Tibetan
་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ན་དང་བོ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཞག་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བསྡུས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་བསྒོམ་པ་ནི་འཇུག་པའི་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་ཤིང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ ཞུགས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པའི་དགེ་པའི་ཆོས་བསྒོམ་པ་ནི་རྟོགས་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །གོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀུན་དུ་བསྟེན་ཅིང་ལན་མང་དུ་བྱེད། གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པའི་འོག་ཏུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྤྲོས་པར་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པ་དང༌། གཅིག་ཏུ་སྤུང་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་སོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ཀུན་དུ་བསྟེན་པ་དང༌། ལན་མང་དུ་བྱ་བ་དང༌། གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་བསྒོམ་པ་ནི་གོམས་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མ་ཐོབ་པ་མཐར་ཐུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསོགས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པས་ཀུན་དུ་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པས་བསྡུས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་བསྒོམ་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེས་གནས་པར་བྱེད་དོ། །གནས་གྱུར་མ་ཐག་ཏུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤང་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤང་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་གནས་ནི་གཉེན་པོས་བསྒྱུར་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། ལེན་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། གནས་གྱུར་པ་ནི་རྟག་པ་དང༌། ལེ
Chinese
由於無法理解，因此，為了使個別的人安住於心，當以緣於進入的識之作意而精進時，最初僅僅是安立，以及為了進入現證安立之諦，修習由見道所攝之善法，是為進入之修習。所謂的證悟，是指證悟阿賴耶識之理，也就是如此現證諦，並且進入聲聞之無垢真實性，或者進入菩薩之無垢真實性。當證悟一切法之法界時，為了以阿賴耶識之所有種子來證悟，修習由修道之加行所攝之善法，是為證悟之修習。所謂的串習，是指恆常修習證悟本身，並且多次修習，使之串習。也就是說，如此在證悟阿賴耶識之理後，由於該阿賴耶識具有所有由造作之相所攝之界，因此將所有戲論集於彼，並且積聚為一，以及令其成為一等等，恆常修習彼，並且多次修習，以及為了使之串習，修習由修道之差別所攝之善法，是為串習之修習。所謂的作意，是指為了使尚未獲得之殊勝道達到究竟，而作意如是性，也就是說，如此在阿賴耶識中將所有戲論積聚為一後，以緣於如是性之智慧恆常修習，並且修習由修道之究竟所攝之善法，是為作意之修習，因為此因能安住。在轉依之際，立即說捨棄阿賴耶識，由於捨棄彼，因此也應當說捨棄所有遍行煩惱。應當了知該阿賴耶識之體性是被對治所轉變，阿賴耶識是無常的，並且是與取蘊相連的，而轉依是常的，並且是
English
Since it is impossible to understand, therefore, in order to make each individual abide in the mind, when one strives with the attention focused on the entering consciousness, it is initially just the establishment, and in order to enter the direct realization of the truth of establishment, cultivating the virtuous Dharma gathered by the path of seeing is the entering cultivation. The so-called realization refers to realizing the nature of the Alaya consciousness, that is, directly realizing the truth in this way, and entering the flawless reality of the Hearers, or entering the flawless reality of the Bodhisattvas. When realizing the Dharmadhatu of all Dharmas, in order to realize with all the seeds of the Alaya consciousness, cultivating the virtuous Dharma gathered by the application of the path of cultivation is the cultivation of realization. The so-called habituation refers to constantly practicing the realization itself, and practicing it many times, making it habitual. That is to say, in this way, after realizing the nature of the Alaya consciousness, since that Alaya consciousness possesses all the realms gathered by the aspect of fabrication, therefore, all elaborations are gathered in it, and accumulated into one, and making it one, etc., constantly practicing it, and practicing it many times, and in order to make it habitual, cultivating the virtuous Dharma gathered by the distinction of the path of cultivation is the cultivation of habituation. The so-called attention refers to attending to suchness in order to bring the unsurpassed path that has not yet been attained to the ultimate, that is to say, in this way, after gathering all elaborations into one in the Alaya consciousness, constantly practicing with the wisdom focused on suchness, and cultivating the virtuous Dharma gathered by the ultimate of the path of cultivation is the cultivation of attention, because this cause can abide. At the moment of transformation, it is immediately said to abandon the Alaya consciousness, and since it is abandoned, it should also be said to abandon all pervasive afflictions. It should be known that the nature of that Alaya consciousness is transformed by the antidote, the Alaya consciousness is impermanent and is connected with taking, while the transformation is permanent and is
Tibetan
