Tibetan
་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟེན་པར་བྱ་ཞིང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་ཀྱང་འཐད་པས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེའི་ཡན་ལག་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྔའོ། །ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བདུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱི་ སྡོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། མིང་བསྟན་པ་དང༌། བཤད་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ལྔ་པོ་དག་གང་ཞེ་ན། དེ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་ལ་གནས་པའི་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རང་གི་རིགས་ཀྱི་དཔེ་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ལུང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་སོ་སོའི་ཤེས་པ་དང༌། བཤད་པ་དང༌། སྨྲས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། ལེགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་རྐྱེན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཐད་པས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་དང་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་མངོན་སུམ་ཤེས་པའི་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལུང་དང་ཚད་མ་གཞན་དག་ལས་བཤད་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་དེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པས་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་ནི་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའི་ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལ་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རང་གི་རིགས་ཀྱི་དཔེ་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བསྟན་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཆོས་ནི་གང་མངོན་སུམ་གྱི་དམིགས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་བློས་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་གྱི་མ་དམིགས་པ་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་བསྐལ་བ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བའི་དོན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། འདིར་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གནས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ
Chinese
为了依止清净的体性，舍弃不清净的体性，世间智者也以理成立，如所说示，这些支分是世尊所宣说的。其中，清净的体性有五种，不清净的体性有七种，这是指数量的总和。名称的指示和解释将在下文按顺序说明。那么，清净的五种体性是什么呢？即现量所缘的体性，以及安住于此的安住现量所缘的体性，以及与自类比喻相近的体性，以及清净的体性，以及证明圣言极为清净的体性。这是说，以前各自的知识和解释，以及所说之义的成立，以及应很好地理解的原因和条件是什么，这就是以理成立的道理。因此，佛说现量、比量和可信圣言量这三种量之境，是现量所知的各自知识之境，以及从圣言和其他量中所说的任何内容，也都包括在内。这样，现量的四种量各自知识的意义，即现量的体性，是指无分别和无错乱的知识所缘的任何事物。将其与“这是现量所缘的体性”结合起来，词义应如所说般结合。之后，将要解释比量的三种方式，即安住于此的现量所缘的体性，以及以与自类比喻相近的体性来显示清净。其中，比量的法，是指随顺现量所缘的智慧，与此相关的显现之事物，以及现量未缘的处所、时间和自性所未隔绝的隐蔽之义，应以比量来衡量。因此，此处也应以比量来衡量的有法，即各自知识的意义，是成立的宗法，现量的境，现量的意义，以自性所摄持的安住现量
English
In order to rely on the nature of purity and abandon the nature of impurity, even the wise in the world establish it with reason, as has been shown, these branches are what the Blessed One declared. Among them, there are five characteristics of purity, and seven characteristics of impurity, which refers to the sum of the numbers. The indication of the names and the explanation will be explained in order below. So, what are the five characteristics of purity? They are the characteristic of being perceived by direct perception, and the characteristic of the abiding that abides in it being perceived by direct perception, and the characteristic of being closely associated with an example of its own kind, and the characteristic of purity, and the characteristic of showing that the scriptures are extremely pure. This is to say that the previous individual knowledge and explanations, as well as the establishment of the meaning of what was said, and what are the causes and conditions that should be well understood, this is the reason for establishing with reason. Therefore, the Buddha said that the objects of the three valid cognitions of direct perception, inference, and reliable testimony are the objects of individual knowledge known by direct perception, and whatever is said from the scriptures and other valid cognitions is also included. In this way, the meaning of the individual knowledge of the four types of direct perception, that is, the nature of direct perception, refers to whatever is perceived by non-conceptual and non-erroneous knowledge. Combine it with "This is the characteristic of being perceived by direct perception," and the meaning of the words should be combined as explained. After that, the three ways of inference, that is, the characteristic of abiding in it being perceived by direct perception, and the purity shown by the characteristic of being closely associated with an example of its own kind, will be explained. Among them, the dharma of inference refers to the wisdom that follows the object of direct perception, the manifested things related to it, and the hidden meaning that is not separated by place, time, and nature, which is not perceived by direct perception, should be measured by inference. Therefore, here too, the subject to be inferred, that is, the meaning of the individual knowledge of the proponent's dharma that is to be established, the object of direct perception, the meaning of direct perception, the abiding direct perception held by its own nature
