Tibetan
་པར་སྤྲུལ་བ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དེ། དེ་ནི་ཕྱོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས་ཕྱོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ལྟ་བུར་བསྟན་ཏེ་གནས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཆོས་ཀྱི་རོའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ་དེ་ན་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟས་དེ་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རོའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེས་ཀྱང་དེ་དག་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་དག་གི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གནས་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན། དེ་ན་ཟས་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་གི་ཟས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །ཟས་ནི་སྲིད་པ་གསོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ནི་སྲིད་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཟས་ཀྱིས་གནས་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་སུ་འཕགས་པ་དག་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་དེས་དེ་དག་གི་ལུས་གནས་པར་གྱུར་པ་དང་འདྲ་བར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ནི་དེ་དག་གི་ཟས་དང་འདྲ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྔོན་འདས་པའི་དུས་སུ་ཟས་གང་ཡང་རུང་བ་སྟོན་པའི་ཟས་ད་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་པས་དཔེ་དེ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་དག་འདས་པའི་ཟས་དང་ལྡན་ཞེས་བྱར་མི་རུང་སྟེ། འདས་པ་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འདྲ་བར་འདིར་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་དག་དེ་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་ ཆོས་ཀྱི་རོའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ཟས་གཞན་གྱིས་བསྟན་ཏེ་གནས་པར་གྱུར་ན་མེད་པས་བསྟན་ཏེ་གནས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་འདས་པའི་ཟས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རོའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཕྲིན་ལས་ཅི་མཛད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སེམས་ཅན་གྱི
Chinese
因为是化现，所以没有过失。那是圆满的方面。这样显示了圆满的方面后，具有圆满的方面那些，以何种受用显示而住呢？因此，为了显示受用圆满的方面，以法的味道的喜悦和大乐的受用显示，并在那里安住，应该这样连接。称为“显示者”，是因为食物是安住的原因。法的味道的喜悦和大乐，也因为使那些安住，所以那是那些的显示者。那么，之前显示说，那个处所是完全超越三界的行境。在那里怎么会有食物呢？如果说，那是无漏法的食物。那也是不行的。食物是滋养有，而那是断除有，所以不能说那些以食物而住。那是譬如在色等界中，圣者们入于无漏的等持时，那使那些的身体安住一样，无漏的法是那些的食物一样是显示者，所以没有相违。如果说，圣者们在色等处所入于无漏的等持，不是以无漏的等持而安住，而是过去的时候显示任何食物的食物现在安住，所以那个譬喻不行。不能说那些具有过去的食物，因为过去是不存在的。和那相似，在这里也如果那些在那里不是以无漏的 法的味道的喜悦和大乐显示，而是以过去时候的其他食物显示而安住，那么会变成以不存在的显示而安住的过失。因此，那些不是以过去的食物显示而安住，而是以法的味道的喜悦和大乐显示，那是受用圆满的方面。这样显示了受用圆满的方面后，具有受用圆满的方面，他的事业是什么呢？因此，为了显示成办事业圆满的方面，对于有情
English
Because it is a manifestation, there is no fault. That is the perfect aspect. Having shown the perfect aspect in this way, how do those who possess the perfect aspect abide, being shown with what kind of enjoyment? Therefore, in order to show the perfect aspect of enjoyment, it is shown with the enjoyment of the joy and great bliss of the taste of Dharma, and it should be connected by saying that they abide there. The reason for being called "shower" is that food is the cause of abiding. The joy and great bliss of the taste of Dharma also cause those to abide, so that is the shower of those. Then, it was previously shown that that place is the realm of activity that has completely transcended the three realms. How can there be food there? If you say that it is the food of those undefiled Dharmas. That is also not right. Food nourishes existence, but that cuts off existence, so it cannot be said that those abide by food. That is like, for example, when the noble ones enter into undefiled samadhi in the realm of form, etc., that makes the bodies of those abide, just as the undefiled Dharma is like the food of those, it is a shower, so there is no contradiction. If you say that when the noble ones enter into undefiled samadhi in places such as form, etc., they do not abide by that undefiled samadhi, but rather the food that shows whatever food in the past abides now, so that example is not right. It cannot be said that those possess past food, because the past does not exist. Similarly, here too, if those there are not shown by the undefiled The joy and great bliss of the taste of Dharma, but are shown and abide by other food from the past, then it will become the fault of being shown and abiding by what does not exist. Therefore, those are not shown and abide by past food, but are shown by the joy and great bliss of the taste of Dharma, which is the perfect aspect of enjoyment. Having shown the perfect aspect of enjoyment in this way, what is the activity of those who possess the perfect aspect of enjoyment? Therefore, in order to show the perfect aspect of accomplishing activities, for sentient beings
Tibetan
