Tibetan
པ་དེ་ནི་དེ་ལ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལའོ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་མི་དམིགས་པའམ། རང་བཞིན་ནམ་འབྲས་བུའི་རྟགས་སོ། །སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གནས་པའོ། །མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མི་དམིགས་པའམ། །རང་བཞིན་ནམ་འབྲས་བུའི་རྟགས་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གནས་པ་དེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བས་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དེ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང༌། གཞན་ལ་གོ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་བའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་དེ་ལ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེས་ཡོངས་སུ་དག་སྟེ། །ཚད་མར་རུང་ ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་དང་དེ་ལ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་གནས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དག་སྟེ། དེ་དག་ནི་བཤད་པའི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བའི་དོན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་དེ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་རྟགས་དག་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་གནས་པའི་མི་རྟག་པ་རགས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་ལས་སྣ་ཚོགས་ལ་གནས་པ
Chinese
据说，那个就是安住于彼，显现而可观察之相。所谓“安住于彼，显现而可观察之相”，其中“彼”是指应被比量的法。“安住”是指作为能立之法的一切法的不现见，或者自性或果之相。“各自的知识之义，现量之义，以自性所摄持的安住”。所谓“显现而可观察”，是指能立之方的法不现见，或者自性或果之相，各自的知识之义，现量之境，现量之义，以自性所摄持的安住，那个现量的相，由于离于分别且无错乱而显现可观察。“相”是指比量之相。因此，对于应被比量的事物，以具有三种理的相来成立应被成立的法，由于现量不可见而进行比量，自己证悟，并且使他人理解，这才是比量之相。如此，比量，以安住于彼，显现而可观察之相完全清净，成为量。比量和安住于彼，显现而可观察之相，也应理解为是体性和相的性质相同。安住于应被比量的法，以能立之方的法显现可观察之相，来成立应被成立的法，现量不可见，应被比量的那些是什么呢？一切有为法皆为刹那，以及有他世，以及善业和不善业不会白费等等。这些是所说之义，比量之境，以隐蔽之义的共同相所摄持。应被成立的法，现量不可见，应被比量的那些，作为能立的因，安住于彼，显现可观察之相的相是什么呢？安住于彼的粗大无常性，即是显现可观察的，以及众生存在于各种各样的业之中
English
It is said that that is the characteristic of abiding in that, manifestly observable. Regarding "the characteristic of abiding in that, manifestly observable," "that" refers to the object to be inferred. "Abiding" refers to the non-perception of all phenomena that are the means of proof, or the sign of nature or result. "The meaning of individual knowledge, the meaning of direct perception, abiding encompassed by its own characteristic." "Manifestly observable" refers to the non-perception of the phenomena of the proving side, or the sign of nature or result, the meaning of individual knowledge, the object of direct perception, the meaning of direct perception, the abiding encompassed by its own characteristic, that characteristic of direct perception, being manifestly observable because it is free from conceptualization and non-erroneous. "Characteristic" refers to the characteristic of inference. Therefore, for the object to be inferred, using the sign with three aspects to establish the phenomenon to be established, because it is not directly perceived, it is inferred, realized by oneself, and causes others to understand, this is the characteristic of inference. Thus, inference is completely purified by the characteristic of abiding in that, manifestly observable, and becomes a valid cognition. Inference and the characteristic of abiding in that, manifestly observable, should also be understood as having the same nature in terms of entity and characteristic. Abiding in the object to be inferred, using the sign of the phenomena of the proving side being manifestly observable, to establish the phenomenon to be established, which is not directly perceived, what are those to be inferred? All conditioned phenomena are momentary, and there is a future life, and good and bad karma are not wasted, and so on. These are the meaning of what is said, the object of inference, encompassed by the common characteristic of the hidden meaning. The phenomenon to be established, not directly perceived, those to be inferred, as the reason for proof, what are the signs of abiding in that, manifestly observable? The gross impermanence abiding in that, which is manifestly observable, and sentient beings existing in various kinds of actions
Tibetan
