Tibetan
ང་ཡང་འགལ་བས་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་འཇུག་ན་ནི་དེས་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བློ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ལ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ལས་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་བའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་བས་ཡོད་པ་མི་ཤེས་པ་དང༌། མེད་པ་མི་ཤེས་པས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ལ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་རྟོགས་བར་མི་འགྱུར་བས་མི་རུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདས་པའི་ལས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འདས་པའི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་འགགས་བ་དེའི་ས་བོན་གྱི་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང༌། མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་བག་ཆགས་ལས་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མི་མཐུན་པར་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དང་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་གི་ལུགས་དགག་པའི་དོན་གྱི་དབང་གཉིས་གཟིགས་བས་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདས་བ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ལས་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་ནི་འདས་པའི་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་བས་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ལས་དགོངས་ནས་དེའི་རྒྱུ་འདས་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མ་འོངས་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ལས་དགོངས་ནས་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ འོངས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ལས་དགོངས་ནས། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདས་པའི་འདུ་བྱེད་གང་ཞེ་ན། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལས་ཞིགས་ཤིང་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་གང་ཞེ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལས་མ་ཞིགས་ཤིང་མ་ཉམས་པར་སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱིས་དུས་ལ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །མ་འོངས་པའི་འདུ་བྱེད་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་ནི་ཡོད་ཅིང་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ།
Chinese
我也是不行的，因为有矛盾。如果进入，那么以没有对境，如何生起智慧呢？这是不行的。世尊所说的十二处全部以自性存在，那也是就存在的事物具有存在的自性，不存在的事物具有不存在的自性而说的。像这样，存在的自性的法和执持存在的自性，不存在的自性的法也执持不存在的自性，所以称为法。即使不是这样，瑜伽士因为不了解存在和不存在，所以对于所知之法不会持续不断地证悟，因此是不行的。世尊所说的过去之业存在，也是就过去世中所造的善与不善之业灭尽后，其种子在后来产生果，以及将要显现的习气而说的。那也是为了遮破说不相符为因和说无因的宗派，观察了这两种情况而完全开示的。世尊所说的过去、未来和现在产生的行存在，以及现在产生的行以自己的自性来区分而说的。现在产生的行是过去果的事物，所以就果的自性而说，它的因过去是存在的。因为是未来因的事物，所以就因的自性而说，它的果未来是存在的。现在就执持自己的自性而说，现在产生是存在的。这样，行的三种自性是因的自性，果的自性。就自己的自性而说的。那么，什么是过去的行呢？就是从自己的体性的事物中坏灭和完全衰败的自性。什么是现在产生的行呢？就是从自己的自性的事物中没有坏灭和没有衰败，仅仅是生起而安住于时间的自性。什么是未来的行呢？因是存在的，而不是不存在。
English
I am also not allowed because of contradiction. If it enters, then how can wisdom arise in something without an object? That is not allowed. The Blessed One said that all twelve sources exist by their own nature, and that is also because existing things have the nature of existence, and non-existing things have the nature of non-existence. Like this, the dharmas of the nature of existence and the nature of holding existence, the dharmas of the nature of non-existence also hold the nature of non-existence, so they are called dharmas. Even if it is not like that, the yogi will not continuously realize the knowable dharmas because he does not understand existence and non-existence, so it is not allowed. The Blessed One said that past actions exist, and that is also because the good and non-good actions created and ceased in past lives, their seeds will produce fruit later, and the habits that will manifest. That is also to refute the schools that say that incongruity is the cause and that there is no cause, and he fully revealed it by observing these two situations. The Blessed One said that past, future, and present actions exist, and that the present actions are distinguished by their own nature. The present actions are the objects of past fruits, so he spoke from the nature of the fruit, and its cause, the past, exists. Because it is the object of the future cause, he spoke from the nature of the cause, and its fruit, the future, exists. Now, he spoke from holding his own nature, and the present arises and exists. Thus, the three natures of action are the nature of the cause, the nature of the fruit. It is spoken from one's own nature. So, what is the past action? It is the nature of what is destroyed and completely decayed from the object of its own essence. What is the present action? It is the nature of abiding in time by merely arising without being destroyed or decayed from the object of its own nature. What is the future action? The cause exists, but it is not non-existent.
