Tibetan
ལ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་རྟོགས་ནས་མི་མཐུན་པ་སྤོང་ཞིང་ གཉེན་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་བཞིན་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ལས་གསུམ་དང་ངག་གི་བཞི་དང་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་སྟེ་མི་དགེ་བ་བཅུ་དང༌། དེ་དག་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་ན་སྡིག་པ་ཞེས་བྱ། དགེ་བ་དང་མི་མཐུན་ཞིང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་ཡིན་པས་ན་མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དེ་དག་ལ་དམིགས་ཤིང་སྤྱད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བག་ཆགས་བསགས་པ་ནི་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ། བག་ཆགས་མ་བསགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་སེམས་ལ་ད་ལྟར་ཡང་མ་བསྐྱེད་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང༌། ཆོས་དེ་དག་སྔར་སེམས་ལ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་རྒྱུན་གཅད་ཅིང་མངོན་དུ་མི་འབྱུང་པར་སྤོང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་ནི་འདུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ནི་གོང་མ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་དགེ་བ་བཅུ་དང་འདོད་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་མི་སྡང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་དེ་དག་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྔ་ན་མེད་པ་ལས་དེ་བསྐྱེད་ཅིང་མངོན་སུམ་དུ་བསྒྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་སྔ་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ཡང་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་སྟེ། དེ་དག་སྔ་ན་ཡོད་པ་ལས་མི་འབྲི་བ་ནི་གནས་པའོ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བསྒྲུབས་པས་ཤས་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བ་ནི་ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྡིག་པའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ནི་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མི་དགེ་བ་སྤང་ཞིང་དགེ་བ་བསྐྱེད་པ་དེ་མྱུར་དུ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་ཕྱིར་འདི་དང་འདི་བྱའོ་སྙམ་པའི་སྦྱོར་བའི་སེམས་ནི་འདུན་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། སེམས་ ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་དང༌། རྣ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་དང༌། འཆི་འཕོ་དང༌། སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་བྱ། རྐང་པ་བཞི་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་བྱ་སྟེ། དཀྱུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་དང་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འཇོག་པ་ལ་ལྷག་པར་དགའ་ཞིང་མོས་པའི་དབང་གིས་རྟག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པ་ནི་མོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་བའི་ཡོན་ཏན་དག་ལ་འདོད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་ལེ་ལོ་དང་དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང༌། ཞུམ་རྒོད་དང་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ལེ་ལོ་ནི་དགེ་བ་ལ་མི་འཇུག་པ་སྟེ། དང་པོ་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པའོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་མན་ངག་མི་དྲན་པས་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་གཏོལ་མེད་དེ། བསམ་གཏན་ལ་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པའོ། །ཞུམ་རྒོད་ནི་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ལ་རྨུགས་ཤིང་གཡེངས་ཏེ་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་ན་ལས་སུ་མི་རུང་བས་ཉེས་པའོ། །འདུ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཞུམ་རྒོད་བྱུང་ན་དེ་སྤོང་ཞིང་ཞི་གནས་སུ་མི་གློན་པས་ན་ཉེས་པའོ། །འདུ་བྱེད་དྲགས་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གནས་པའི་དུས་ན་དེ་ལས་བསྐྱོད་ཅིང་གཡེང་བར་བྱེད་པས་ཉེས་པ་སྟེ། དེ་ལྔ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་ནི་བརྒྱད་དེ་མོས་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་ཉེས་པ་ཇི་ལྟར་སྤོང་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་བཞིས་ནི་ལེ་ལོ་སྤོང་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གནས་དང་ རྟེན་དང་མཚན་མ་དང་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་སྟེ། དེ་ཡང་མོས་པ་ཡོད་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གནས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཉིད་ནི་རྟེན་ནོ། །མོས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་དད་པ་སྟེ་དད་པ་ཡོད་ན་མོས་པ་འབྱུང་བས་མཚན་མ་སྟེ། མཚན་མ་དང་རྒྱུ་ནི་དོན་གཅིག་གོ །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལྟར་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་ཞིང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ན་ལེ་ལོའི་གནས་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་སྔ་མ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་ལྷག་མ་བཞིའི་གཉེན་པོ་ནི་འདུ་བྱེད་བཞི་རེ་རེ་དང་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་དྲན་པའོ། །ཞུམ་རྒོད་བྱུང་ན་གང་བྱུང་བ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས། ཞུམ་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཤེས་བཞིན་ནོ། །མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་སེམས་པ་སྟེ། ཞུམ་རྒོད་བྱུང་ན་སེམས་པས་ཕྱིར་ཞི་གནས་སུ་གློན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བྱེད་དྲགས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ནམ་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ན་མི་གཡོ་བར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་བསམ་གཏན་བསྒོམས་བསྒོམས་པའམ། ཡང་ན་ཚེ་འདི་ལ་སྔ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་བསྒོམས་པའི་བག་ཆགས་བསགས་ཏེ་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་གི་ཚེ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤོང་ཞིང་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱ་བ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པར་འབད་འབད་པ་ལས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་ཞིང་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པར་བཤིག་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་དཔྱོད་པ་ལས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པ་ལ་བྱའོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱར་བ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་ལ་སྦྱར་རོ། །དབང་པོ་ལྔ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ། དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་སོ། །ཡང་ན་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། དང་བ་དང་འདོད་པ་ནི་དད་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་འཁོར་བ་ལས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་བྱེད་དེ། དྲན་པའི་དབང་པོས་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་
Chinese
拉。通晓清净之法是为对治，断除不和合，生起对治之精进自性，如是生起四种行相，是为正断。欲界之身之三业，语之四业，意之三业，即十不善业，以及生起彼等之因贪欲和嗔恨等，对自他有害，且异熟亦生起大痛苦，故称为罪恶。与善法相违，且为圣者所呵责，故称为不善。缘于彼等对境而行持之门，于心续中积累习气，是为已生。未积累习气，是为未生。思维彼等之法，现在亦不生起于心，未来亦不令生起。思维先前已生于心之法，无论如何也要断绝相续，且不令显现而断除，此称为希愿。善法与前者相反，即十善业和不贪欲，不嗔恨等。彼等为何称为断除呢？因为彼等善法亦能断除不和合之法，故称为正断。思维于心续中先前未有之法，令其生起且现前修习，以及思维先前于心续中稍有之法，亦令其增长广大。彼等先前已存在之法不令退失，是为安住。再次再次现前修习，令其分量越来越大，是为增长。不随顺不和合之品罪恶，是为不退转。断除不善且生起善法，速疾令其究竟，是为圆满。如是思维为了彼等而作此作彼之加行之心，是为希愿，是生起精进之相。四神足是，欲定是具有断除之作意的神足，心之等持是具有断除之作意的神足，精进之等
English
La. Understanding that pure Dharma is the antidote, abandoning discord, and generating the nature of diligence that produces the antidote, thus generating four aspects, is called right abandonment. The three actions of the body, the four of speech, and the three of mind in the desire realm, namely the ten non-virtuous actions, and the causes that generate them, such as attachment and hatred, are harmful to oneself and others, and their maturation also produces great suffering, hence they are called sins. They are contrary to virtue and are condemned by the noble ones, hence they are called non-virtuous. Accumulating habits in the mind stream through focusing on and engaging with those objects is called 'born'. Not accumulating habits is called 'unborn'. Thinking, 'May those dharmas not arise in my mind now, nor in the future.' And thinking, 'Whatever dharmas have previously arisen in my mind, I will cut off their continuity and abandon them so that they do not manifest,' is called aspiration. Virtuous dharmas are the opposite of the former, namely the ten virtuous actions and non-attachment, non-hatred, and so on. Why are these called abandonment? Because those virtuous dharmas also abandon discordant dharmas, hence they are called right abandonment. Thinking, 'May I generate and manifest dharmas that have not previously existed in my mind stream,' and thinking, 'May I increase and expand dharmas that already exist slightly in my mind stream.' Not diminishing those dharmas that already exist is called abiding. Repeatedly manifesting and practicing them, increasing their quantity more and more, is called expanding. Not going under the power of the discordant side of sin is called non-regression. Abandoning non-virtue and generating virtue, quickly bringing it to completion, is called perfection. Thus, the mind of effort that thinks, 'I will do this and that for them,' is aspiration, which is the characteristic of generating diligence. The four legs of miraculous power are: the samadhi of aspiration is the leg of miraculous power endowed with the effort of abandonment, the samadhi of mind is the leg of miraculous power endowed with the effort of abandonment, the samadhi of diligence
Chinese
具有舍弃精进的作意的神足，以及具有观察的等持舍弃作意的神足。其中，神变是指神变、天耳、知他人心、知宿命、知死生，即五种神通。四足是指获得它们的因。与通常的四种等持结合。对于安住于心的等持特别欢喜和爱乐，由于总是进入等持而获得一心，这称为爱乐的等持，也就是想要禅定的果实，天界和解脱的功德的自性。这种等持有五种不顺品的障碍，即懈怠、忘失所缘、沉掉、不行作意和过分作意。其中，懈怠是不进入善法，最初在听闻和思维时被遮蔽，因此是过患。忘失所缘是不忆念禅定的诀窍，因此所修的对境突然消失，在修禅时是愚痴，因此是过患。沉掉是对所修的对境昏沉和散乱，在进入禅定时无法胜任，因此是过患。不行作意是产生沉掉时，不舍弃它，不专注于寂止，因此是过患。过分作意是在心平等安住时，从那里移动并使之散乱，因此是过患。这五者是应当舍弃的，舍弃它们的方法有八种，即爱乐、精进、信心、轻安、正念、正知、作意和舍。那么如何舍弃这些过患呢？四种作意舍弃懈怠，如何舍弃呢？通过显示精进的处所、 所依、相和果的方式来舍弃。也就是说，如果有爱乐，就会发起精进，因此爱乐是精进的处所。精进本身是所依。产生爱乐的因是信心，即有信心就会产生爱乐，因此是相，相和因是一个意思。如果发起精进，那么身心会...
