English
Being extremely diligent in order to become capable is the fruit of diligence. Thus, if body and mind are capable and one obtains mastery of diligence, there will be no place for laziness. Therefore, the first four activities are the antidote to laziness. The antidote to the remaining four faults is to apply each of the four activities in sequence. The antidote to forgetting the object is mindfulness. If sinking and excitement arise, one will be able to recognize what has arisen. Therefore, the antidote to sinking and excitement is vigilance. The antidote to non-application (non-effort) is attention, because if sinking and excitement arise, one uses attention to draw it back into calm abiding. The antidote to overly intense application is equanimity, because when it shakes, one cultivates not shaking, so it is called the activity of abandonment. The samadhi of mind is because in previous lives one cultivated meditation, or in this life one has cultivated samadhi from the beginning, accumulated familiarity, and through the power of long-term cultivation, one obtains single-pointedness of mind. The samadhi of diligence refers to when one abandons sinful and unwholesome dharmas, generates and increases the antidotal wholesome dharmas, and makes continuous effort without interruption, thereby obtaining single-pointedness of mind. The samadhi of investigation refers to listening to the supreme Dharma from a virtuous friend, analyzing the characteristics of dharmas such as impermanence and emptiness with the wisdom of thought, establishing them, and investigating without doubt, thereby obtaining single-pointedness of mind. The magical foot endowed with the activity of abandonment means: Just as it is connected with the samadhi of desire, each of the following is also like that, connecting everything in that way. The five faculties are the faculty of faith, the faculty of diligence, the faculty of mindfulness, the faculty of samadhi, and the faculty of wisdom. So, why is it called a faculty? Because it has the power to generate the roots of virtue that are in accordance with the aspect of liberation. Or, believing, rejoicing, and wishing are faith. If one has it, one will think, "I must be liberated from samsara," and thereby initiate diligence. Diligence has the power to accomplish the three trainings, and the faculty of mindfulness has the power to increase discipline.
Tibetan
ཁྲིམས་ལ་དབང་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོས་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ལ་དབང་བྱེད། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་ན་གོང་མ་གོང་མའི་དབང་གིས་འོག་མ་འོག་མ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བྱེད་པས་ན་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་སེམས་དང་བ་ནི་དད་པའི་དབང་པོའོ། །ཉན་པ་དང་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཉན་ཅིང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་དོན་མ་བརྗེད་ཅིང་གསལ་བ་ནི་དྲན་པའི་དབང་པོའོ། །སེམས་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་གཡེང་ཞིང་འཕྲོ་བ་མེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བར་གསལ་བར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་དབང་དུ་གྱུར་ཀྱང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་ཅུང་ཟད་འདྲེ་ཞིང་སྐབས་སྐབས་སུ་བར་ཆད་བྱེད་དོ། །སྟོབས་ཀྱི་དུས་ན་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་དད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། བརྗེད་པ་དང༌། གཡེང་བ་དང༌། ཤེས་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གཡོར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དངོས་སུ་ན་དད་པའི་སྟོབས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང༌། དྲན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང༌། ཤེས་ རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་མཐུན་ལ། ཁྱད་པར་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་འདྲེས་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཆས་དབྱེ་སྟེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ལ་གདགས་ཏེ། སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང༌། སྣང་བ་མཆེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང༌། དེ་མ་ཐག་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་དང་མིང་གིས་བརྗོད་པའི་དོན་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའི་དུས་ན་ནི་དབང་པོ་ལྔ་སྟེ། སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པ་གཉིས་དང་སྦྱར་ཞིང་མིང་དུ་བཏགས་པའི་མིང་རྣམས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དང༌། མིང་གིས་བརྗོད་པའི་དོན་རྣམས་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་དུས་ན་ནི་སྟོབས་ལྔ་སྟེ་དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་དེ་མ་ཐག་པ་གཉིས་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་དབང་དང་སྟོབས་སུ་གྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། དགའ་བ་
Chinese
对法律起作用。禅定的能力对殊胜的心起作用。智慧的能力对殊胜的智慧起作用。或者，由于上位者的能力使下位者产生，所以称为能力。其中，对业、果、真理和三宝深信不疑，心生欢喜，是信力的能力。不间断地听闻、思考、禅修等善行，是精进力的能力。听闻、思考和禅修的意义不忘失且清晰，是忆念力的能力。心不散乱，不游离于色、声等对境，是禅定力的能力。不混淆地明确确定诸法自相和共相，是智慧力的能力。虽然如此有能力，但仍与不顺之方略有混合，有时会中断。在力量的阶段，不顺之方的不信、懈怠、忘失、散乱和无正知等，丝毫也不显现，所以称为力量。实际上，是信力、精进力、念力、禅定力和智慧力。它们的自性与五根相同，区别在于与不顺之方混合与不混合的区别，与确定性的部分相符的四种也安立于它们之上，即获得显现、显现增长、唯一的那一方和紧随其后。在知晓对诸法所作的命名仅是幻象，以及知晓以名称所表达的意义仅是幻象之时，是五根，与获得显现和显现增长二者结合，在知晓所命名的名称皆为空性，以及知晓以名称所表达的意义皆为空性之时，是五力，与唯一的那一方和紧随其后二者结合。这些是将见道与能力和力量结合的特征。七菩提分是正念正菩提分、择法正菩提分、精进正菩提分、喜
English
It exerts power over the law. The power of Samadhi exerts power over the superior mind. The power of wisdom exerts power over the superior wisdom. Or, because the power of the superior causes the inferior to arise, it is called power. Among them, having faith and joy in karma, result, truth, and the Three Jewels is the power of faith. Continuously engaging in virtuous deeds such as listening, contemplating, and meditating is the power of diligence. Not forgetting and clearly remembering the meaning of listening, contemplating, and meditating is the power of mindfulness. The mind not being distracted and wandering in objects such as form and sound is the power of Samadhi. Clearly and accurately determining the self and common characteristics of all phenomena without confusion is the power of wisdom. Although one has such power, it is still somewhat mixed with unfavorable aspects and is sometimes interrupted. In the stage of strength, unfavorable aspects such as disbelief, laziness, forgetfulness, distraction, and lack of awareness do not appear at all, so it is called strength. Actually, it is the strength of faith, the strength of diligence, the strength of mindfulness, the strength of Samadhi, and the strength of wisdom. Their nature is the same as the five faculties, and the difference lies in the distinction between being mixed and unmixed with unfavorable aspects. The four that correspond to the aspect of certainty are also established upon them, namely, obtaining appearance, increasing appearance, the one-sidedness of it, and immediately following it. When one knows that the names given to phenomena are merely illusions and that the meanings expressed by names are merely illusions, it is the five faculties, combined with obtaining appearance and increasing appearance. When one knows that the names that have been named are empty and that the meanings expressed by names are empty, it is the five strengths, combined with the one-sidedness of it and immediately following it. These are the characteristics of joining the path of seeing with power and strength. The seven branches of enlightenment are the branch of perfect mindfulness enlightenment, the branch of perfect discrimination of dharma enlightenment, the branch of perfect diligence enlightenment, and joy.
