པ་དེ་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་འམ་སྒོ་ལྟ་བུ་སྟེ། དངོས་སུ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡན་ལག་བརྒྱད་དེ། དེ་ཡང༌། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང༌། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འདི་ལྟར་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་དམིགས་ཤིང་གཅོད་པས་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཡང་ དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བར་བརྟགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ངག་གིས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་འཆད་པས་ན་རྟོག་པ་དང་ངག་གཉིས་ནི་གཞན་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་རྒོལ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་འདྲི་བའི་ལན་མ་ནོར་བར་འབྲེལ་བའི་གཏམ་སྨྲ་བས་ན་འདི་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་སྤངས་པས་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་ནས་ཟང་ཟིང་མང་པོ་ལ་མཐོང་འདོད་མི་སྐྱེད་མི་སོགས་ཏེ། རང་གི་ལུས་དགེ་བ་སྤྱོད་ནུས་ཙམ་གྱི་ཡོ་བྱད་ཉི་ཚེ་ཙམ་ཞིག་ཚོལ་བས་ན་འདི་ནི་ཚོད་ཟིན་པར་འཚོ་ཞིང་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་དེ། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་གསུམ་ནི་སྐྱོན་མེད་པར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ལ་ཉལ་སྤང་ཞིང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པས་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞུམ་རྒོད་བྱུང་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གློན་ཞིང་གཟེངས་བསྟོད་དེ་སྤང་ལ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་མི་ཐོབ་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ
Chinese
所谓的清净正念和清净等持，圣者是因为从见道和修道所断除的烦恼，如贪欲等，远远地断除了。它的道，就像是获得圣者的因或门一样，实际上是智慧的差别，有八个支分。也就是：完全断除和使之理解，三种使他人生起信心，作为不顺品之对治，道的支分有这八个。如是说。清净正见是从二地以上的无分别智之后获得的清净世间智。它缘于法界，以无分别智这样看见而断除，所以是完全断除的支分。清净正思惟是对诸法的总相和自相不错乱地进行思考。如所思考的那样，以清净语为他人宣说和讲解佛法，所以思惟和语二者是使他人理解的支分。清净语是对辩论者和提问者的回答不错乱地说相关联的话语，所以使人相信这是智慧完全清净。清净正业是不做丝毫杀生等不善业，断除了这些，所以使人相信这是戒律完全清净。清净正命是减少所需之物，不生起对众多财物的贪求等，仅仅寻求能使自己的身体行善的少量所需之物，所以使人相信这是有节制地生活和减少所需之物。清净语、正业和正命这三者是无过失地使他人生起信心的支分。清净正勤是断除修道所断除的烦恼，如贪欲等的随眠。清净正念是如果生起近分的烦恼，昏沉和掉举，就一心一意地呵责和赞扬而断除。清净等持是断除不能获得六神通的障碍，从而获得六神通，所以清净正勤、正念和等持三者是不顺品之对治。
English
The so-called pure mindfulness and pure samadhi, the noble ones are because they have abandoned the afflictions that are abandoned by the path of seeing and the path of cultivation, such as desire, etc., far away. Its path is like the cause or door to obtain the noble one, in reality, it is the difference of wisdom, there are eight branches. That is: completely cutting off and making it understood, three kinds make others generate faith, as an antidote to the unfavorable aspects, the branches of the path have these eight. It is said like this. Pure right view is the pure worldly wisdom obtained after the non-conceptual wisdom of the second ground and above. It is based on the realm of phenomena, and it cuts off by seeing it like this with non-conceptual wisdom, so it is a branch of complete cutting off. Pure right thought is to think about the general and specific characteristics of all phenomena without confusion. As one thinks, one proclaims and explains the Dharma to others with pure speech, so thought and speech are the branches that make others understand. Pure speech is to speak related words without confusing the answers to debaters and questioners, so it makes people believe that this is the complete purification of wisdom. Pure right action is not doing any unwholesome actions such as killing, and abandoning these, so it makes people believe that this is the complete purification of discipline. Pure right livelihood is to reduce the necessities, not to generate greed for many possessions, etc., and only seek a small amount of necessities that can make one's body do good, so it makes people believe that this is living in moderation and reducing the necessities. Pure speech, right action, and right livelihood are the branches that make others generate faith without fault. Pure right effort is to abandon the afflictions to be abandoned by the path of cultivation, such as the latent tendencies of desire, etc. Pure right mindfulness is to abandon the near afflictions, lethargy and agitation, by scolding and praising with one mind. Pure right samadhi is to abandon the obstacles that prevent the attainment of the six superknowledges, thereby attaining the six superknowledges, so pure right effort, right mindfulness, and samadhi are the antidotes to the unfavorable aspects.
