Tibetan
བྱས་པ་དེས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་གནས་པའི་དངོས་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་བསྒོམ་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གིས་བསྡུས་ པའི་སེམས་གནས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། སེམས་གནས་པའི་དངོས་པོ་དེས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད། ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བར་བྱེད། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད། ལམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བདེན་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་དང༌། དེ་ལ་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་དང༌། དེ་ལ་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་བདེན་པ་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་འདི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་གནས་ཡིན་པས་བདེན་པ་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པས་སོ་སོར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ལ་གང་ཟག་ལ་མིང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱི་མར་འབྱུང་བའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་
Chinese
因此，通过修习四神足，无论成就何种圆满的禅定，其自性皆为知晓四圣谛。因此，应当了知心安住之物的自性即为知晓四圣谛。何为知晓四圣谛？即知晓应遍知的痛苦，应断除的集，应现证的灭，应修习的道。又，以止观双运所摄持的心安住之物，以及心安住之物能遍知痛苦，断除集，现证灭，修习道，因此称之为知晓真谛。其中，首先为了阐释应遍知的对境，即知晓痛苦之谛的遍知对境，以“彼遍知之物”等句，分别了知痛苦之谛的体性，以及了知其中人无我和法无我的三种遍知对境。其中，“遍知之物”是指修习四神足时，以何种智慧分别了知痛苦之谛的体性，以及了知其中人无我和法无我，即知晓真谛的遍知，知晓此者即为遍知之物。其中，“颠倒之境遍知”是指，由于此痛苦之谛是四颠倒之境，因此以知晓真谛的遍知，分别了知痛苦之谛的体性为无常、痛苦、空性、无我，此即颠倒之境遍知，此乃阐释了痛苦之谛的体性分别了知。从执著众生开始，到对外境众生进行邪见论证之境遍知，是指，在痛苦之谛本身上，将补特伽罗命名为外在显现之因的对境，从执著众生开始，到外境
English
Therefore, by cultivating the four legs of miraculous power, whatever perfect samadhi is achieved, its very nature is knowing the four noble truths. Therefore, it should be understood that the nature of the object in which the mind abides is knowing the four noble truths. What is knowing the four noble truths? It is knowing suffering that should be fully known, the origin that should be abandoned, the cessation that should be realized, and the path that should be cultivated. Moreover, the object in which the mind abides, which is encompassed by calm abiding and insight, and the object in which the mind abides fully knows suffering, abandons the origin, realizes cessation, and cultivates the path, therefore it is called knowing the truth. Among these, first, in order to explain the object to be fully known, that is, the object of full knowledge of knowing the truth of suffering, with phrases such as "that object of full knowledge," the characteristics of the truth of suffering are individually understood, and the three types of objects of full knowledge of knowing the absence of self of persons and the absence of self of phenomena are shown. Among these, "object of full knowledge" refers to the wisdom at the time of cultivating the four legs of miraculous power, with which the characteristics of the truth of suffering are individually understood, and the absence of self of persons and the absence of self of phenomena are known, that is, the full knowledge of knowing the truth, knowing this is called the object of full knowledge. Among these, "full knowledge of the state of perversion" refers to the fact that since this truth of suffering is the state of the four perversions, therefore, with the full knowledge of knowing the truth, the characteristics of the truth of suffering are individually understood as impermanence, suffering, emptiness, and absence of self, this is called full knowledge of the state of perversion, this explains the individual understanding of the characteristics of the truth of suffering. From the beginning of clinging to sentient beings to the full knowledge of the state of wrongly proving external sentient beings, it refers to the fact that on the truth of suffering itself, the object of the cause of external appearance is named as a person, from the beginning of clinging to sentient beings to the external environment.
