Tibetan
ང་ཉེས་དམིགས་དང་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པ་ཁོ་ནར་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་རྒྱུ་ཐག་རིང་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་རྩེ་ གཅིག་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་ད་དུང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པར་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། སེམས་བྱིང་བ་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་རབ་ཏུ་བཟུང་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་པ་དང་དུས་དུས་སུ་ལྷག་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་དང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་གཞི་དང་ཉེས་དམིགས་དང་ཕན་ཡོན་དང་གཉེན་པོ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པ་ཁོ་ནར་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་རྒྱུ་བ་ཐག་རིང་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་ད་དུང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པར་ནི་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉིད་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་པས་ན་དེ་ལྟར་དེའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཐག་རིང་དུ་བྱས་པ་རྣམས་དང༌། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་གཉེན་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བས་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཅི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་ཅིང་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་མེད་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་དཔྱོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་ལ་དཔྱོད་པར་བྱེད་དེ་ལེགས་པ་ཁོ་ནར་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དང
Chinese
我以过患和对治的方式，必定认知唯有善，并使正念专注于一境，并且多次安住于此，以远离一切烦恼的方式，生起心一境性，然而，凡是不彻底摧毁罪恶不善之法的习气，那便是以精进力所作之等持。何为以心力所作之等持？即极力执持沉没之心，极力摄持心而入于等持，并且时时格外地舍弃，对于与罪恶不善之法相应的法，以及善与不善之法，以及与善与不善之法相应的法，从自性、地基、过患、利益、对治和决定出离的角度，必定认知唯有善，并使正念专注于一境，并且多次安住于此，以远离一切烦恼的因由的方式，生起心一境性，然而，凡是不彻底摧毁罪恶不善之法的习气，那便是以心力所作之等持。何为以审察力所作之等持？即凡是与不如理作意的罪恶不善之法相应的法，那些本身就是与如理作意的善法相应的法，因此，像那样远离一切烦恼，以及一切烦恼的对治等持等善法生起者，由于罪恶不善之法不会普遍生起，因此他如此想到：难道罪恶不善之法存在，并且不是不存在，而不被体验吗？或者不存在，并且不是存在，而不被体验的那些，应当完全审察，如此想着，那便是以审察的作意力所作，审察已舍弃和未舍弃，从而必定认知唯有善，并使正念专注于一境，并且
English
I, through the means of faults and antidotes, will certainly realize only goodness, and will place mindfulness in a single focus, and will abide in it many times, in the manner of distancing all afflictions, the single-pointedness of mind will arise, however, whatever does not completely destroy the latent tendencies of sinful and non-virtuous dharmas, that is called the samadhi made by the power of diligence. What is the samadhi made by the power of mind? It is to strongly hold the sinking mind, to strongly grasp the mind and enter into samadhi, and to especially abandon it from time to time, and for the dharmas that are in accordance with sinful and non-virtuous dharmas, and the dharmas of virtue and non-virtue, and the dharmas that are in accordance with virtue and non-virtue, from the perspective of self-nature, basis, faults, benefits, antidotes, and definite liberation, one will certainly realize only goodness, and will place mindfulness in a single focus, and will abide in it many times, in the manner of distancing all causes of affliction, the single-pointedness of mind will arise, however, whatever does not completely destroy the latent tendencies of sinful and non-virtuous dharmas, that is called the samadhi made by the power of mind. What is the samadhi made by the power of examination? That is, whatever dharmas are in accordance with sinful and non-virtuous dharmas of inappropriate attention, those themselves are the dharmas that are in accordance with virtuous dharmas of appropriate attention, therefore, like that, distancing all afflictions, and since those sinful and non-virtuous dharmas do not universally arise for those who have generated virtuous dharmas such as the antidote samadhi of all afflictions, therefore he thinks like this: Are sinful and non-virtuous dharmas existent, and not non-existent, and not experienced? Or are those that are non-existent, and not existent, and not experienced, to be completely examined, thinking like this, that is made by the power of examining attention, examining what has been abandoned and what has not been abandoned, thereby certainly realizing only goodness, and placing mindfulness in a single focus, and
Tibetan
༌། དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པས་སེམས་ རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་བདག་གིས་སེམས་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཙམ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་ཟད་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་ཅིང་བསྒོམ་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། བག་ལ་ཉལ་གྱི་གཉེན་པོ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་ཐག་རིང་དུ་བྱས་པ་ན་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་གཞོམ་པ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་རྒྱ་ཆེར་འདུན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད། འབད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་པོ་དག་གིས་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བརྩོན་ཞིང་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ལ་སྤོང་བའི་ཆོས་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེའི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། སེམས་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་ནམ་ཞིག་ན་བདག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །རྩོལ་བ་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མི་གཏོང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་མ་བཏང་བར་གནས་པའི་གོང་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དད་ཅིང་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་དད་པ་དང་དང་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་དགའ་བ་སྟེ། ཡིད་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་རིམ་གྱིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་ཤིང་སྦྱངས་པ་གང་ཡིན་ པའོ། དྲན་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་གནས་པ་དགུ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཤེས་བཞིན་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བཞི་ད
Chinese
