Tibetan
་ཀྱིས་ཀྱང་བཟོད་པ་དང༌། གཞན་ལ་ཡང་བཟོད་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་དང༌། བཟོད་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་བརྗོད་པ་དང༌། གང་ཟག་བཟོད་པ་ཅན་མཐོང་ན་ཡིད་དགའ་བ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་བཟོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྔར་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་པ་བདུན་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཧ་ཅང་ཡང་མི་ཞུམ་ཧ་ཅང་ཡང་སྙུན་མི་ངས་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་སྦྱོར་བ་སྙོམས་པར་བྱེད་དེ། བརྩམ་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙོམས་ཤིང་གུས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྙོམས་པ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དེས་བདག་ལ་མི་སྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་སྦྱོར་བ་སྙོམས་པར་བྱེད་དེ། མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུན་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་གུས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཐུན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བརྟུལ་བ་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཁྲུགས་ཤིང་གཞན་དུ་སྒྱུར་ དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འཁྲུགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྩོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དག་པས་དག་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བའི་ཐབས་སམ་རྒྱུ་འམ་མཚན་མར་གྱུར་པ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ནི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་གཞིའི་ཐབས་རྣམ་པར་དག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པས་ངག་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པ་ན་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་གཞི་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་བ
Chinese
也以忍耐，也使他人如实地执持忍耐，也宣说忍耐的赞叹，见到具有忍耐的人就心生欢喜。将圣士的五种忍耐与之前所说的结合起来。在那之后，清净的精进有七种，如下： 所谓“彻底了解精进的平等性”，就是指以平等的精进，既不过于懈怠，也不过于急躁，平等地发起和修习精进。对于一切应做之事，都平等且恭敬地去做。在清净的精进的章节中，将之前所说的平等与此结合起来。 所谓“发起精进，不赞美自己，也不诽谤他人”，就是指为了持续不断地进行，而发起恒常的精进，并平等地修习。 所谓“具有威力”，就是指为了自然而然地成就，而发起恭敬的精进。 所谓“具有精进”，就是指由于先前因的力量所产生的，与因相应的精进。 所谓“具有喜悦”，就是指通过分别观察后，为了投入到善的方面，而发起由修习所产生的精进。 所谓“行为稳固”，就是指不被一切痛苦的损害所动摇，且无法改变，因此是不动摇的精进。 所谓“精进于善法”，就是指通过清净的修习而达到清净。对于初禅的实有，作为修习的方法、因或相，不可缺少的就是相。依靠对它的透彻理解，菩萨们通过清净的实有方法，对止观和舍受完全清净的禅定进行禅修。 所谓“对圆满的禅定进行禅修”，就是指通过获得实有而获得语言。在获得初禅的实有时，通过获得有寻有伺的禅定，以及无寻唯伺的禅定而安住，这就是所谓的圆满禅定。依靠它，菩萨们通过清净的获得实有，对止观和
English
also with patience, and also cause others to truly hold patience, and also speak praises of patience, and when seeing a person with patience, the mind rejoices. Combine the five types of patience of a noble person with what was previously taught. After that, there are seven types of pure diligence, as follows: What is called "thoroughly understanding the equality of diligence" is to cultivate diligence with equal diligence, neither too lax nor too hasty, and to practice diligence equally. To treat all that should be done with equality and respect. In the context of pure diligence, combine the equality mentioned earlier with this. What is called "initiating diligence, not praising oneself, nor slandering others" is to initiate constant diligence and practice it equally, for the sake of continuous practice. What is called "having power" is respectful diligence for the sake of spontaneous accomplishment. What is called "having diligence" is diligence that is in accordance with the cause, generated by the power of the previous cause. What is called "having joy" is diligence arising from practice, for the sake of engaging in the virtuous side after individually examining. What is called "stable conduct" is diligence that is not disturbed because it is not disturbed by all the harms of suffering and cannot be changed. What is called "diligence in virtuous dharmas" is purity through pure practice. For the reality of the first dhyana, as a method, cause, or sign of practice, what is indispensable is the sign. Relying on a thorough understanding of it, Bodhisattvas meditate on the samadhi of completely purified shamatha, vipassana, and equanimity through the pure method of reality. What is called "meditating on the perfect samadhi" is obtaining speech by obtaining reality. When obtaining the reality of the first dhyana, abiding by accomplishing samadhi with investigation and analysis, and samadhi with only analysis without investigation, is called perfect samadhi. Relying on it, Bodhisattvas, through the pure attainment of reality, meditate on shamatha and vipassana and
