Tibetan
ང་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་ཚིག་དང་པོའི་དོན་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་ད་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་མེད་པས་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚིག་གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་གསུམ་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པ་གཉིས་ཀ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་ན། དེ་གཉིས་འདུས་པ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་ཐ་དད་པ་མང་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏན་ཅི་ཡང་མེད་པ་ ཡང་མ་ཡིན་པས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་གནས་ཤིང་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་ས་དང་གཉེན་པོའི་ཚུལ་དུ་གཞག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ལ་བྱའོ། །དེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྒྱུ་དང་ཐབས་ལྟ་བུ་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །ས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནས་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུ་དག་གོ །གཉེན་པོ་ནི་ས་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་བཟློག་ཅིང་སྤོང་བ་སྟེ། དགྲ་དང་དགྲ་ཟླ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ལ་གཞག་པའི་དོན་ཏོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྟེ། དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ནོར་བར་ཤེས་པས་ལྷག་མཐོང་དང་སྦྱར་ཞིང༌། ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞོག་པས་ཞི་གནས་དང་སྦྱར་རོ། །ལུས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ནང་དང་ཕྱི་དང་ཕྱི་ནང་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ལུས་ནི་བདག་རང་གི་ལུས་སོ། །ཕྱི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མ་ཟིན་པ་རྩི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ནི་བདག་ལས་ནི་ཕྱི། རྩི་ཤིང་སེམས་མེད་པ་ལས་ནང་སྟེ། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་ལུས་སོ། །དེ་དག་ལས་ནང་གི་ལུས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་རུང་བ་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ནས། སྤྱི་བོ་མན་ཆད་རྐང་པ་ཡན་ཆད་རྣག་དང་ཆུ་སེར་དང་བད་ཀན་ལ་སོགས་པ་མི་གཙང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟགས་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་ཕྱིའི་ལུས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་དུམ་འདུས་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་གོང་མ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་ནི་ནང་གི་ལུས་ལ་དམིགས་ནས་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བྱུང་བ་ནི་ནང་གི་ ཚོར་བ་ཞེས་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་ལ་དམིགས་ནས་བྱུང་བ་ཕྱིའི་ཚོར་བ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་དམིགས་ནས་བྱུང་བ་ཕྱི་ནང་གི་ཚོར་བ་ཞེས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ལུས་དང་སེམས་ལ་སིམ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བའོ། །ལུས་དང་སེམས་ལ་གདུང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གདུང་བ་དང་སིམ་པ་གཉིས་ཀར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་གོང་མ་དག་དང་འདྲ་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཚོར་བ་གསུམ་ཆར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ། ཚོར་བ་བདེ་བ་ལ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ལ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ་པོ་ཞེས་པ་རྟགས་ཤིང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པའོ། །སེམས་ནི་ཉི་ཤུ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ནས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་དང༌། གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་དང༌། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསྡུས་པའི་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་དང༌། ཞུམ་པའི་དང༌། གཟེང་མཐོས་པའི་དང༌། རྒོད་པའི་དང༌། རྒོད་པ་མེད་པའི་དང༌། ཞི་བའི་དང༌། མ་ཞི་བའི་དང༌། ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དང༌། ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དང༌། ལམ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་དང༌། ལམ་ཤིན་ཏུ་མ་བསྒོམས་པའི་དང༌། ལམ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། ལམ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ་ལས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཏེ་ཉི་ཤུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དཔྱོད་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་དང༌། གནས་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ནས། གཏི་མུག་ད
Chinese
我说是为了断灭的缘故。第一句话的意思是，色和声等诸法，正如现在所显现的那样，实际上并不存在，所以，不存在事物就叫做空。第二句话是说，色和声等诸法的法性，因为那个法性不存在事物，所以叫做自性空。第三句话是说，如果有人认为将上面所说的无事物空性和自性空两者合二为一，就存在事物，那么，因为那两者合在一起也不存在事物，所以叫做无事物自性空。为什么呢？因为一切法都是依靠各不相同的众多因缘，互相依赖而产生的，每一刹那都在生灭，所以既不是恒常存在的事物，也不是完全彻底地什么都没有。 因此，我说一切法都安住于缘起而生灭的缘故。所谓将菩提方面的法安立为地和对治的方式，菩提有声闻菩提、独觉菩提和无上菩提三种，是指获得断尽和不生的智慧。其方面的法是指为了获得它而成为因和方法之类的助伴，也就是下面将要出现的那些事物。地是指入流果乃至初地等十地。对治是指遮止和断除那些地的不顺品，如悭吝等，是指安立为如同敌人和敌对者的关系的意思。四念住是身念住、受念住、心念住和法念住。其中，念是智慧，是指如实了知法的体性而不颠倒，与胜观相结合。近住是指如智慧所观察的那样，一心专注于此，与止观相结合。身有三种，即内、外、内外三种。其中，内身是指自己的身体。外是指不被识所摄持的草木等器世间。内外身是指从自己而
English