English
The miraculous foot endowed with the effort of abandoning diligence, and the miraculous foot endowed with the effort of abandoning the samadhi of contemplation. Among them, miraculous power refers to miraculous power, the ear, knowing the minds of others, knowing past lives, knowing death and birth, which are the five kinds of clairvoyance. The four feet refer to the cause of obtaining them. Combine with the usual four samadhis. One who particularly rejoices and delights in abiding in the samadhi of the mind, and attains one-pointedness of mind by always entering into samadhi, is called the samadhi of delight, which is the nature of desiring the fruits of meditation, the virtues of the heavenly realms and liberation. There are five obstacles that are unfavorable to this samadhi, namely, laziness, forgetfulness of the object, dullness and agitation, non-application of effort, and excessive application of effort. Among them, laziness is not engaging in virtue, and is an error because it is obscured at the time of first hearing and thinking. Forgetting the object is not remembering the key points of meditation, so the object of meditation suddenly disappears, and it is ignorance when engaging in meditation, so it is an error. Dullness and agitation are dullness and distraction towards the object of meditation, and it is not possible to be competent when entering meditation, so it is an error. Non-application of effort is not abandoning dullness and agitation when they arise, and not focusing on tranquility, so it is an error. Excessive application of effort is moving from that place and causing distraction when the mind is equally abiding, so it is an error. These five are to be abandoned, and there are eight methods for abandoning them, namely, love, diligence, faith, pliancy, mindfulness, awareness, effort, and equanimity. So how are these faults abandoned? The four efforts abandon laziness, how is it abandoned? It is abandoned by showing the place of diligence, the basis, the sign, and the fruit. That is, if there is love, diligence will be initiated, so love is the place of diligence. Diligence itself is the basis. The cause of generating love is faith, that is, if there is faith, love will arise, so it is the sign, and the sign and the cause are the same meaning. If diligence is initiated, then the body and mind will...
Chinese
为了变得堪能而非常勤奋，这就是精进的果实。这样，如果身心堪能并且获得精进的自在，就不会有懈怠之处，因此，前四个行是懈怠的对治。剩余四个过失的对治，是把四个行各自依次对应起来。遗忘对境的对治是正念。如果出现沉没和掉举，就能觉察到所出现的，所以，沉没和掉举的对治是正知。不现行（不努力）的对治是作意，因为如果出现沉没和掉举，就用作意把它拉回到寂止中。行过于猛烈的对治是舍，当摇动时，就修不摇动，所以叫做舍的行。心的等持，是因为前世修习禅定，或者今生从一开始就修习等持，积累了串习，通过长时间修习的力量，而获得心一境性。精进的等持，是指当舍弃罪恶不善之法，生起和增长对治的善法，不间断地努力，由此获得心一境性。审虑的等持，是指从善知识那里听闻殊胜的佛法，通过思维的智慧，分析诸法的不恒常和空性等体性，确定下来并且毫无怀疑地审虑，由此获得心一境性。具有舍的行的神足是指：如同与欲乐等持相联系一样，下面的每一个也都这样，像那样全部联系起来。五根是信根、精进根、念根、定根、慧根。那么，为什么叫做根呢？因为它能主宰生起与解脱分相应的善根。或者，相信、欢喜和意乐是信心，有了它，就会想“要从轮回中解脱”，从而发起精进。精进能主宰成办三学，念根能主宰增上戒