Tibetan
ཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའོ། །གཉི་གའི་ཆའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་གཞི་ལ་ཁྱད་པར་གོང་མ་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་དང༌། བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ཉེར་བསྡོགས་གཉི་ག་ཐོབ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་དང༌། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་དེ་ཉེར་བསྡོགས་གཉི་ག་ཐོབ་པའི་བར་གྱི་དངོས་གཞི་གཅིག་དང༌། གཉིས་ཐོབ་སྟེ། རྟོག་པ་ཡང་མེད་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པས་ན་སྣང་བ་ཡང་ཡང་དག་པར་ཤེས་ལ། གཟུགས་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བ་ནི་གཉི་གའི་ཆའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་གི་ཐབས་རྣམ་པར་དག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའོ། །ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། ལྡང་བ་དང་དབང་བ་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མན་ཆད་ཀྱི་ཉེར་བསྔོགས་དང༌། དངོས་གཞི་ཐམས་ ཅད་ཐོབ་པ་ན་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། ལྡང་བ་ལ་བཙལ་མི་དགོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་འགྲུབ་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་ལ་དབང་པ་རྣམ་པར་དག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའོ། །མི་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་གཏན་བཟློག་ནས་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་དབང་བ་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་ན་དེ་དག་ལ་རོ་མྱོང་བ་མེད་ཅིང་ལུགས་དང་ལུགས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཐོད་རྒལ་དང༌། ཡན་ལག་བསྡུ་བ་དང༌། དམིགས་པ་བསྡུ་པ་དང༌། ཡན་ལག་ཟུང་དུ་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པ་ཟུང་དུ་བྱ་བ་དང༌། ཡན་ལག་དང་དམིགས་པ་ཟུང་དུ་བྱ་བའི་དབང་པོ་ཐོབ་པ་ནི་མི་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་བ་རྣམ་པར་དག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མངོན་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་ལ་དབང་རྣམ
Chinese
思维于舍清净之等持。名为二分之等持的思维者，是说本体上因殊胜的上者而清净，即从获得第一禅的本体和第二禅的近分二者开始，直到无所有处生的本体和有顶二者近分都获得之间的本体一和二，修成无寻无伺之等持而安住，故能如实了知显现，也能见到诸色，这叫做二分之等持。依靠它，因清净的自在方便，菩萨们思维于寂止和胜观以及舍清净之等持。名为由力生之等持的思维者，是说进入、安住、起身和自在清净而清净，即获得有顶以下的一切近分和本体时，进入、安住、起身无需寻觅，自然成就，这叫做由力生之等持。依靠它，因安住自在清净，菩萨们思维于寂止和胜观以及舍清净之等持。名为不住之等持的思维者，是说从禅定中返回而又进入等定自在清净而清净，即获得一切禅定和解脱以及等持和等入时，对它们没有品尝，并且获得顺和不顺以及顿超和支分收摄以及所缘收摄以及支分双运以及所缘双运以及支分和所缘双运的自在，这叫做不住之等持。依靠它，因成就神通自在清净，菩萨们思维于寂止和胜观以及舍清净。名为极调柔之等持的思维者，是说以神通变化自在
English
Meditating on the equanimity of perfect purity's samadhi. The one who meditates on the samadhi of the two parts is said to be pure because of the superior purity in the essence, that is, from the attainment of both the essence of the first dhyana and the approximation of the second dhyana, up to the attainment of both the essence of the realm of nothingness and the approximation of the peak of existence, one and two essences are attained. By cultivating and abiding in the samadhi without thought or examination, one knows appearances correctly and also sees forms. This is called the samadhi of the two parts. Relying on it, bodhisattvas meditate on the samadhi of perfect purity of calm abiding, insight, and equanimity, due to the purity of the means of empowerment. The one who meditates on the samadhi that arises from force is said to be pure because of the purity of entering, abiding, rising, and empowerment. When all the approximations and essences below the peak of existence are attained, entering, abiding, and rising are accomplished naturally without the need to seek. This is called the samadhi that arises from force. Relying on it, bodhisattvas meditate on the samadhi of perfect purity of calm abiding, insight, and equanimity, due to the purity of empowerment over abiding. The one who meditates on the non-abiding samadhi is said to be pure because of the purity of empowerment over returning from meditation and entering into samadhi again. When all meditations, liberations, samadhis, and samapattis are attained, there is no savoring of them, and one attains the empowerment of conformity and non-conformity, sudden transcendence, gathering of limbs, gathering of objects, union of limbs, union of objects, and union of limbs and objects. This is called the non-abiding samadhi. Relying on it, bodhisattvas meditate on calm abiding, insight, and perfect purity of equanimity, due to the purity of empowerment over accomplishing higher knowledge. The one who meditates on the samadhi of extreme pliancy is said to be the empowerment over transformation by higher knowledge.