Tibetan
ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་དག་ནི། རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག །གསུམ་པ་ངེས་འབྱུང་ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་པ་ཕན་ཡོན་ཡན་ལག་ཡིན། །རྣམ་གསུམ་ཉོན་མོངས་མེད་ཡན་ལག །ཅེས་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གཞན་དྲུག་པོ་ནི་དེའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པས་ན་ཡན་ལག་བདུན་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་ཡང་དག་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཡོད་ན་དེ་ལས་ཤེས་རབ་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བས་གནས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་ འགྲུས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ས་དང་པོ་མཐོང་བའི་དགའ་བ་དེས་ལུས་དང་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞིའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གནས་སོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཡོད་ན། འདོད་ཆགས་དང་གཡེང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་བཞག་པས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མཐོང་བས་སྤང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས་དེ་ཕན་ཆད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་མི་འབྱུང་བར་སེམས་དག་པའི་རྒྱུན་ཉིད་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞི་དང༌། གནས་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རེ་རེར་སྦྱར་ལ། གང་གི་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཡང་
Chinese
又正等菩提之支，以及极调柔正等菩提之支，以及等持正等菩提之支，以及舍正等菩提之支。彼等即：自性支，处所支，第三决定出离支，第四利益支，三种无烦恼支。如是说。菩提之声，乃通达一切法为空性，即无分别之智慧。又彼与法分别菩提之支相结合，彼既是主要的，也是支分。其他六者，因成为彼之助伴，故称为七支。正念乃法分别智慧之处所的支分，若有正念，则从彼生起智慧，故称为处所。法分别乃使证悟体性，故为自性之支，因是智慧之自性之故。精进乃决定出离之支，因从各自的异生位决定出离，且能超越彼之故。喜乃利益之支，因初地见道之喜，能利益身心且使满足之故。极调柔，以及等持，以及舍，三者乃无烦恼之支，极调柔乃无烦恼之基础。等持乃无烦恼之处所。舍乃无烦恼之自性。彼为何之故耶？若有身心堪能，则贪欲和散乱等不生起之故，以及心专注一境，故能断除见道所断之烦恼之故，以及断除见道所断之烦恼后，从彼以后，贪欲等烦恼不生起，而将心安住于清净之相续中，故无烦恼之基础，以及处所，以及自性三者，依次一一结合，乃彼之偈颂之义之总摄。圣道八支者，即正见和正思，以及正语，以及正业边际，以及正命，以及正勤，以及
English
And the limb of perfect enlightenment, and the limb of perfect enlightenment of thorough pliancy, and the limb of perfect enlightenment of samadhi, and the limb of perfect enlightenment of equanimity. These are: the limb of nature, the limb of place. The third is the limb of definite emergence. The fourth is the limb of benefit. The three are the limbs without affliction. Thus it is said. The sound of enlightenment is the understanding that all phenomena are empty, which is non-conceptual wisdom. Moreover, it is combined with the limb of discriminating dharma and enlightenment, which is both the main part and the limb. The other six are called the seven limbs because they become its companions. Right mindfulness is the limb of the place of the wisdom of discriminating dharma, because if there is mindfulness, wisdom arises and is born from it, therefore it is called the place. Discriminating dharma is the limb of nature because it makes one realize the characteristics, because it is the nature of wisdom. Diligence is the limb of definite emergence, because it definitely emerges from the state of individual beings and transcends it. Joy is the limb of benefit, because the joy of seeing the first ground benefits and satisfies the body and mind. Thorough pliancy, samadhi, and equanimity are the three limbs without affliction. Thorough pliancy is the basis of non-affliction. Samadhi is the place of non-affliction. Equanimity is the nature of non-affliction. Why is that? If there is adaptability of body and mind, then attachment and distraction, etc., do not arise, and because the mind is focused on one point, it eliminates the afflictions to be abandoned by seeing, and after eliminating the afflictions to be abandoned by seeing, from then on, afflictions such as attachment do not arise, and the mind is placed in a continuous stream of purity, therefore the basis of non-affliction, and the place, and the nature are combined one by one in order, which is the summary of the meaning of the verses. The eight limbs of the noble path are right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, and