Tibetan
འོ། །བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཉེ་པར་གཏོད་པ་དང་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་འདོད་པའི་ཁམས་ནས་བསྐྱོད་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བགྲང་བའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒྲུབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ ལན་མང་དུ་བསྒྲུབས་པས་ཅི་འདོད་པ་བཞིན་ཐོབ་པ་དང་དཀའ་བ་མེད་པར་ཐོབ་པ་དང་ཚེགས་མེད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེས་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་དང་ཉིན་མཚན་བདུན་གྱི་བར་རམ། ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་འདའ་བར་བྱེད་པས་ན་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པས་སོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་སྐབས་ནས་དེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་དག་ལས་སེམས་རྣམ་པར་བཟློག་ནས་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་དག་ལ་ལེགས་པར་གཏོད་ཅིང༌། དམིགས་པ་མི་རྟག་པར་དཔྱོད་པ་ལས་རྣམ་པར་ཕྲལ་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་བརྟན་པར་དཔྱོད་པ་ལ་དང་གཅིག་གིས་སེམས་ཞི་བ་དང་དང་བར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པས་བར་དུ་གཅོད་པའི་སྐབས་སུ་ཆད་པའི་གནས་སྐབས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། བར་དུ་གཅོད་པ་མེད་པ་དང་སྐབས་སུ་འཆད་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སོ། །སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཁོ་ནར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་ཐོབ་ཅིང་དགའ་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བ་ཡང་ད
Chinese
哦！“禅定”之名，是因对所缘境如理作意，并欲念心一境性，故名禅定。“第一”之名，是因从最初之欲界起，按次第计数，故名第一。“已成办”之名，是因是究竟加行的果，故名已成办。“住”之名，是因遣除外道，多次成办，如所愿获得，无有困难而获得，无有辛苦而获得，故以禅定的等持，能度过夜晚与白天，或七日，乃至尽其所能，故说“住”。从第二禅的章节开始，“彼离寻伺，内心清净”之名，是说从有寻有伺的等持之相中，心完全转变，善巧地安住在无寻无伺的等持之相中，从对所缘境无常的观察中分离出来，以对所缘境坚固的观察，以唯一的心使之寂静、清净，并使之安住，因此，说“彼离寻伺，内心清净”。“心之相续成为一”之名，是为使彼禅定修习纯熟，从寻伺中断的间断状态中完全超越，获得无有中断和间断的状态，因此说“相续成为一”。“无寻无伺”之名，是为完全断除一切种类的寻伺，故说“无寻无伺”。“从等持生”之名，是从究竟加行的作意等持所生。“生”是指由彼因和彼缘，仅于彼之后立即如实产生，因此说“从等持生”。“具有喜乐”之名，是指获得欲乐和安乐之义，并且不将喜视为过患。
English
O! The name "meditation" is because it properly applies to the object of focus and desires single-pointedness of mind, hence it is called meditation. The name "first" is because it starts from the initial desire realm and counts according to the order, hence it is called first. The name "accomplished" is because it is the result of the ultimate application, hence it is called accomplished. The name "abides" is because it eliminates external opponents, accomplishes many times, obtains as desired, obtains without difficulty, and obtains without hardship, therefore, with the samadhi of meditation, one can pass through the night and day, or seven days, or as long as possible, hence it is said "abides." Starting from the chapter on the second meditation, the name "it is free from investigation and analysis, and the interior is completely clear" means that from the characteristics of samadhi with investigation and analysis, the mind completely transforms and skillfully dwells in the characteristics of samadhi without investigation and analysis, separating from the observation of impermanence of the object of focus, with the firm observation of the object of focus, with a single mind making it peaceful, clear, and causing it to abide, therefore, it is said "it is free from investigation and analysis, and the interior is completely clear." The name "the continuum of mind becomes one" is to make that meditation practice pure, completely transcending from the interrupted state of interruption by investigation and analysis, obtaining a state without interruption and interruption, therefore it is said "the continuum becomes one." The name "without investigation and without analysis" is to completely cut off all kinds of investigation and analysis, hence it is said "without investigation and without analysis." The name "born from samadhi" is born from the samadhi of attention of the ultimate application. "Born" refers to the fact that from that cause and that condition, it only truly arises immediately after that, therefore it is said "born from samadhi." The name "having joy and happiness" refers to obtaining the meaning of desire and happiness, and not regarding joy as a fault.