་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལས་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་ལ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དག་སྟེ། །དེ་དག་ནི་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཤད་པའི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་མི་རྟག་པའི་ཏན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་སྟེ། །དེ་ལ་གནས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་འདིས་ནི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དཔག་པའི་མི་རྟག་པར་རགས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ འདུ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ལའོ། །གནས་པའི་མི་རག་པ་རགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་རགས་པའི་འཆི་འཕོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་།དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣག་བཞིན་གྱི་རྟགས་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བས་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣག་བཞིན་གྱིས་རྟགས་མི་རྟག་པའི་རགས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་དེའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐབས་འདིར་ཚུལ་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་དང་ཇི་ལྟར་སྦྱར་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དངོ
Chinese
凡是现量所缘的，以及众生从安乐和痛苦中产生的善和非善所处的现量所缘的，这些都是各自的知识之义，现量 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，量)的境，现量的义，由自相所摄。 如此，对于应以比量推知的有法，其能立的方面之法，各自的知识之义，现量 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，量)的境，现量的义，由自相所摄，安住，通过现量所缘，所要成立的法，所说的义，比量 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，量)的境，隐蔽之义，由无常的体性所摄，那应当以比量推知。 在那上面安住的体性，凡是现量所缘的，以这个理由，一切有为法都是刹那性，这个所要成立的法，应当以比量推知。 在那上面推知的无常的粗大性，凡是现量所缘的，在那上面，那是指应以比量推知的有法， 有为法的实物。 安住的无常的粗大性，是指不是刹那坏灭的无常的粗大的死殁，以及生和灭的相，那是它的能立的方面之法，自性的因，各自的知识之义，现量 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，量)的境，现量的义，由自相所摄。 凡是现量所缘的，是指能立的方面之法，自性的因，各自的知识之义，现量 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，量)的境，现量的义，由自相所摄，那本身是现量 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，量)的体性，离分别且无错乱，所以是现量所缘的。 如此，能立的方面之法，自性的因，无常的粗大性，现量所缘的，通过那个，所要成立的法，刹那性，应当以比量推知。 那么，在此处，第三种方式的因如何结合呢？ 应以比量推知的等等，存在的体性，由“从那”所表示，应以比量推知的，是指有法，有为法的实
English
Whatever is directly perceived, and whatever is directly perceived where sentient beings abide in virtue and non-virtue arising from happiness and suffering, these are the meanings of individual cognitions, the objects of direct perception प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, measure) , the meaning of direct perception, encompassed by their own characteristics. Thus, for the subject to be inferred, the dharma of the proving side, the meaning of individual cognitions, the object of direct perception प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, measure), the meaning of direct perception, encompassed by its own characteristics, abiding, through direct perception, the dharma to be established, the meaning spoken, the object of inference प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, measure), the meaning of the hidden, encompassed by the nature of impermanence, that should be inferred. The nature of abiding on that, whatever is directly perceived, by this reason, all conditioned phenomena are momentary, this dharma to be established should be inferred. The grossness of impermanence inferred on that, whatever is directly perceived, on that, that refers to the subject to be inferred, the entity of conditioned phenomena. The abiding grossness of impermanence refers to the gross death and transference of impermanence that is not momentary destruction, and the characteristics of birth and destruction, that is its dharma of the proving side, the nature of the cause, the meaning of individual cognitions, the object of direct perception प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, measure), the meaning of direct perception, encompassed by its own characteristics. Whatever is directly perceived refers to the dharma of the proving side, the nature of the cause, the meaning of individual cognitions, the object of direct perception प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, measure), the meaning of direct perception, encompassed by its own characteristics, that itself is the nature of direct perception प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, measure), free from conceptualization and without error, so it is directly perceived. Thus, the dharma of the proving side, the nature of the cause, the grossness of impermanence, directly perceived, through that, the dharma to be established, momentariness, should be inferred. So, in this case, how does the cause of the third mode combine? The nature of existing, etc., to be inferred, is indicated by "from that," to be inferred refers to the subject, the entity of conditioned phenomena.