Tibetan
་དང་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང་ཉེར་བསྔོགས་རྣམས་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞིན་ཡང་སེམས་གནས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་གང་ཞེ་ན། དེ་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་པས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བདེ་བ་སྤངས་ཏེ་སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུས་པས་བདེ་ པ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སྐབས་ན་འདོད་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་པ་དང༌། དངོས་པོའི་འདོད་པའོ། །འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དབེན་པ་དང༌། དམིགས་པའི་དབེན་པའོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ངག་གིས་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། མཚོན་འབྱིན་པ་དང༌། དབྱིག་པ་འབྱིན་པ་དང༌། འཐབ་མོ་དང་མཚང་འདྲུ་བ་དང༌། རྩོད་པ་དང༌། འགྱེད་པ་དང༌། གཡོ་བྱེད་པ་དང༌། སླུ་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དང༌། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དག་སྟེ། དེ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་ཞེས་གསུངས་ནས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དག་ཅེས་གསུངས་ལ། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་
Chinese
并且像无与伦比和专注以及无色一样，也应认识到存在着心所安住的事物。那么什么是四禅呢？即从诸欲中解脱，从罪恶不善法中解脱，具有觉知和寻伺，从解脱中生起的喜乐，成就并安住于初禅，这被称为初禅。其次，脱离了寻伺，内心完全平静，心流合一，无寻无伺，由定生起的喜乐，成就并安住于二禅，这被称为二禅。其次，脱离了喜的贪恋，安住于舍，具有正念和正知，身体感受快乐，圣者们称之为具有正念，安住于快乐，处于舍的状态，即无喜的第三禅，成就并安住于三禅，这被称为三禅。其次，舍弃了快乐，之前也舍弃了痛苦，通过能力，舍弃了精神上的快乐和不快乐，既非快乐也非痛苦，舍和正念完全清净，成就并安住于第四禅，这被称为四禅。其中，在初禅的阶段，“诸欲”有两种：烦恼之欲和事物之欲。所谓“从诸欲中解脱”也有两种：相应的解脱和所缘的解脱。所谓“从罪恶不善法中解脱”，是指从欲望之因产生的近取烦恼不善法，例如：身行恶业，语行恶业，意行恶业，施暴，夺取，争斗和揭短，争论，争吵，欺骗，诱惑，无情，说谎，以及所有产生这些的因素。为了断除这些，所以说“从罪恶不善法中解脱”。那么，为什么先说“从诸欲中解脱”，再说“从罪恶不善法中解脱”呢？这是为了显示诸欲的自性，所以说“诸欲”。而诸欲的过
English
And like the incomparable and the focused, and the formless, one should also recognize that there exists the object in which the mind abides. What are the four dhyanas? They are: having become separated from desires, separated from sinful, unwholesome dharmas, possessing discernment and investigation, having joy and bliss born of separation, one dwells having accomplished the first dhyana, this is called the first dhyana. Secondly, having become separated from discernment and investigation, the inside is completely pacified, the stream of mind becomes one, without discernment, without investigation, having joy and bliss born of samadhi, one dwells having accomplished the second dhyana, this is called the second dhyana. Thirdly, having become separated from attachment to joy, one dwells in equanimity, being mindful and possessing awareness, experiencing bliss with the body, that which is spoken of by the noble ones as possessing mindfulness, dwelling in bliss, being in equanimity, is the joyless third dhyana, one dwells having accomplished the third dhyana, this is called the third dhyana. Fourthly, having abandoned bliss, and having previously abandoned suffering as well, and also having the power over mental ease and mental unease, being neither bliss nor suffering, equanimity and mindfulness being completely purified, one dwells having accomplished the fourth dhyana, this is called the fourth dhyana. Among these, in the context of the first dhyana, "desires" are of two types: afflictive desires and material desires. "Separated from desires" is also of two types: separation in association and separation in object. "Separated from sinful, unwholesome dharmas" refers to the proximate afflictions and unwholesome dharmas arising from the cause of desire, such as: misconduct of the body, misconduct of speech, misconduct of mind, wielding weapons, taking possessions, fighting and exposing faults, arguing, quarreling, deceiving, seducing, being without compassion, speaking falsely, and whatever arises from all of these. In order to abandon these, it is said, "separated from sinful, unwholesome dharmas." So, why is it said first, "separated from desires," and then, "separated from sinful, unwholesome dharmas?" This is to show the self-nature of desires, therefore it is said, "desires." And the faults of desires
