Tibetan
པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཞར་ལ་འགྲུབ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གདགས་པ་བསྡུ་བ་ལ་མཁས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དེའི་འོག་ཏུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་མཁས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཏེ། རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། སྦྱངས་པ་ཉིད་དང༌། མི་གཡོ་བ་ཉིད་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དེ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་གི་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞུས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དུས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟེན་ཅིང་བརྩམས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཀྱི་བདག་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །དུས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྦྱོར་བ་མི་གཏོང་ཞིང་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བ་དང༌། རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། མི་ལྟ་བ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གསུམ་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱི
Chinese
被教导说，这样做是为了冥想。通过“无分别念本身”等，被教导说，不将一切视为自性，就能迅速圆满波罗蜜多。通过“完全回向本身”等，被教导说，仅仅通过祈愿获得无上正等觉，成熟的果实也会随之成就，并且也能获得无尽的波罗蜜多。关于精通收集安立之词的意义等，已经解释完毕。之后，将要解释精通功德差别之词的意义等。所谓精通功德差别，是指波罗蜜多的两种功德，即殊胜和清净。其中，殊胜有两种原因：广大和非一切烦恼性。清净有三种原因：已净化本身、不动摇本身和极度清净本身。因此，为了精通这些，这里进行了阐述。其中，为了显示通过广大而殊胜，世尊被询问说：那些波罗蜜多的广大性是什么？所谓广大性，是指对有情没有分别、对事物没有分别、对时间没有分别。对有情没有分别，是指菩萨依赖并致力于一切有情，从而普遍行持布施等善根，而不是仅仅为了自己。对事物没有分别，是指完全接受一切布施等善根及其所有方面，并普遍行持。对时间没有分别，是指在此生中，日夜不断地结合，不放弃努力，不舍弃精进，并且以同样的因，在一切生世中普遍行持那些善根。因此，（佛）说：“什么是无执著本身、不观待本身和完全回向本身？”即无执著等三者，各自通过对有情没有分别等三者而广大。
English
It is taught that this is done for meditation. Through "the very non-conceptualization itself," etc., it is taught that by not regarding everything as self-nature, one can quickly perfect the pāramitās. Through "the very complete dedication itself," etc., it is taught that merely by praying to attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, the fruit of maturation will also be achieved incidentally, and one can also obtain the inexhaustible pāramitās. The meaning of the words of being skilled in collecting establishments, etc., has been explained. After that, the meaning of the words of being skilled in the distinctions of qualities, etc., will be explained. The so-called being skilled in the distinctions of qualities refers to the two kinds of qualities of the pāramitās, namely, excellence and purity. Among them, excellence has two causes: vastness and non-all-afflictive nature. Purity has three causes: the very purified itself, the very unwavering itself, and the very extremely purified itself. Therefore, in order to be skilled in these, it is taught here. Among them, in order to show excellence through vastness, the Blessed One was asked: What is the very vastness of those pāramitās? The so-called vastness refers to the absence of distinction towards sentient beings, the absence of distinction towards objects, and the absence of distinction towards time. The absence of distinction towards sentient beings means that the bodhisattva relies on and is committed to all sentient beings, thereby universally practicing generosity and other roots of virtue, and not just for himself alone. The absence of distinction towards objects means completely accepting all generosity and other roots of virtue and all aspects, and universally practicing them. The absence of distinction towards time means that in this life, day and night, one constantly combines, does not give up effort, does not abandon diligence, and with the same cause, universally practices those roots of virtue in all lifetimes. Therefore, (the Buddha) said: "What is the very non-attachment itself, the very non-expectation itself, and the very complete dedication itself?" That is, each of the three, non-attachment, etc., is vast through the three, the absence of distinction towards sentient beings, etc.