I say it is for the sake of cessation. The meaning of the first sentence is that phenomena such as form and sound, just as they appear now, do not actually exist, so the non-existence of things is called emptiness. The second sentence says that the nature of phenomena such as form and sound, because that nature does not have things, is called self-nature emptiness. The third sentence says that if someone thinks that combining the emptiness of non-things and the emptiness of self-nature mentioned above into one, then things exist, then because the two combined do not have things, it is called the emptiness of non-things self-nature. Why? Because all phenomena are born relying on many different causes and conditions, and arise and cease in every moment, so it is neither a constantly existing thing nor is it completely and thoroughly nothing. Therefore, I say that all phenomena abide in dependent origination and cease. The so-called establishing the dharmas on the side of bodhi as the way of ground and antidote, bodhi has three types: shravaka bodhi, pratyekabuddha bodhi, and unsurpassed bodhi, which refers to obtaining the wisdom of exhaustion and non-birth. The dharmas on that side refer to becoming a cause and method-like companion in order to obtain it, that is, the things that will appear below. The ground refers to the ten grounds from entering the stream to the first ground, etc. The antidote refers to preventing and cutting off the unfavorable aspects of those grounds, such as stinginess, etc., which means establishing a relationship like enemies and adversaries. The four mindfulnesses are mindfulness of body, mindfulness of feeling, mindfulness of mind, and mindfulness of dharma. Among them, mindfulness is wisdom, which refers to knowing the nature of dharma as it is without being inverted, and is combined with vipassana. Near abiding refers to focusing on it with one mind as wisdom observes, and is combined with shamatha. There are three types of body, namely inner, outer, and inner-outer. Among them, the inner body refers to one's own body. The outer refers to the vessel world such as plants and trees that are not grasped by consciousness. The inner-outer body refers to from oneself
Chinese
从无情之物，如植物开始，内在的是其他众生的身体。在这些之中，对于内在的身体，其自性是生起和由生起所转变，可以被破坏和摧毁，而共相是不恒常和痛苦。从头顶到脚底，被脓、血清、痰等各种不净之物的性质所衡量。内外之身也与之相似，外在之身的自性是微小颗粒的聚集，而共相与上述相同。如果通过智慧确定，并一心专注于此，这被称为身念住。感受是缘于内在的身体而生起的三种感受，这被称为内在的感受。同样，缘于外在的身体而生起的称为外在的感受，缘于内外之身而生起的称为内外之感受，应如此组合成三种。其中，使身体和心灵感到舒适的是快乐的感受。使身体和心灵感到痛苦的是痛苦的感受。既不感到痛苦也不感到舒适的是舍受。这些感受的共相与上述相同，而自性是三种感受都具有痛苦的性质。痛苦的感受被痛苦之苦所遍及，快乐的感受被变异之苦所遍及，舍受被行苦所遍及。因此，认识到这一点并一心专注于此，就是感受念住。心有二十种，即从有贪欲的心到无贪欲的心，有嗔恨的心和无嗔恨的心，有愚痴的心和无愚痴的心，收敛的心，散乱的心，怯弱的心，高扬的心，掉举的心，无掉举的心，寂静的心，不寂静的心，非常平等安住的心，非常不平等安住的心，道路已经高度修习的心，道路尚未高度修习的心，从道路高度修习中解脱的心，以及不是从道路高度修习中解脱的心，共有二十种心。如果将这些归纳起来，则有两种：观察时的心和安住时的心。其中，从有贪欲开始，到愚痴
English
Starting from inanimate objects like plants, the inner is the body of other sentient beings. Among these, for the inner body, its own nature is arising and being transformed by arising, can be destroyed and demolished, and the common characteristic is impermanence and suffering. From the crown of the head to the soles of the feet, it is measured by the nature of various impure things such as pus, serum, phlegm, and so on. The inner and outer bodies are also similar to this. The own nature of the outer body is the aggregation of minute particles, and the common characteristic is the same as above. If it is determined by wisdom and focused on single-pointedly, this is called mindfulness of the body. Feeling is the three kinds of feelings that arise in relation to the inner body, which is called inner feeling. Similarly, what arises in relation to the outer body is called outer feeling, and what arises in relation to both inner and outer bodies is called inner and outer feeling, and should be combined into three types in this way. Among them, what makes the body and mind feel comfortable is the feeling of pleasure. What makes the body and mind feel tormented is the feeling of pain. What does not feel either tormented or comfortable is the feeling of equanimity. The common characteristics of these feelings are the same as above, and the own nature is that all three feelings have the nature of suffering. Painful feeling is pervaded by the suffering of suffering, pleasant feeling is pervaded by the suffering of change, and equanimous feeling is pervaded by the suffering of conditioning. Therefore, recognizing this and focusing on it single-pointedly is mindfulness of feeling. There are twenty types of mind, namely, from the mind with desire to the mind without desire, the mind with hatred and the mind without hatred, the mind with delusion and the mind without delusion, the collected mind, the distracted mind, the timid mind, the elevated mind, the agitated mind, the unagitated mind, the peaceful mind, the unpeaceful mind, the mind that is very evenly placed, the mind that is not very evenly placed, the mind that has highly cultivated the path, the mind that has not highly cultivated the path, the mind that is liberated from highly cultivating the path, and the mind that is not liberated from highly cultivating the path, there are twenty types of mind in total. If these are summarized, there are two types: the mind during investigation and the mind during abiding. Among these, from having desire to being deluded,