་དོན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཉེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དོན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚེ་འདི་ལ་ཕན་པ་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་ནི་ཕན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་ནི་བདེ་བའོ། །འོ་ན་གནས་དེ་ནི་མི་གཡོ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ནི་དཔེར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས། བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ལ་འཚེ་བ་མེད་པ་ཡང་དགོས་པས་དེའི་ཕྱིར་འཚེ་བ་མེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མའི་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་རང་གི་ནང་གི་རྒྱུད་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་པ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །དྲི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཉིད་དྲི་མའོ། །གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་དེ་དག་ནི་གནོད་ པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མེད་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་པ་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་འཚེ་བ་མེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མས་བྱས་པའི་གནོད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཚེ་བ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བདག་པོས་ཕན་མ་བཏགས་ཀྱང་མ་གཙེས་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་རྗེ་བོ་དཔོན་གྱིས་མ་གཙེས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ནི་འཚེ་བ་མེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཚེ་བ་མེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས། ནང་གི་གནོད་པ་མེད་པས་འཚེ་བ་མེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གནོད་པའི་རྒྱུ་ཡང་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིར་རྒོལ་བ་མེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བདུད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གནོད་པ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བདུད་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་
Chinese
被称为“安住于使一切意义皆得圆满”，意为安住于使一切有情之事皆得圆满，故称其为“安住”。所谓“一切意义”，即利益与安乐之意义。即此生之利益与来生之安乐。又或者，世间之意义即利益，超世间之意义即安乐。若问，此安住乃不动摇之体性，无有显现之造作，如何能使一切有情之意义皆得圆满？答曰：譬如圣者入于寂静之等持，然依往昔之显现造作之力，利益有情之事亦不间断，应如是观之。此乃成办事业之圆满。如是宣说成办事业之圆满后，成办事业之圆满亦需无害，故为宣说无害之圆满，故云“远离一切烦恼垢染之损害”，此乃显示无有自内心续所生之损害。其中，所谓“烦恼”，即贪欲等。所谓“垢染”，即彼等烦恼本身即是垢染。所谓“损害”，即由烦恼垢染所生之损害，即种种痛苦。彼等烦恼垢染乃损害之因，因其无有，故由彼所生之损害亦无有。若问，此如何是无害之圆满？答曰：凡由烦恼垢染所作之损害无有者，彼即是无害，譬如主人未施加利益，亦未曾恼害，故云“吾之主人未曾恼害”，如是即是无害之圆满。如是宣说无害之圆满后，因无有内在之损害，故无害之圆满亦无有外在损害之因，故为宣说无有外敌之圆满，故云“已彻底舍弃一切魔”，此乃显示无有外在之损害。其中，所谓“一切魔”，即蕴
English
It is said to be "abiding near to accomplishing all purposes completely," which means abiding near to accomplishing all the deeds of all sentient beings completely, hence it is called "abiding near." The term "all purposes" refers to the meaning of benefit and happiness. It means benefit in this life and happiness in the next. Alternatively, worldly purpose is benefit, and transcendental purpose is happiness. If one asks, "If that state is characterized by immovability and has no manifest activity, how does it accomplish all the purposes of sentient beings completely?" The answer is: "It should be regarded as similar to how noble ones, even when absorbed in peaceful samadhi, continuously perform the deeds of sentient beings due to the power of past manifest activities. This is the perfection of accomplishing activities." Having thus explained the perfection of accomplishing activities, since the perfection of accomplishing activities also requires being without harm, therefore, in order to explain the perfection of being without harm, it is said, "Free from all harm of the defilements of afflictions," which shows the absence of harm arising from one's own inner continuum. Among these, "afflictions" refers to desire and so forth. "Defilement" refers to those afflictions themselves being defilements. "Harm" refers to the harm arising from the defilements of afflictions, which is various sufferings. Those defilements of afflictions are the cause of harm, and because they are absent, the harm arising from them is also absent. If one asks, "How is this the perfection of being without harm?" The answer is: "Whatever is without the harm caused by the defilements of afflictions is also without harm. For example, even if the master does not bestow benefit, one says, 'My lord has not harmed me,' because he has not tormented me.' This is the perfection of being without harm." Having thus explained the perfection of being without harm, since the perfection of being without harm, due to the absence of inner harm, also lacks the cause of outer harm, therefore, in order to explain the perfection of having no external adversaries, it is said, "Having completely abandoned all demons," which shows the absence of external harm. Among these, "all demons" refers to the aggregates.