Tibetan
གྱི་སེམས་ཅན་གཞན་དག་དང་གང་ཟག་གཞན་རྣམས་ལ་བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། དགའ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་གིས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གནས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས། བདེན་པ་ ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལས་གང་ཟག་བདག་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ནང་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་གང་ཟག་མེད་བཞིན་གང་ཟག་ཏུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་མངོན་བའི་ང་རྒྱལ་མེད་ཀྱང་ཆོས་སུ་ཉེ་བར་འདོགས་ཤིང་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གནས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བདེན་པ་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་ལ་ཆོས་བདག་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཆོས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་དང༌། དེ་ལ་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་བསྟན་མ་ཐག་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་གསུམ་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་སྤང་བ་ཤེས་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བསྒོམ་པའི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེའི་གནས་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་གནས་ཤིང་བརྟེན་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ད་དུང་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་དེའི་འོག་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དེས་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤངས་བར་བྱ་བ་ཤེས་པའི་ དངོས་པོ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོ
Chinese
对于其他的有情和补特伽罗，以颠倒的作为、颠倒的执着、颠倒的欢喜而邪执之处，就是由苦谛所摄的五取蕴。因此，了知真谛的遍知，即是了知苦谛于补特伽罗无我的遍知，这是从执着有情开始，对于外面的有情邪执之处的遍知，由此显示了从苦谛中补特伽罗无我。所谓内在现行的我慢不存在之处的遍知，即是内在自性的由苦谛所摄的五取蕴，虽然没有于无补特伽罗而执着补特伽罗为我的现行我慢，却于法执着，并且执着法为我的处所，就是由苦谛所摄的五取蕴本身，因此，了知真谛的遍知，即是了知苦谛于法无我的遍知，这就是所谓内在现行的我慢不存在之处的遍知，由此显示了了知苦谛于法无我。所谓那也是三种，即是分别了知苦谛的各个体相，以及于此了知补特伽罗无我与法无我的遍知，就是指刚刚显示的三种，这三种归纳为一个事物。在那之后，为了显示应断之物，即断除集谛之苦的了知，而说了“修习之处的事物”，即是修习道谛。那处所就是应断除的集谛，因为安住和依靠于应断除之处，而致力于修习道。因此，集谛不是由苦谛所摄，所以即使已经遍知了苦谛，但仍然与集谛相关联，因此集谛之后就是应断除的，所以，由此显示了了知应断除的集谛的事物。在那之后
English
For other sentient beings and other individuals, the place of wrong practice with inverted actions, inverted attachments, and inverted joys is the five aggregates of taking, which are included in the truth of suffering. Therefore, the complete knowledge of knowing the truth, which is the complete knowledge of knowing the truth of suffering as selflessness in individuals, is the complete knowledge of the place of wrong practice for external sentient beings, starting from the perception of sentient beings. This shows the selflessness of individuals from the truth of suffering. The so-called complete knowledge of the place where inner manifest pride does not exist is that the five aggregates of taking of inner self-nature, which are included in the truth of suffering, even though there is no manifest pride of clinging to the self in individuals without self, but clinging to the Dharma and clinging to the Dharma as self is the five aggregates of taking themselves, which are included in the truth of suffering. Therefore, the complete knowledge of knowing the truth is the complete knowledge of knowing the truth of suffering as Dharma selflessness. This is the so-called complete knowledge of the place where inner manifest pride does not exist, which shows the knowledge of Dharma selflessness in the truth of suffering. That is also called three aspects, which are the separate knowledge of the individual characteristics of the truth of suffering, and the complete knowledge of knowing the selflessness of individuals and the selflessness of Dharma in it, which refers to the three aspects just shown, and these three are summarized into one thing. After that, in order to show the object to be abandoned, that is, the knowledge of abandoning the truth of the origin of suffering, it is said, "The object of the place of meditation," which is the truth of the path of meditation. That place is the truth of the origin of suffering to be abandoned, because it abides and relies on the place to be abandoned, and is devoted to the practice of the path. Therefore, since the truth of the origin of suffering is not included in the truth of suffering, even though the truth of suffering has been completely known, it is still related to the truth of the origin of suffering, so after the truth of the origin of suffering is what should be abandoned. Therefore, it shows the object of knowing that the origin is to be abandoned. After that