Tibetan
ར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ པས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞུས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། མི་མཐུན་པ་མེད་པ་དང༌། གུས་པ་དང༌། མི་བརྟེན་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དགའ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་ཅིང་གཞི་དེས་འགྱོད་པར་ཡང་མི་བྱེད་པའོ། །མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དང༌། ལྟ་བར་གྱུར་བ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །གུས་པ་ནི་གུས་པ་དང་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཡོན་ཏན་དང་སྙིང་པོར་ལྟ་བ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ས་མི་བཀྲི་བར་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །མི་བརྟེན་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དམ། བརྒྱ་བྱིན་ཉིད་དམ། བདུད་ཉིད་དམ། ཚངས་པ་ཉིད་དུ་རེ་བ་མེད་པ་དང༌། གཞན་ལས་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་དང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ཡང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཞིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྦྱངས་པ་ཉིད་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞུས་སོ། །སྦྱངས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པ་དག་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སོ་སོར་བརྟག་ཅིང་བྱེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་བརླིང་པ་དང༌། གསལ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང༌། ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བརྟག་ཅིང་བྱ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། མི་གཡོ་ བ་ཉིད་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞུས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་རྣམས་དང༌། ཇི་ལྟར་བསགས་པ་དེ་དག་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། ཡོངས་
Chinese
如是。由于不是一切烦恼性的缘故，作开示殊胜之权，请问：如何才是一切烦恼都不存在的呢？不是一切烦恼性的就是：极为欢喜，没有不和，恭敬，不依赖，极为欢喜。菩萨心欢喜，没有痛苦，没有不悦意，依靠这些善根，并且以这些为基础也不会后悔。没有不和就是：不损害他人，对于成为见者的人们没有明显的执着，而普遍行持这些善根。恭敬就是：恭敬和从内心深处对这些本身视为功德和精华，极其确定，不依赖他人，不夺取他人的位置，正确地接受这些善根并普遍行持。不依赖就是：不期望这些善根的异熟是转轮王，或者帝释，或者魔，或者梵天，不从他人那里得到回报，不依赖利养和恭敬，以及偈颂。因此，无罪性以及无分别念是怎样的呢？这样说道，无罪性等等二者，每一个都因为极为欢喜等等四个不是一切烦恼性的缘故。如是，由于广大和不是一切烦恼性的缘故，应当了知波罗蜜多是殊胜的，无上的，不共的。作开示以修习本身而清净之权，请问：如何才是修习本身呢？所谓修习本身，就是在进入意乐清净地之后，分别观察和行持的善根，自性稳固，明晰，果大，利益大。因此，说分别观察和行持本身是怎样的呢？作开示以不动性而清净之权，请问：如何才是不动性呢？所谓不动性，就是在进入意乐地之后，对于如何获得的以及如何积累的那些善根不退转，完全
English
So it is. Because it is not of all afflictive nature, having made the authority to show the excellence, it was asked: How is it that all afflictions do not exist? Not being of all afflictive nature is: extremely joyful, without discord, respectful, not dependent, extremely joyful. The Bodhisattva's mind is joyful, without suffering, without displeasure, relying on these roots of virtue, and also not regretting with these as the basis. Without discord is: not harming others, without obvious attachment to those who have become seers, and universally practicing these roots of virtue. Respect is: respect and from the depths of the heart regarding these themselves as qualities and essence, extremely certain, not relying on others, not taking away the position of others, correctly accepting these roots of virtue and universally practicing. Not dependent is: not expecting the ripening of these roots of virtue to be a wheel-turning king, or Indra, or Mara, or Brahma, not receiving repayment from others, not relying on gain and respect, and verses. Therefore, what is faultlessness and non-discrimination? Thus it was said, each of the two, faultlessness and so on, is because the four, extremely joyful and so on, are not of all afflictive nature. Thus, because of being vast and not of all afflictive nature, it should be known that the Paramita is excellent, supreme, and uncommon. Having made the authority to show purification by cultivation itself, it was asked: How is cultivation itself? What is called cultivation itself is that after entering the pure land of intention, the roots of virtue that are separately examined and acted upon are naturally stable, clear, great in fruit, and great in benefit. Therefore, it is said, what is the separate examination and action itself? Having made the authority to show purification by immovability, it was asked: How is immovability? What is called immovability is that after entering the land of intention, there is no turning back from those roots of virtue that have been obtained and how they have been accumulated, completely