Tibetan
འི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཤད་པའི་དོན་རྗེས་ སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་བསྐལ་བ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །དེ་ལ་གང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་རང་གི་དོན་ཡིན་ལ། གང་གིས་གཞན་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རང་དང་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཚུལ་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་གང་གཞན་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །རྟགས་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་གསུམ་པོ་དག་ནི་རྟགས་གསུམ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ཏེ། མི་དམིགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་ལས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ། རང་བཞིན་ལས་ནི་མི་རྟག་པ་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ། འབྲས་བུ་ལས་ནི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ལའོ། །ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དངོས་པོ་མེད་པའམ། མི་རྟག་པའམ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའམ། རྒྱུ་དང་སྒྲུབ་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མི་དམིགས་པའམ། རང་བཞིན་ནམ། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྟེ། དེས་ནི་མིག་གིས་བཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མ་གྲུབ་པ་བཀག་གོ །ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྣན་པ་སྟེ། དེས་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ལོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱི་དང་རང་གི་དོན་དང་མཐུན་པ་སྟེ། ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་པ་སྟེ
Chinese
的体性，远离分别且无错谬，通过不现见而应成立之法，宣说其义，是以后 比量之量境，隐蔽之义，以总相之体性所摄，不为处、时、自性所限者，即应比量。其比量亦有两种，即自义比量与他义比量。其中，以何之自性而能证悟，彼乃自义；以何令他者了知，彼应了知乃他义。如是，自与他之比量，彼之体性即于应比量者，由具三相之因，以自性证悟，凡令他者了知者是也。何为三相耶？即于应比量者具有之，于同品具有之，于异品决定无有之。何为因耶？此三相即唯具三因，即不可见、自性与果。其中，由不可见者，应比量事物之无有；由自性者，应比量无常与刹那性等；由果者，应比量因。其中，何为三相之体性耶？所谓“于应比量者具有之”，所谓“于应比量者”者，即指此处欲知之具有差别的法性而言。所谓“具有”者，即应比量之法性，于彼应成立之法，事物之无有，或无常，或刹那性等，或因与成立方之法不可见，或自性，或果具有之，由此遮止了所谓“以眼所取故”等之未成立。所谓“之”者，乃添加之词，由此遣除了部分之部分未成立等。所谓“于同品具有之”，所谓同品者，即与应成立之法之总义及自义相符者，乃法同品之例也。所谓“具有”者，即于同品 彼处，具有与应成立之方总义相符之方之法也。
English
Its nature, free from conceptualization and without error, the meaning of explaining the Dharma to be established through non-perception, is after inference, the object of valid cognition, the hidden meaning, encompassed by the nature of generality, not limited by place, time, and nature, that is what should be inferred. Its inference also has two aspects: inference for oneself and inference for others. Among them, that which is realized by its own nature is for oneself, and that by which others understand should be understood as for others. Thus, the nature of inference for oneself and others is that in what should be inferred, through the sign of having three aspects, by realizing oneself, whatever makes others understand is it. What are the three aspects? They are that which exists in what should be inferred, that which exists in the similar class, and that which is definitely absent in the dissimilar class. What is the sign? These three aspects are only endowed with three signs: non-perception, nature, and result. Among them, from non-perception, one should infer the non-existence of things; from nature, one should infer impermanence and momentariness, etc.; from result, one should infer the cause. Among them, what is the nature of the three aspects? The so-called "existing in what should be inferred," the so-called "in what should be inferred" refers to the subject of Dharma that has differences that one wants to know here. The so-called "existing" means that the Dharma to be established in that subject of Dharma to be inferred is the non-existence of things, or impermanence, or momentariness, etc., or the cause and the Dharma of the establishing side are non-perception, or nature, or the existence of the result, thereby preventing the non-establishment of the so-called "because it is grasped by the eye," etc. The so-called "of" is an added word, thereby eliminating the non-establishment of a part of a part, etc. The so-called "existing in the similar class," the similar class is that which agrees with the general meaning and self-meaning of the Dharma to be established, which is an example of Dharma similarity. The so-called "existing" means that in the similar class, there, there is the Dharma of the side that agrees with the general meaning of the side to be established.