Tibetan
་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་འཕགས་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པ་དང་འདྲ་ལ། བདེན་པ་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་མ་ནོར་བར་ངེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གྲུབ་ཟིན་པ་འདི་ནི་སྤང་དུ་མི་རུང་བས་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཀུན་འབྱུང་ སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཁམས་གསུམ་རྒྱུད་ལྔར་འབྱུང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་རྐྱེན་དང་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་རིག་ནས་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་སྤངས་པ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འགོག་པ་དང་ཞི་བ་དང་གྱ་ནོམ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ། ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སམ་ཡང་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དག་སྟེ། དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་འགག་ཅིང་སྤང་སྟེ། དེ་ཡང་ལམ་དང་རིགས་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ཤེས་པ་སྟེ། དངོས་སུ་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་བརྩལ་ཏེ་རྙེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ནས་འཕགས་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་ལམ་མོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་དང་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་གང་ཞེ་ན། རྟོག་དཔྱོད་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཏེ། དེ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་གནས་བཞིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་ཅིང་སེམས་བརྟན་པོ་རང་དབང་དུ་གནས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་སྟེ་ས་འོག་མ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དག་ལ་སྤོད་པ་ནི་ནད་དང་ཤུབ་ལྟ་བུ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ལ་གཟུགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞི་བ་དང་བདེ་བ་ཡིན་པར་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པའི་སྒོ་ནས་གོང་མི
Chinese
被称为，将偈颂与次第相结合。四圣谛是，苦应遍知，集应断除，灭应现证，灭苦之道应修习。如是说。其中，“圣”如前所说。“四谛”是指苦等四法，如实无谬地确定之义。其中，苦应遍知，即器世间与有情世间，往昔业之果已成，此不可舍，故应知其为无常、苦、空、无我。集应断除，即往昔之业与烦恼，于三界五趣中生起，并生起苦蕴，知其为因、集、生、缘、起之理，以道断除。灭应现证，即苦与集二者皆断除，有余依涅槃与无余依涅槃，应知其为灭、寂静、殊胜、决定出离。灭苦之道应修习，道即菩提分法，或八圣道支，彼等能灭除与断除苦与集，知其为道、理、修、决定出离。实则，于人与法中勤修无我而证得，从异生之地到达圣者之位，故为道。于彼，使之证悟与熟悉，称为修习。何为四禅？即寻伺、喜、乐、舍。其中，四禅是指于色界之四处，不为相异之方所动摇，心坚固自在安住之义。其中，寻伺是初禅，即舍弃下地欲界之五妙欲，知其如病如箭般有过患，而色界初禅等是寂静与安乐，以寻伺之门而
English
It is called, combining verses and order. The four noble truths are: suffering should be fully understood, the origin should be abandoned, cessation should be realized, and the path to the cessation of suffering should be cultivated. It is said. Among them, "noble" is as mentioned above. "Four truths" refers to the four dharmas such as suffering, which are determined to be true and without error. Among them, suffering should be fully understood, that is, the container world and the sentient world, the result of past karma has been completed, this cannot be abandoned, so it should be known as impermanent, suffering, empty, and selfless. The origin should be abandoned, that is, past karma and afflictions arise in the three realms and five aggregates, and generate the aggregate of suffering, knowing it as the cause, origin, birth, condition, and arising, and abandoning it through the path. Cessation should be realized, that is, both suffering and origin are abandoned, the remaining nirvana and the complete nirvana, it should be known as cessation, tranquility, excellence, and definite liberation. The path to the cessation of suffering should be cultivated, the path is the bodhi-paksha-dharma, or the eight noble path branches, which can eliminate and abandon suffering and origin, knowing it as the path, reason, practice, and definite liberation. In fact, diligently cultivating selflessness in people and dharmas and attaining it, reaching the position of a saint from the land of ordinary beings, hence it is the path. In it, making it realize and become familiar is called cultivation. What are the four dhyanas? They are investigation, joy, happiness, and equanimity. Among them, the four dhyanas refer to the four places in the form realm, which are not shaken by different directions, and the mind is firm and freely dwells. Among them, investigation is the first dhyana, that is, abandoning the five desires of the lower desire realm, knowing that they are flawed like disease and arrows, and the first dhyana of the form realm is peaceful and happy, through the door of investigation and