Tibetan
དམིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་འོག་ཏུ་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔོན་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ ནས་འདོད་པ་སྡང་བར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་འཁོར་བ་ཐོབ་པའི་རྟགས་མངོན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དག་བསམ་གཏན་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམོད་པ་འདོར་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དག་དང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ལས་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བའི་ཕྱིར། འདོད་པའི་གཉེན་པོས་རང་གི་སའི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དགེ་བ་དག་དང་ལྡན་པས་ན་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དབེན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལས་དབེན་པ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་སོ། །སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཁོ་ནར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་རེ་བའི་དོན་ཐོབ་ཅིང་དགའ་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བའི་ཕྱིར་དང་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་སེམས་དང་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ན་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ
Chinese
为了显示目标的特征，所以说“罪恶、非善之法”。其中，罪恶的特征是：由于从对诸欲的过失行事而发起，并使人堕落，所以是罪恶。由于与善的产生不相符，所以是非善。另外，为了完全显示舍弃烦恼的遍行烦恼，以及为了完全显示舍弃先前积累的业的遍行烦恼，所以说“远离诸欲，远离罪恶、非善之法”。另外，为了通过在家之人对事物完全享用的方式来完全显示对欲望的憎恨，以及为了通过出家之人的分别念来完全显示舍弃它，所以说“远离诸欲，远离罪恶、非善之法”。另外，为了完全显示舍弃对欲望的分别念，以及为了完全显示舍弃害心和恼害的分别念，所以说“远离诸欲，远离罪恶、非善之法”。另外，为了明显显示外道仙人获得轮回的标志，以及为了完全显示舍弃那些从禅定中完全退失之人的诅咒，所以说“诸欲和罪恶、非善之法”。所谓“有寻有伺”，是因为不将寻和伺视为过失。由于以对治欲望的方式，具有自地的寻和伺的善法，所以说“有寻有伺”。所谓“从远离生”，是从远离欲望的究竟瑜伽作意中产生。所谓“生”，是指以彼因和彼缘，仅仅在那之后才如实产生，因此说了“从远离生”。所谓“具有喜乐”，是因为获得欲望和希望的意义，并且不将喜视为过失，以及远离一切恶趣，并且具有身心堪能的广大，所以说“具有喜乐”。
English
In order to show the characteristics of the object, it is said, "sins, non-virtuous dharmas." Among them, the characteristic of sin is: because it arises from acting wrongly on the faults of desires and causes one to fall, it is a sin. Because it is incompatible with the arising of virtue, it is non-virtuous. Furthermore, in order to fully show the abandonment of the pervasive afflictions of the afflictions, and in order to fully show the abandonment of the pervasive afflictions of previously accumulated karma, it is said, "separated from desires, separated from sins, non-virtuous dharmas." Furthermore, in order to fully show the hatred of desires through the way householders fully enjoy things, and in order to fully show the abandonment of it through the conceptualization of renunciants, it is said, "separated from desires, separated from sins, non-virtuous dharmas." Furthermore, in order to fully show the abandonment of the conceptualization of desires, and in order to fully show the abandonment of the conceptualization of harmful intent and malice, it is said, "separated from desires, separated from sins, non-virtuous dharmas." Furthermore, in order to clearly show the signs of outer ascetics obtaining samsara, and in order to fully show the abandonment of the curses of those who have completely fallen from meditation, it is said, "desires and sins, non-virtuous dharmas." The so-called "with investigation and analysis" is because investigation and analysis are not regarded as faults. Because, by way of counteracting desires, one possesses the virtuous dharmas of investigation and analysis of one's own ground, it is said, "with investigation and analysis." The so-called "born from separation" is born from the ultimate yoga mental engagement that is separated from desires. The so-called "born" means that it is produced truly only after that, by that cause and that condition, therefore it is said, "born from separation." The so-called "having joy and bliss" is because one obtains the meaning of desires and hopes, and does not regard joy as a fault, and is separated from all bad migrations, and possesses great fitness of body and mind, therefore it is said, "having joy and bliss."