ན་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གནས་ངན་ལེན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། གནས་གྱུར་པ་ནི་གནས་ངན་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་གཏན་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་ལམ་གྱི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ལ། གནས་གྱུར་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཞིང་ལམ་གྱི་ འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དབང་མི་བྱེད་ལ། གནས་གྱུར་པ་ནི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་སྤངས་མ་ཐག་ཏུ་ལེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྤོང་བ་དང༌། སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀུན་དུ་གནས་པ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྤངས་པའི་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་ལེན་པ་སྤོང་བ་དང༌། ཚེ་འདི་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཚེ་འདིའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང༌། གནས་ངན་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་སྲོག་གི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཀུན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོད་ན་ལུས་ཀྱི་མཐའ་པ་དང༌། སྲོག་གི་མཐའ་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་ཀྱང་འདི་ན་དེའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ཙམ་གྱིས་ན་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཙ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། འཇུག་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། གོམས་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། གནས་གྱུར་པ་རྣམ་པར་གཞག་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པ་དེ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པས་བསྡུས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འདིར་དོན་དམ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་འདིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་སེམས་དང༌། ཡིད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གསང་བ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱེ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྔར་ཇི་ཙམ་དུ་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང༌། ཡིད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
是无有之故。阿赖耶识是与恶处相应，转依是与一切恶处永断离。阿赖耶识是诸烦恼生起之因，不是道生起之因，转依不是诸烦恼生起之因，是道生起之因。阿赖耶识于善和无记法不自在，转依于善和无记法自在。阿赖耶识的断除之相是，才断除彼立即舍断二取，以及如幻化之身周遍安住，即舍断于后世生起痛苦之因，于后世亦生起之取，以及舍断此生一切随烦恼之因，故舍断此生随烦恼的一切恶处，以及远离一切恶处，唯有成为命根之因者周遍安住。若有彼，则感受身体边际和命边际之感受，故经中亦如是说：‘此中彼的一切感受，仅以此即成为完全穷尽’。如是，以安立随烦恼之根本，以及生起，以及证悟，以及串习，以及安立作意，以及安立转依，而显示安立阿赖耶识的随烦恼还灭，彼是阿赖耶识以转依所摄持的圆成实性，当知彼即是此处的胜义胜义差别。为对治不了解彼，此处以具有无分别智之力的心、意、识，以不缘的行相，显示无分别智之行境的秘密，即当知是显示对彼极愚昧之对治，彼又是如何呢？往昔于多少随名言安立之故，称之为心、意、识，以及自性
English
It is because of non-existence. The ālaya-vijñāna is associated with bad states, while the transformed basis is completely separated from all bad states. The ālaya-vijñāna is the cause of the arising of afflictions and not the cause of the arising of the path, while the transformed basis is not the cause of the arising of afflictions but the cause of the arising of the path. The ālaya-vijñāna does not have power over virtuous and unspecified dharmas, while the transformed basis has power over virtuous and unspecified dharmas. The characteristic of abandonment of the ālaya-vijñāna is that immediately upon abandoning it, it abandons the two kinds of grasping, and abides everywhere like an illusory body, that is, it abandons the grasping that causes suffering to arise in the future, and also causes it to arise in the future, and because it has abandoned all the causes of complete affliction in this life, it abandons all the bad states of complete affliction in this life, and is separated from all bad states, and only that which has become the cause of life abides everywhere. If that exists, then one experiences the feelings of the end of the body and the end of life, therefore, it is said in the sutra, 'Here, all the feelings of that, just by that, will become completely exhausted.' Thus, by establishing the root of complete affliction, and arising, and realization, and habituation, and establishing attention, and establishing the transformed basis, the showing of the establishment of the cessation of complete affliction of the ālaya-vijñāna, that is the perfectly established nature of the ālaya-vijñāna gathered by the transformed basis, and it should be known that it is the ultimate distinction here. As an antidote to not understanding that, here, with the power of non-conceptual wisdom, the mind, intellect, and consciousness, by way of non-objectification, the secret of the sphere of activity of non-conceptual wisdom is shown, and it should be known that it is showing the antidote to extreme ignorance of that, and how is that? In the past, to the extent that names were subsequently applied, it was called mind, intellect, and consciousness, and nature.