Tibetan
ང་བྲལ་བའི་བར་དུ་སེམས་དྲུག་ནི་དཔྱོད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །བསྡུས་པའི་སེམས་མན་ཆད་ནི་གནས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དཔྱོད་པ་ནི་ལས་སུ་བྱེད་པའོ། །གནས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འཇོག་པའོ། །སེམས་དེ་དག་ཀྱང་ཕྱི་ནང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྦྱར་ཏེ། ནང་གི་ལུས་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཉི་ཤུ་བྱུང་བ་ནི་ནང་གི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཏེ་དེ་ཡང་གོང་མའི་སེམས་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མི་གཙང་བ་དང་བྱམས་པ་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་ལ་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེ་བྱའོ། །དེ་དག་བསྒོམས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྤོང་སྟེ་དེ་ཡང་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མི་གཙང་བར་བསྒོམས་པས་གཙང་བར་ལྟ་བ་སྤངས་སོ། །ཚོར་བ་དྲན་བ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྡུག་བསྔལ་བར་བསྒོམས་པས་བདེ་བར་ལྟ་བ་སྤངས་སོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མི་རྟག་པར་བསྒོམས་པས་རྟག་པར་ལྟ་བ་སྤངས་སོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པས་བདག་ཡོད་པར་ལྟ་བ་སྤངས་སོ། །བདེན་པ་བཞི་བསྒོམས་ཤིང་རྟོགས་པ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་དང་འགོག་པ་བདེན་པ་དང་ལམ་བདེན་པ་སྟེ། དེ་བཞི་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རེ་རེ་སྦྱར་རོ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་ནི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་དོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་དོ། །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་དོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བ་དང༌། ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་དོ། །གོང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་
Chinese
在我离（开）之间，六识称为思择识。 摄意识以下称为住识。 其中，思择是起作用。 住是安住于三摩地。 这些识也结合外内三种方式。 从缘于内在身体的角度生起二十识，称为内识。 同样，缘于外在身体和内外身体的三种识，都一心安住于无常、痛苦、空和无我，这称为心念住。 法是遍染污和清净之法，也就是上面的二十识与烦恼和近烦恼相应，称为遍染污。 与舍弃这些烦恼的对治，不净和慈爱以及缘起等相应，称为清净。 对这些法证悟并修习空性和无我，这称为法念住。 修习这些能舍弃四颠倒，也就是修习身念住为不净，能舍弃净想。 修习受念住为痛苦，能舍弃乐想。 修习心念住为无常，能舍弃常想。 修习法念住为无我，能舍弃有我想。 修习并证悟四谛也是这些本身，即苦谛、集谛、灭谛和道谛。 这四者依次一一对应结合。 四正断是，为了不生起尚未生起的罪恶不善法而生起欲乐。 为了断除已经生起的罪恶不善法而生起欲乐。 为了生起尚未生起的善法而生起欲乐。 为了使已经生起的善法住立、增广、增长、不衰退和圆满而生起欲乐。 在前面念住的章节中，修习法念住时，遍染污法是不顺品。
English
In the interval before my departure, the six consciousnesses are called the discerning consciousness. The consciousnesses below the gathering consciousness are called the abiding consciousness. Among them, discerning is to act. Abiding is to settle into samadhi. These consciousnesses are also combined in three ways, outer, inner, and both. When twenty consciousnesses arise from focusing on the inner body, it is called the inner consciousness. Similarly, the three types of consciousnesses that focus on the outer body and the inner and outer bodies, all single-mindedly abide in impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, which is called mindfulness of the mind. Dharma is the dharma of complete defilement and complete purification, that is, the above twenty consciousnesses are associated with afflictions and near afflictions, which is called complete defilement. Being associated with the antidotes to abandon these afflictions, such as impurity, love, and dependent origination, is called complete purification. Realizing and meditating on emptiness and selflessness on these dharmas is called mindfulness of dharma. By meditating on these, the four inversions are abandoned, that is, by meditating on mindfulness of the body as impure, the perception of purity is abandoned. By meditating on mindfulness of feeling as suffering, the perception of pleasure is abandoned. By meditating on mindfulness of the mind as impermanent, the perception of permanence is abandoned. By meditating on mindfulness of dharma as selfless, the perception of self is abandoned. Meditating on and realizing the four truths are also these themselves, namely the truth of suffering, the truth of origin, the truth of cessation, and the truth of the path. These four are combined one by one in order. The four right abandonments are: to generate desire in order not to generate unwholesome and evil dharmas that have not yet arisen. To generate desire in order to abandon unwholesome and evil dharmas that have already arisen. To generate desire in order to generate wholesome dharmas that have not yet arisen. To generate desire in order to maintain, increase, grow, not decline, and perfect wholesome dharmas that have already arisen. In the previous chapter on mindfulness, when meditating on mindfulness of dharma, completely defiled dharmas are the opposing side.