因此，多次安住于此，就能触及一心。因此，我所说的“心只是从一切缠缚中解脱，而不是从一切习气中解脱”，以及“我只是获得和修习对治这些缠缚的等持等善法，而不是习气的对治”，对于这些如实了知且没有增上慢的人，称为以其观察为主的等持。对于这四种等持，如果能使一切缠缚远离，就能彻底摧毁一切罪恶不善法的习气，并且为了真实成就其对治——善法，而生起广大的意乐，努力，发起精进，以四正断而精进。如此精进，如此行持，就会生起八种断法作意，通过它们能真实摧毁习气，圆满等持，并使心变得堪能。何为八种断法作意？即：意乐，勤奋，信心，轻安，正念，正知，心和舍。其中，意乐是指心中想着“何时我的等持才能圆满，才能断除罪恶不善法的习气呢？”。勤奋是指不舍弃修习对治。信心是指在不舍弃修习的基础上，对于将要证悟之法，相信并完全信赖。轻安是指以信心和欢喜为先导的极度喜悦和喜悦，通过使心喜悦的次第，舍弃和清净罪恶不善法方面的恶劣处境。
English
Therefore, by dwelling in it repeatedly, one will touch single-pointedness of mind. Therefore, what I say is, "The mind is merely liberated from all entanglements, but not from all habitual tendencies," and "I merely obtain and cultivate the antidotes to these entanglements, such as samadhi and other virtuous dharmas, but not the antidotes to habitual tendencies." Those who truly know these things as they are and are without pride are called samadhi that is dominated by their discernment. Regarding these four types of samadhi, if one can distance all entanglements, one can completely destroy the habitual tendencies of all sinful and unwholesome dharmas, and in order to truly accomplish their antidotes—virtuous dharmas—one generates vast aspiration, strives, initiates diligence, and exerts effort through the four right abandonments. By exerting effort in this way and acting in this way, eight abandoning dharma mental activities will arise. Through them, one can truly destroy habitual tendencies, perfect samadhi, and make the mind workable. What are the eight abandoning dharma mental activities? They are: aspiration, effort, faith, pliancy, mindfulness, awareness, mind, and equanimity. Among them, aspiration is thinking, "When will my samadhi be perfected, and when will I abandon the habitual tendencies of sinful and unwholesome dharmas?" Effort is not abandoning the application of cultivating the antidote. Faith is believing and completely trusting in the dharma to be realized on the basis of not abandoning the application. Pliancy is extreme joy and joy preceded by faith and delight, and through the sequence of making the mind joyful, abandoning and purifying the bad circumstances of the sinful and unwholesome dharmas.
Tibetan
ང་བཞིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་གང་ཡིན་པའོ། །སེམས་པ་ནི་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ། སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་ལ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དག་ལ་དཔྱོད་པའི་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅིང་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པའི་སྦྱོར་བ་བཞི་འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དད་པ་དང༌། ཐབས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་འདུན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན། རྩོལ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན། དད་པ་ནི་དང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་སེམས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ནི་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་ཡན་ལག་བཞིས་བསྡུས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཁྱད་པར་ཉོན་མོངས་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་གིས་སོ། །དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་ཡན་ལག་ནི་འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ནི་དང་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དད་པས་ནི་ཁྱད་པར་རྟོགས་ནས་གོང་མའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་དད་པར་བྱེད་ལ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཤིན་ཏུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ནི་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དྲན་པས་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་བྱུང་བ་སྲུང་བར་བྱེད་ལ། ཤེས་བཞིན་གྱིས་ནི་བྱུང་བ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་གི་སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་པས་ནི་སེམས་ཞུམ་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་བྱེད་ལ། བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ནི་རྒོད་པ་ནང་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་པ་
Chinese
舍的六种差别是什么？心是心现行，是能辨别已断和未断的心现行，以及随顺止观，发起一切身业和语业。舍是对过去、未来和现在发生的罪恶、不善法进行辨别的，心无烦恼且使心平等。这八种断行是彻底摧毁随眠的四种加行：欲、精进、信、方便。其中，欲是欲的加行，勤是精进的加行，信是信心的加行，轻安、念、正知、心和舍是方便的加行。这八种断行也可以归纳为四支：修习支、殊胜烦恼支、守护近烦恼觉悟支、为使近烦恼清净而摄集支。其中，修习支是欲和勤，因为依靠欲和勤可以修习神足。殊胜觉悟支是信和轻安，因为依靠信可以觉悟殊胜，对上位的解脱生起信心，依靠轻安可以彻底调伏身心的粗重。守护近烦恼觉悟支是念和正知，因为依靠念可以守护未生起的止观近烦恼，依靠正知可以觉悟已生起的近烦恼。为使近烦恼清净而摄集支是心和舍，因为心能摄持怯弱的心，舍能将掉举收摄于内。这八种断行是为了断除五过患而行持。
English
What are the six distinctions of relinquishment? Mind is the manifestation of mind, which is the manifestation of mind that discerns what has been abandoned and what has not been abandoned, and which, in accordance with calm abiding and insight, initiates all physical and verbal actions. Equanimity is the mind that discerns sins and non-virtuous dharmas that have occurred in the past, future, and present, without any afflictions and making the mind equal. These eight acts of abandonment are the four applications that completely destroy latent tendencies: desire, diligence, faith, and means. Among them, desire is the application of desire, diligence is the application of diligence, faith is the application of faith, and pliancy, mindfulness, awareness, mind, and equanimity are the application of means. These eight acts of abandonment can also be summarized into four branches: the branch of meditation, the branch of special affliction, the branch of guarding against near afflictions and realizing them, and the branch of gathering for the sake of purifying near afflictions. Among them, the branch of meditation is desire and diligence, because by relying on desire and diligence, one cultivates the foundations of miraculous powers. The branch of special realization is faith and pliancy, because by relying on faith, one realizes the special qualities and generates faith in the higher liberations, and by relying on pliancy, one thoroughly subdues the unwholesome states of body and mind. The branch of guarding against near afflictions and realizing them is mindfulness and awareness, because by relying on mindfulness, one guards against the near afflictions of calm abiding and insight that have not yet arisen, and by relying on awareness, one realizes those that have arisen. The branch of gathering for the sake of purifying near afflictions is mind and equanimity, because mind holds onto the shrinking mind, and equanimity gathers the scattering inwards. These eight acts of abandonment are practiced in order to abandon the five faults.