Tibetan
ག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསམ་ གཏན་དང་པོའི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་དེའི་གཉེན་པོ་སེམས་དང་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཤིང་ལས་སུ་རུང་བའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བགྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་གནས་སྐབས་ནས་དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་མཚན་མ་དག་ལ་སྐྱོན་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་མེད་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སེམས་གཏོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན། དེའི་སེམས་ཀུན་དུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་དགའ་བ་དག་དང་བྲལ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཀུན་དུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་ནི་སེམས་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་སེམས་ཀུན་དུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཡོད་པས་དེས་ན་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ནི་དགའ་བ་ཡོད་པས་དེས་ན་དེར་ཡང་རྒྱུན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དེ་དག་ལ་བཏང་སྙོམས་ཤས་ཆེར་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བསམ་གཏན་པ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀུན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ་གནས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ལེགས་པར་གོམས་པར་མ་བྱས་པར་བརྗེད་ངས་པའི་ཕྱིར་བརྒྱ་ལམ་བརྒྱ་ལམ་ན་དགའ་བ་དང་ལྡན་ པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་བྱེད་ན་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་ལེགས་པར་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་འབྱུང་ངོ་ཅོག་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་བ
Chinese
因为在何处具有极大的欢喜和安乐，并且，由于初禅的寻、伺和烦恼方面的所有恶处都已断除，作为其对治，心和身都得到极大的调柔和堪能的安乐，所以称为具有欢喜和安乐。所谓修习二禅而住，其中的“二”字，是按照次第来数说的。其余所有都应如前了解。从三禅的阶段开始，说“因为他已脱离了对欢喜的贪执”，这是因为将欢喜的相视为过患。因此，才说了“他已脱离了对欢喜的贪执”。所谓“安住于舍”，是指当将心专注于没有欢喜的三禅时，有两种使心完全散乱的过患。由于二禅已脱离了寻、伺和当下的欢喜，所以才说了“安住于舍”。这两种使心完全散乱的法，会妨碍心持续地安住于舍，因此称为使心完全散乱。对于初禅来说，由于有寻和伺，因此不会持续地进入舍。对于二禅来说，由于有欢喜，因此在那里也不会持续地进入舍。因此，初禅和二禅在很大程度上没有舍。所以，进入三禅的禅定者，被称为安住于舍。所谓“具有正念和正知”，是指安住于舍时，无论如何都不会生起忆念与欢喜相应的念头，因此不会安住于正念。如果未曾很好地串习三禅，由于遗忘的缘故，常常生起忆念与欢喜相应的念头，那么就应该迅速地用智慧去一一辨别它们，很好地完全了解它们，并且不接受任何生起的念头而舍弃它们。
English
Because where there is great joy and ease, and because all the evils of the first dhyana's searching, examination, and afflictions have been eliminated, as a remedy for this, the mind and body have been greatly tamed and have the joy of being able to be happy, so it is called having joy and ease. The so-called practice of the second dhyana and dwelling, the word "two" is counted in order. All the rest should be understood as before. From the stage of the third dhyana, it is said that "because he has detached himself from the attachment to joy", this is because the characteristics of joy are regarded as faults. Therefore, it is said that "he has detached himself from the attachment to joy". The so-called "dwelling in equanimity" refers to when the mind is focused on the third dhyana without joy, there are two kinds of faults that completely distract the mind. Because the second dhyana has been separated from searching, examination, and the present joy, it is said that "dwelling in equanimity". These two dharmas that completely distract the mind will hinder the mind from continuously dwelling in equanimity, so it is called completely distracting the mind. For the first dhyana, because there is searching and examination, it will not continuously enter into equanimity. For the second dhyana, because there is joy, it will not continuously enter into equanimity there either. Therefore, the first dhyana and the second dhyana do not have much equanimity. Therefore, the meditator who enters the third dhyana is called dwelling in equanimity. The so-called "having mindfulness and awareness" means that when dwelling in equanimity, no matter what, the thought of remembering and being happy will not arise, so it will not dwell in mindfulness. If the third dhyana has not been well practiced, because of forgetfulness, the thought of remembering and being happy often arises, then one should quickly use wisdom to distinguish them one by one, understand them well and completely, and abandon them without accepting any arising thoughts.