Tibetan
རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་བྱུང་ཞིང་བདག་ཉིད་མ་ཐོབ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ནི་མེད་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་དབང་དེ་གཉིས་གཟིགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཁམས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཟིན་པའི་འདས་པ་ཡིན་ལ། ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་འབྱུང་བ་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཁམས་མ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་གྱི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཁམས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དགོངས་པ་ནི་དེ་ཡིན་པས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་རྟོགས་བར་གྱ་ཚོམ་དུ་སྨྲ་བ་ནི་བདག་ཕུང་བར་བྱེད་ལ། གཞན་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དཔྱད་ཐག་ལ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང༌། བསྟན་པའི་ཚེར་མ་བསྐྱེད་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་ཐག་བསྲིང་བར་བྱ་བའི་རིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་གླང་པོའི་རིགས་ཅན་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དྲེགས་པས་སྨྱོས་པ། འཁོར་བ་དང་ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་དང་གཅོང་རོང་གིས་མི་འཛེམ་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ཡོངས་ལ་བསླུ་ཞིང་ བསྟན་པའི་དགྲར་གྱུར་པ་ཡིན་པ་ས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སེང་གེའི་སྒྲའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤ་བཀོང་སྟེ། རིགས་པའི་ལྕགས་ཀྱུས་རྟག་ཏུ་སྣ་ནས་གཟུང་ཞིང་གདུལ་བར་བྱའོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་རང་གི་རྟོག་པའི་དྲ་བས་གླགས་ཤིང་རང་གི་ཡུལ་གྱི་གཟེབ་ལ་ཐོགས་ནས། རྟ་ལོང་བ་བོང་བའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་འདི་པར་བས་འཆེ་ཞིང༌། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་དག་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་སྟོན་པ་ཡིན་པས་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། ལུང་གི་སྲབ་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཁ་ནས་གཟུང་ཞིང་བཀྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུའི་གནས་སུ་འཕོ་བ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ཆར་ལན་ཅིག་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་དཔེས་མཚོ
Chinese
凡是没有产生自性，没有获得自体的是什么呢。因此，世尊说过去和未来的事物是没有的，现在的事物是有的。这也是为了舍弃认为过去和未来以实有存在的显现执着，以及舍弃认为现在的事物也是没有的这种显现执着。世尊观察到这两种意义的差别，所以才这样宣说的。世尊说过去、未来和现在的界是有的，这是因为种子产生果实之后的过去，以及种子相续产生但果实尚未产生的未来。现在，种子相续正在产生果实，这就是现在的界。他的意图是这样的，所以过去和未来不是以实有的方式存在的。因此，如果不能领悟世尊的意图，而妄加猜测，就会毁灭自己，还会使他人陷入疑惑的深渊，成为制造障碍的原因，所以对于产生教法荆棘的邪见，应该尽量远离。因此，那些外道象类，被不如法的傲慢所迷惑，不畏惧轮回和恶趣的悬崖峭壁，欺骗整个世界，成为教法的敌人，要用如来狮子吼的力量来折服他们，用理性的铁钩经常从鼻子上钩住并调伏他们。在没有领悟善逝的意图之前，用自己的分别念之网来捕捉，被自己的领域的盒子所束缚，就像盲人骑在驴子后面一样，以抄袭这种法为荣，那些追随其他外道宗义的人，是伪装成正法来显示，所以要心怀慈悲，用经文的缰绳经常从口中抓住并引导他们。因此，要知道一切法都是依靠因和缘而产生的，而不是因本身转变为果。以五种识聚同时产生为例证说明。
English
What is it that has not arisen with its own characteristics and has not obtained its own entity? Therefore, the Blessed One said that past and future things do not exist, but present things do exist. This is also to abandon the manifest clinging to the existence of past and future as substances, and to abandon the manifest clinging to the thought that present things also do not exist. The Blessed One fully revealed this by observing the difference between these two meanings. The Blessed One also said that there are past, future, and present realms, because the past is when the seed has already produced the fruit, and the future is when the seed continues to arise but the fruit has not yet been produced. Now, the seed continues to produce the fruit, which is the present realm. His intention is that the past and future do not come into being as substances. Therefore, if one does not understand the intention of the Blessed One and speaks rashly, one will destroy oneself and cause others to be attached to the thread of doubt, which is the cause of obscuration, and the evil view that creates thorns in the doctrine should be kept very far away. Therefore, those heretics of the elephant class, intoxicated by improper arrogance, who do not fear the abyss and ravine of samsara and evil destinies, deceive the whole world and become enemies of the doctrine, should be subdued by the power of the lion's roar of the Tathagata. They should always be seized from the nose with the hook of reason and tamed. Without understanding the intention of the Sugata, they are caught by the net of their own thoughts and trapped in the box of their own realm. Like a blind man following behind a donkey, they boast of copying this Dharma, and those who follow the tenets of other heretics show what is disguised as the true Dharma, so they should be close to the heart of compassion, and always be seized and led from the mouth with the reins of scripture. Therefore, it should be understood that all dharmas arise in dependence on causes and conditions, and that the cause itself does not transform into the state of the fruit. An example is given of the simultaneous occurrence of all five aggregates of consciousness up to the ultimate point.